rozmowa z 7 latką - rozstanie z partnerem

Dziękuje za odpowiedz. Tak wiem, że uczciwość jest najważniejsza, w taki sposób postępowałam przy rozwodzie (oczywiście omijając drastyczne zdarzenia).
Myślę sobie tylko, co w główce malutkiej dziewczynki może sie zrodzić? Znowu jakiś mężczyzna z jej życia odchodzi, ktoś komu zaufała, kogo lubiła. Trochę obawiam się jaki wzorzec jej zgotuję, że związki nie są trwałe, są ulotne....obawiam się jak to wpłynie na jej postrzeganie mężczyzn i związków. Dlatego ta rozmowa jest dla mnie ważna, bo raz się zdarzyło, związek sie rozpadł, a teraz znowu...chciałabym ją jakoś ochronić, wiem, że się nie da, ale tak bardzo mi jej szkoda.

Psychologa przerabiałam przy rozwodzie, ale tylko ze sobą, chociaż dużo rozmawiałam o córce, radziłam się. Mam nadzieję, ze tym razem nie będzie mnie ani jej potrzebny

Zastanawiam, się jeszcze nad jedna rzeczą, czy gdyby córka chciała się z nim spotkać (oczywiście gdy drug strona się zgodzi), bo np. by tęskniła (spędzali czasami czas sami i bardzo to lubiła) to czy na to pozwolić, a jeśli nie to co odpowiedzieć, że wujek nie chce - byłoby to dla niej napewno ciężkie.