jak zamknąć ten rozdział by otworzyć nowy ?

Witajcie,
mam nadzieję, ze mój przydługi post nie zniechęci i znajdzie się dobra dusza , która podzieli się ze mną swoja opinią, za co z góry dziękuję . Jestem na forum od jakiegoś czasu, czytam różne historie, szukam dla siebie odpowiedzi. Minęły  2 miesiące odkąd odkryłam ślady zdrady- podwójnego życia i odeszłam . Pierwszy  miesiąc w ciszy, drugi z wymianą wiadomości, odpisałam, bo chciałam coś zrozumieć, może dopowiedzieć , wyrazić  złość , a z poczucia lęku nie chciałam się  spotkać, mimo, ze prosił i pytał czy jest choćby na to cień szansy.  Pisał,  że robił złe rzeczy , że nigdy nie wybaczy sobie , ze mnie skrzywdził, że wie,  że wszystko stracił , ale nie potrafi się z tym pogodzić.
Przyznał, że z obawy przed odrzuceniem, ze go zostawię  szukał alternatyw, gdy czuł się już bezpiecznie ucinał znajomość , tak naprawdę miał drugi świat, o którym dowiedziałam się , bo znalazłam zdjęcia na komputerze.  Mówi, że nie szukał seksu, chciał jakby zamiennika mnie, tworzył "pseudo relacje".  Wiele rzeczy przede mną ukrywał , oszukiwał. Teraz pisze, ze wie, że to był straszny błąd.
Cały nasz związek 5 lat był obustronnie niedojrzały,  związałam się z osoba unikającą bliskości, bo sama tak naprawdę się jej bałam. Te kilka lat to też moje i jego próby wejścia w? dorosłość? (3 z przodu za mną, jemu 2 lata brakuje) , moja pomału zgoda na słabość , bo też potrzebuję opieki , gdy jest mi ciężko, jego przełamywanie ?dostępności? , był też ten zwykły fajny czas.  Zawsze jednak  coś zgrzytało , jego częste wyjazdy, przeciągane powroty, niemożność kontaktu  i ta spora cześć życia, której nie znałam, budziły we mnie obawy i były polem do kłótni .
To ja tez byłam jakimś motorem napędowym , organizowałam czas , szukałam dla nas  celu,  często mu to wypominałam. W kłótniach i z bezsilności często mówiłam o rozstaniu. Tak naprawdę chciałam, aby to on znalazł cel dla mnie, teraz to wiem i szukam go sama dla siebie.  Pod koniec związku on stał się silniejszy,  miał swój cel i pasję z nią wiązał też naszą przyszłość. Ex od czasu rozstania pisze, ze dużo zrozumiał,  jest na terapii, że czuje się ?jak gówno? i, ze dałby wszystko by  móc cofnąć czas, choć wie, ze co się stało to się nieodstanie i, ze ma nadzieję, ze mu kiedyś wybaczę.  Ja jestem rozdarta, na początku nie chciałam o nim słyszeć , wyłam z  bólu i  zawodu zdradzonego zaufania,  później  wywaliłam z siebie całą złość , później już chciałam wybaczyć, by pożegnać,  aż nagle zaczęłam tęsknić, za tą częścią jego ?tą moją?, nie tą prawdziwą.
Czuję się zagubiona , myślę , że ta deklaracja  zmiany, to poczucie winy, o którym pisze ,a jednocześnie moje poczucie czy jest to prawdziwe strasznie mi miesza, nie wierzę komuś, kto tak potrafi oszukiwać i manipulować.
Poprosiłam by zniknął, usunął się w cień, bym mogła zamknąć ten rozdział, by nie przeciągać w nieskończoność tego bólu. Tak też zrobił,  napisał jednak, że ma nadzieję, że kiedyś będę chciała, by z tego cienia wyszedł.