zbyt duże nerwy

Prezerwatywa plus globułka plus środek plemnikobójczy.
Musiałabyś być Matką Boską, by przy takiej kombinacji zajść w ciążę.

P.S. Moim zdaniem nie dojrzałaś jeszcze do seksu, stąd paniczny lęk.

Mniejsza o to, ile ma lat - to nie wiek decyduje o dojrzałości. A po jej poście ewidentnie widać, że psychicznie nie dorosła do seksu.

Tez tak miałam, w 1 związku brałam tabletki, ale chłopak ani razu nie doszedł w środku, bo zbyt się bałam. Gdy przespałam się z gościem na imprezie mieliśmy tylko gumkę, potem panikowałam aż do okresu. A teraz po prostu jestem w związku ze wspaniałym facetem, który ma stabilną sytuację życiową, więc nawet jakbym wpadła (czego jednak bardzo bym teraz nie chciała) to dalibyśmy radę. Poza tym tu, gdzie mieszkam aborcja jest legalna.

Więc jak dla mnie nie ma to nic do rzeczy z dojrzałością do seksu, tylko raczej doborem partnera który ewentualnie zapewniłby Ci oparcie. Jeśli się boisz to tabletki+gumka, myślę że nie da się bezpieczniej.

Zainwestuj po prostu w tabletki. Przy regularnym ich braniu wpadka jest praktycznie niemożliwa. Wpadki zdarzają się tym, którzy zapominają o jakiejś tabletce i jej nie wezmą w dany dzień albo ją zwymiotują, bądź biorą antybiotyki, co może zmniejszyć ich działanie.

Strach przed wpadką potrafi dać popalić, pierworodny strach może się zamienić w ciąże urojone.

Ja to doskonale rozumiem. Strach przed niechcianą ciążą potrafi tak zdominować i zawładnąć, że zabiera całą przyjemność z seksu. Ja dopiero zaczęłam odczuwać przyjemność z seksu jak zdałam sobie sprawę, że każdą ewentualną wpadkę mogę po prostu usunąć. Brutalne ale prawdziwe. 
I dopiero wtedy zdecydowałam się współżyć. Jak byłam dorosła, samodzielna i ewentualnie nikt o tym by nie wiedział. A moje finanse pozwalałyby mi na taki zabieg. I to chyba najlepsze zabezpieczenia dla kobiety. Oczywiście to ostateczność i najlepiej jak takich sytuacji nie ma. Antykoncepcja to podstawa seksu. Ale to zawsze jakieś wyjście awaryjne.

Mam 21 lat.
Wiem że to już nie taki młodziutki wiek.
Główne powody lęku
- ciąża zrujnuje mi życie i studia
- jeśli wpadnę i usunę to koniec związku (warunek chłopaka - chociaż wiem, że to głupie i to moja decyzja)
- nie lubię dzieci. denerwują mnie ich krzyki a jak są malutkie wzbudzają we mnie obrzydzenie. zupki kaszki, smoczki byłyby dla mnie jak więzienie.
Nie chcę miec dzieci. NIGDY!!!
ale chcę sexu z moim chłopakiem.

Ja z kolei gdyby mi facet powiedział, że w razie wpadki miałabym usunąć, to wtedy z miejsca wywaliłabym go z mieszkania .

Nie rozumiem czemu mężczyzna nie miałby mieć prawa głosu w sprawie własnego dziecka.

A co do tematu to tabletki + prezerwatywa.

No to w sumie i racja

Gratuluję wyboru partnera...

Jesteś pewna, że go kochasz? Bo moim zdaniem nie.
Idź z nim do łóżka, jeśli koniecznie masz na to ochotę.
Ale miłości tu nie wróżę.

To nie jest tak, że ja Nienawdze dzieci. Po prostu mając dziecko brzydziłabym się go, nie chciałabym się nim zajmować ani słuchać jego krzyków. Nie uważam mojej postawy za egoistyczną. Wiem, że nie byłabym dobra matką i nie chcę skazywać na to dziecka. To nie nienawiść. Ja po prostu nie czuję tego uwielbienia.

A co do mojego chłopaka. On wcale nie jest taki mądry. Nie wiem czemu go kocham, ale tak po prostu jest. To silniejsze ode mnie.

Ludmiłaa, widzę, że Ty w każdej dziedzinie życia jesteś bardzo zasadnicza. Czemu odmówiłaś bycia chrzestną dziecka z wpadki? Czemu traktujesz te dzieci inaczej? Ok, sama byś nie chciała dziecka z wpadki, ale co Ci przeszkadza, że inne dziecko jest z wpadki? Tego nie bardzo rozumiem.

Nie, ja nie boję się wpadki tak panicznie. Dobrze się zabezpieczam i ok. Jednak w razie co nie usunęłabym dziecka. Nie mówię, że to super sytuacja, ale u mnie nie musi być jak u Ciebie wszystko według planu. Wiem, że dziecko z wpadki też bym pokochała. Ty myślę, że nie pokochałabyś, bo u Ciebie co widać po wątkach w życiu wszystko musi być zaplanowane, bez żadnych odstępstw, co widać jak piszesz też o innych sprawach, nie chodzi tylko o sprawę dziecka. Oczywiście, można sobie wiele zaplanować tak, że dużo pójdzie według planu, ale jednak trochę nie gniewaj się przeraża mnie takie myślenie, że musi być według planu wszystko. Mam wrażenie, że gdyby cokolwiek poszło u Ciebie Ludmiło nie według planu, to wtedy byś się mocno załamała. Męczące musi to być, bo podczas, gdy wpadki teraz łatwiej unikać dzięki dobrym środkom antykoncepcyjnym, tak w innych dziedzinach życia nie wszystko zawsze pójdzie według planu. No i wtedy, załamujesz się pewnie, takie mam wrażenie.

Tak rozumiem, ale chodzi mi też o inne kwestie, gdzie widać, że jesteś bardzo zasadnicza, jakby w każdej dziedzinie życia. Na przykład, że dziecko mogłaś mieć tylko z nianią czy inne, że wszystko u Ciebie jest według planu. A tymczasem dziecko potrzebuje też matki jak jest małe, nie tylko niani. No, ale taki przykład. Odpowiedzialnością jest też o tym pomyśleć. No co nie zmienia faktu, że jak piszę są dobre zabezpieczenia i nie widzę powodu, by aż tak się przejmować. No, a dziecka bym nie usunęła, bo nie mogłabym potem z tym żyć, po prostu zrobiłabym wszystko, by od tej pory dojrzeć do roli mamy, by dać sobie radę. A byłam zaskoczona, że aż tak traktujesz dzieci z wpadki, bo one nic Ci nie zawiniły. No, ale teraz bardziej wyjaśniłaś o co chodzi, no ok.