Czy potrzebujemy ścieżek dla użytkowników smartfonów?

Ohohoho, to dla mnie
Albo dla jednego mojego wykładowcy
Tylko że to niepraktyczne - dwóch się zagapi, wpadną na siebie...

Ja poproszę takie u mnie w mieście! Co prawda nie pisze, ale czesto czytam idąc

Kammiś - no toż masz tam strzałki narysowane w którym kierunku iść

No jeśli idziesz, to trzymasz się swojej prawej strony. A kiedy ktoś idzie z naprzeciwka, to idzie po Twojej lewej stronie.

Ja w sumie sądzę, że jeśli takie ścieżki zaczną powstawać masowo, to będzie oznaczało przyzwolenie na takie uzależnienia i pokazanie, że to jest czymś normalnym. To chyba jednak nie o to powinno chodzić. A z drugiej strony, na Zachodzie powstają strefy bez smartfonów, np. w restauracjach. Albo wprost przeciwnie - cała restauracja jest wolna od smartfonów, a dla nałogowych użytkowników są wyznaczone specjalne boksy jak dla palaczy. Chyba jakiś czas temu nawet PKP rozważało wprowadzenie stref ciszy w pociągach, ale ostatecznie nic z tego nie wyszło.

Ja w sumie nie zauważyłam na chodnikach osób zapatrzonych w telefony. Większym problemem są osoby rozmawiające przez telefon w komunikacji miejskiej, które wzajemnie przekrzykują siebie i hałas. W pociągach to w ogóle tragedia, gdy przez 3 h ktoś obok mnie rozmawia przez telefon, bo chce w ten sposób zabić czas. No i przede wszystkim zerkanie na telefon/rozmawianie podczas prowadzenia samochodu, co powoduje stłuczki oraz poważniejsze wypadki. Nie rozumiem takich ludzi, bo sama mam rodzinę, znajomych i mnóstwo spraw na głowie, a mimo tego nie czułam nigdy potrzeby rozmawiania w komunikacji miejskiej, w pociągu albo samochodzie. Szkoda, że w pociągach nie powstaną te strefy ciszy, bo przydałyby się. W Polsce to większy problem niż zderzanie się przechodniów na chodnikach.

Bardzo rzadko, bo nie jeżdżę z kimś. I niewiele widzę takich przypadków w porównaniu do osób rozmawiających przez telefony. Poza tym jeśli rozmawia się z pasażerem, to nikt się nie drze, bo wszystko względnie słychać. A przez telefon ludzie mają tendencję do głośnego mówienia, czego nawet sami nie zauważają, bo się przyzwyczaili. Sądzę, że współpasażerowie nie mają ochoty słuchać o czyimś obiedzie, okresie albo problemach z drugą połówką. Przecież na rozmawiających przez telefon mnóstwo ludzi narzeka. Przynajmniej ja słyszałam o skargach masowo kierowanych do kierownictwa, ale efektem było tylko to, że w komunikacji miejskiej pojawiły się kartki informujące, że takie zachowanie przeszkadza współpasażerom. Dla mnie to wstydu trzeba nie mieć, żeby informować o swoich prywatnych sprawach cały autobus, tramwaj. Ale co kto lubi.

Mnie ten filmik nie bawi, bo tak się w rzeczywistości dzieje. Może nie zawsze to wypadki tragiczne, ale np. w Stanach rośnie liczba osób, które są ślepo zapatrzone w telefon albo tablet i nie zwracają na nic uwagi, gdy przechodzą przez przejścia dla pieszych. Fakt, tutaj jest winna ich głupota i to może bawić, ale według mnie to dość poważny problem. To już chyba naprawdę trzeba być uzależnionym, by nie zwracać uwagi podczas przechodzenia przez pasy albo podczas jazdy samochodem.

Dla mnie to chore.
Najchętniej wprowadziłabym zakaz rozmów w niektorych obszarach, tak jak palenie zostało wyprowadzone z przystanków.
Mało co mnie tak wkurza jak jakiś wydzierający sie palant czy palancica na przystanku, w tramwaju, metrze, przychodni, u fryzjera. Br...
Tu jestem fundamentalistka do bólu.
Dajcie żyć innym, nie interesują mnie wasze rozmowy, ale nie chcę być zmuszana do ich wysłuchiwania.
Ja chcę STREFY CISZY.

Taaa, i koniecznie wyciąc przy tych ścieżkach wszystkie drzewa, bo jeszcze jeden kretyn, z drugim- przepraszam, oczywiśnie nie kretyn tylko inteligentny człowiek, który za nic ma swoje i innych bezpieczeństwo- sobie łeb rozkwasi na bandyckim pniu spowitym w zdemoralizowaną korę.
ten świat zmierza ku zagładzie.

to się nazywa selekcja naturalna, kiedyś ginęli, słabi, albo durni, którzy nie byli wstanie uciec przed dzikim zwierzem, a teraz np. ci co lezą na oślep bo mają ryjki w telefonach. Kretynów mi nie żal. Głupsze jednostki zawsze ginęły, teraz niestety im sie pomaga, przez co świat jeszcze bardziej idiocieje.

Ja wtedy wstaję i opuszczam takiego rozmówcę. Skoro nie ma dla mnie czasu, a smartfon jest ważniejszy to trudno.

Ja musiałem trochę z moją żoną powalczyć, bo mnie strasznie wkurzało jak np. rozmawialiśmy, zadzwoniła jej komórka to przerywała w połowie zdania i leciała odebrać. Jeden, drugi i trzeci raz nie kontynuowałem rozmowy to się nauczyła, że wtedy odbiera się tylko naprawdę ważne telefony.

Tym bardziej mnie wkurza jak ktoś z pracy potrafi wydzwaniać późnym wieczorem. Oczywiście wkurzam się jak prowadzimy jakąś ważną rozmowę, a nie jakaś tam gadka szmatka. Tym bardziej, że do niej non stop ktoś dzwoni.

Najsłabszym pomagać, głupich eliminować. Prcuję w opiece i nieba moge przychylić seniorom, którzy całe życie pracowali, a teraz nie ma kto im pomóc, albo rodzinom, gdzie ludzie chcą pracować. NAtomiast szlag mnie trafia, jak łapę po zasiłki wyciagają alkoholicy i nieroby. Utwórzmy definicję najsłabszych i im pomagajmy. Wybacz jeżeli  profesor lazłby przez ulicę z ryjkiem w telefonie, książce, to jak go coś pierdachnie to tylko jego wina i nie, nie żal mi go będzie. Bardziej będzie mi żal kierowcy, który przez kretyna bedzie się do końca życia borykał z wyrzutami sumienia i łatką mordercy.

Dokładnie wszystkie te nieroby co siedza na zasiłkach to takie słabe ogniwa. Jakby im zabrać zasiłki, to albo się ogarną i zaczną żyć, jak ludzie, albo umra z głodu i bardzo dobrze, bo tak, jak mówiłam selekcja naturalna. PRzez mopsy itp. selekcja naturalna niestety zanikła.

Może rozwiniesz?

Jakiś czas temu słyszałam, że wśród młodych osób funkcjonuje taka gra. Trudno im nie sprawdzać smartfona podczas spotkań paczki, więc umawiają się, że wszyscy odkładają smartfony ekranem do dołu i kto pierwszy nie wytrzyma i sprawdzi telefon, to stawia wszystkim np. piwo. Szczerze mówiąc nie spotkałam się z tą grą osobiście, ale jakoś mnie ona nie dziwi.

Co prawda to reklama, ale fajnie pokazuje uzależnienie od smartfonów.

Obejrzałam. Nie zdziwiło mnie to, bo mam świadomość co dzieje się w takich fabrykach i kopalniach. Jednak co mogą zrobić użytkownicy smartfonów? Zastrajkować i nie kupować telefonów? Sądzisz, że tym ludziom byłoby lepiej, gdyby całkiem stracili pracę? Tzn. ja tego nie usprawiedliwiam, bo w idealnym świecie takie sytuacje nie powinny mieć miejsca. Ale czytałam kiedyś artykuł, gdzie wypowiadali się właśnie ludzie pracujący w takich warunkach i oni na to patrzą z innej perspektywy niż my. Nie stać ich, by stracić taką pracę nawet mimo bardzo ciężkich warunków. Ja w swoim życiu miałam i mam nadal tylko jednego smartfona, więc nie napędzam im biznesu, ale nadal nie widzę co to może zmienić.

Polecam filmik osobom, które uważają, że w Polsce źle się żyje, nie ma warunków i możliwości.

A juz dosc dawno temu zalozylam watek ''Odmozdzanie ludzi''... Dotyczyl co prawda korzystania z pomocy wszelakiej masci specjalistow (np. behawiorystow od zwierzat , itd.), ale w sumie to tez by pasowalo. Ludzie nie potrafia juz zyc samodzielnie... Nawet tak glupi problem, jak wejscie na latarnie z powodu zagapienia sie w ekran smartfona urasta do rangi problemu spolecznego, ktory wymaga jakichs tam nakladow pienieznych ze strony miasta. Bo przeciez takie sciezki tez kosztuja. Jezeli postawienie durnych dwoch barierek w Polsce to koszt okolo 200 tys zl (sprawa byla naglosniona przez tv), to ile musialyby kosztowac te sciezki? A pamietajcie, ze zyjemy w Polsce, gdzie pieniadze to produkt deficytowy . Na pewno sa inne, wazniejsze sprawy. Az tak bym nie ''ulatwiala'' zycia potencjalnym ''gapom''. Skoro potrafia obsluzyc smartfona, to przepisy komunikacji miejskiej/wiejskiej powinni znac... No bez przesady. Czy nie jest to przyklad odmozdzenia? Zalatwia sie problem za ludzi, a to oni powinni przede wszystkim zadbac o swoje bezpieczenstwo... Myslenie nie boli. I tak sobie mysle, ze jezeli bedziemy sie oduczac myslenia, rozwiazywania problemow, brania na siebie konsekwencji za swoje czyny, czy jak to tam nazwac, to w przyszlosci bedziemy mieli spory odsetek ludzi z demencjami starczymi. Dlaczego? Bo nie bedziemy cwiczyc mozgu. Mam przyklad wlasnej 90-letniej prababci- za nia najpierw bral odpowiedzialnosc jej maz, a potem corka. Babcia o nic nie musiala sie martwic, wszystko bylo zalatwiane za nia. Oduczyla sie myslenia. W efekcie  dzisiaj nie potrafi zapamietac tego, co mowila przed minuta. Nie potrafi zmusic mozgu do myslenia, skupienia sie. I mysle, ze jest to konsekwencja tego, ze w przeszlosci po prostu malo uzywala swojego umyslu. Wiem, ze nie jest to zadna norma, bo rozni ludzie zapadaja na demencje, ale na pewno jakis tam wplyw to ma na nasza starosc. Dlatego jak najwiecej trzeba cwiczyc umysl. Zadne tam sciezki dla uzytkownikow smartfonow, bo to tylko poglebi problem. Nalezy samemu zastanowic sie, czy korzystanie ze smartfona podczas poruszania sie np. po drodze jest bezpieczne. Jezeli ktos taki nie pomysli, konsekwencja moze byc grozny dla zycia wypadek. Ktos mial racje wczesniej piszac, ze kiedys nazywalo sie to selekcja naturalna. Glupsze i slabsze jednostki musialy opuscic padol ziemski. Moze wreszcie ludzie naucza sie uzywac rozumu, gdy zobacza, ze ich nieodpowiedzialnosc moze prowadzic do tragedii. Przeciez wszyscy tak wokol trabia o byciu doroslym (czyt. wyprowadzam sie od rodzicow, sam za siebie biore odpowiedzialnosc finansowa, zakladam rodzine, jestem dojrzaly i licze sie z konsekwencjami swoich decyzji, itd., itd...) a tu wyskakuja z pomyslem sciezek dla smartfonowcow... Litosci... Przeciez to sie kupy nie trzyma...

Wpisując się w temat wkleję kilka zdjęć wykonanych przez fotografa Babycekes Romero, który stworzył całą serię pokazującą jak bardzo smartfony ograniczyły relacje międzyludzkie. Telefony miały ludzi łączyć, ale chyba jednak coraz bardziej dzielą. Fotograf stwierdził wręcz, że wpatrzeni w smartfony, zapominamy ze sobą rozmawiać i uznał, że jest to bardzo smutne. Aby smutek pogłębić, swoje fotografie pozbawił koloru. Ich przesłanie mówi: "Bądźmy ze sobą znowu face-to-face!?.

(źródło: Babycakes Romero/ mat. pr.)

Nie wiem czy wiecie, ale jutro (tj. 15 lipca) jest Dzień bez Telefonu Komórkowego. Bylibyście w stanie zrezygnować z telefonu na cały dzień?

Ha, dobre pytanie! Niby w żadnej mierze nie czuję się uzależniona od swojego telefonu, ale kiedy potrzebuję się z kimś skontaktować, to odkładanie tego na następny dzień wydaje mi się bezcelowe. Za to przebywając za granicą na urlopie wręcz odczuwam ulgę, kiedy telefon przez kilka, kilkanaście dni nie dzwoni .
W każdym razie jeden dzień spokojnie mogę dać sobie na wstrzymanie, tylko tak naprawdę po co?