brak zainteresowań u seniorów

Tytuł wątku jest tendencyjny. Nie zgadzam się z opinią, że dzisiejsi seniorzy nie mają zainteresowań, ponieważ to zależy od indywidualnej potrzeby samorealizacji.  "Obok" mnie w lokalnym środowisku prężnie działają różne "kluby" i  gro z nich prowadzą seniorzy.
Emeryci z mojego otoczenia angażują się w prowadzenie "Klubu Seniora", pisza projekty o dotacje na swoją działalność, sptykaja się towarzysko, mają z dotacji np. zajęcia plastyczne z artystką plastykiem, zajęcia florystyczne, kurs j.obcych, kurs makijażu, fitness..., współpracują m.n z kołem turystycznym- co miesiąc maja wycieczki 1 dniowe, "potańcówki", wyjazdy do teatru/opery, a w okresie letnim turnus wczasowy 14 dniowy oraz wycieczki objazdowe po Polsce lub zagraniczne; wyjazdy rowerowe 1 dniowe- często mijam rowerkiem zazwyczaj to same grono emerytów ;-) Wszystko maja zaplanowane na caly rok :-)
Niektórzy seniorzy biorą udział w turniejach np. szachowych, brydżowych, tenisie stołowym... i wielu z nich zdobywa w kraju nagrody.
Wiele pań spotyka się regularnie na zajęciach fitness, basenie czy nordic walking. Wielu z nich "uprawia" również działki ogrodowe, na których spotykają się towarzysko, dzielą się wiedzą na temat upraw, przepisów; degustują swoje przetwory, nalewki (a jakże) ;-).
Seniorzy współorganizuja np.pikniki kościelne z poczęstunkiem i zabawą, odwiedzają i wystawiają swoje prace w gminnej galerii, biora udział w wydarzeniach kulturalnych.
Gmina dodatkowo sponsoruje 2x w tygodniu basen dla seniorów, a na wioskach dzałają świetlice wiejskie tzw. koła gospodyń gdzie panie prowadza kursy dla młodych z gotowania/pieczenia; ponadto za określoną kwote przygotowują potrawy na imprezy zorganizowane w świetlicy wiejskiej z okazji .... lub catering. :-)

Znaczna część seniorów regularnie korzysta z wyjazdów sanatoryjnych, bierze udział w badaniach w ramach programów profilaktycznych prozdrowotnych. Podstawa jest natomiast ich aktywnośc fizyczna, trzymają się zasady - W zdrowym ciele zdrowy duch.
Jestem pełna podziwu i uznania za ich oddanie się pasji, chęć nauki, pozytywnego myslenia i energii jaka mają.

Jak ktoś CHCE, to realizuje się i to niezależne jest od wieku ;-)

Przesadzasz i wrzucasz wszystkich seniorów do jednego worka.
Powiem tak - jeśli ktoś za młodu nie miał żadnych zainteresowań (oprócz malowania paznokci), to i na starość mieć ich nie bedzie. A najprawdopodobniej popadnie w otępienie, bo narząd nie używany (w tym przypadku mózg) ulega zanikowi.

Mam lat 60+ i jak widzisz obsługuję komputer. Mnóstwo czytam, uprawiam swój wielki ogród, robię nalewki, podróżujemy z mężem po świecie, przynajmniej dwa razy w roku jesteśmy na koncertach światowych gwiazd.
No i wcale nie uważam się za staruszkę. Lubię swój wiek, bo już nie pracuję zawodowo, dzieci od dawna dorosłe i mogę wreszcie robić to co chcę.

Moja matka 80+, mimo że nie jest już taka sprawna jak dawniej uprawia storczyki. Ma ich ponad 70 i kupę przy nich roboty. Ponadto czyta i dla stymulacji mózgu namiętnie rozwiązuje krzyżówki.

Ani moja matka, ani ja nie oglądamy głupawych seriali. Kościół też nas nie interesuje mimo coraz krótszej perspektywy życiowej.

A ja nie rozumiem dlaczego Tobie i Twoim koleżankom to tak przeszkadza... Niech każdy żyje tak jak chce... Jeszcze nie ma obowiązku posiadania hobby...

Zalozycielko tematu, dawno sie tak nie usmialam, czytajac prawde o moim marnym i nudnym zyciu seniora.

Ha ha. Znam 30parolatkow bez żadnych zainteresowań; )

Ja też zgadzam się z opinią, że u starszych ludzi kiepsko z tym wypełnianiem sobie czasu, niektórych nawet książka czy gazeta nie zainteresuje. Znam wiele takich osób, moja babcia ma 'pasję' gotowanie, jeśli to można zaliczyć do pasji...w każdym razie ma swoje życie, bo mimo późnego wieku gotuje zawodowo i czuje się spełniona, bo ma kontakt z ludźmi. Ale moja babcia jest wyjątkiem, pozostałe osoby tragedia, na przykład taka 60-letnia kobieta, która nie ma ani znajomych, ani hobby, bez przerwy zawiesza się na szyi swoim dzieciom, mówiąc metaforycznie, ale też dosłownie. Wydzwania, domaga się zainteresowania, prezentów, w ogóle zachowuje się jak dziecko. Kompletnie nie wie co ma zrobić ze swoim wolnym czasem. Samotna owszem, ale partnera to już szukać nie chce. Zatruwa atmosferę ciągłym jęczeniem i narzekaniem, a przy okazji psuje dobry humor innym, rzucając aluzje, że "zobaczycie, was też to czeka". Boże, jak ja nie znoszę takich zgorzkniałych kobiet....i wierzcie, czasem lepiej by taka była dewotką, miała ten swój kościół nawet i dwa razy dziennie, ale przynajmniej mogła zająć czymś myśli, niż ciągle wydzwaniała do dzieci, wtrącała się w ich życie na każdym kroku, wygłaszała 'złote rady' których już nikt nie ma ochoty słuchać...

Moim zdaniem 'kościółkowe' hobby jest lepsze niż żadne.

Przy okazji: ostatnio byłam u naszych zachodnich sąsiadów i też zauważyłam, że tam ludzie się bawią, wychodzą do kawiarni, organizowane są specjalne imprezy dla ludzi 40/50+ i ci ludzie się bawią, śmieją, ŻYJĄ. U nas z tym jest tragedia, ma taka kobieta czas, emeryturę nienajgorszą a na wczasy nie pojedzie z jakimś biurem podróży, nie zabierze koleżanki. Zamiast tego woli innym zatruwać życie i psuć wyjazd, poprzez dopiekanie tuż przed wyjazdem i wbijanie klina pomiędzy parę. Mówię o swojej teściowej. Przykład człowieka nie tylko bez pasji, ale i bez empatii, bez podstawowych zasad.

Aha, pomijając fakt, że starsi ludzie niemający już pracy i na przykład wnuków, którymi chcą i mogą się zajmować, powinni znaleźć sobie jakieś hobby by im się lepiej żyło a przy okazji ich rodzinie, to we wszystkich innych przypadkach hobby jest przereklamowane. Mam na myśli to, że dużo się o tym mówi, ciągle się do tego innych zachęca, podkresla się wagę hobby, wytworzył się chory snobizm, by każdy koniecznie miał jakieś hobby. A ja uważam, że hobby można znaleźć, pewne rzeczy wypracować dopiero wtedy gdy nie mamy co robić z własnym życiem. Kto pracujący, wychowujący dzieci i prowadzący dom jednocześnie, ma czas na hobby? Nie znam takich.

Bardzo dobrze iż pojawił się ten temat gerontokracja u nas się rozrasta. Wyszło przy okazji kto ile ma lat, uderz w stół a nożyce się odezwą
Fitness itp to nie hobby

Nie sądze, aby seniorzy nie mieli zainteresowań...
Nie sądze też że każdy senior przesiaduje w oknie czy w kościele.
Wiele, bardzo wiele zależy moim zdaniem od 2 rzeczy.. KASY i zdrowia...

Jak ma żyć samotna wdowa, która ma przeciętnie 1200 zł emerytury?
przecież grubo ponad połowa dzisiejszych emetytów dysponuje własnie taką kasą..

za co więc podróżować? bywać w sanatoriach??

wyjścia do teatru czy basen, kino pęka stówka...

często niestety ci emeryci pomagają swoim bezrobotnym dzieciom, które mozliwe, że nie będa mogli powiedzieć o sobie EMERYT..

DRUGA SPRAWA TO TAKA, ŻE FAKTYCZNIE DLA CHCĄCEGO NIC TRUDNEGO.

i tutaj myśle, wiele zalezy od nas młodych.

Sama zainicjowałam akcję integracja senior i młodsze pokolenie.

Planowałam, że seniorki pokarzą młodym swoje przepisy na cuda, które robiły w ich wieku, że podzielą się wiedzą, któej nie można wyczytać w książkach. Ale niestety spotkałam na opór tych własnie młodych, dla których seniorzy to marudy i hipochondrycy .. przykre...

Zaryzykowałabym twierdzenie, że łatwiej znaleźć seniora z pasją niż nastolatka (procentowo).
Z kolei - jeśli siedzenie całodobowo w internecie nazywamy pasją to czemu nie nazwać pasją oglądania seriali czy plotkowania pod blokiem (zwłąszcza na środku chodnika )?

Znam kilka starszych osób, które nic sensownego nie robią, poza wydeptywaniem ścieżek między telewizorem, kuchnią i łazienką. Ale WIĘKSZOŚĆ ludzi w okolicach, powiedzmy, 30-tki nie ma ani pasji, ani nawet nie poświęca czasu na jakikolwiek przemyślany odpoczynek. Praca (której się często nie lubi), dzieci, sprzątanie, sen, itp., itd. To rzeczywiście życie z pasją...
Z kolei wystarczy się przejść do dowolnego parku czy podmiejskiego lasu i więcej tam można znaleźć siwych amatorów kijków czy rowerów niż tych w sile wieku...

Nie powiedziałabym, że seniorzy nie mają zainteresowań. Chodzę na siłownię, a tam widzę, jak ćwiczą starsze panie i starsi panowie.Słyszę, jak umawiają się między sobą na kawę albo na rower lub na kijki;  wymieniają się przepisami kulinarnymi, opowiadają, jak zajmują się wnukami i komentują wydarzenia.  Będąc w ostatnim czasie na koncercie muzyki klasycznej nie widziałam zbyt dużo młodych ludzi. Większość  to seniorzy.
Z drugiej strony nie można wymagać od kogoś, kto zażywa furę leków, żeby miał stałe zainteresowania, kiedy jego najgorętszym marzeniem, jest lepsze samopoczucie. Seniorzy mają zainteresowania na miarę własnych możliwości.

Wiecie co, jeśli ktoś za młodu nie miał zainteresowań to i na starość marne szanse.
Jakoś sobie nie moge wyobrazić, że człowiek ma w wieku 20-30lat pelno zainteresowań a na emeryturze dopada go jakaś pomrocznosc i nagle jego życie to tapczan, telewizor, kuchnia i tyle. I gazeta plotkarska.

Prawdą jest, że emeryci często pomagają swoim dzieciom, a nawet utrzymują z tej nędznej emerytury całe rodziny.

Powiem z własnego doświadczenia: kiedy byłam bardzo młodą dziewczyną, później młodą kobietą, parłam do przodu zajęta pracą, domem, przyjemnościami. Wtedy mało mnie interesowały  osoby starsze i ich sprawy, z mojej rodziny. Teraz żałuję tego, bardzo często zastanawiam się jak wyglądało ich życie w czasach kiedy byli młodymi ludźmi, o tyle spraw chciałabym zapytać .........ale niestety już ich nie ma i nie zapytam. Właśnie ta wiedza, której się nie wyczyta w książkach jest niezwykle ważna.

Paweło to raczej sam jesteś tendencyjny , przeczytaj sobie dokładnie co napisałeś? i jak tu można się nie śmiać?

Rajka , nieprzekonanego nie przekonasz żadnymi argumentami czy słowami, w sumie to rozbawiły mnie wpisy o naszej starości . Pozdrawiam wszystkich z uśmiechem

Moja mama w tym roku skończyła 68 lat, ale jest osobą młodą duchem, której życzliwości, energii i pasji życia mogłaby pozazdrościć niejedna młoda osoba. Tak naprawdę wreszcie ma czas dla siebie i na własne przyjemności. Mama jest osobą zadbaną i elegancką (zdecydowanie nie wygląda na swój wiek), interesuje się tym, co dzieje się wokół, namiętnie czyta książki, kocha kino, pielęgnuje ogród, jeśli tylko ma taką możliwość, to chętnie spotyka się ze znajomymi, urządza przyjęcia, wychodzi na spacery, jeździ na wycieczki, szyje, majsterkuje, maluje, tworzy różnego rodzaju dekoracje. Zawsze uśmiechnięta, pogodna i serdeczna, a przy tym chętna do pomocy, bo absolutnie nic nie stanowi dla niej problemu.

Do Paweło: muszę Cię zmartwić, bo jesteśmy forum dla osób pełnoletnich, ale w regulaminie nie ma nic na temat górnej granicy wieku i Twoja życzeniowa postawa nie ma tutaj żadnego znaczenia. 
Tak sobie również nieśmiało myślę, że może to nie starsze osoby, ale to Ty masz problem z porozumiewaniem się z ludźmi, którzy należą do innego przedziału wiekowego. Takie uprzedzenia i wynikającą z nich niechęć się wyczuwa.

Niezupełnie to tak wygląda... myślę, że jeśli ktoś przez całe życie miał pasję, koniki, różne hobby itp. , to wcale tego nie zgubi będąc na emeryturze, chyba że zachoruje tak poważnie, że choroba uniemożliwi mu wykonywanie tej pasji, chociaż są wyjątki - moja babcia szyła i haftowała od zawsze, po udarze miała sprawną jedną rękę i tą jedną ręką dawała radę wyhaftować całkiem przyzwoitą serwetkę bo miłość do tego zajęcia była silniejsza niż choroba i dolegliwości wieku. Są ludzie, którzy nudzą się całe życie i na emeryturze prawdopodobnie będzie tak samo. Rozrywki dla seniorów to UTW, ale czasem seniorzy chodzą tam na ploty niektóre biura podróży organizują cieszące się dużą popularnością wyjazdy dla 50 i 60 plus, połączone ze zwiedzaniem, co jeszcze: np. kursy komputerowe dla seniorów.

Ogródek też może być prawdziwą pasją.
Zresztą wśród młodych też rzadko można spotkać prawdziwych pasjonatów. Coś ich tam interesuje, ale nie oddają się temu bez końca.
Najczęściej jest tak, że coś kogoś interesuje, lubi to robić, coś tam na ten temat wie, ale jest to takie przeciętne, nie wybija się jakoś szczególnie swoimi umiejętnościami ani wiedzą na dany temat nad innych.

Paweło
nie masz racji, kobiety pozniej ulegaja zmianom starczym
http://wiadomosci.onet.pl/prasa/prof-jerzy-vetulani-kobietom-neurony-sie-nie-psuja-wywiad/pjbnpc
po za tym mylisz chec i mozliwosci spedzania wolnego czasu z zainteresowaniami.
Mlodzi ludzie imprezuja, obowiazkowo cale weekendy, graja na komputerach, sluchaja (biernie) muzyki i moze jeszcze interesuja sie moda. Nie wszyscy, ale 90% na pewno. Ostatnio mi sie siostra zalila ze spotkala sie na gruncie towarzyskim ze studentka polonistyki. Ta czytuje tylko "Claudie" i "Tine", nazwiska typu Mann czy Flaubert sa jej calkowicie nieznane.
Jak sie mlodego spytasz o zainteresowania to powie - dobra zabawa, muzyka, gry i komputery (mezczyzni) moda, lub styling, wizaz. zeby sie mundrze nazywalo (kobiety).
Zreszta teraz istnieja "intelektualne" ksiazki, bedace w rzeczywistosci tzw. literatura dla kucharek. I jak ktos jedna na jakis czas przeczyta ( i doczyta romansidla czy sensacje) to juz sie uwaza za intelektualiste.
W poprzednich pokoleniach bylo to samo - ludzie ktorzy czytali Trybune Ludu i przepisy kulinarne. Tez mysle ze 90%. Ale wtedy dostepnosc do informacji byla ogranniczona. Dobre ksiazki dostawalo sie spod laty, kserowalo, pozyczalo. Ale tez biblioteki byly pelne klasyki, cos sie zawsze ciekawego znalazlo.
Moja Mama ktora ma bardzo ograniczone mozliwosci poruszania czyta duzo ksiazk z bibioteki, teraz jej siostra wypozycza. Siostrzenica nigdy nie potrafila wymusic na bibliotekarkach lepszych rzeczy, brala polecane "czytadla". Teraz siostra pozycza biografie, ksiazki historyczne, popularnonaukowe.
Babcia, ktora skonczyla tylko cztery klasy mogla by kazdego zagiac na historii Polski. Miala zwyczaj czytania wszystkiego co Jej w rece wpadlo, w kazdej chwili, nawet gotujac obiad, co sie konczylo katastrofa. Druga Babcia nauczycielka, polonistka, stad tez wzburzenie mojej siostry po spotkaniu ze studentka.

Pamiatam lekcje dunskiego (bylam najstarsza) gdy padlo pytanie o wielki ludzi naszych krajow. Nikt nie umial nic powiedziec. Mlodzi ludzie roznych narodowosci.
O wielkich Dunczykow - tez nic.
Ja rzucilam najpierw Karen Blixen, okazalo sie ze nikt nic nie wie, dopiero jak zaczelam z lektorka opowiadac o filmie "Pozegnanie z Afryka" to zajarzyli ze byl taki.
Tyho Brahe, Niels Bohr, Kierkegaard - nic nikomu nie mowilo.
Po lekcji rozmawialam z Mama na skypie i powiedzialam jej ze nikt nie wiedzial kto to Blixen. Mama na to, ze akurat czyta biografie jej meza.
Przypomnialo mi sie - na pytanie o filozofow z naszych krajow jeden rodak powiedzial - Dostojewski.