problem z okazywaniem uczuc

Tak, terapie są Po prostu udaj się do psychologa i opowiedz o swoich problemach. Ryzyko tylko takie, że Ci nie pomoże, bo nie będzie umiał. Trzeba trafić na odpowiedniego. Możesz też sam poczytać książki, spróbować znaleźć źródło problemu. Zacznij od czegoś ogólnego, np. "Toksyczni rodzice 2" (znajdziesz na chomiku). Jak to przeczytasz, będziesz miał ogólny obraz tego, z czym i dlaczego masz problem, a później możesz szukać bardziej ukierunkowanych lektur. Rób ćwiczenia opisane w tych książkach.
Zależy, czy wolisz bardziej sam sobie pomagać, czy zdać się na kogoś. Możesz też połączyć terapię z edukacją we własnym zakresie.

Co czujesz do swojej partnerki?
Ona Ciebie nie podnieca? Nie rozumiem tego za bardzo, jak to działa. Tzn. domyślam się, że można być tak zblokowanym emocjonalnie i wrażliwym, że jednocześnie przekłada się to na brak podniecenia. Mógłbyś to opisać bardziej szczegółowo?

Safari_55, Myślę, że sam sobie z tym problemem nie poradzisz, potrzebujesz chyba faktycznie poprowadzenia przez psychologa, terapeutę. Myślę także , że wielkim krokiem jest sam fakt, ze to dostrzegasz i chcesz to zmienić, to podstawa wszelkiej poprawy i przemiany. Odpowiednie książki tez moga Ci pomóc zrozumieć skąd ten problem się zrodził, z czego, jakie były jego źródła.

Przede wszystkim pozwól sobie na spontaniczność i zobacz jakie to fajne. Nie myśl, czy głupio czy nie - chcesz jechać, jedź, najlepiej załatwić na gorąco. Ale tez porozmawiaj z nią, powiedz jej o tym problemie aby nie domyślała się nie wiadomo czego, powiedz, ze będziesz próbował zmniejszyć dystans, ze te pierwsze próby mogą być niezdarne, żeby nie naciskała ani nie przyspieszała. Jak mądra babka jest to Ci pomoże wyjść z tego impasu, tylko nie ustawaj w próbach. Bądź w kontakcie ze swoimi uczuciami (w sensie jak się czuję z tym, czy z czymś innym, nie rób tego co od ciebie oczekują tylko to co wypływa z Ciebie, z serca)

JuliaKaa
Bądź w kontakcie ze swoimi uczuciami (w sensie jak się czuję z tym, czy z czymś innym, nie rób tego co od ciebie oczekują tylko to co wypływa z Ciebie, z serca)

A co jesli ja np wolabym byc zimny? brak empatii etc? bo z jednej strony bardzo to lubie, ale z drugiej jak pomysle, ze mam dzis 30 lat, potem 40-50, zestarzeje sie nie bede mial dzieci, to chcialbym to zmienic, ale to jednak wbrew swojej naturze - nie wiem czy to dobry pomysl?

nie wiem, jak tak dluzej mysle, to nic mnie nie cieszy etc dziwny temat, chyba bez psychologa./psychiatry sie nie obejdzie.

Skoro wolisz być zimny to bądź, tylk zostaw tę kobietę w spokoju. I absolutnie nie decyduj się na dzieci, bo bardzo je skrzywdzisz. Totalny egoizm: woalałbym być zimny ale fajnie mieć kobietę (pewnie najlepej żeby była czuła, a nie tak zimna jak Ty) i gromadkę dzieci.

kurcze, trafilas w sedno, jak tak dluzej mysle, to chyba jednak jestem troche pokrecony
coraz bardziej tez wydaje mi sie ze to nie typowoa taka milosc, bardziej ze jestem do niej przyzwyczajony, jak do przedmiotu ...

Integracja emocjonalna. Jak uwierzyć, że jesteś kochany i potrafisz kochać.- dobra ksiażka

A gdyby ten 'przedmiot' zniknął z Twojego życia? to co? jak o tym pomyślisz to pojawiają się jakieś odczucia?

hmm,

tak analizowalem i wydaje mi sie, ze malo pewny siebie jestem, bo pytam tez sie zawsze dziewczynie, czy czegos nie potorzebuje, czy jej cos kupic jak jest chora,
a to oczywiste, ze cos na pewno potrzebuje, chyhba w tym jest wiekszy problem i z tym bede musial walczyc,

co sadzicie? bo to ze jej w sumie nie tule etc, to tez taki brak pewnosci siebie, tak mi sie po dzisiejszych rozminach przynajmniej wydaje, ze troche ze mnie taki facet, ktory musialby miec kobiete, ktora go prowadzi, bo inaczej jest bardzo bierny i chyba z tym bede musial walczyc.

I te odczucia są już nie w porządku wobec tego faceta. Bo między nie inicjowaniem niczego, a tym, że "ma wywalone" jest jednak ogromna przepaść. Mądra i dojrzała kobieta to rozróżni i sama będzie zaczynała, czego chce. Nie jest to proste, bo ona też będzie się bała. Tego,  że przystajesz na jej działania nawet jeśli nie masz na nie ochoty. A nie chciałaby Cię zmuszać. Postaraj się chociaż być asertywnym i nauczyć się. odmawiać, nie urażając.
Na pewno niełatwo  znaleźć taką kobietę. I nawet ten ideał może mieć słabsze dni i czepiać się, znając prawdę o powodach Twojego zachowania. Ale jeśli będzie sprawiedliwa, to przyzna, że się myliła :-) Trzeba dużo cierpliwości, wzajemnego  zrozumienia, tolerancji i miłości. Myślę, że w takiej atmosferze otworzysz się bardziej i staniesz się pewniejszy siebie, odważniejszy. Tylko omijaj szerokim łukiem jędze i księżniczki, one Ci tylko zaszkodzą :-)

No właśnie zależy. Ja spotykałam facetów mających wywalone na wszystko, i takich, którzy są dobrzy z natury i nie mają wywalone nigdy, tylko są zwyczajnie wycofani. Trzeba tego faceta najpierw trochę poznać, rozszyfrować, i nie poddawać się manii prześladowczej, że jak nic sam nie zaczyna, to olewa.
A nawet jeśli miewa wywalone, to kij z nim. Mam ochotę na przytulenie,  to się przytulam. Chcę coś zrobić,  zarządzam i robię. Najlepiej mieć dyktatorski charakter :-)
Jasne, że przychodzi taki moment, że kobieta być krucha i delikatna, a facet niech rządzi. Ale skoro się takiego wybrało, a zalety przeważają wady, to mówi się trudno...;-)