Czy tak samo ważne jest na czym się buduje?

Własnie, własnie a jak zupełnie przeciwne zdanie, bo uważam, że ważne jest jak gdyż to potem determinuje inne rzeczy. To właśnie te fundamenty są ważne i dziwie się (sobie też), że ludzie o tym zapomnieli. Dlatego, żeby nie zapomnieć zaproponowałem taki temat. Myślę, że można wiele by napisać dlaczego jak może być ważniejsze od z kim, w sensie, że najpierw jak a potem z kim, że nawet sam wybór powinien opierać się najpierw na jak.

No, i o to chodzi.
Opierajac sie watkach/przeslankach manka...

Jesli buduje sie zwiazek ze zdradzaczem- to nie wazne, jak...bo on jest zdradzaczem
Jesli buduje sie z przemocowcem, manipulantem, uzaleznionym, niezrownowazonym...itd...
To, zeby na rzesach stac i uszami klaskac- w pakiecie ma sie -zdradzacza, alkoholika, agresywnego...itd...

Czyli wszystko sprowadza sie do tego, JAKI jest czlowiek, z ktorym budujemy, a nie JAK to robimy.

Jesli wszystko bedzie przebiegac modelowo...( poznanie, milosc, oswiadczyny, zareczyny, slub , seks, wspolne mieszkanie), no, cud, miod i orzeszki, a zrobimy to z np.zdradzaczem....
To bedziemy miec zdradzacza, i zadne formalne dopilnowanie procedury, nie zmieni tego faktu. Zmienic, to moze tylko on sam, i tylko jak bedzie bardzo chcial. To nie rola partnera, ani procesu budowania.....

np.związek ze zdradzaczem prowadzi do tego,że będziemy sie zastanawiać czy nas też to czeka, związek z rozwodnikiem do tego samego.
Bywają tacy ludzie , którym się wydaje ,że np związek z alkoholikiem będzie dla nich wyzwaniem do pracy nad nim, wydaje im się ,że skoro pił przy innej/innym to ta nowa/nowy będzie w stanie to odmienić.
Oczywiście to samo może dotyczyć zdradzaczy , rozwodników i innych.
Ale marne szanse na przemianę w kimś przez kogoś.
Jak sam nie będzie chciał to nie zmieni swoich "złych" przyzwyczajeń.
Są też tacy co z mimozy chcą zrobić wampa ale skutek taki sam.
Także ważne jest to z kim sie buduje ale też ważne jest na czym sie buduje, bo jak zdradzacz zatai fakt,że był zdradzaczem a to wyjdzie dopiero później w praniu to już nie tylko jest zdradzaczem ale też kłamcą a jak na starcie się przyzna to pozostanie tylko zdradzaczem.

A mnie się wydaje, że nie da się tego zapakować w schemacik i z całą pewnością stwierdzić, że ten zdradzacz czy alkoholik nie mają szansy na zbudowanie szczęśliwej, zdrowej relacji. Ważne jest, jacy oni są, w jakich okolicznościach i z jakiego powodu tacy są, bo każdy jest inny i historie też różne.
Na przykład, jeśli ktoś  ma potrzeby, a prośbą i groźbą nie jest w stanie wyegzekwować tego od partnera, bo tak się nieszczęśliwie dobrali, w końcu trafia się okazja,  zdradza i odchodzi, to z kimś o podobnym libido może tego numeru nie powtórzyć,  bo mu nie będzie brakowało.
Mam znajomego,  który wyszedł z alkoholizmu. Rozwalił przez nałóg małżeństwo, leczył się,  pił, aż w końcu mało się nie wykończył i przestał. Z wpadki ma dziecko, o które dba i być może to ono go motywuje. Czy ma być przez to skreślony i niepewny? Moim zdaniem niekoniecznie.
Każdy zasługuje na szansę.

Dlatego bierze mnie na śmiech gdy ktoś mówi, że "O przeszłości partnera nie powinno się wiedzieć, a już na pewno rozmawiać - po co?".
Właśnie po to

Tylko dla mnie to, że ktoś kiedyś zdradził, bo był młody, głupi, nieświadomy, kierowała nim np. zemsta itp. zamroczenie - jestem w stanie zrozumieć, bo człowiek nie rodzi się na wysokim poziomie rozwoju, tylko musi do tego dojść, czasem metodą wielu błędów po drodze.
Dyskwalifikujące jest dla mnie dopiero, gdy ktoś o tym fakcie mówi w taki sposób, jakby była to najnormalniejsza rzecz pod słońcem, a już nie daj Boże z satysfakcją. Wtedy wiem, że rozmawiam z człowiekiem głęboko zakompleksionym, który co gorsza ma skłonności do zadawania ran "na zapas", żeby uprzedzić ewentualny atak z drugiej strony. Ktoś kto traktuje relacje w kategoriach wygrany - przegrany.

Dla takich ludzi zdradzam = jestem górą, wygrywam. Chodzący kłębek kompleksów i niepewności, szukający dowartościowania w zdradzie.

Więc dla mnie przeszłość partnera jest ważna. Ale ważna nie na zasadzie prowadzenia śledztwa, kiedy z kim i jak długo, tylko pod kątem powodów zakończenia relacji - sporo mówi o tym, na jakim ktoś jest dzisiaj etapie mentalnie.

Problem w tym, że zdradzacze niezwykle rzadko dojrzewają do refleksji, że są odpowiedzialni za swoje czyny.
Ja od roku jestem sama i ostatnio zaczęłam po długiej przerwie spotykać się z mężczyznami. Podczas jednej z randek, gdy zapytałam przystojnego, wykształconego i z osiągnięciami, wskazującymi na ogarnięcie intelektualne, pana o powody rozpadu jego małżeństwa i usłyszałam, że zdradził żonę, ale ona sobie na to zasłużyła, bo...<litania jej grzechów i przewinień>, to wstałam od stolika i wyszłam z restauracji, zostawiając zapłatę za swój zamówiony posiłek. Ten facet niczego nie zrozumiał, nie miał żadnej refleksji. Jak tak można? I jak żyć z kimś takim?

Hehe, no i super.

Pewnie teraz o Tobie opowiada anegdoty, jaką to niewychowaną laskę poznał ostatnio, niewdzięcznica nie dość, że nie przespała się z nim po tym jak zaprosił na kolacje, to jeszcze..nie chciała żeby się wykosztował nawet!

Oj, to ja od takich panów z problemami tego typu tez daleeeko. Nawet na niezobowiązująca randkę nie wchodzi taki buc w opcje.
Tez trzeba być niezłą trzpiotką (delikatnie mówiąc) żeby myśleć, że ktoś kto z takim brakiem szacunku wypowiada się o kobietach - jak można "zasłużyć" na zdradę (?), ma zadatki na znajomego, co dopiero kogoś bliskiego. A sporo kobiet, które znam, uważa takie zwierzenia za urocze "ach, on mi tak ufa, że takie osobiste sprawy mi opowiada', a sama treść tych opowieści schodzi na dalszy plan jak facet przystojny.. żenada.

Bede mowic o czlowieku dojrzalym, ktory juz cos przezyl: roznie sie uklada zycie, nawet zdrad moze byc duzo i moze okazac sie,ze nie wynikaly one z pragnienia ich popelnienia bo powodow moze byc tysiace. Mogla taka osoba krasc w mlodosci (bedac nieswiadoma), mogla ranic innych. Ale jesli  ewidentnie byla to przeszlosc a przede mna Nowy Czlowiek, oswiecony w sensie dojrzaly to nie mialoby dla mnie znaczenia to wszystko co przezyl. Przeciwnie uwazalabym ,ze to wielka lekcja zycia dla  niego i przez te "bledy" dzis jest taki jaki jest. Wiem, filozoficznie podeszlam do tematu ale chcialam zlamac schemat,ze jesli ktos  byl be to taki bedzie na zawsze. Wiem tez ,ze malo jest takich ludzi i dlatego do kazdego nalezy podchodzi odrebnie, obserwowac, "testowac", intuicyjnie wyczuwac- to sie da zauwazyc. Gdzies czytalam fajne zdanie,ze czlowieka poznaje sie nie o tym jak mowi o sobie ale jak mowi o innych.  I to jest prawda. Ja mysle,ze po najmniejszych gestach mozna poznac z kim mamy do czynienia pod warunkiem,ze nie przymykamy oczu bo tak nam wygodniej i nie chcemy widziec rzeczy, ktore nam nie pasuja. Nie usprawiedliwiac zachowania ale miec odwage patrzec na wszystko obiektywnie. To nielatwe.

Wiesz moze nie tyle niesprecyzowane co chyba inne, ktore w danej chwili wydaja sie wazniejsze (np. by mi mowil,ze mnie kocha, by dawal kase, bym czula sie pod jego skrzydlami i w ogole bo mi z nim dobrze a przynajmniej lepiej niz samej)albo sa to oczekiwania,ze wszystko sie zmieni. Rzadko ludzie odnajduja sie bo sie sobie podobaja takimi jakimi sa, zawsze jest to " moze sie zmieni, ja juz sie za to wezme, nie podoba mi sie to ale udaje,ze nie widze"...Mysle,ze w mlodym wieku czlowiek rzadko jest w stanie byc dojrzalym do zwiazku.

Możliwe, niestety często to właśnie kobieta drugiej kobiecie potrafi zrobić świństwo. Nigdy tego nie zrozumiem, bo to takie robienie do własnego gniazda.
Co z tego, że chodzi o konkretnego faceta, skoro ten facet jest tak bezjajeczny, że gdy mu coś nie pasuje to chowa łeb w piasek i zdradza, zamiast rozwiązać problem albo się pożegnać bez ściemniania, że to wszystko wina partnerki, że się odkochał.
Najczęściej taki gość ma mentalność Kalego: jeśli sam był zdradzony to tamta kobieta to największa dzi.. jakiej świat nie widział

I jeszcze to o czym napisała Oldorado.. Facet chciał być szczery. No ok, trzeba to docenić, słowo się rzekło - skoro chcemy szczerości, to potem trzeba ją udźwignąć, choćby była rozbrajająca
Ale obawy bym miała identyczne. To w ogóle nie jest materiał na nic taki ktoś.
Kiedyś myślałam, że ewentualnie FwB, ale z autopsji wiem, że nie warto, bo jak ktoś ma mentalność świni to świnią jest tez w małych sprawach, to nie muszą być zaraz wielkie akcje typu zdrada. Po prostu jest to egoista pozbawiony empatii, a to ciężko zmienić, ot tak.

pisalam o tym, bo nie jest to przypadek " budowania na czyims nieszczesciu"
A jednak budzi watpliwosci...

Dziwny jest ten swiat....
Kiedys zdrajcow pietnowano, teraz szuka sie usprawiedliwien..
Kiedys jak ktos kradll, to nazywalo sie go zlodziejem, teraz jest " przedsiebiorczy"
Kiedys klamstwo, matactwo bylo nazywane po imieniu, teraz to objaw " ogarniecia"

Czy na prawde , albo jest sie naiwna pipa, albo kombinatorem?
Czy swiat sie zmienil( ja zestarzalam), czy po prostu internet dal mi dostep do srodowisk/ludzi, ktorzy wczesniej byli mi obcy?

Jakas nostalgia mnie dopadla jesienna.....