za dużo nauki?

Do najlepszych mi trochę brakuje, ale to właśnie osiągnięcia choć są kuszące, to są zdradliwe, za dużo kosztują. Ja tylko się boję niezaliczenia. A widzę, że sporo ludzi ma nawet osiągnięcia i normalne życie towarzyskie...

Czasami lepiej jest się czegoś pouczyć 3h niż katować temat w kółko przez 12h, z nadmiarem nauki wiedza przyswojona może dosłownie wyparować z Twojej głowy ja bym Tobie radził uczyć się mniej ale za to z większą efektywnością. Najlepiej się uczyć w systemie 1h kucia i następnie 15 min przerwy ale ta przerwa ma być taka, że nic nie może obciążyć Twoich myśli, czyli np. 15 minut leżysz i patrzysz się w okno dod. doradziłbym jakieś "wspomagacze", polecam stosowanie Lec1th1n 1200mg (coś jak tabletki "sesja" tylko zawierają 10x więcej składników pomagających w nauce). Taką tabletke bierzesz rano przykładowo po śniadaniu i możesz się uczyć o dowolnej porze dnia, najlepiej nie brać pod wieczór bo można mieć problemy ze snem. Brać tylko podczas trwania egzaminów, codzienne stosowanie może poddrażnić system nerwowy (pojawianie się tików)
Ale.. jak będzie się stosować normalnie to gwarantuje Tobie, że będziesz miałą mnóstwo czasu na inne rzeczy.

p.s. w miejsce "1" powinno być "i", dałem taką cenzurę, żeby nie robić "reklamy"

Dużo, czyli praktycznie cały czas, kolokwia nie są bardzo często, ale w każdym tygodniu jest po kilka wejściówek, a wywalenie z zajęć to chyba jeszcze gorszy stres dla mnie niż nie zdane koło. W sumie ostatniej sesji bardzo nie odczulam, bo uczyłam się czasowo tyle samo, tylko stres większy w praktyce wygląda to tak, że wstaje o 6 po śniadaniu uczę się bez przerwy do jakiejś 12 ( szkoda mi czasu na przerwy ) jem obiad i mam jakieś 1,5 h przerwy a potem z drobnymi przerwami na jedzenie tak do 22-23 . Zajęcia w pewnym sensie są odpoczynkiem.

Na którym jesteś roku? Ja Ci powiem, że dobrze pamiętam siebie sprzed dwóch lat - uczyłam się tak samo jak Ty a efekty nie były aż tak super (były ponad przeciętną ale wciąż nie najlepsze). W tym roku (to był mój trzeci) duzo się zmieniło. Po pierwsze zmieniły się zajęcia - wcześniej nie było żadnych klinik czyli po prostu trzeba było uczyć się nudnych rzeczy, teraz praktycznie wszystkie przedmioty były ciekawe. Mogłam poświęcać mniej czasu na naukę bo po prostu wszystkiego uczyłam się szybciej bo mnie to ciekawiło. Teraz bardzo intensywnie uczyłam się tylko przed egzaminami, w roku akademickim tylko na bierząco farmakologii i patomorfologii (to trzeba) no i doczytywałam z poszczególnych klinik tyle ile wymagali i co mnie akurat zaciekawiło. Zauważyłam też że aż tak intensywna nauka się po prostu nie opłaca - jesteś zbyt zmęczona i wszystko idzie wolniej do tego umysł nie jest tak sprawny i nie myśli najszybciej. Polecam sport- odpoczynek i zwiększenie sprawności intelektualnej na raz. Albo nauka w grupie - dużo szybciej i miłej i człowiekowi nie jest tak smutno jak podczas samotnej nauki. Nie zmuszaj się do nauki, odpuść sobie, ucz się tego co Cię zaciekawi. Wyniki same przyjdą. Ja w tym roku miałam czas na wszystko - i na seriale, imprezy, spotkania ze znajomymi, regularny sport, na czytanie dobrych książek. A wyniki - dzięki temu, że uczyłam się tego, czego chciałam i nie przesadzałam z siedzeniem nie wiadomo ile godzin z rzędu (i wykorzystywałam myślenie a nie swoją pamięć) to są dużo wyższe niż wcześniej - na pewno załapię się na stypendium naukowe Naprawdę odpuść sobie i się tak nie spinaj wrzuć na luz i zadbaj o siebie a wszystko się ułoży, wiem co mówię

Podejrzewałam, że po pierwszym Większość ma takie odczucia właśnie. Ten rok był jak dotąd na pewno najgorszy, masakra. Na drugim biochemia jest trochę nudna (trzeba swoje przesiedzieć w książkach) ale już fizjologia jest całkiem ok. Czasu mimo wszystko jest więcej. Nie myśl na zapas Nie popełniaj tego błędu co ja i nie żyj w 90% nauką. To się nie opłaca. Naprawdę polecam uprawiać jakiś sport - endorfiny robią swoje. No i szanuj siebie, nie wpadaj w autodestrukcję a będzie dobrze

Gardzę ww. odpowiedziami. Odpowiem jako ex-najlepszy student prawa na roku.
Znajomi mieli czas na siłownię, na imprezy, na piwo i wódkę. Zazdrościłem im. Ale mimo wielu propozycji, za każdym razem odmawiałem. Skutek? Chrzanić coroczne stypendium, którego mi zazdrościli. Chrzanić dostanie się na aplikację za pierwszym razem, przez co wiele osób życzyło mi co najmniej śmierci.
Jestem człowiekiem szczęśliwym.
Po to w klasie maturalnej uczymy się, żeby wyciągnąć z tego profity. Po to dalej uczymy się, żeby być najlepszymi. Po to chcemy być najlepszymi, żeby wybić się ponad przeciętność.

Życzę wytrwałości.

Pozdrawiam.

Ukradłeś mi mózg? Oddawaj

No ja na fitness chodzę a mimo to nie wadzi mi to w nauce A oprócz prawa mam jeszcze drugi kierunek
Ale siadłeś mi na ambicję - na jednym i na drugim byłam 3-4 (wg rankingu usosa) na roku, muszę się poprawić

Jesteś aplikantem czy już skończyłeś?
Jaka? Zgaduję - radcowska?

Autorko, ja Cię BŁAGAM, NIE SŁUCHAĆ tego że masz się rzekomo mniej uczyć. Ty będziesz LEKARZEM.
Polecam Ci sport i naukę.
Dla mnie nauka jest najważniejsza, a zostaje mi czas i na koła naukowe, i na ćwiczenia, i na pucowanie się (lubię się pucować przed lustrem ) i na zwiazek (o dziwo ). ALE nigdy nie zostawiaj tej nauki i nie spychaj jej na dalszy plan!!
Ja się uczę - w inny sposób, bo piszę - nawet w wakacje. Nie mam żadnych poprawek, a i tak pracuję.
Więc nie wiem skąd pomysł, że w trakcie roku akademickiego można się uczyć za dużo.

Co innego intensywna nauka a co innego autodestrukcja nie przynosząca efektów. Szczęście nigdy nie jest pojęciem zostawionym na przyszłość. Nie ma przeszłości ani przyszłości. Jest tylko teraźniejszość i na niej trzeba się skupić. A czy codzienne łamanie siebie można zdefiniować jako szczęście? Może dla masochisty
Nie zawsze największa ilość czasu poświęcona na naukę (pracę) przynosi najlepsze efekty (!). Pamiętajcie, że intensywna ucieczka w naukę jest często mechanizmem obronnym, stosunkowo często spotykanym.
Ej, naprawdę uważacie że najlepszy lekarz to taki, który wszystko wie? Bo mi się wydaje, że po pierwsze najważniejsze są umiejętności socjalne, podejście do pacjenta. Umiejętność 'wyciągnięcia' z niego tyle ile można i odpowiednia dedukcja. Powiązanie objawów wymaga główni umiejętności a nie wiedzy.

Dokładnie. Szacun dla studentów medycyny!

Popieram w 100%