Kocham Cię mocno, ale chce być wolny..

Rozumiem, że miłość to miłość, ale chcesz czekać na takiego dupka i pozwolić mu wrócić ? Skąd wiesz, że po powrocie za jakiś czas mu znowu nie odbije ? A jak mu odbije po ślubie ? Gość po prostu chce się zabawić z innymi laskami. Kiedyś mu się to znudzi i liczy na to, że wróci do Ciebie z tekstami typu "dopiero teraz zrozumiałem ze tylko ciebie kocham" itp. A Ty jako strasznie zakochana na to mu pozwolisz Chcesz tego ?

juussttyynnaa1988 napisał/a:

Wiesz teraz chce, bo jestem w szoku, zraniona i teskniaca.. moze za jakis czas spojrze na to inaczej.

Przy okazji dodam, ze to zupelnie nie typ podrywacza, nie potrafi zagadywac do lasek, jego ulubony seks to w zwiazku z milosci.. na pcozatku tej znajomosci proponowalam mu tylko luzna relacje, ale powiedzial, ze tak nie moze, bo mu za bardzo na mnie zalezy.. no i wpadlam, przekonywał mnie do siebie, otwierał..

jestem pewna,ze tu nie chodzi o inne kobiety akurat.

Mysle, ze tu chodzi o muzyke. To muzyk, dusza artysty.. ktory był zmuszony podjac teraz normalna "nudną" prace, ktory zdecydowal zamieszkac ze mna.. miał mniej czasu na granie, a to jest obsesja i najwieksze marzenie w zyciu.. jak mnie nie bylo to grał dniami i nocami, a teraz oczywiscie musial troche czasu i mi poswiecac..

i mysle, ze o to glowie chodzi, ze wygrała ze mna muzyka, nie inna kobieta.

On ma 24 lata, ja 26.. ja dużo stabilniejsza sytuacje, mieszkanie, dobra prace.. on konczy dobre studia i szkole muzyczna, ale mieszka jeszcze z rodzicami, zaczyna dopiero za miesiac pierwsza prace..

Po prostu oszukal Cie wolny ptak, egoista myslacy wylacznie o sobie. Tacy tez sie zdarzaja. Milosc? To slowa i powierzchownosc tutaj z jego strony. Facet pomylil pojecie milosci z pojeciem przyjemnosci. Moja rada to zeby nie utozsamiac tego z soba, z wlasnym poczuciem wartosci. Najtrudniej bedzie Ci zrozumiec ze to jednak nie milosc, ze te emocje byly dla niego dodatkiem, adrenalina, ze 100% winy za obecny Twoja stan jest po jego stronie.

maniek_z_maniek napisał/a:

juussttyynnaa1988 napisał/a:

Wiesz teraz chce, bo jestem w szoku, zraniona i teskniaca.. moze za jakis czas spojrze na to inaczej.

Przy okazji dodam, ze to zupelnie nie typ podrywacza, nie potrafi zagadywac do lasek, jego ulubony seks to w zwiazku z milosci.. na pcozatku tej znajomosci proponowalam mu tylko luzna relacje, ale powiedzial, ze tak nie moze, bo mu za bardzo na mnie zalezy.. no i wpadlam, przekonywał mnie do siebie, otwierał..

jestem pewna,ze tu nie chodzi o inne kobiety akurat.

Mysle, ze tu chodzi o muzyke. To muzyk, dusza artysty.. ktory był zmuszony podjac teraz normalna "nudną" prace, ktory zdecydowal zamieszkac ze mna.. miał mniej czasu na granie, a to jest obsesja i najwieksze marzenie w zyciu.. jak mnie nie bylo to grał dniami i nocami, a teraz oczywiscie musial troche czasu i mi poswiecac..

i mysle, ze o to glowie chodzi, ze wygrała ze mna muzyka, nie inna kobieta.

On ma 24 lata, ja 26.. ja dużo stabilniejsza sytuacje, mieszkanie, dobra prace.. on konczy dobre studia i szkole muzyczna, ale mieszka jeszcze z rodzicami, zaczyna dopiero za miesiac pierwsza prace..

Po prostu oszukal Cie wolny ptak, egoista myslacy wylacznie o sobie. Tacy tez sie zdarzaja. Milosc? To slowa i powierzchownosc tutaj z jego strony. Facet pomylil pojecie milosci z pojeciem przyjemnosci. Moja rada to zeby nie utozsamiac tego z soba, z wlasnym poczuciem wartosci. Najtrudniej bedzie Ci zrozumiec ze to jednak nie milosc, ze te emocje byly dla niego dodatkiem, adrenalina, ze 100% winy za obecny Twoja stan jest po jego stronie.

Nie potrafie myśleć, ze nie kochał. Przez ten rok był dla mnei dobry, nie mam mu nic do zarzucenia.. bardzo się starał o mnie, o nas.. to on pchał ten związek też na przód.. to on snuł wspólne plany, zaproponował mieszkanie, wprowadził do swojej rodziny.. zmieniło mu sie nagle z dnia na dzien. Kolejna kwestia jest taka, że cierpiał kiedyś na depresje.. zastanawiam się czy przy natłoku tylu zmian i napięć (wiele egzaminów, rozpoczecie pracy, wyprowadzka) ona nie powróciła.. miał ostatnio problemy ze wstawaniem z łóżka, mówił że nie ma apetytu..

Ja już nie mogę słuchać o tej depresji, co koleś chce podupczyć inną to jego naiwna była panna wmawia sobie, że on ma depresję... Szanuj się dziewczyno, oszukiwał cię, rzucił cię to niech bierze swoje rzeczy i spier****. nie bądź desperatką!!

Ale po co człowiek chce być wolny ?
Ano po to właśnie, żeby nie mieć zobowiązań typu wierność, wyłączność itp.
Jak dla mnie miłość, i deklaracje w stylu Twojego partnera - bardzo Cię kocham - i rozstanie to dwie rzeczy które nie idą ze sobą w parze.

A będąc z Tobą nie może tego zrobić .... bo ?
Jaki jest powód ?
Ograniczasz go ? Zabraniasz mu tej muzyki ? Przeciwstawiasz się ?

juussttyynnaa1988 napisał/a:

pannapanna napisał/a:

Ja już nie mogę słuchać o tej depresji, co koleś chce podupczyć inną to jego naiwna była panna wmawia sobie, że on ma depresję... Szanuj się dziewczyno, oszukiwał cię, rzucił cię to niech bierze swoje rzeczy i spier****. nie bądź desperatką!!

Dlaczego jak kobieta ochodzi, to może mieć problemy, może zmienić zdanie itd? a jak facet odchodzi, to od razu każdy chce podupczyć i to jest cel jego zycia? Przeciez mamy różnych ludzi, z różnymi problemami, podejściami.. nie wkładajmy proszę wszystkich facetów do worka sex-maszyn..

Nie chcę być desperatką, ale mam do tego trochę inne podejście.. myślę sobie, że facet był dla mnie dobry przez ten rok, ale każdy ma jakieś różnie momenty w życiu, które moga coś w nim zmienić.. z jednej strony to może nawet lepiej o nim świadczy, że mi powiedział, że chce być sam zamiast mówić np że chce ze mną być i olewać mnie czy zdradzać i się męczyć. Widziałam, że to było dla niego też cholernie trudne..

Ma wiele zmian w życiu, może go to przerosło.. może nagle stchórzył, może jest niedojrzałym dzieciakiem (Co oczywiście jest słabe), ale dlaczego od razu zakładamy, że chciał się pobawić i mnie zranić? czy że na pewno chodzi o ''dupczenie''?

Czemu zastanawiam się nad depresją? ano właśnie przez te objawy, o których pisałam i przez to, że kiedyś na nią cierpiał.. a wiemy, że taka choroba potrafi nawracać. Czemu mnie to martwi? Bo go kocham, cholernie kochałam, bo dużo wniósł do mojego życia, bo on zawsze przez ten rok był dla mnie oparciem.. to on chce być sam, ja go nadal kocham.. a co jakby zachorował teraz  na jakąś chorobę i leżał w szpitalu? mam powiedzieć '' wali mnie to, chce sobie podupczyć to niech sobie sam tam cierpi"? no nie, on mnie zranił.. ale ja nie mam zamiaru mysleć teraz o nim jak o najgorszym człowieku, myślę o nim jak o zagubionym człowieku. Dał mi się poznać przez ten rok z najcudowniejszych stron i tylko przez to, ze chce byc wolny (do czego ma prawo) mam nagle uznać go za człowieka złego? nikt nie jest niestety niczyją własnością na wieki..

Co nie zmienia faktu, że nie rozumiem, bo ja tak nigdy nie miałam ''kocham, ale chce być wolna''... nie rozumiem, bo było cudownie.. nie rozumiem, bo się kompletnie nie spodziewałam.. gdyby mnie jakoś na to przygotował.. a tak 5 min wcześniej mnie przytulał, a za chwilę cały świat rozpadł mi się na kawałki..

Cokolwiem by nie zrobil bedziesz ciagle go usprawiedliwiac. To swoiste uzaleznienie sie, klapki. Fakty sa jednak faktami i z tego powinny wynikac wnioski. Rozne momenty w zyciu? Oczy sie Tobie otworza dopiero jak zobaczyc go z inna panienka. I cos Ci powiem. Idac do pracy spotykam na ulicy goscia, ktory idze pod reke co roku z inna kobieta. Niestety ale ostatnio mnie zaszokowal! Bo po kolejnej zobaczylem go z poprzednia! Kto wie? Moze i Ty masz szanse?

juussttyynnaa1988 napisał/a:

Enii jak długo jesteś po rozstaniu? jak długo byliście razem? potrafisz teraz zaufać komuś innemu? macie kontakt? chciał powrotu? podziel się proszę bardziej swoją historią..

Minął dopiero ponad miesiąc. Kontaktu nie mamy w ogóle, nie mam pojęcia co robi i nawet czy żyje. Na razie nie wykazał żadnych chęci powrotu Byliśmy prawie 2 lata.. było wręcz cudownie sama sobie zazdrościłam. Nasz związek naprawdę był udany a my bardzo dobrani Był moim facetem i przyjacielem. Uwielbiałam z nim rozmawiać godzinami, Mówiłam sobie ale ze mnie szczęściara a teraz mówię sobię ale byłam nawina... Zepsuł wszystko z dnia na dzień tak po prostu podjął decyzję, której był pewny. Powiedział kocham Cię nad życie ale... no własnie i to ale zwaliło mnie z nóg.
Tęskniłam jak cholera i tęsknię dalej ale oswoiłam się z tą myślą, że już go przy mnie nie ma.
Na razie nie umiem nikomu zaufać minęło za mało czasu wręcz czułam dużą niechęć do mężczyzn. Nawet jak jakiś zagadał traktowałam od razu go jak wroga. Powoli to się zmienia ale bardzo powoli. Co do zaufania szybko go nie odzyskam bo dostałam taki cios, że zanim się podniosę minie sporo czasu. Ufałam mu jak nikomu a tak mnie zawiódl. Po czymś takim ciężko się pozbierać.

Moge Ci powiedzieć, że łatwo nie będzie ale czas naprawdę pomaga uspokoić emocje i po prostu to zaakceptowac.

arktyczna napisał/a:

Strasznie mi przykro z Twojego powodu, bo jestem w takiej samej sytuacji... Stało się to tydzień temu, i dalej nie rozumiem. Dalej mam nadzieję, chociaż mózg każe mi ruszyć naprzód. Jest taka możliwość, że zrozumie po kilku tygodniach błąd ale nie masz pewności, że znów się tak nie stanie jak i u mnie.

Jeśli jesteś zainteresowana możemy porozmawiać na priv

Pozdrawiam :>

Arktyczna- chętnie porozmawiam, ale niestety masz zablokowaną możliwość wysyłania prywatnych wiadomości:(

widzę, że ostro odpowiadasz.. ;-)
nie nazwałabym tego usprawiedliwianiem, tylko próbą zrozumienia sytuacji. Nie byłam nigdy w takiej sytuacji, nie doświadczyłam że ktoś jest dla Ciebie super starający się przez rok i nagle tak o odchodzi bez powodu. Więc biję się z myslami  i staram zrozumiec.
I oczywiscie mozg podpowiada, ze nawet jesli wróci, to za kilka miesięcy znów może mu się odwidzieć, że czy taka osoba byłaby kiedyś odpowiednia na ojca itd itd.. ale wiecie to pierwsze dni po rozstaniu - mózg mówi jedno, a serce tęskni i cierpi. Jest żal, że straciłam jego, ale też wielki żal, że straciłam szczęście.. ostatni rok był wspaniały, sukcesy w pracy, udany związek.. myślałam sobie, że jestem szczęściarą, patrząc na koleżanki narzekające na facetów czy nudną pracę.. i niestety i mnie dopadło.