Kiedy wymagania są zbyt duże ?

Ja uważam, że powinniśmy wymagać tego co sami możemy dać drugiej stronie
Jeśli jestem super śliczna mogę oczekiwać ultra przystojniaka, jeśli jestem zadbana mam prawo wymagać aby potencjalny pan był zadbany
Jeśli jestem niezależna finansowo mam prawo tego samego wymagać
Jeśli jestem wysoko wykształcona mam prawo tego samego wymagać

Często zdarza się tak, iż "piękne" blond panie z tipsami oczekują przystojnego milionera zazwyczaj na marzeniach się kończy
Często pojawiają się sytuacje kiedy panie oczekują pana zdolnego do utrzymywania jej a ona będzie sobie pracować po parę godzin, niestety w XXI wieku panowie już nie są często w stanie się na to godzić

Akurat teraz zgadzam się z Martyną i z tym, co napisała.

I to są zdrowe wymagania. Nie związałbym się z kimś, kto odstaje ode mnie w wielu sprawach i rozumiem osoby, które mają wysoko zawieszoną poprzeczkę, ale sami do owej poprzeczki dosięgają.

Krewzalewa, jeśli Martyna jest/będzie bardzo dobrze wykształconą kobietą, to nie ma w tym nic dziwnego i złego, że oczekuje tego samego od swojego potencjalnego partnera. W tym roku kończę studia techniczne i nie wyobrażam sobie związać się z kobietą, która nie ma wykształcenia i pracuje na kasie w Biedronce. Inteligencja inteligencją, ale trzeba też coś sobą reprezentować. Dla mnie jest to ważne, czy to jest dziwne? Dziwne to by było, gdybym sam sobą nic nie reprezentował, a wympagał Bóg wie czego. Wymagam tylko tego, co sam mogę dać.

Moje wymagania: ma być wysoki, podobać mi się fizycznie, nie może nadużywać alkoholu (nie przełknę upijania się jak świnia i urywanych filmów; w grę wchodzi tylko picie "z klasą"), zakaz palenia, narkotyków, motocykli, maminsynkowania, agresji, rękoczynów, krzyku. Musi być niezależny finansowo, mieć jakąś pasję, hobby, ambicje, do tego prawo jazdy, musi lubić samochody, psy i koty. Nie może być fanatykiem religijnym i seksualnym. Przy tym spokojny, zrównoważony, troskliwy, odważny, sprytny, z poczuciem humoru.

Generalnie jest to minimum. Czy to dużo? Nie wydaje mi się. Możliwe, że skreśliłabym faceta, który nie spełniałby wszystkich tych wymagań. Dlaczego? Ponieważ wybór życiowego partnera to całkiem serious business i nie ma co się silić na półśrodki. Lepiej szukać jak najbliżej ideału, bo w przeciwnym wypadku skazujemy siebie i drugą osobę na nieszczęście. Lepiej mieć za dużo wymagań niż za mało.

Anechoreta podpisuję się pod Twoim postem masz absolutną rację.

Z tej listy to tylko: podobać mi się fizycznie, nie może nadużywać alkoholu, zakaz palenia, rękoczynów, nie może być fanatykiem religijnym i seksualnym się kupy trzyma reszta to jakieś brednie jako wymagania. I doprawdy nie wiem jak ktoś takimi kategoriami może się kierować.

Hmm, z drugiej strony może poszukam sobie kobiety według tego standardu, o TAK to dobry pomysł i siądę na dupce i nie będę musiał NIC robić, dobra busiu masz racje to dobry pomysł na szukanie partnerki jak ktoś chce być "leniwym pasożytem".

Gdybym znalazł lampę Aladyna do zażyczyłbym sobie żeby głupota miała masę, wtedy część ludzkości zapadłaby się pod ziemię pod ciężarem własnej głupoty i nie trzeba by ich oglądać ani słuchać.

@mathey
"A poza tym nie znam nikogo, kto z wyższym wykształceniem pracuje w jakimś markecie na kasie, czy w magazynie. Może Ty znasz, ale ja nie znam."
A ja nie znam osoby która po studiach pracowałaby w wyuczonym zawodzie (no chyba tylko lekarze, prawnicy tak mają). Znam za to wielu magistrów którzy są bezrobotni, których utrzymują rodzice lub żony - to chyba gorsze niż praca w Biedronce.

Wracając do tematu.
Często słyszę, że nie ma ideałów. Jak dla mnie takie stwierdzenie jest równoznaczne ze stwierdzeniem "bierz mnie z całym inwentarzem moich wad- a jak nam nie wyjdzie to będę mógł powiedzieć, że widziały gały co brały i to będzie oczywiście Twoja wina, bo sama tak wybrałaś."

Jak dla mnie złe dopasowanie wynika ze zbyt małych wymagań. Osoby samotne często wiążą się z kimś byle by kogoś mieć - a potem, gdy życie zweryfikuje wybór zaczynają się dramaty.

Mój kumpel skończył filologię angielską, niestety w promieniu 100km nie mógł znaleźć pracy bo świeżaka bez doświadczenia min. 2 letniego nie chcą więc pracuje na kasie lub magazynie w Kauflandzie.

Złe dopasowanie wynika z:

- samolubstwa
- braku akceptacji
- braku zrozumienia
- wyimaginowanych żądań

Tutaj masz całkowitą rację, tzw. związki na siłę bo reszta już kogoś ma.

Słuchajcie, słuchajcie, noże schować, magazynki opróżnić, broń przeładować, toporki zakopać

Wydaje mi się, że wszyscy zaczynamy powoli źle podchodzić do meritum wątku i z uwagi na "konieczność" odpierania pseudo ataków naszych współrozmówców, wynikających, mam nadzieję, w głównej mierze z niedomówień i skrótów myślowych.

Spróbujmy "ugryźć" problem od drugiej strony i zamiast wypisywać czego to my nie żądamy i czego to my nie pragniemy, zastanówmy się, czego tak naprawdę nie chcielibyśmy zobaczyć w naszym przyszłym partnerze/partnerce ??

Dodam jeszcze, że bardzo pozytywnym objawem byłoby głębsze zastanowienie się nad odpowiedziami i motywowanie każdej z nich czerpiąc z naszych rzeczywistych potrzeb, a nie poprzez pryzmat chęci zdyskredytowania konkretnego rozmówcy, grupy ludzi, poglądu etc.

Wydaje się że jak Ci się zmieni pierwsza cyferka w wieku z 2 na 3 to przetasujesz swoje oczekiwania. Z wiekiem się one zmieniają. Ciekawe co z tych przedstawionych przez ciebie zostanie wtedy.

Dobre:)

Masz prawo.

Kazdy moze wymagac:)

Kolejny raz krwezalewa uczepił się wykształcenia, wszyscy już wiemy, że on nie ma nawet matury i przeszkadza mu to, iż większość nie bije mu braw z tego powodu. Dobrze napisał mathey że osoba wykształcona nie będzie z murarzem. Co więcej studia studiom nierówne. Jeśli skończył twój kolega studia na uczelni o nazwie "wyższa szkoła..." "szkoła..." to może niech się powstrzyma z nazywaniem tego wykształceniem, jakby skończył UW czy inny uniwersytet problemu by nie miał, a że skończył coś w miejscowoście typu Bochnia czy Tarnów to co sie dziwi.
Lapkapandy dokładnie to samo ja napisałam wymagajmy tego samego co dajemy czy możemy dać
Bisiu twoje wymagania o zachowaniu to minium, pasja, hobby oczywiście że ciekawy człowiek powinien to mieć, w pełni popieram twoje wyamgania cóż krewzalewa jest odmieńcem i tego nic nie zmieni

Ja mam 23 lata, i też nie spotkałam, i co mam powiedzieć?! Może nie przeginaj bo masz jeszcze sporo czasu!!

Chciałabym mieć taki problem, to może zmień znajomych,

wracając do wykształcenia.. mnie też krew zalewa (sory za wykorzystanie nicku) jak czytam takie słowa "osoba wykształcona nie będzie z murarzem.. "
To, że WY nie będziecie, nie znaczy że każdy ma takie same priorytety..
Mi osobiście podobają się mężczyźni, którzy mają fach w ręku. Takie zawody typu mechanik, murarz czy stolarz - są jak dla mnie bardzo męskie. Nie przekreślałabym tak szybko mężczyzn tylko ze względu na mniejsze wykształcenie. Liczy się to, żeby facet lubił to co robi, miał pasje. Liczy się charakter i to jak się odnosi do innych i do mnie, jak się przy nim czuję.

Może też być, że mam spaczenie zawodowe - za dużo garniaków koło mnie się kręci, żebym mogła nie mieć dość tych wymuskanych metroseksualnych wykształciuchów. XD

"Co ja pacze" . . .
A tak serio i nad wyraz poważnie - czytacie co sami piszecie? To, że mam wyższe wykształcenie z UE,UW, UJ czy czegoś jeszcze ma sprawić, że jestem lepszy od paru milionów innych ludzi? To, że mam dyplom z którejś z wymienionych wcześniej uczelni co mi daje? To, że ktoś skończył Wyższą SZKOŁĘ (jak to pięknie zostało nazwane) to ktoś gorszy? Chciałbym zauważyć, że tylko w POLSCE pokutuje opinia, że prywatne czy też wspomniane wyższe szkoły to dno. Prawdę mówiąc one od siebie nie wiele się różnią, bo i kadra tam wykładająca wykłada na państwówkach, a żeby jeszcze było ciekawiej w takie prywatnej wymagali więcej od studentów niż w tej państwowej. Dziwnie? Powiecie, że nie prawda? Sam przez to przeszedłem i bawiłem się w poprawki na 1 roku prywatnej, natomiast na państwowej na 4 roku dostałem 3 za nic praktycznie.
Proszę nie uogólniać (domena PL społeczeństwa niestety) bo o człowieku nie świadczy jego wykształcenie czy portfel a CZYNY i stosunek do innych ludzi. Czy świat w którym żyjemy aż tak bardzo zgnił? Tak bardzo liczy się magia pieniądza i znajomości??
Odnosząc się jeszcze do tych "renomowanych" państwówek mam wielu znajomych po KUL-u, warszawskim, jagiellońskim etc i zdecydowana większość miała problem z pracą i żeby mieć za co żyć szła do pracy właśnie do biedronek, kauflandów i innych tego typu sklepów, część z nich wyjechała za granicę, część po znajomościach rodziców dostała ciekawe oferty pracy. Także nie piszcie głupot, że o pracę w PL zgodnie z wykształceniem jest łatwo, bo nie jest i szybko się to nie zmieni. Na wygranej pozycji stoją studenci którzy wolą ścisłe kierunki, politechniki itp bo ludzi po tych kierunkach brakuje po prostu.
Już w ogóle rozwaliło mnie napisane tutaj, że "osoba wykształcona nie będzie z murarzem" . A co ma do rzeczy kto kim jest? Znam wiele par, małżeństw gdzie jedna osoba posiada tytuł dr itp a druga np jest właśnie murarzem, spawaczem, krawaciarzem i wiecie co? Zdecydowana większość z was chciała by tworzyć tak udane pary, związki i małżeństwa!

krewzalewa dobrze napisał, bo w dużej mierze z tego właśnie wynikają problemy tj :
Złe dopasowanie wynika z:

- samolubstwa
- braku akceptacji
- braku zrozumienia
- wyimaginowanych żądań

To główne powody, możecie się zapierać nogami i rękami jednakże taka jest prawda. Oczywiście nie tylko one się liczą bo na to składa się całokształt innych cech i predyspozycji, a także tego co wynieśliśmy z domu i jak tam traktowano innych ludzi.
Proszę was nie starajcie się za wszelką cenę uogólniać bo to nie ma sensu, tak samo rzucać się na siebie ze słowami. Poza tym argumenty i konstruktywna dyskusja bo tego przede wszystkim tutaj brakuje.
Dobrze, więc teraz nawiązują do tematu przewodniego. Wymagania wtedy są zbyt duże kiedy sami ich nie spełniamy. Warto się zastanowić najpierw co sami od siebie jesteśmy w stanie dać komuś, bo przecież liczy się dawanie a nie branie (no chyba, że większość stoi z otwartymi ramionami byle by zgarniać wszystko dla siebie [?] a drugiej osobie jakieś resztki?). Porzućcie na początku wymagania typu : wysoki/wysoka, szczupły/szczupła, muskularny itp , zajmijcie się wnętrzem bo w końcu uroda zawsze przemija a charakter zostaje. Owszem nie przeczę, że każdy ma w głowie jakiś swój ideał dotyczący wyglądu przyszłego partnera ale czasami można coś odjąć, żeby gdzie indziej dodać - czyżby słowa ugoda/kompromis zostały zapomniane? I już tak krótko na koniec czasami warto dać szanse sobie i spróbować czegoś innego, nowego bo może okazać się wcale nie gorsze a np. takie samo bądź lepsze.

Dziękuję każdemu komu chciało się przeczytać do końca nie zakładam, że każdy to zrobi ani również nie zakładałem, że taki długi txt mi wyjdzie. Więcej samokrytycznego myślenia mniej idealizowania siebie

Kiedyś_Misiak...az sie usmiechnelam:)

POPIERAM!

Do końca się z Tobą nie zgadzam ponieważ nie można tylko siebie dawać.
Dla mnie musi być równowaga w dawaniu i braniu.
Wolę stwierdzenie ,że szukamy partnera ,z którym będziemy przeżywać "życie"
i  nie lejąc się laską po głowie dożywać starości

Ale fakt-faktem ,że ludziom się dzisiaj poprzewracało: często się spotykam z "chorymi " wymaganiami dot: wyglądu, kasy, pozycji i kompletny brak kręgosłupa moralnego.
Niestety na osobowość i charakter prawie nikomu nie chce się pracować

Chodziło mi bardziej o to, że jak kogoś poznajemy i dostrzegamy, że coś tam się nam w nim podoba, nieważne jak mało istotne coś (ma ładny uśmiech, wydaje się, że ma interesującą osobowość, fajnie się ubiera), to nie powinny nam się od razu rzucać w oczy jego "braki", tzn. niekompatybilność z naszymi wyobrażeniami odnośnie tego, jak byśmy chcieli, żeby "był zbudowany" nasz przyszły partner, tylko dali tej osobie szansę, a nie odrzucali ją, bo akurat nie ma studiów, jest zbyt uboga/-gi, włosy słomiany blond, a nie kruczo czarny.

Działając w ten sposób potencjalnie tracimy szansę jeszcze zanim uda nam się ją zauważyć i w ten sam sposób krzywdzimy potencjalnie tę drugą osobę.

nie wiem, czy wiesz, ale nie tylko licealiści piszą maturę, w technikach też to robią...

chyba umie, to Ty nie potrafisz precyzyjnie konstruować swoich myśli...wyraźnie napisałaś osoba wykształcona a nie ja, będąc osobą wykształconą...nie wypowiadaj się za wszystkich...

z tym akurat się zgodzę...ale pomimo wszystko nie szufladkowałabym ludzi...nie można oceniać człowieka nie znając go...w swojej pracy zawodowej spotykam studentów różnych uczelni i tak naprawdę nie widzę różnicy...zarówno i w jednych i drugich bywają osoby liczące na szczęście, takie, które mają odpowiednie plecy i są z odpowiedniego środowiska (tu akurat mam na myśli medyczne kierunki)..bywają tacy, którym wydaje się, że pozjadali wszystkie rozumy i uważają się za lepszych..są i tacy, którzy naprawdę chcą się czegoś nauczyć, a dostęp do literatury przecież jest podobny..

dla mnie też to było najważniejsze i przez lata niezmienne...inne dodatkowe oczekiwania z wiekiem się zmieniały..

Twój światopogląd chyba nie jest taki skrzywiony jak myślałam

Każdy ma prawo wymagać czegoś od kogoś. Pytanie tylko po co się tak ograniczać?

Jeśli miałbym sporządzić listę własnych wymagań odnośnie przyszłej partnerki, to pewnie stworzyłbym zarys swojego ideału na niej, czyli własnego klona w wersji żeńskiej, bo przecież powinienem wymagać tyle, ile sam mogę dać (to byłoby sprawiedliwe).
Jednak po co mi taka lista, skoro wiem, że moim ideałem i tak będzie ta, którą pokocham ze wszystkimi wadami i zaletami (subiektywnie widzianymi/odczuwanymi przeze mnie), ta, która pokocha mnie ze wszystkimi wadami i zaletami (subiektywnie widzianymi/odczuwanymi przez nią). Ile będzie spełniała podpunktów z owej listy? A skąd mi to wiedzieć. Podejrzewam, że choć kilka wspólnych cech się znajdzie i te kilka będzie skutecznym łącznikiem w związku, natomiast wszystkie różnice będą jego siłą napędową. Tym nad czym będziemy pracować, aby stać się dla siebie i dla innych lepszymi ludźmi, co będziemy poznawać, co będzie ciekawe, czasem piękne, a czasem wkurzające, jednak najważniejszym będzie to, aby być razem na dobre i na złe, bo to jest jedyny wymóg jaki w życiu stawia prawdziwa miłość.

Jak to powiedział Konfucjusz:
"Szlachetny człowiek wymaga od siebie, prostak od innych."

Życzę więc Wam dziewczyny, aby los był łaskawy w weryfikacji Waszych wymagań.

Mon_ka według mnie wymagania są zbyt duże wtedy kiedy są nierealne.
Myślę, ze 19letnia dziewczyna takowych nie ma.
Takie wymagania mają ludzie z brakiem doświadczenia w sprawach damsko- męskich pomimo tego ze np. mają 25 czy wiecej lat, którzy mają kompleksy, którzy żyją w swoim świecie.
Na marginesie dodam, że brak wymagań jest równie niebezpieczny.

Mam wielu znajomych z kręgu ludzi wykształconych jak i mniej wykształconych. Tak facetów jak i dziewczyny. I zgadzam się z punktem widzenia Martyny. Wykształcenie ma jednak ogromne znaczenie. Bo wykształcenie to nie tylko nauka. Wykształcenie to obycie, umiejętność rozmowy z ludźmi na poziomie, to zasób słownictwa, to chęć do poszerzania wiedzy, to kultura. Osobiście uważam, że faceci po studiach szukają dziewczyn po studiach albo w trakcie, to daje pewność, że dziewczyna jest ambitna, że warto się zainteresować na poważnie, że nie tylko ma ładną buzię ale i olej w głowie. Poznałem dziewczyny po studiach jak i z kiepściutkim wykształceniem - widzę dużą różnicę, choć wyjątki się zdarzają, znam osobiście. Więc generalizować tak do końca nie można.
Natomiast faceci wykształceni i bez wykształcenia - to już przepaść. Spotykając z kolegami ze studiów, inżynierowie, doktorzy - rozmawia się faktem i o kobietach i pół żartem pół serio, ale i o polityce, osiągnięciach w dziedzinie naukowej, technologiach. Natomiast spotykając z kolegami bez wykształcenia - dużo się pije, dużo nie wybrednie żartuje, dużo przekleństw i w sumie tematy monotonne - alk, kobiety, praca, imprezy.
Osobiście nie chciałbym być z kobietą bez wykształcenia. Pewnikiem mogłaby zaciekawić, ale na chwilkę i po jakimś czasie nie byłoby o czym rozmawiać. To są jednak dwa różne światy.

Pozdrawiam i bez urazy. Nie każdy ma głowę by być doktorem, ale każdy ma serce by być dobrym człowiekiem

Każdy z nas ma swoje, własne wymagania i trudno oceniać innych pod kątem siebie.
Jednakże życie weryfikuje nasze oczekiwania i myślę, że jak ktoś kocha miłością prawdziwą to jest w stanie przymknąć oko na sprawy/zachowanie, które kiedyś nie były akceptowane.

Kiedyś ktoś mi powiedział świetne zdanie " Ja nie szukam ideału, ale idealnej mieszanki wad i zalet " i coś w tym jest

Wiesz CIĘŻKO się powstrzymać żeby czegoś nie palnąć widząc taki poziom zgodnego myślenia. Wiesz stwierdziłem, ze nie będę sobie wycierał klawiszy żeby coś sensownego nasmarować ALE jednak coś Ci przytoczę

http://www.youtube.com/watch?v=lZtTOEa-Suk

Proszę masz swoje obycie oto dwóch panów "profesorów" zamiast pełnej kultury, obycia i konstruktywnego myślenia to ja tam tylko słomę z butów, widły i obornik widzę.

Więc możecie już przestać z tym wykształceniem, jak ktoś się kołkiem urodził to nie ważne ile mu tytułów dadzą i tak kołkiem umrze. Wiesz ja o tych dwóch panach nie słyszałem aż nie wycieli takiego numeru na antenie. Ale za to słyszałem o Andrzeju Szczekliku i o tym, że zmarł chociaż nawet nie mam ze środowiskiem medycznym nic wspólnego, a nie raczyli o tym wspomnieć nawet w wiadomościach bo byli zbyt zajęci czym innym. A czemu o nim słyszałem, bo coś robił coś zostawił po sobie a ja akurat trafiłem na to, a słyszałeś o Waldemarze Baszanowskim ? Polaku i trzecim najlepszym sztangiście wszech czasów. Zjechałem z tematu ale już tłumacze do czego zmierzam pragnę przytoczyć kolejny cytat ale ten należy do moich ulubionych co więcej taktuje go moje życiowe motto (poważnie mówię):

"Człowiek jest wielki nie przez to, co posiada, lecz przez to, kim jest; nie przez to, co ma, lecz przez to, czym dzieli się z innymi."
- Jan Paweł II

1000 fakultetów Ci nie pomoże być lepszym człowiekiem i rozumieć innych. To, że koś coś gdzieś skończył nie znaczy, że nadaje się do życia. Wręcz przeciwnie takie myślenie to sama pycha oraz stawianie siebie PONAD "plebsem" i mówienie JA jestem najlepszy.

A wszystkich co wykazują takie zapędy plebsowo-wykształceniowe odsyłam do lektur ze szkoły średniej bo widać nie czytali wcale albo czytali tylko streszczenia więc polecam przyswoić sobie "Nad Niemnem" oraz "Lalkę". Może to i fikcja ale jest dość trafna niestety.

Krewzalewa, masz całkowitą rację i zgadzam się z Tobą, ale dla wielu osób posiadających wyższe wykształcenie jest ważne aby ich partner również takie posiadał. Myślę, że również chodzi tutaj o to, co powiedzą koledzy/koleżanki/rodzina itd. Wiem o czym mówię, bo dostałem trzy razy kosza z tego powodu .

Remi, problem polega na tym, ze z gory przekreslajac osoby majace nizsze wyksztalcenie mozemy niechcacy przekreslic osobe, ktora bylaby dla nas o wiele lepszym partnerem, niz tuzin wyksztalciuchow. Dla mnie takie odbieranie jakiejkolwiek szansy z gory jest wlasnie rownoznaczne z posiadaniem klapki na oczach, poniewaz kierujemy sie w duzej mierze stereotypami. Moja zasada brzmi: najpierw kogos poznaj, a dopierow potej oceniaj, nie odwrotnie.

Myśle że ludzie którzy z góry stawiają wymagania i mają jasno i sztywno określony obraz partnera są zachowawczy i mają podczepiony podkład lęku np. wykształcony/na znaczy nie będzie problemów z rozmowami, nie będzie wstydu podczas spotkań rodzinnych i tak dalej, czyli stawiają na wyeliminowanie czynników które mogłyby ich poróżnić w ewentualnej przyszłości...
drugi problem to strach przed oceną...

To jest ciekawa teoria. Czyli jeśli nie mam wymagań, biorę pierwszą lepszą osobę - to jestem odważny Niezła teoria.
Tak poza to jak się wstydzisz partnera, to faktem katastrofa.

Napisałem co myślę. Napisałem w poście, że generalizować nie można, bo wyjątki są. Może nie wyjątki ale bym powiedział osoby pasujące intelektem - bo przecież po zawodówce może interesować kinem czy teatrem a po studiach nie.

Pojedyncze przykłady Krew... są tylko przykładami pojedynczymi, mezalians jednak istnieje. Słowa koleżanki Iskra - wykształciuch... dość zazdrosne. Sama będąc wykształconą by nie chciała by ją tak nazywać. Zresztą słowa zawdziarz, wykształciuch są zbędne, a ciekawa jest dyskusja na poziomie.

Ja jak wiele osób mam wymagania. Czy to coś złego, że je mam? Czy to źle, że chciałbym by moja dziewczyna, żona była wykształcona, niezależna, ze swoim zdaniem, oczytana i obyta? Cenię siebie i właśnie takie kobiety mnie interesują, to źle?

Będąc w związku z osobą jednak mnie wykształconą, stojącą intelektualnie niżej - co robi człowiek - dopasowuje do poziomu tej osoby, bo ona do poziomu wyżej nie może. Gdy dopasowuje do poziomu osoby intelektualnie niżej - automatycznie ogranicza się zasób słów, mówi prościej by zrozumiała, pewne żarty nie używa, bo jak nie czytało się choćby lektur, to pojęcia nie ma, gramatyka pisana i słowna po prostu siada, bo niepotrzebna, rozmowy wieczorne prostsze, bo nie namyśla nad sprawami ponad zwykłym życiem typu - chleb, praca, seks, dzieci, spanie, dom, wakacje. Wtedy osoba wykształcona staje w rozwoju, a ma umiejętności by iść dalej , ale dopasowuje, staje w miejscu i cofa się.

Poza tym - jeśli facet przystojny, jeśli miły, jeśli zaradny, ale bez wykształcenia - to jest oki. Tak samo z dziewczynami. Ale na krótką metę.
Bo jednak dziewczyny chcą mieć facetów inteligentnych, imponującym im wiedzą, obyciem i kulturą. Co by nie mówiły - będą zachwycone jak właśnie taki partner się przydarzy. A nie za bardzo chwalą facetem, co przybija deskę młotkiem albo wierci otworki w ścianie...
I my faceci mamy podobnie. Taka prawda.

Remi zgoda to twoje zdanie i twoje życie nie wtrącam się.

Jednak napiszę, że szanuję fachowców sercem i duszą, TAK tych co potrafią tą deskę przybić i ścianę otynkować równo. Wiesz Remi dopóki nie rozwiniesz swoich zdolności umysłowych na tyle, że będziesz wstanie tworzyć materię siłą swojego umysłu to szanuj wszystkich fachowców z prawdziwego zdarzenia.

Zawsze szanowałem i będę szanował ludzi, którzy potrafią robić to czego ja sam nie umiem, należy się to im, a wstydzenie się za to, że mój mąż jest murarzem, mechanikiem, czy spawaczem jest puste. Najlepsze super samochody są właśnie spawane i robione ręcznie przez tych mechaników i spawaczy.

Szczerze powiedziawszy zauważyłem tendencję odwrotną. Często nie potrafię pohamować się od paplania o kompach, mechanice i innych pierdołach i wiesz CO ludzie co nie mają pojęcia o tym, chcąc nie chcąc, jak tylko słuchają uczą się. Mało powiedziane uczą sami często zaczynają patrzeć na to inaczej i próbują rzeczy, w stosunku do których uważali, że są za trudne albo, że są za starzy. Wiesz ludzie mają taką zdolność samoistnej wymiany informacji. Wyobraź sobie, że mam znajomego lekarza po 50, który bał się smartfonów i komórki, w końcu go przekonałem i dziś zasuwa z iPhonem i laptopem, obiera pocztę i nie może pojąć dlaczego nie spróbował wcześniej bo to takie wygodne przecież.

Remi ja nie próbuję tu podważać twojego zdania bo jest ono w 50% prawdziwe, TAK są ludzie, którzy mają gdzieś poznawanie nowych rzeczy, mają zamknięty umysł i prędzej uwierzą wróżce niż medycynie. Zgadzam się, że z ignorantami nic nie da się zdziałać tacy po prostu nie chcą nic zrozumieć, nic poznać niczego się nowego nauczyć, żyją w swoim małym świecie bo im tak dobrze. Takich osób unikam bo są szkodliwi. Całe szczęście łatwo ich poznać.

Iskra - gdy człowiek ma zainteresowania, ma hobby, czyta i widzi co się dookoła dzieje - to plus. Jeśli ty masz swój punkt widzenia, inni mają swój punkt - dogadujecie się. Pomijam wszystko wiedzących... Poza tym stosuj znaki interpunkcyjne i rozdzielaj słowa w stylu - postudiach...
Krewzalewa - piszesz sensownie i warto odnieść do słów.
"Zawsze szanowałem i będę szanował ludzi, którzy potrafią robić to czego ja sam nie umiem, należy się to im, a wstydzenie się za to, że mój mąż jest murarzem, mechanikiem, czy spawaczem jest puste. Najlepsze super samochody są właśnie spawane i robione ręcznie przez tych mechaników i spawaczy."
Znam spawaczy, murarzy, cieśli - większość to obijboki. Ale są tacy co mają smykałkę i piękne rzeczy potrafią zrobić. Tych ostatnich szanuję, bo są po prostu dobrzy. Ale większość tych wychwalających pod niebiosa fachowców - Ty czy Ja - nauczymy w 2,3 mce co oni umieją.
Krewzalewa - piszesz dalej -
" Często nie potrafię pohamować się od paplania o kompach, mechanice i innych pierdołach i wiesz CO ludzie co nie mają pojęcia o tym, chcąc nie chcąc, jak tylko słuchają uczą się. Mało powiedziane uczą sami często zaczynają patrzeć na to inaczej i próbują rzeczy, w stosunku do których uważali, że są za trudne albo, że są za starzy."
Masz swoje zainteresowania, hobby, ludzie faktem nie muszą tego znać. Ale to ciekawi, bo jak masz hobby, masz wiedzę i to jeszcze praktyczną to wielki plus. Przypuśćmy lekarz - ma wiedzę ogromną, jego zadanie leczyć i za to odpowiada. Ma wiedzę, jeśli ty nauczysz go obsługiwać smartfona - On poszerzy wiedzę i Ci podziękuje. Ale Czy On nauczy Cię leczyć? Nie. Co ważniejsze - leczyć czy znać obsługę smartfona?
I na koniec - kolego - ignorantem nie jesteś, fajnie,że potrafisz polemizować. Oby tak dalej.
Pozdrawiam

A to jest raczej niezalezne od wyksztalcenia, co?