Zbliżenie nie poprzez łóżko?

A mnie zastanawia czy tak jest tylko na poziomie 'zamerykanizowanej' młodzieży czy i wyżej?
Mam przedziwne wrażenie, że drugi człowiek większości jest potrzebny tylko do seksu, podbudowania ego. I albo długo, długo nic, albo w ogóle nic.
Takie w pełni instrumentalne traktowanie.

Tak mi się skojarzyło...

"Nie było to pozbawione uczucia, nie przypominało padliny parzącej się padliną. Gardziłem rozwiązłością tego rodzaju, seksem typowym dla Los Angeles, Hollywood, Bel Air, Malibu, Laguna Beach. Obcy podczas pierwszego spotkania, obcy przy rozstaniu – sala gimnastyczna pełna bezimiennych ciał onanizujących się nawzajem. Ludzie pozbawieni zasad moralnych często uważają się za bardziej wyzwolonych, ale przeważnie nie potrafią nic odczuwać lub są niezdolni do miłości. Dlatego uciekają w rozwiązłość. Trupy spółkujące z trupami. W ich grach nie ma ani elementu ryzyka, ani poczucia humoru. To wielka orgia zwłok. Moralność stwarza ograniczenia, ale ma oparcie w doświadczeniu ludzi na przestrzeni wieków. Niektóre jej zasady czynią z ludzi niewolników spędzających życie w fabrykach i kościołach, lojalnych poddanych państwa. Inne są całkiem rozsądne. To tak jak ogród, w którym rosną trujące i jadalne owoce. Trzeba wiedzieć, które można zerwać i zjeść, a które lepiej zostawić w spokoju".

Burzowy nie wiedziałam, ba  nawet nie podejrzewałam, że Ty jesteś taki romantico

A to nie przypadkiem taki trend, małolaty nakręcają się nawzajem, kto szybciej, więcej... Dla nich to już jest norma, może nawet nie wiedzą, że można inaczej:(

Wow, pierwszy raz się z Tobą zgadzam.

Jeżeli nie pierwszy raz, to przepraszam

Nie wiem czy łatwiej ale na pewno łatwiej znaleźć seks niż interesującą osobę z którą chciałabyś tę kawę powtarzać co dzień rano. Polki są ładnymi kobietami (uśredniając) więc o interesujące ciało nietrudno. Gorzej z interesująca rozmową.

PS I ma to coś wspólnego zapewne z tym cytatem - "Facet potrzebuje wielu kobiet tylko wtedy, kiedy żadna z nich nie jest nic warta. Można utracić tożsamość, pieprząc się na prawo i lewo".

Witaj,
istnieje taka możliwość. Mam 26 lat, obecnie jestem ze swoim chłopakiem rok (jest moim pierwszym partnerem w każdym możliwym sensie), dopiero miesiąc temu po raz pierwszy się kochaliśmy. Do tej pory czekaliśmy, aż się poznamy, zdefiniujemy swoje uczycia do siebie. Przez ten czas mielismy wzloty i upadki, ale wiem, że chociaż w nie wielkim stopniu się poznaliśmy, poprzez rozmowy, poznawanie swoich przyzwyczajeń, a sam akt miłosny przyszedł z czasem. Wi

Ogólnie jest to ciekawy temat, ale teraz tak sobie pomyślałam, że jeżeli dwie osoby się spotykają i chcą stworzyć związek, ba oni już stworzyli związek to niby kiedy powinny iść ze sobą do łóżka?

Przecież jakby nie było, to nie jest to aż taka codzienność, że na pierwszej randce się idzie do łóżka, to jednak wymaga jakiegoś tam czasu, poznania się.

A w ogóle trzeba rozdzielić sex w związku a sex bo się ma "chcice".

Zwykły,

z tego wychodzi że trzeba obsadzić kilka ról:
1. do łóżka (tutaj aktorzy mogą się często zmieniać:P )
2. do pogaduszek (tutaj może być obsada długofalowa, jak się już trafi )
3. do codzienne porannej kawy (tutaj można by tego z pkt.1 wykorzystać, tyle, że nie o to chodzi).

A jak znaleźć takiego, który będzie 3 w 1? Tego to nawet filozofowie nie wiedzą:)

Jak znajdę spełniającą trzy powyższe to zapytam czy ma brata i jak tak, bądź pewna że skieruję pod właściwy adres

A ja sądzę, że to nie tylko tendencja u młodych. Obecnie wszyscy mają "za mało czasu" i chcą iść na skróty . Może gdyby przestali szukać partnera/partnerki po coś, tylko aby być z kimś to problem by się rozwiązał?
No i burzowy nie spodziewałam się, że Ty założysz tego typu temat - trochę jedno robi (robił), drugie myśli (teraz przedstawił). Oj życie lubi zaskakiwać - w tym wypadku raczej pozytywnie...

Niestety zgodzę się że współcześnie mamy taki model, że łatwiej spotkać kogos do zabawy niż do porannej kawy. Smutne.

Jestem singielką i szukam kogoś a przeważnie spotykam się z propozycjami łożka w pierwszej godzinie konwersacji. To nie jest mit, że strasznie trudno kogoś znależć do normalnej rozmowy i fajnego spędzania czasu ze sobą Zauważę, że mieszkam w 8.3 mln mieście europejskim

@ zwykły facet

Ja Cię nie namawiam do kompromisów. Sama nie jestem do nich zdolna.
Interesuje mnie cały pakiet, i bardziej cenię 2 niż 1.
Jednak zaczynam się liczyć z tym, że będę sama.

@ad rem

Czasem lepiej jest być samemu niż z kimś, z kim tak naprawdę jest się jak z meblem w 4 ścianach.

To faktycznie niefajny trend. Ja tutaj miałam chyba szczęście, bo wprawdzie poszłam z moim facetem szybko do łóżka, po 2 tygodniach, ale jesteśmy razem od tej pory 7 lat, to było i tak dla nas coś ważnego, więc to nie jest tak, że z każdym bym tak szybko do łóżka poszła, bo nie. No coś jednak musi być między ludźmi, nieuchwytnego, między nami było, wcześniej też pisaliśmy przez Internet. No, ale tak samo sypianie z kimś szybko, z każdym to nie byłoby dla mnie, to jest mój drugi facet w związku i w łóżku. Faktycznie jednak jest gorzej jak komuś chodzi tylko o seks, jak nie chodzi o to, że jest obupólna chęć, a potem zobaczymy co z tego będzie jak u nas było, po prostu chęć na siebie, a przy tym już zauroczenie itp, a co innego jak komuś chodzi tylko o seks, że seks potem nic albo najwyżej kolejny seks, ale żadnych prób w kierunku związku. No chyba, że jednak Ci dwoje ludzi nie chcą albo naprawdę od razu wiedzieli oboje, że to tylko seks, to ok, ale jeśli ktoś po prostu ciągle sypia z kimś innym i właściwie nic więcej z tym nie robi, to faktycznie to zastanawia.

No bo czasem jak ktoś ma ochotę na seks i z kimś szybko śpi - ok, ale jeśli sypia ciągle z kimś innym i ma się wrażenie, że to "sens" życia tej osoby to jest to dziwne. Wtedy okazuje się, że tak jak piszesz wszyscy chcą tylko seksu, poznać się nie chcą, osobowość drugiej osoby ich nie interesuje. Dla mnie to już dziwne i faktycznie przykre, bo tak wtedy ciężko spotkać partnera, tak jakby nikt nie chciał związku, jakby liczył się tylko seks, a poznawać kogoś tak to już nie, bo my jednak i przed seksem mimo że to były tylko 2 tygodnie to poznawaliśmy się, a po tym tak samo spotykaliśmy się, tak rozwijało się nasze uczucie i jesteśmy razem. Seks ma znaczenie, ale tu wtedy pojawia się taka przesada. Nie wiem czemu aż tak dużo ludzi tak robi jak piszesz, ciężka sprawa, czyżby aż tak zależało im tylko na seksie czy przestali wierzyć, że można kogoś fajnego poznać? Ciężko powiedzieć.

Klucz, kredyt, troska o to, że ta osoba sobie nie poradzi (to ostatnie w moim przypadku), dzieci itp. itd. Ale ludzi tak żyją, latami. W zasadzie z par które znam i moge powiedzieć, że na 100% są szczęśliwe i im się układa (i są na tyle długo, że "motylki" out) mógłbym wymienić tylko dwie.

Tęsknota za kimś oczywiście, że jest, ja tego nie ukrywałem i nie ukrywam, to okłamywanie samego siebie. Budzenie się samemu jest średnie, wiele trywialnych rzeczy bywa słabych, gdy robi się je tylko dla siebie (choćby gotowanie).

A z ostatnim zdaniem wcale bym się tak do końca nie zgodził - sierpień / wrzesień upłynął mi na dość intensywnym randkowaniu i... ludzie szukają wygody... takie odnoszę wrażenie. Wygody, komfortu, plus, na co jest trend w danym momencie. Dopasowania pod względem tego "co powiedzą znajomi" etc.

Nie, moim zdaniem lepiej jednak być w fajnym związku niż poznać "drugą stronę medalu".
Ogólnie - zazdroszczę ludziom, którzy w wieku 20-25 lat poznali kogoś, zakochali się i teraz mają rodziny* etc. To jest szczęście, a nie "druga strona medalu"

*Pod warunkiem, co oczywiste, że się układa jak należy.

@ zwykły facet

Ale popatrz- piszemy tutaj o tym, więc jesteśmy tymi ludźmi, którzy chcą takiej relacji. I jest nas więcej. I właśnie trafiamy na takich, którzy mają inne priorytety i inne wartości. I nie możemy podobnych sobie odnaleźć.

Ja obecnie nie znam związku funkcjonującego tak, jak chciałabym by funkcjonował mój. Widziałam raz, ale się okazało że na zewnątrz pięknie, a w środku robal...

Ludzie są ze sobą z różnych dziwnych pobudek. Relacje międzyludzkie wg. mnie to pewnego rodzaju wymiana barterowa. I niestety znajduję potwierdzenie tego zdania w rzeczywistości.

I chyba mało jest tego 1+2+3...

A te pary z lat młodzieńczych...też im zazdroszczę. Choć i na nich pada styl naszych czasów, bo po 7-10 latach bywa kryzys i zamiast naprawy jest wymiana...

Daruj sobie sarkazm najniższej próby, nie przystoi Ci. Może przeciętny facet ma tak jak piszesz właśnie, nie wiem. Natomiast wiem, że mogąc pozwolić sobie na coś więcej nie widzę powodu bym miał umrzeć stroniąc od seksu np rok. Czaisz? To są chyba te możliwości... Twoje podejście jest tak absurdalnie skierowane w jedną stronę, jak gdybyś miał nadzieję w ten sposób kogoś wyrwać przez forum, lol. Zaskoczę Cię, ale jeżeli spotykam kandydatkę na kobietę życia, to prawdopodobnie nie robi mi, czy idziemy do łóżka na momencie, czy po roku, bo skoro (wg Ciebie) widzę, że ona jest super (no tu zależy kiedy to dostrzegę, prawda?) to nic tego nie zmieni. Problem w tym, że zajebistości nie spotykasz ot tak.
Nie wiem, we mnie przesadna otwartość na samym początku zabija jakąkolwiek ciekawość.
Do reszty postów odniosę się kiedy indziej.

Po mojemu:

Zalezy, czego sie chce/szuka/potrzebuje/pragnie...( ale tak na prawde!)

Jesli ktos tak na prawde szuka towarzysza/towarzyszki zycia- to czy bedzie seks, czy nie, bedzie chcial ja/jego poznawac blizej, zblizac sie, interesowac nia, i zainteresowac ja soba.- bo to realizuje jego potrzebe...

Jesli ktos, jak tom szuka seksu, to zwykle poznawanie kogos bedzie go meczyc i nudzic, bo bedzie " przebieral nozkami", czy juz? Czy wreszcie dostanie, czego chce? I czs/uwaga poswiecona tej osobie bedzie inwestycja, poniesionym kosztem...

Jesli ktos szuka dowartosciowania siebie, bedzie uwazal, ze okazanie komus swojego zainteresowania bedzie obciazeniem- w koncu spotyka sie, zeby to nim sie interesowano...

Itd...

Potem sie czyta, ze " tak sie poswiecalem(!), spedzalem z nia czas, czssem nawet cos robilismy razem, a ona seksu nie inicjowala!
Albo: " poszla ze mna do lozka, to z niej rezygnuje, bo latwa"
Albo ....bo kobiety to latwe/ksiezniczki- opcjonalnie do wyboru...

Odnosze wrazenie, ze bardzo malo osob potrafi powiedziec, czego chce.
I bardzo malo osob potrafi powiedziec, jakie ma ( konkretnie) uprzedzenia, i czego sie boi..

Za to wielu chetnie sie wypowiada, jacy sa wszyscy( kobiety/mezczyzni)

Czasu, dużo czasu. Kiedyś miałem taką zasadę, że jeśli z kimś tam sobie randkuję, to w międzyczasie nie umawiam się z nikim innym. Jednak po licznych krętactwach, kręceniu, zwodzeniach itp. mam to teraz w nosie - jeśli nie jestem z kimś parą, a jedynie "randkujemy" to oznacza, że jestem wolny, więc umawiam się też z innymi. Szkoda czasu, to prawda.

A co do poznawania i granic - tak, zdecydowanie, albo się posuwa wszystko do przodu albo szkoda czasu.... Ale nie na siłę, tak jakoś naturalnie.

I to jest właśnie smutna prawda. W pewnym momencie człowiek dochodzi do punktu w którym kolejny seks to takie "przewalanie mięcha" bez żadnego znaczenia. Seks bez uczuć jest nudny, strasznie. Bardzo często "podbijanie cyferki" to leczenie ego, utajonych kompleksów etc. Podobnie mają kobiety szukając "pięknego, cudownego, bogatego" żeby koleżanki widziały jak mi się udało. Awers i rewers tej samej monety dowartościowania.
Dla mnie też lipne jest uprawianie seksu... z nudów. Bo nie ma kogoś dla kogo chciałoby się więcej niż tylko seks.

Mam kolegę, dość dobrze ustawionego, który sypiał tylko z kobietami ze swojej pracy. "Nakosił" tego naprawdę "sporo" (to jest w ogóle osobny temat jak się potrafią niektóre kobiety zachowywać w pracy, bo jego atrakcyjność rosła wraz z zajmowanymi stanowiskami, a dodatkowo, jedyne kobiety z jakimi w życiu sypiał i się wiązał były właśnie z jego miejsca pracy) ale ostatnio się ożenił, ma dziecko, uspokoił.

PS O normalność jest cholernie ciężko. Lubię czasem popatrzeć na ludzi 50+ wśród których tej normalności jakby więcej.

Ale jeśli ktoś szuka głównie seksu, to po co ma poznawać? Nie spotkałam się z szybkim dążeniem do łóżka u mężczyzn, którzy szukali związku. No dobra, zależy co kto rozumie przez "szybko". No ale max po miesiącu znajomości rozumiem, że to naturalnie już idzie w tę stronę. Gdyby nie szło, to chyba coś nie tak byłoby z facetem. Kobieta oczywiście nie musi się godzić, jeśli nie jest gotowa. Chodzi mi o sam fakt, że jeśli facet zbyt długo nie wykazywałby tego typu zainteresowania, to traktowałabym go jak kolegę.

Ludzie teraz ogólnie traktują innych przedmiotowo. Nie chodzi nawet o ten seks, ale np. o szukanie kogoś do związku. Osoby szukające rzadko kiedy na pierwszym spotkaniu rozmawiają po prostu dla zwykłej rozmowy, by kogoś poznać. Mnie to strasznie drażniło, gdy na pierwszych 1-3 spotkaniach mężczyzna wypytywał mnie o jakieś poważniejsze sprawy, o moje podejście do polityki, do rodziny, o moje relacje z rodziną, podejście do związków i dzieci itp. Przecież to jest bardzo nienaturalne. Kiedy poznaje się innych ludzi (nie w celach związkowych), to rozmowy nie wyglądają w ten sposób. Potem mam wrażenie, że z randki robi się zawoalowany wywiad. Nie przekonuje mnie argument, że ktoś nie chce tracić czasu, to nadal bardzo przedmiotowe traktowanie drugiej osoby. Facet może być najwspanialszy na świecie, ale jeśli tak wyglądają pierwsze spotkania, to dla mnie jest skreślony, bo moim zdaniem jest zainteresowany nie mną, tylko związkiem. Prawdziwa rozmowa zbliża, ale robienie wywiadu - nie.

Na szczęście zdarzają się (choć coraz rzadziej) mężczyźni, którzy potrafią stworzyć atmosferę dla tego 'poznawania się', właśnie poprzez wyeliminowanie elementów "transakcji" w trakcie spotkań/randki.

To jest to, na co ja osobiście zwracam największa uwagę i co potrafi mnie do danego faceta nieodwołalnie zniechęcić, czyli podejście na "co mogę wyrwać od Ciebie dla siebie", zamiast co ja mogę dać Tobie, od siebie.

A z seksem to sprawa jest mocno przereklamowana, pisałam o tym wielokrotnie. Seks, który się pamięta i który w ogóle warto wspominać to tylko taki, któremu towarzyszyły jeszcze jakieś emocje powyżej 'rozporka'. Niekoniecznie wielka love odrazu, ale też nie mechaniczne rozładowanie.

A kiedy do tego łóżka z kimś iść to też nie ma co się nastawiać na jakieś sztywne reguły - jak ktoś wyżej napisał: kwestia atmosfery podczas potkań z daną osobą, swobody w jej towarzystwie. Bo jak jest pełna swoboda to będzie tez po wspólnej nocy z reguły.
A nie ma mowy o swobodzie gdy ma się poczucie robienia z kimś 'deal`a', zamiast poczucia, że ktoś spotyka się z nami dla nas samych, niezależnie od tego czy mu coś z tytułu tej znajomości "skapnie" w postaci seksu czy jakiejkolwiek innej formy gratyfikacji

Prawda Mało jest pytań tak irytujących jak nieudolne próby wybadania 'czy jesteś z mojej ligi', 'czy jesteś mnie warta', w stylu właśnie: "A jakie masz pasje? Czym się interesujesz?" (bardzo oryginalne i naturalne )

Ja z reguły w tym momencie kończę rozmowę, bo takie pytanie nie padnie zwyczajnie z ust mężczyzny, który odezwał się bez jakiegoś 'scenariusza z tyłu głowy', tylko spontanicznie chciał się czegoś dowiedzieć, poznać, itd. Takie pytanie zada natomiast na pewno panicz, który szuka idealnej kandydatki na żonę np., ktoś kto podchodzi do znajomości na zasadzie castingu - kto lepiej mu się zareklamuje, ten wygrywa uwagę takiego panicza, za którą ja z góry zawsze dziękuję gdy tylko się zorientuję, że pan dokonuje właśnie "wyceny" mojej osoby

I nie jest prawdą, jak słusznie zauważyłaś, że pewnych rzeczy nie da się wywnioskować prowadząc swobodną, naturalnie płynąca rozmowę bez zadawania sztucznych, wyrwanych z kontekstu pytań.

Tak jest idealnie.
Choć w moim przypadku zainteresowania nie muszą się tyle pokrywać, co po prostu rozmowa ma "płynąć" sama, a temat może być zupełnie błahy. Bo prawda jest taka, że jak 2 osoby potrafią utrzymać zainteresowanie sobą rozmawiając o totalnych pierdołach, to pokazuje najdobitniej, że nie męczą się w swoim towarzystwie i sama obecność tej drugiej osoby już humor poprawia.
Mnie osobiście nic tak nie nudzi jak ktoś zamęcza opowieściami o swojej pracy, czy zainteresowaniach, kiedy czasem najmilej po prostu powymieniać się uwagami na tematy dotyczące tego, co się dzieje wokół czy po prostu emocjami jakie się w danej chwili odczuwa.

Ale Przecież ktoś musiał zacząć temat zainteresowań,czy losowaliście wśród tematów zapisane na karteczkach?

To ciekawi mnie o czym można z Tobą pogadać?Wyłączając pracę,bo chyba faktycznie mało kto lubi rozmawiać o swojej pracy,hobby nie,zainteresowania nie,rodzina nie,pewnie o pogodzie,temat rewelka ,w dodatku nie można o nic zapytać,bo od razu będziesz się doszukiwać drugiego dna w zwykłych pytaniach,echhh.
Poza tym siedząc z kimś na kawie,raczej nie ma żadnych emocji,z resztą ja chyba rzadko odczuwam jakieś emocje

Ale to już w ogóle nie można zadać pytania o hobby,czy zainteresowania,bo okaże się,ze chodzi o "wybadanie,czy jesteś z mojej ligi"? Przecież można po prostu być ciekawym,bo chce się kogoś poznać,dla mnie,to naturalne,że ktoś zadaje pytania w czasie rozmowy ...
Niedawno na forum było głośno,o to,że faceci nie lubią pytania kobiet "czym się zajmujesz" bo przecież wiadomo,o co chodzi  i jakie jest drugie dno takiego pytania...wię się tutaj kobiety oburzały,że przecież to jest tylko pytanie o pracę,czy już nawet o to nie można zapytać ? Więc jak to jest ?
Co do castingu na partnera,to niby czemu ludzie,którzy mają wiele do zaoferowania mają się wiązać z kimś przeciętnym?
Skoro wiele dają,to i wiele chcą dostać,więc zwłaszcza jeśli mają wybór,to sobie wybierają,i to dotyczy obu płci.

Easy ale kto z nas pisze, że idzie od razu do łóżka na pierwszym spotkaniu?
Twoim zdaniem, kiedy powinno się iść do łóżka jak się jest w związku?
Po miesiącu, po pół roku, czy też po dwóch latach?

Pisałem o tym wielokrotnie, że dzięki mass-mediom i internetowi ludziom nieco odpaliło. Partner(ka) ma być idealna - idealne ciało, idealny zawód, idealne wszystko. Kobiety zaczęły wchodzić w rolę facetów i odwrotnie, a seks został zbanalizowany. Ludzie mają tendencję do "podążania za stadem" i stąd te wariactwa różne.

No niestety, ale im dłużej czytam to forum to naprawdę się zastanawiam, czy jestem 100% kobietą.
No po prostu ja się nie kieruję tym co opisałaś.
Poradniki? Nie uznaję.
Zawsze kieruje się sercem (niestety), nigdy nie słucham innych, no może posłucham , ale i tak i tak zawsze robię po swojemu.
Sex jest ważny w związku, ale są ważniejsze rzeczy.
Nie sprawdzam mojego potencjalnego faceta poprzez sex, bo idę do łóżka już z moim facetem, albo już zaczynam go uważać za bliską mi osobę, bo czasami nie trzeba żadnych słownych deklaracji, do stworzenia związku.

Pewnie, że zainteresowania nie muszą się pokrywać. To był akurat podany przeze mnie przykład. Z racji tego, że spotkaliśmy się w konkretnej firmie, gdzie oboje byliśmy w konkretnej sprawie, to temat w naturalny sposób zszedł na pracę i zainteresowania, bo taka była akurat sytuacja. A osoby pracujące w tej samej branży mają podobne zainteresowania. Jeśli będąc na spacerze z psami spotykam innych psiarzy, to rozmowa zwykle zaczyna od tematu zwierząt, nie trzeba niczego losować. (to już tak odpowiadając na post theonlyone).

Pogadać można na różne tematy. Jeśli co drugi facet na pierwszych spotkaniach wypytuje o zainteresowania i pracę, to mnie to nudzi, bo ile można mówić o tym samym. Gdyby każda poznawana przeze mnie osoba zadawała mi podobne pytania, to odechciałoby mi się w końcu rozmawiać, no bo to rzeczywiście wygląda jak rozmowa kwalifikacyjna, gdzie w kółko trzeba mówić to samo tylko w różnych wariacjach. Właśnie jest bardzo dużo innych tematów do rozmowy, tylko trudno je tutaj wymieniać i podawać przykłady, bo to jest silnie spersonalizowane. A jak się dobrze rozmawia i rozmowa "płynie" zahaczając o różne dziedziny, to trudno potem stwierdzić o czym konkretnie się rozmawiało.

Ale zapytałeś ją wcześniej o zainteresowania (!!), prawda?

Sorki, nie mogłam się opanować

Zgadzam się.

Tu niekoniecznie.. Seks w idealnych warunkach powinien właśnie do tego "służyć", ale jak to często bywa w praktyce to pokazują rozkminy, które były inspiracją pod ten temat.

Ale zgadzam się z Tobą, że jeśli - tak jak zresztą pisałam już wcześniej - ludzie czują się ze sobą od początku bardzo swobodnie i jest atmosfera, to nie ma znaczenia "termin", kiedy do czegoś intymnego dojdzie.
Tylko trzeba właśnie znaleźć kogoś, z kim taka atmosfera jest możliwa, a nie "wypracowana" międleniem tematu na wszystkie strony świata, przekonywaniem do czegoś czy tłumaczeniem, jak na kozetce u psychoanalityka Ludzie albo nadają na jednych falach i potrafią się komunikować, albo nie i żadna wspólnota zainteresowań, podejścia do związku/seksu, zgodność preferencji łóżkowych tego jednego nie zmieni.

O pogodzie mogę godzinami.. albo dopóki przestrzeń wokół mnie nagle w dziwny sposób nie opustoszeje

To prawda. O nic nie pytać !! Tylko wyciągnąć portfel i pomachać mi nim przed rozmarzonymi oczami.

Taka już jestem.
Lubię rozmawiać o pogodzie, inne tematy mnie nie interesują..co mam zrobić?

Rozumiem Cię doskonale i nawet ma to jakiś sens, tylko ja zwykle na tak postawione pytanie z przekory odpowiadam, że niczym i napawam się reakcją
Nie twierdzę, że to mądre czy poważne, po prostu na niektóre pytania reaguję niepoważnie i tyle.

Zgadza się. Tylko nie bardzo rozumiem tego 'pozycjonowania' zainteresowań na zasadzie, że uprawa dyni np. jest ciekawsza niż zainteresowania w obrębie kształtowania sylwetki (z wyłączeniem Chodakowskiej, bo nie przepadam również)

A poważniej, to tak jak pisałam.. Jeśli szuka się kogoś o podobnych lub identycznych zainteresowaniach to najlepiej robić to w miejscach, o których z góry można się spodziewać, że spotka się tam osoby o określonych upodobaniach. A tak poza tym to można stosować nieco inny klucz, o którym napisałam powyżej np.

Mnie tam nie wystarczy by facet się czymś interesował, jeśli będzie totalnie 'nie do życia' w zwykłej rozmowie. Jasne, że na tle gościa, który nie interesuje się czymś oryginalnym w pierwszej chwili wypadnie ciekawiej, ale to tylko pierwsze wrażenie..

Natomiast jak wiele par dobiera się pod kątem zainteresowań właśnie, na zasadzie dowartościowywania się partnerem, który ma nietypową pasję np. - na podobnej zasadzie jak kobieta zachwyca się gościem, bo jest przy kasie.

Ja wychodzę z założenia, że zainteresowania mogą zmieniać się przez całe życie, ale umiejętność zbliżania się poprzez "zwykłą" rozmowę (jak cslady bodajże pisała) to o wiele rzadsza umiejętność, bo niewiele osób rozumie, że rozmowa nie polega na suchej wymianie informacji czy relacji z pracy, omówienie zainteresowań itp. Paradoksalnie, dobra rozmowa może być wtedy, kiedy energia drugiej osoby, jej wyraz twarzy, uśmiech powoduje poczucie jakiejś nieopisanej bliskości emocjonalnej, a nie peplanie bez sensu dla "zakrzykyczenia" czy odwracenia uwagi od jej braku, rozpaczliwie szukając jej poprzez nadmiar słów.

Nie, nie rozmawialiśmy ani o zainteresowaniach, ani o ulubiona muzykę, ani o żadne, wbrew pozorom, nie ważne pierdoły. Zamiast tego od samego początku wiele się śmialiśmy, gadaliśmy o głupotach, o tym kto płaci za rejs, czy ptactwo wodne podżera karmę zwierzakom z zoo itp itd.