mój syn spotyka się z małolatą

Powiedz, że żartujesz. Nawet nie wiem, jak na to zareagować. W wieku lat 15 kobieta może być równie dojrzała, co facet, który ma 20... Nie bardzo rozumiem o co Ci chodzi z tym, co inni powiedzą... Serio. Stawiasz słowa innych, ponad szczęście Twojego syna? Tak w ogóle pedofilia, przy takiej różnicy wieku?! To jest zaledwie 5 lat, a nie jest wcale powiedziane, że już uprawiają seks.

Piszesz, że nie chcesz, by zapraszał ją do domu. Może w tym problem? Tworzysz wizje o tej osobie, nawet jej nie znając, a jedyną szansę, na poznanie marnujesz, przez to, że przejmujesz się tym, co powiedzą inni ludzie. Dla mnie to jest właśnie niedojrzałość. Przejmowanie się tym, co powiedzą ludzie. Niech mówią, co chcą i tyle. Ponoć najbardziej pod koniec życia żałuje się tego, czego się nigdy nie zrobiło, a na pytanie, co było przeszkodą, odpowiedź zawsze była podobna. Co by ludzie powiedzieli? Trzeba to po prostu mieć gdzieś i dbać o szczęście własnej rodziny, o ile nikogo się tym nie krzywdzi.

Ja bym nie dramatyzowała, 5lat różnicy (a w zasadzie troszkę mniej, bo dziewczyna ze stycznia), nie jest dużą różnicą wieku. Dziewczyny w tym wieku są zazwyczaj dojrzalsze od ich rówieśników, więc nic dziwnego, że szukają starszych chłopaków. Twój syn ma 20lat i też chłopaka w tym wieku nie nazwałabym dorosłym mężczyzną.

Nie dawno był tu wątek mamy, której córka spotyka się z tyle starszym chłopakiem. Poszukaj.
Ja ze swojej strony napisze Ci jak forumowicze wyżej. Przesadzasz. Mój pierwszy chłopak był ode mnie 3 lata starszy. Ja miałam 14 lat on 17. Byliśmy razem rok. Okazał się bardzo złym człowiekiem ale wspólnych tematów mieliśmy mnóstwo. Mój drugi chłopak był ode mnie starszy o 4 lata. Ja 16 on 20. Byliśmy razem 10 lat. Więc taka różnica wieku to żadna różnica. Wręcz przeciwnie .To jest idealna, normalna różnica wieku.
Ludzie gadali i zawsze będą gadać. Chociaż ja nigdy od nikogo nie usłyszałam nic w tym kontekście.
Musisz odpuścić bo tylko zrazisz do siebie syna jeśli mu naprawdę na niej zależy.

Nienawidzę tego tekstu: "Co inni powiedzą", niestety często go słyszę z ust innych.

Powiem szczerze że mam w d...e co inni powiedzą, sąsiedzi znajomi itd., jeśli ktoś jest szczęśliwy to dobrze a rezygnować ze szczęścia dlatego że "co inni powiedzą" jest bez sensu. Nienawidzę tego argumentu (to nie jest argument a kompleksy).
Niech sobie gadają.
Może Twój syn jest dojrzalszy niż myślisz. Może potrafi ją szanować i sobie spokojnie poczeka aż będzie gotowa.
Przecież nie musi jej na siłę gwałcić, a i ona dać jak nie będzie chciała.

cynicznahipo,
nie o 5 lat, tylko o 3, to po pierwsze, a po drugie to zależy od konkretnego przypadku. nie sądzę, żeby mój syn był na jej poziomie, mimo wszystko.

luc,
ja nie znam tej dziewczyny więc nie mogę jej niczego zarzucać.

ja nie jestem toksyczną matką, wyrażam tylko swą dezaprobatę, naprawdę nie wtrącam się w życie syna, zakomunikowałam mu tylko, że to mało ambitne się z nią spotykać

Syn ma 20 lat a ona 15 i to niby są 3 lata roznicy ? To po pierwsze....
Po drugie skoro nie poznalas tej dziewczyny to jak mozesz oceniac  ją zaocznie i wydawac werdykt o jej dojrzalosci.....nieładnie. Bywa ze 15 latka jest dojrzala emocjonalnie a 24 latka ma w głowie pstro.
Zresztą jako matka powinnas kierowac sie głownie szczesciem syna a nie opinią reszty swiata... Skoro on jest szczesliwy i jak sama twierdzisz dojrzaly to umie chyba ocenic ryzyko zwiazku z mlodsza osoba i poniesc  ewentualne konsekwencje dokonania złego wyboru.

Dokładnie,
nie znasz jej a już wyrobiłaś sobie o niej zdanie.
Liczy się co ludzie powiedzą.
Nawet nie interesuje Cię co czuje syn tylko co ludzie powiedzą.
Chyba masz jakiś uraz uprzedzenie bądź kompleksy.
To on się z nią spotyka nie Ty. Co znaczy ze Twój syn ma inny (lepszy poziom).
Czy to on ma wybierać z kim chce być w przyszłości (bo nie jest powiedziane że to już ta jedyna) czy też mama ma mu wybrać po urodzie inteligencji i by ludzie dobrze gadali?

Jeszcze nic się nie stało, bo są na etapie chodzenia.

Co będzie, jak za parę lat syn przyprowadzi do domu swoją narzeczoną, która NIE DAJ BOŻE nie spodoba się matce?
Już widzę te awantury.

Dla mnie to jest toksyczne macierzyństwo.

Zgadzam się. Mogłabym zrozumieć zaniepokojenie, troskę - ale żeby spisać na straty osobę, której się nawet nie poznało?
To po prostu nie na miejscu.

no dobrze
nie znam tej "kobiety", ale jej wiek mówi tutaj prawie wszystko, i niestety to świadczy tragicznie o moim dziecku że z nią jest, bo taka małolata nie ma nic do zaoferowania dorosłemu facetowi, pewnie jest z nim bo jej imponuje - jest starszy, ona jest posłuszna, on się nie musi wysilać.
jest tyle dobrych dziewczyn dookoła, jeszcze gdyby ona miała te 17 lat to bym akceptowała, bo to już druga liceum, ale tutaj? a wy byście chcieli żeby wasza 15latka córka spotykała się z dorosłym mężczyzną? ja nie jestem nadopiekuńczą matką, w sumie to nawet liberalną, nigdy się nie wtrącałam w jego życie, nie wybierałam mu kolegów, nie musiał być w domu o 22, tutaj też się nie wtrącam tylko wyrażam swój niesmak i to jednorazowo, bo tylko raz o tym poważnie gadaliśmy

ja sobie oczywiście zdaję sprawę, że taka 15latka może być atrakcyjna seksualnie, no właśnie ale co poza tym? i to mnie nurtuje co on w niej widzi. ja wiem, że wielu dorosłych facetów fantazjuje o małolatach, co nie znaczy, że mój syn musi być jednym z nich.

Po pierwsze, skąd wiesz, co ona ma do zaoferowania, skoro NIE MASZ ZIELONEGO POJĘCIA, jaką jest osobą?
Po drugie - to, że Twój syn ma 20 lat, to nie znaczy, że jest dorosłym mężczyzną. Dorosły mężczyzna to taki, który jest odpowiedzialny i samodzielny.

Coś, co widzi Twój syn, a nie dostrzegasz tego Ty. Miłość jest ślepa. To nie z Tobą ma rozmawiać, tylko z nim. Skoro coś w niej widzi, to widocznie jest dla niego wystarczające. Może rówieśniczki nie miały TEGO CZEGOŚ. Zrozum to wreszcie.

Ja trochę rozumiem autorkę. Sama jak miałam 17 lat poznałam chłopaka 23-letniego. Dobrze, że zawsze byłam mądrą dziewczynką, bo skończyłoby się źle. Ja bym się tu nie o tego 20-letniego syna obawiała, nie tego, co ludzie powiedzą, ale raczej martwiłabym się o tę dziewczynkę.
Nie uważam, że 15-latka jest dojrzała. 15-latka to jest dzieciak, który nic o życiu ani o facetach nie wie. Imponuje jej, że jest ze starszym chłopakiem, że on się nią interesuje, może się popisać przed koleżankami - i takie myślenie jest zrozumiałe. Ale co się 20-letniemu facetowi w takiej młodej dziewczynce podoba? Nie wiem... On ją może bardzo skrzywdzić, nawet niechcący.

Autorko, znasz jej rodziców? Masz możliwość skontaktowania się z nimi?

Jeżeli ona jest taka jak piszesz, to znaczy, że on też musi mieć "fiu bździu" w głowie skoro taka mu zaimponowała. Oboje są albo niedojrzali, albo wręcz przeciwnie. W każdym bądź razie muszą do siebie pasować skoro są razem.

Inna ewentualność - synek autorki chce wykorzystać tę dziewczynkę, bo się na nią napalił...

Dziewczynki...?
Śmiać mi się chce. Zobaczcie, jak wyglądają dzisiejsze 15-latki. Nie są takie niewinne.

Prowokują, sporo z nich wygląda jak typowa dziwka, pokazują cycki, tyłki. To już nie są małe dziewczynki z warkoczykami.

Czasy się zmieniły. Małe dziewczynki 50 lat temu w wieku 15-lat się lalkami bawiły. Dzisiaj chodzą na dyskoteki i dają dupy w zabrudzonych toaletach.

Tu NAPRAWDĘ NIE O WIEK CHODZI. Tylko o to, co i kto ma we łbie. Można mieć 15 lat i być kimś wartościowym, a można mieć 34 i być pustakiem.

Litości.. jakiemu "dorosłemu facetowi", mam sąsiada wiek 21lat i to jest jeszcze taaki dzieciaczek.
Moim zdaniem jesteś uprzedzona. Nawet nie poznałaś tej dziewczyny, a już jesteś na "nie".
Odnoszę wrażenie, że jesteś taką matką kwoką, która trzęsie się nad swoim synusiem i która w każdej potencjalnej "synowej" będzie się doszukiwała wad, bo przecież żadna nie jest godna jej synalka. Tutaj masz sprawę ułatwioną, bo możesz ją od razu skreślić za wiek.
Sorry, ale nie rozumiem tej paniki, co najmniej jakby Twój syn miał 25 lat. 20latek to jeszcze niedawno do liceum chodził.

Ty na pewno jesteś matką, a nie trollem? Bo używasz argumentów, jakbyś miała mniej niż 15 lat.
A w zasadzie... to Ty nie masz argumentów.

Po co ma się z nią spotykać, skoro już z góry zaszufladkowała... Szkoda czasu i nerwów tej dziewczyny.

"Coś lepszego" czyli co konkretnie?
Bo na razie piszesz tylko o wieku. Czy starsza dziewczyna "będzie lepsza"?
Co to konkretnie dla Ciebie znaczy?
Piszesz, że nie masz wygórowanego zdania o swoim synu (trochę wątpię), a może masz zbyt wygórowane oczekiwania?

Na pewno widział więcej? W sensie doświadczenia życiowego. Gdybyś tak napisała o 20-latku będącemu rzeczywiście samodzielnym, albo o 25-latku (i to nie każdym) to byłoby to nieco (być może) bliższe prawdy.

Żartujesz?
To z Twoim synem żyje, nie z Tobą.
Ona się nie musi do Ciebie dostosowywać. Powinna Cię szanować jako matkę swojego chłopaka, ale dupy Ci lizać nie musi.
Nie z Tobą planuje przyszłość.

Gdyby moja teściowa miała do mnie takie nastawienie jak Ty do tej dziewczyny, to bym nawet na nią nie splunęła.

Ktoś słusznie stwierdził, że Ty masz obsesję na punkcie syna. Nie wtrącaj się do jego wyborów. Bo to się skończy źle, ale tylko dla Ciebie.

Po ostatnim poście mi ręce opadły - to musi być troll.

cynicznahipo a masz dzieci? jak już będziesz mieć 15letnią córkę i ona będzie z 20latkiem to myslisz ze bedziesz szczesliwa? napisz szczerze
nirvanka87 - nie demonstruję sprzeciwu synowi, mielismy o tym jedną rozmowę i tyle

Nie wiem czy to troll, nie sądzę. Potraktowaliście tę panią tak jakby to chodziło o to, że syn chce się ożenić z 15 latką. Powiem szczerze, ja jej się nie dziwię,mało tego spytałam swojego 20 letniego syna co on na to.Był zszokowany.I pierwsze słowa, jakie padły - to musi być jakiś pedofil.
Jednak fakt, najlepiej by było gdyby matka poznała bliżej tę dziewczynę i nie oponowała, bo akcja wywołuje reakcję.Być może to wyjątkowo dojrzała dziewczyna, a być może, że syn jest wyjątkowo dziecinny.W każdym razie to nie jest taka łatwa sytuacja dla matki, jak niektórym tu się wydaje .

Nie rozumiem tych słów nawiązujących do pedofilii. 15-latka może legalnie uprawiać seks, więc jaka pedofilia?

Zgodzę się z janis, takie związki z reguły nie są na całe życie. Mój trwał ok. 3 lata. Skończyło się gdy wyjechałam za granicę.

Przecież Ty tej dziewczynie nie dajesz szansy się pokazać z dobrej strony i nie dasz bo jesteś nastawiona na nie.

Ta 15 latka może mieć więcej w głowie niż na 18 czy 19 latka.
Skąd wiesz że jakby miał 19 letnią nie byłaby gorsza, miała nałogi i była po jakiś przejściach?

Masz kompleksy, Ty masz problem ze sobą nie z synem.

Nie no, mam nadzieję, że jednak troll, bo im mniej takich ludzi na świecie, tym lepiej, dla niego.

Jeżeli jednak nie troll, to trzeba współczuć chłopakowi. Będą z tego niezłe problemy. Patrząc, przez pryzmat tego, że sama pewnie była mało rozgarnięta w młodych latach, teraz może myśleć, że każdy taki był. Nie wiem, czy jakiekolwiek argumenty trafią, do celu. Temat został założony chyba tylko po to, by pogłaskać po głowie i powiedzieć "rozwal im ten związek". Widać, że potrzebujesz na to moralnego przyzwolenia obcych. Gdyby było inaczej, jakikolwiek argument by do Ciebie przemówił, bo padła ich już masa. Nie dostaniesz tutaj czegoś takiego. Jak rozwalisz mu związek, gość się od Ciebie odwróci. Paradoksalnie to by było dobre, dla niego, bo przeginasz.

Sam miałem cholernie trudne dzieciństwo i byłem dojrzalszy, od otoczenia, o kilka lat. Mam kilka przyjaciółek, które przeszły równie dużo i gdy 15-letnie koleżanki bawiły się, jak dzieci, one ciężko pracowały w domu i nie były dziecinne. Świat nie kończy się, na czubku nosa mamusi, która odbiera ludzi, przez pryzmat wieku, a nie umysłu. Nigdy nie będę akceptował takich ludzi.

O czym można rozmawiać? O wszystkim. Ty pewnie rozmawiasz, o życiu i pierdołach dnia codziennego, oni mogą rozmawiać o wielu dziedzinach. Kto wie, może dziewczyna czyta ciekawe książki tematyczne, może mają wspólne hobby z Twoim synem, lub zainteresowania. Może planuje studiować to, co Twój syn... Jest masa opcji, które pewnie nawet Ci nie przeszły, przez myśl. To, że ma się 15 lat, nie musi oznaczać, że jest się na poziomie zabawy lalkami. Można już myśleć, o przyszłości. To prawda jej pierwszy chłopak może być przez nią idealizowany, ale była już masa ludzi, którzy dotąd są ze sobą, mimo że poznali się w taki sam sposób, w tym samym wieku.

Ogólnie będę obserwował ten temat, ale nie sądzę, bym musiał tu jeszcze zabierać głos. Cynicznahipo ładnie Cię punktuje.
Wszystkie moje wnioski bazuję, na tym, co piszesz. Możliwa nadinterpretacja, ale w końcu będziesz wiedziała, jak to jest oceniać kogoś, przez pryzmat wyobrażeń, a nie faktycznej wiedzy.

Nie wiem, chyba bulwersuje mnie to, że tak wielu ludzi ocenia innych, przez pryzmat wieku. Mam 22 lata, a bagaż doświadczeń większy, niż niejedna osoba po 30-stce. To jest chyba najgorsze. Trafianie na ludzi, którzy mają gdzieś to, co się ma w głowie, to, co się przeszło, bo ma się mało lat i co tam można wiedzieć, bo człowiek głupi. Nie zawsze jest.

"cynicznahipo a masz dzieci? jak już będziesz mieć 15letnią córkę i ona będzie z 20latkiem to myslisz ze bedziesz szczesliwa? napisz szczerze"
Szczęście dziecka, przede wszystkim, co? Tak myślałem.

Jak dla mnie to co musi Pani zrobić jest oczywiste, a te wszystkie dywagacje tutaj są zbędne.
Może być różnie, nie wie Pani jaka jest ta dziewczyna, czego oczekuje od niej syn i na czym polega ich związek. Może się tak zdarzyć, że ona jest po prostu naiwna i niedojrzała, że on jej imponuje i być może, że chce to wykorzystać. Ale nie jest to jedyna opcja. Tak jak inni Pani tu pisali - dziewczyna może być też dojrzała, ich związek może polegać na dzieleniu pasji, zainteresowań, może mają wspólne tematy, poglądy. Nic tak naprawdę jeszcze nie jest wyjaśnione i nie ma co się zamartwiać.
To co powinna Pani zrobić, to porozmawiać z synem o tym jak spędzają czas, co w niej lubi. Niech ją zaprosi do domu, żeby mogła Pani z nią porozmawiać i ją poznać, bo to lanie wody tutaj i panika są bez sensu. Tylko warto byłoby, przed poznaniem jej i rozmową z synem, pozbyć się tych uprzedzeń, krytycznego tonu, żeby to nie zostało odebrane jako atak i żeby syn się po prostu nie wycofał z mówienia Pani o czymkolwiek.
Tak pochopnie oceniając, atakuje Pani syna i niszczy zaufanie. Jeżeli wyjdzie, że coś w tym związku jest nie tak, wtedy przyjdzie czas na słowa krytyki.
Pozdrawiam

Ten wątek to jedna wielka masakra, nawet nie wiem co miałabym tu napisać. Zacznijmy od tego że Twój syn jest dorosły, nie łamie prawa, tak na prawdę nic Ci do tego, powiedziałabym inaczej gdyby kierowała Tobą troska, ale tak nie jest, to tylko to płytkie "co ludzie powiedzą"

Zatem,  zalecam zaprosić syna z nową dziewczyną na niedzielne spotkanie przy obiedzie. Porozmawiać z jego wybranką, zapytać czym się interesuje, co chciałaby robić w życiu, co widzi w tym chłopaku...Być może syn dobrze wybrał..dziewczyna może okazać się ambitną  osobą, z jasno określonymi celami..Naprawdę nie warto oceniać innych po "okładce",  w postaci wyglądu lub wieku..

Chciałam zauważyć, ze to jest troll.  Ktoś sobie siedzi i zasuwa takie durne "kontrowersyjne" tematy od kilku dni na tym forum i co do słowa takie same na Vitalii

Najwidoczniej komuś się nudzi

A moze poprostu jest walnieta.

Opowiem historie z mojego zycia.
Moja matka zniszczyla moj pierwszy zwiazek, ktory byl miloscia od pierwszego wejrzenia. Bo uwazala, ze ten chlopak to nie dla mnie, ze nie ma mi nic do zaoferowania. Nie chodzilo co prawda o wiek, jak go poznalam, mialam 17 lat, on 19, ale o jego pochodzenie z prostej rodziny, o to, ze mial wtedy 'tylko' ukonczona zawodowke, a ja szykowalam sie na studia. Nawet, jak on poszedl znow do szkoly, zrobil mature, nadal go zwalczala.
Zwalczala go latami. Dla mnie bylo to okropne, to rozerwanie miedzy matka a chlopakiem. Wytrzymalismy to z nim 6 lat, po tym zwiazek lezal w gruzach, nie wytrzymalismy tego psychicznie. Bylismy oboje wrakami, on zaczal pic, ja ucieklam za granice. Od matki! Ostatnie lata przed moim wyjazdem byly codzienna wojna z nia, stosunki nigdy sie nie naprawily, nie chcialam z nia miec nic wiecej wspolnego, nic o mnie nie wiedziala, nie miala prawa wgladu, zeby sie nie wtracala. Przestala byc dla mnie matka, byla tylko intruzem, ktorego do konca jej zycia trzymalam na odleglosc.
Nigdy mnie za to nie przeprosila, co wtedy zrobila, tylko wrecz przeciwnie, uwazala, ze miala do tego pelne prawo, bo przeciez jest matka, a ja bylam wtedy za mloda i za glupia, zeby wiedziec, co jest dla mnie dobre, a co nie.
Ta historia byla tylko kontynuacja jej checi uprawiania kompletnej kontroli nade mna, co oczywiscie robila od mojego urodzenia. I jakos nigdy do niej nie dotarlo, ze kiedys zaczelam dorastac i chcialam miec swoje zycie i podejmowac swoje decyzje. Nigdy do niej nie dotarlo, jaka to byla dla mnie rana, rozbicie przez nia tego zwiazku i jaki mur przez to wzniosla miedzy soba i mna.

Nieszczesliwym trafem w jakis sposob mimo swojego oporu lyknelam ta trucizne, ktora mi podawala wtedy i ojcem moich dzieci zostal czlowiek, ktory spelnial kryteria mojej matki. Malzenstwo skonczylo sie rozwodem, jak dzieci byly male.

Zreszta nie byl to jedyny zwiazek na takich zasadach w moim zyciu po tamtym pierwszym. We wszystkich brakowalo czegos, choc formalne mamusine kryteria byly spelnione. Faceci mieli odpowiednie wyksztalcenie i pochodzili z 'dobrych' rodzin ...
Tak to bywa, cos mi zakorzenila w podswiadomosci. Ponowna milosc jakos omijalam. Podswiadomie to uczucie bylo splatane z tym calym pieklem, ktore mi wtedy zgotowala matka. Tak dzialaja ukondycjonowania. Omijalam w sumie nie milosc, tylko to, co przezylam wtedy z matka i ten bol rozpadu zwiazku przez jej wtracanie sie. Przez to spedzilam w sumie 18 lat w nieszczesliwych zwiazkach.

Dopiero pozniej, jak zrozumialam, co sie stalo i potrafilam to rozplatac i sie od tego uwolnic, spotkalam kogos, z kim odnalazlam i...rozpoznalam to uczucie z wtedy, jak poznalam tamtego pierwszego chlopaka - milosc, od pierwszego spotkania. Milosc, ktora jest niezaleznie od tego, czy mamy roznice zdan czy nie, gdzies w tle i zawsze mozna ja znow przywolac i to pokonuje wszelkie przeciwienstwa i niedopasowania naszych charakterow. To cenny, rzadki dar i nie z kazdym jest to mozliwe. Widac ludzie musza do siebie w jakis sposob pasowac i jeszcze musza potrafic to rozpoznac.

Jak to tu czytam, to nie moge sie oprzec wrazeniu, ze cos jest mi tu znajome.
Droga autorko! Twoja kontrola jest trucizna!
Insynuujesz, ze Twoj syn jest tylko wtedy madry, gdy Ciebie slucha? Ale jest za glupi na to, zeby prowadzic swoje wlasne zycie niezaleznie od zdania mamy? Zatroskana mamusia zawsze bedzie wiedziala lepiej, co jest dla niego najlepsze!

Pretekst z wiekiem dziewczyny jest blahy i bzdurny. Jak nie bylby to wiek, to na pewno znalazloby sie cos innego. Bylaby za glupia, za gruba, za duza, za mocno uszminkowana, albo bog wie co.
Przeciez nawet nie probujesz spojrzec na sytuacje inaczej, niz przez pryzmat swoich przekonan, ze Ty wiesz najlepiej, co dla niego dobre.
A ja powiem tylko - zostaw go w spokoju i przestan sie wtracac, bo inaczej on sie od Ciebie odwroci. Mlode ptaki wylatuja z gniazd, taka ich natura, a Twoim obowiazkiem jest przeciac pepowine, zeby mu to ulatwic, zamiast omotywac go lancuchem Twojej nadtroski i dbaniem o jego 'dobra' opinie.

Nie wiem, czy miedzy nimi jest rzeczywiscie milosc czy nie, ale Ty tego chyba nie dasz rady rozpoznac, bo nie potrafisz na razie patrzec bez oceny wedlug swoich kryteriow, ktore czegos takiego wogole nie biora pod uwage.
Ale jesli tam milosc jest, to sciagniesz na siebie wine, jesli to zniszczysz i syn Ci prawdopodobnie tego nigdy nie wybaczy w glebi ducha.

Jestem zdania, ze czesto wlasnie jeszcze w tym mlodym wieku intuicja prowadzi nas do uczucia czystej milosci, jeszcze nie bardzo skazonej spolecznymi normami i oczekiwaniami. Byc moze, ze takie zwiazki  nie przetrwaja, moze stanie sie cos innego, ale najwazniejsze jest nie niszczyc takich pierwszych doswiadczen, bo moga one zawazyc na cale zycie przy wyborze pozniejszych partnerow i rozstrzygnac o tym, czy bedzie sie szczesliwym w zwiazkach czy nie.
Pierwsze zwiazki sa bardzo wazne w nauce zycia. I sa to kroki, ktore kazdy moze zrobic tylko sam. Od nikogo nie mozna sie tego nauczyc, mozna sie tu uczyc tylko i wylacznie przez wlasne doswiadczenie. To tak, jak nie mozna komus przekazac doswiadczenia smaku. Zeby wiedziec, czy cos jest slodkie czy kwasne, trzeba tego samemu sprobowac.

Zeby nie bylo, ze tylko teoretyzuje, ale nie wiadomo, jakby to bylo, gdybym taka sytuacje miala.
Moja corka poznala swojego chlopaka, jak miala niecale 15 lat. Zaczela sie z nim spotykac po kryjomu, widac bala sie, ze bede miala cos przeciwko. Dowiedzialam sie przypadkiem, ze mnie oklamuje i wymyka sie pod jakimis pretekstami z domu. To bylo ostatnie, czego chcialam.
Ja sie ze swojej historii nauczylam i przysieglam sobie juz jak moje dzieci byly male, ze nigdy, przenigdy im czegos takiego nie zrobie, jak moja matka mnie.
Postawilam sprawe jasno, ze nie ma mnie oklamywac i oczywiscie moze go spotykac. Tyle, ze poszlam z nia od razu do ginekologa po przepisanie pigulek antykoncepcyjnych. I przede wszystkim zaprosilam go do domu, zeby go poznac.
Ten chlopak mial wtedy co prawda 17 lat, ale zrobilabym to samo, jakby mial 20. 
Jak ich zobaczylam razem, to wiedzialam, ze jest to milosc, nie mlodociane zauroczenie, choc oczywiscie i to gralo role. Wiedzialam, bo znam to doswiadczenie. Nawet w tym wieku niecalych 15 lat moja corka byla do tego dojrzala.
A ja wiem z cala pewnoscia, ze milosci nie wolno zabijac, bo to sie zawsze zwroci przeciwko temu, kto to robi! Bo zabija sie nie tylko ta miedzy mlodymi, ale wszelka, takze ta do rodzicow, ktorzy to robia.

Ciekawa sprawa jest to, ze historia potrafi sie powtarzac - chlopak mojej corki byl wtedy po skonczonym wyksztalceniu zawodowym i juz pracowal. Pochodzi z dosc prostej rodziny, gdzie nie ma sie ambicji na studia. A moja corka miala.
Chlopak w miedzyczasie nadrobil mature i jest na ukonczeniu studiow. Haruje ciezko, zeby sobie to sfinansowac.

Sa para do dzis, corka ma teraz 23 lata, chlopak praktycznie mieszka z nami, jezdzi od lat z nami na urlopy i jest dla mnie jak wlasny syn. To dla mnie czysty zysk - zyskalam bliska osobe.
Jak mieli kiedys kryzys, w tym krytycznym czasie po 2 - 3 latach, bo corka zaczela miec fochy, to ja przemawialam jej do rozumu, bo nie chcialam, zeby chlopak cierpial i wiedzialam, ze szkoda tego zwiazku. Jej kryzys minal, nadal sa bardzo szczesliwa para, a mnie cieszy to kazdego dnia, jak ich widze razem.

Pokazywanie cycków i dawanie dupy w toaletach ma świadczyć o dojrzałości? Chyba żartujesz... Raczej o czymś zupełnie przeciwnym.

Poza tym nie wszystkie dziewczyny w tym wieku są takie. Jest całkiem sporo normalnych.