Czy powinnam czuć się winna sytuacji, dobrze zrobiłam? :(

Nie wyobrażam sobie, jak ciężko musi być przekreślić 7 lat związku. A chyba nad tym się zastanawiasz. Mogę jedynie wyrazić swoje zdanie - myślę, że jak teraz Cię nie zdradził jeszcze, to to w końcu zrobi. Bardzo mi przykro, ale tak wynikia z jego zachowania. Może go dopadł kryzys w Waszym związku i zaczął się nudzić, ale mógł odreagować to w inny sposób, nie pisząc do innych kobiet i szukając okazji do flirtu.

Może źle zrozumieliście mnie - ale ja już z nim nie jestem i nie chce być. Po prostu boli mnie to jak mnie potraktował, bo na odchodne powiedział bardzo dużo niemiłych słów, mimo że ja przyszłam do niego na spokojnie po normalną rozmowę na rozstanie się, a on zaczął na mnie wrzeszczeć jak nienormalny. Zrzucił całą winę na mnie, że to ja wyszłam z wesela, że ja opowiadam o nim kłamstwa a on musi się czerwienić, a to nie było nic takiego bo tylko poszedł sobie na spacer i kawę (dodam że swojej rodzinie powiedział że był u mnie...). Oczywiście nie odzywa się, nawet nie próbuje przeprosić, a czuję że tych przeprosin potrzebuje, żeby nie mieć wątpliwości, że to ze mną jest coś nie tak

Dodam że ostatnie miesiące były sielanką po prostu, wspaniałe wakacje, ciągłe dbanie o siebie, było czuć miłość, nawet chwalił się że ma najwspanialszą dziewczynę na świecie. Po prostu nawet nie widziałam i nie dał poznać że coś jest nie tak...

Właśnie to mnie boli że sobie po prostu pójdzie do innej, mnie traktował jak gówno, dosłownie bo przez te wszystkie lata też akceptowałam i nie zauważałam jak się do mnie odnosi. A jej powie że byłam taka i owaka i będzie dawał czułe słówka... A ja naprawdę o niego dbałam, kocham

Dodam tylko że podrywał nawet moje kuzynki...

Standard. Najlepszą formą obrony jest atak. On źle zrobił a to Ty miałaś poczuć się winna.

Co mu się udało.

Jasne,że może tylko skoro już mu się "wpieprzyłaś " w życie 7 lat temu , to z grzeczności i szacunku dla Ciebie powinien coś o tym wcześniej wspomnieć a nie robić TOBIE awantury,że prowadzisz śledztwo.
Nikt by śledztwa nie prowadził gdyby nie było podejrzeń .

Dla mnie jest krętaczem i nie szanującym Ciebie zdradzaczem.

Szybko zrób operację wzroku Swojej Miłości i nie zakładaj jej przypadkiem różowych okularów.

Jakim był człowiekiem, jaką miał kulturę, szacunek i uczucia do Ciebie tak się zachował.
Po tym wszystkim, jeszcze Ci klapki z oczu nie spadły?

Boszsze, bo to burak był, takiemu wszystko wolno i wszystko pasuje:(

Mizka, z tego co opisałaś niestety wynika, że Twój facet od jakiegoś czasu szukał co najmniej kogoś na boku, jakiejś odskoczni od związku. 7 lat to bardzo dużo, przyzwyczajenia, wspólni znajomi itd. Trudno taki związek skończyć ot tak. Tym bardziej, że jak sama piszesz dbałaś o niego, wybaczałaś. Faceci to tchórze, wolał się pokłócić, zwyzywać, by odciągnąć winę i odpowiedzialność od siebie. Bo tak dla niego wygodniej. Teraz będzie mówił, że miał kobietę histeryczkę, która wszystkiego się czepiała. W końcu miał dość i to skończył. Przecież nie przyzna, że zachciało mu się innych kobiet a jego partnerka miała o to pretensje, które wykorzystał by z nią zerwać.

Mizka skutecznie wbijał ci poczucie winy, a ty chyba mając niska samoocenę łykałaś to jak pelikan. Bo 7 lat związku, bo wspólne mieszkanie, bo dałaś kolejna szansę, bo chciałaś ratować. Wiele się się zrobi by walczyć o związek: nawet weźmie winę na siebie, byle to jakoś wytłumaczyć. A twój ex to zwykły dupek i dzieciak, który nie dorósł do związku. lepiej, że teraz się na nim poznałaś niż po ślubie i urodzeniu dwójki dzieci.
Jak to powiedział pan Miller " faceta poznaje się nie po tym jak zaczyna, ale po tym jak kończy". Widać twojemu ex jeszcze wiele do bycia mężczyzną brakuje, bo samo posiadanie pewnej rzeczy w spodniach nie wystarczy by facetem być.

On najwyraźniej szukał tylko okazji, pretekstu, by się z tego związku wymiksować z niby Twojej winy. Był miły kiedy romansował, bo chciał wybadać teren 'na boku' zanim podejmie kroki. Robił to coraz śmielej bo mu wybaczałaś. Aż w końcu jak miałaś dość, to obrócił wszystko ogonem i to Ty jesteś winna. Skoro tak łatwo mu poszło to pewnie już ma kogoś. Dlatego już mu nie zależało na godzeniu się czy usypianiu twojego niepokoju.

Jasne,że ma , spotyka się z tamtą panną z którą tyle rozmawiał i spotykał się na kawie.

On będzie się tak zachowywał, żeby odwrócić winę od Siebie. A Ty Mizka nie licz na jego przeprosiny. I tak, można być aż tak bezczelnym nawet po 7 latach razem.

Mizka, to co on teraz Twoim zdaniem robi?

Gdyby Ciebie to nie obchodziło, nie byłoby Cię tutaj, nie pisałabyś i nie czytała innych historii, nie przeżywałabyś tego rozstanie i nie pisała do tamtej,że jest krętaczem i kłamcą. I nie zastanawiałabyś się czy inna da radę przejść tyle co Ty, czy inna będzie gotowa się poświęcić dla niego.
Ale ty tu jesteś i w dodatku przekonana,że on się z nią nie spotyka.
Zastanawiasz się czy można tak kogoś potraktować czy nie.  Wkurzasz się co on o Tobie może powiedzieć i powiedział. Przeżywasz ,co on Tobie mówił i jak się wobec Ciebie odnosił.
O co mi chodzi?
O to,że Ty pewnie gdzieś tam w środku byś chciał,żeby do Ciebie się odezwał,żeby ta inna go olała, bo Ty jesteś lepsza.

Czy znalazł szybko po Tobie.. on już szukał od dłuższego czasu.. tylko ty mu wybaczałaś

Ok. Ale nie możesz tak sobie siedzieć z tym poczuciem winy.
On Cię w nie wpędził bo JEMU tak było najwygodniej. I tyle.
Jeżeli dalej czujesz się winna to Ty masz, zupełnie nie potrzebnie ,to poczucie winy pielęgnowane przez Samą Siebie. 
On chciał,żebyś tak właśnie się czuła .
Rozumiesz nie TY tylko ON. Dlatego wcale nie jest Ci obojętny. Wracasz do tego.
Przez rok byłaś pobłażliwa a teraz zostałaś olana,  a on to pocieszenie znalazł sobie już dużo wcześniej.
Pisz , może właśnie w ten sposób pozbędziesz się tego poczucia winy i nie zdziw się jak sto osób napisze: "on był "dupkiem", po co do tego wracasz""

Dobrze pisze rojka, nie Ty masz się czuć winna.. bo czego? Tego że w końcu zareagowałaś, że nie chciałaś robić dobrej miny do złej gry? Że niby gdybyś znów przymknęła oko byłoby ok?
Wspominałaś coś, że napisałaś wiadomość do tamtej kobiety.. może to go rozwścieczyło, że weszłaś mu w drogę? TY??? Bo tak mógłby zjeść ciastko i mieć ciastko a w dodatku dobrą "reputację' wśród znajomych..
A ty nie tylko być może utrudniłaś mu kontakt z tamta kobietą to jeszcze nagadałaś na niego znajomym.. no i facet się wkurzył.. a Ty masz czuć się winna?

Mizka, ile zam rozstań, nigdy nie ma tak, że wina jest po jednej stronie i 2 osoby przed znajomymi potrafią to przyznać. Każdy chce się wybielić. Ludzie najczęściej rozstają się w emocjach, kłótniach... nie potrafią ot tak powiedzieć, że rozstaliśmy się w zgodzie bo uznaliśmy, że tak będzie lepiej. To są naprawdę wyjątki.
Za jakiś czas już nikt nie będzie o tym pamiętał, tym bardziej że nie mieliście dzieci.. choć oczywiście szkoda tych 7 lat

No no, dojść głaskania po główce.
Jeżeli byłabym na Jego miejscu - również bym się wkurzyła.
Zachowałaś się mało dojrzale, rozmawiając z Jego bliskimi.
Dla mnie po takiej akcji, również nie miałabyś szans.
Zakończyłabym znajomość z Tobą, bez większego smutku.
Chciałaś być tą dobrą stroną - udało Ci się uzyskać to co zamierzałaś.
Paskudne, perfidne zachowanie.

Nie umniejszam winy Jego - ale można było to załatwić w jeden konkretny sposób.
Rozstając się, jeżeli nie byłaś wstanie zaakceptować Jego kontaktów z koleżankami.
Nie zrobiłaś tego. Twój problem.
Chciałaś by grał tak jak zagrasz - uzyskałaś efekt odwrotny

Piszesz o Nim, że traktował Cię jak gó... - jak Ty Go potraktowałaś?
Zastanów się choć przez chwilę.
Najlepiej widzi się kogoś - bez spoglądania na siebie.

Tak się kończą związki - gdy ktoś kogoś traktuje jak swoją własność

To z jedną, czy z innymi?
Dla mnie strzeliłaś focha na weselu jak mała rozkapryszona dziewczynka.
Ustawiać do pionu chcesz - ustaw siebie tak byś mogła być równorzędną partnerką, nie matką.
Matkę to on ma jedną i z matką się nie sypia
Chciałaś byś zrobił to co chcesz - nie zrobił i miał rację
Skutecznie swoim zachowaniem zniechęciłaś Go do siebie.

A dlaczego On miał przepraszać?
Za co? Za Twojego focha?
Jaki był powód wyjścia z wesela?
Bo nie mogę doczytać?

Kłóciliśmy się o to że rozmawia z inną dziewczyną, najpierw postawiłam mu ultimatum albo ja albo ona - skutkiem tego 2 tygodnie przed weselem nie rozmawialiśmy prawie wcale. W końcu zaczęłam go prosić o spotkanie pięć dni pod rząd, albo porządną rozmowę przez telefon to było nie. W dzień w którym on mógł się spotkać ja wyjątkowo nie mogłam, zaproponowałam następny to też było nie. I w ten właśnie dzień kiedy on mógł się spotkać napisał mi że był dłużej w pracy, a jak się okazało spotkał się z tą dziewczyną, z którą rozmawiał przez telefon. Na początku wesela o tym nie wiedziałam i się dobrze bawiłam, dopiero potem jego kuzyn mnie uświadomił... Mój nawet nie zaprzeczał i jak napisałam ciągle mnie atakował nie próbując nic wytłumaczyć. Na prawdę nie umiałam tego wytrzymać i jak pisałam, prosiłam go żeby załatwił mi transport wśród kierowców bo ja nie chcę się z nim bawić po tym co usłyszałam. Dopiero potem osoba z jego rodziny powiedziała że mogę iść jeśli czuje się źle...

Dlatego trudno ocenić "obiektywnie" sytuację. Bo chociażby o syt z wesela czy wiadomości do tamtej dziewczyny w głównym wątku nie napisałaś.. dopiero z późniejszych postów to wyszło.
Skoro sytuacja przed weselem była aż tak napięta.. to wystarczyła iskra...
A z tego co piszesz, czy powoli wychodzi .. nazbierało się..

Na 100% bym nie wyszła gdybym się nie dowiedziała czego się dowiedziałam, albo próbował mnie przepraszać, wziąć na bok powiedzieć, że jutro sobie wszystko wyjaśnimy cokolwiek. Zamiast tego dowiedziałam się że jest lepsza bo z nią może sobie o wszystkim pogadać i mógł sobie ją wziąć na spacer i kawę.

Ok ale ja próbowałam z nim rozmawiać na ten temat podczas wesela. Miałam tam siedzieć ciągle ze łzami w oczach? Tak jak mówię, gdybym się o tym nie dowiedziała to bym siedziała do rana, ale on nawet nie próbował się jakkolwiek wytłumaczyć, jeszcze jak wyżej zaczął mi mówić że ona jest nawet lepsza ode mnie, co miałam zrobić?

Najlepiej wyjść

Czyli jak dobrze rozumiem (bo już się pogubiłam), że na tym weselu ktoś Ci powiedział, że on wtedy jak niby został dłużej w pracy, był na spotkaniu z tamtą dziewczyną? I to potem do niej napisałaś wiadomość?

Czułaś się zagrożona?

W jakim sensie? Mógł mi powiedzieć o tym o wiele wcześniej przed weselem, że to nie ma sensu i byłoby bez dramatu, potem mnie przekonywał że mam mimo wszystko z nim iść.

Mówiąc, że ma wybrać Ty albo ona - tzn, że czułaś się zagrożona.

Ja nie bronię, a patrzę realnie.
Tak jestem silna psychicznie.
A przede wszystkim nie traktuje Męża - jak swoją własność.
I nie traktują każdą Jego koleżankę jak rywalkę.
Znajomych mam ja w postaci mężczyzn - znajomych ma On w postaci kobiet.
Nie interesuje mnie o czym piszą, rozmawiają przez telefon, czy podczas wyjść na kawę.
Ja mam swoje życie, On ma swoje życie - i mamy wspólne życie.
Dbam o to by nam było ze sobą dobrze - ot co.

Mizka nie daj sobie wmówić, że to Twoja wina, bo strzeliłaś focha.
Przede wszystkim gratuluję podjęcia konkretnej decyzji i obyś wytrwała w postanowieniu.
Uważam, że incydent na weselu był tylko kroplą, która przelała kielich goryczy.
Twój były od dawna był wobec Ciebie nielojalny, szukał okazji do zawierania nowych znajomości, flirtu, potajemnych spotkań, w jakim celu?
Dziwne, też, że on nie ma swoich znajomych (jak napisałaś), jakim sposobem młody człowiek może nie mieć żadnych znajomych z którymi mógłby czasami się spotkać, nie rozumiem.
Czy tak zachowuje się facet, który kocha i szanuje swoją dziewczynę?
Wolność, wolnością, można czasami spotkać się ze znajomą, ale nie kosztem swojej partnerki, dobrze też, żeby to była osoba znana partnerce, a spotkanie nie odbywało się w tajemnicy.
Twój były złamał wszystkie te zasady, a do tego była to nowa panna, wyhaczona w necie. On dobrze wiedział, że nie jest w porządku, okłamał nie tylko Ciebie, ale też swoją rodzinę.
Jak ktoś tu napisał, najlepszą obroną jest atak, próbował ratować twarz przed rodziną, Twoim kosztem. Jeżeli jego kuzyn o tym wie, to pozostali członkowie rodziny też wkrótce się dowiedzą.
Rozumiem, że przez 7 lat zdążyłaś ich poznać i być może liczysz się z ich zdaniem, ale nie przejmuj się ich reakcją i tym, co on o Tobie opowiada.
Bez względu na fakty, oni będą z nim, bo są rodziną i nawet jeśli podejrzewają, że on nie jest taki kryształowy, to przecież nie wyrzekną się go i zapewne zaakceptują nową pannę,
ale to wszystko już Ciebie nie dotyczy, miej to w tyle i nie przejmuj się opinią jego rodziny (wcale nie musi być negatywna).
Nie oczekuj też od niego przeprosin, nie analizuj, czy będzie z nową dziewczyną, czy nie.
Jeśli od razu wejdzie w nowy związek, to tylko powinno utwierdzić Cię w przekonaniu, że on Cię nie kochał, zresztą od dawna szukał nowych wrażeń.
To co najlepszego możesz teraz zrobić, to odciąć się od niego całkowicie, ignorować wszelkie próby kontaktu, po co Ci jeszcze kolejna rozmowa, kłótnia, dodatkowe negatywne emocje.
Zresztą w trakcie Twojego wątku wychodzą kolejne kwiatki, ciesz się, że uwolniłaś się od krętacza, szkoda, że tak późno.

Bardzo ci dziękuję za te słowa. Powiem tak, zaczęłam potem może nie drążyć, ale przyznawać się przed innymi że z nim nie jestem i dowiedziałam się wielu rzeczy i wyszło na to że jest po prostu babiarzem. Inaczej tego nazwać nie można, troszkę wyszło na to że wszyscy wiedzieli, tylko nie chcieli mi powiedzieć żeby mnie nie skrzywdzić.

Dokładnie o tym samym pomyślałam.. w tej sytuacji ciesz się dziewczyno, że nie macie dzieci...