Obawy w związku, tracę zaufanie do swojej dziewczyny bo mówi o ciąży.

Maxx123 napisał/a:

Witam...
Mam 24 lata, moja dziewczyna z która jestem  od ponad roku ma 22 lata.
Znamy się dużo dłużej ale jakoś tak los chciał że dojrzeliśmy do związku ponad rok temu.

Doskonale się dogadujemy, spędzamy z sobą bardzo dużo czasu gdyż mieszkamy nie daleko, ja pracuje ona aktualnie studiuje pierwszy rok na studiach dziennych (wcześniej pracowała), w naszym związku niczego nie brakuje. Jednak zaczynam mieć pewne obawy, od pewnego czasu moja dziewczyna często mówi że chciałby być w ciąży, mieć dziecko itp, zadaje mi pytania "co by było gdyby" itp.
Ja oczywiście wiąże z nią przyszłość, ale z zakładaniem rodziny chciałbym poczekać aż ona skończy studia (wiem że jej rodzicom ogromnie na tym zależy), aż się ustatkujemy, zamieszkamy razem. Oczywiście uprawiamy seks, używaliśmy prezerwatyw teraz od miesiąca ona stosuje tabletki antykoncepcyjne, dlatego zacząłem się obawiać i delikatnie tracić zaufanie do tego sposobu zabezpieczenia. Próbowałem wiele razy na spokojnie o tym rozmawiać, ale zazwyczaj ona nie zwraca uwagi na żaden z moich argumentów, mówi że wie, rozumie ale potem dalej swoje. Teraz jeszcze moja siostra urodziła synka i moja dziewczyna praktycznie cały czas mówi o ciąży.

Chciałbym uprzedzić kobiety które natychmiast mnie skrytykują że nie mam do niej zaufania, bo tak nie jest, mam zaufanie ale zaczynam się o to obawiać, po prostu jestem człowiekiem który ma inne priorytety czyli: chce dać jej spokojnie skończyć studia, zamieszkać razem, wziąć ślub i zakładać rodzinę (jej rodzice też mają takie podejście i nie chce żeby życie było jedną wielką awanturą przez przedwczesną ciąże). Zależy mi na niej i wiąże z nią przyszłość, ale powoli tracę ochotę na seks przez te rozmowy o dziecku, martwi mnie też to że nagle chciała zrezygnować z prezerwatyw i zaczęła faszerować się pigułkami (zawsze była nim całkowicie przeciwna).
Nawet nie mieszkamy jeszcze razem gdyż jej rodzice są bardzo religijni i tacy trochę staroświeccy (czyli mieszkanie razem dopiero po ślubie).

Co mam o tym wszystkim myśleć?

Pozdrawiam.

TYLKO ZE...Twoj temat pojawia sie ponownie, w odswierzonej wersji, kolejny taki sam pisany wczesniej, nawet w tym miesiacu juz taki byl. A przeciez seks, ktory wprowadziliscie do zwiazku jest rowniez dla kobiety zobowiazaniem. Wrecz niektore z dziewczat widza w takim partnerze swojego przyszlego meza. Natomiast dla ciebie jest to wygodny zwiazek/uklad z seksem bez zobowiazan. Mijacie sie wiec w celach, dojrzalosci i wzajemnym zrozumieniu.

maniek_z_maniek napisał/a:

Maxx123 napisał/a:

Witam...
Mam 24 lata, moja dziewczyna z która jestem  od ponad roku ma 22 lata.
Znamy się dużo dłużej ale jakoś tak los chciał że dojrzeliśmy do związku ponad rok temu.

Doskonale się dogadujemy, spędzamy z sobą bardzo dużo czasu gdyż mieszkamy nie daleko, ja pracuje ona aktualnie studiuje pierwszy rok na studiach dziennych (wcześniej pracowała), w naszym związku niczego nie brakuje. Jednak zaczynam mieć pewne obawy, od pewnego czasu moja dziewczyna często mówi że chciałby być w ciąży, mieć dziecko itp, zadaje mi pytania "co by było gdyby" itp.
Ja oczywiście wiąże z nią przyszłość, ale z zakładaniem rodziny chciałbym poczekać aż ona skończy studia (wiem że jej rodzicom ogromnie na tym zależy), aż się ustatkujemy, zamieszkamy razem. Oczywiście uprawiamy seks, używaliśmy prezerwatyw teraz od miesiąca ona stosuje tabletki antykoncepcyjne, dlatego zacząłem się obawiać i delikatnie tracić zaufanie do tego sposobu zabezpieczenia. Próbowałem wiele razy na spokojnie o tym rozmawiać, ale zazwyczaj ona nie zwraca uwagi na żaden z moich argumentów, mówi że wie, rozumie ale potem dalej swoje. Teraz jeszcze moja siostra urodziła synka i moja dziewczyna praktycznie cały czas mówi o ciąży.

Chciałbym uprzedzić kobiety które natychmiast mnie skrytykują że nie mam do niej zaufania, bo tak nie jest, mam zaufanie ale zaczynam się o to obawiać, po prostu jestem człowiekiem który ma inne priorytety czyli: chce dać jej spokojnie skończyć studia, zamieszkać razem, wziąć ślub i zakładać rodzinę (jej rodzice też mają takie podejście i nie chce żeby życie było jedną wielką awanturą przez przedwczesną ciąże). Zależy mi na niej i wiąże z nią przyszłość, ale powoli tracę ochotę na seks przez te rozmowy o dziecku, martwi mnie też to że nagle chciała zrezygnować z prezerwatyw i zaczęła faszerować się pigułkami (zawsze była nim całkowicie przeciwna).
Nawet nie mieszkamy jeszcze razem gdyż jej rodzice są bardzo religijni i tacy trochę staroświeccy (czyli mieszkanie razem dopiero po ślubie).

Co mam o tym wszystkim myśleć?

Pozdrawiam.

TYLKO ZE...Twoj temat pojawia sie ponownie, w odswierzonej wersji, kolejny taki sam pisany wczesniej, nawet w tym miesiacu juz taki byl. A przeciez seks, ktory wprowadziliscie do zwiazku jest rowniez dla kobiety zobowiazaniem. Wrecz niektore z dziewczat widza w takim partnerze swojego przyszlego meza. Natomiast dla ciebie jest to wygodny zwiazek/uklad z seksem bez zobowiazan. Mijacie sie wiec w celach, dojrzalosci i wzajemnym zrozumieniu.

Nie wiem o jakim temacie mówisz bo pierwszy raz w ogóle piszę o takich rzeczach w sieci, po prsotu chciałem poznać innych zdanie na ten temat.
Myślisz się, nie jest to dla mnie układem, dla mnie to związek w którym widzę przyszłość, małżeństwo i również dzieci. Oboje mamy taki sam cel, tylko od pewnego czasu moja dziewczyna przestawiła niektóre elementy miejscami, czyli wcześniej dziecko a potem ślub...

Krejzolka82 napisał/a:

maniek_z_maniek napisał/a:

TYLKO ZE...Twoj temat pojawia sie ponownie, w odswierzonej wersji, kolejny taki sam pisany wczesniej, nawet w tym miesiacu juz taki byl. A przeciez seks, ktory wprowadziliscie do zwiazku jest rowniez dla kobiety zobowiazaniem. Wrecz niektore z dziewczat widza w takim partnerze swojego przyszlego meza. Natomiast dla ciebie jest to wygodny zwiazek/uklad z seksem bez zobowiazan. Mijacie sie wiec w celach, dojrzalosci i wzajemnym zrozumieniu.

Z całym szacunkiem, ale chyba "lekko przesadzasz".
To, że Autor mówi świadomie, że chcę poczekać aż  Dziewczyna skończy studia, wezmą ślub itd. to nie jest równoznaczne z układem bez zobowiązań.
Dal mnie właśnie Autor jest odpowiedzialny.
"Nie sztuką" jest zrobić dziecko, "sztuką" jest  zająć się i wychować to dziecko.

Ja bym też uważała na Dziewczynę, nagle zaczęła brać tabletki antykoncepcyjne... .

Pogadaj z Nią jeszcze raz.
I zapytaj wprost, co by zrobiła, jakby naprawdę zaszła w ciąże. Jak sobie to wyobraża?

Wiedziałem, że wiele osób mnie źle zrozumie. Mi na niej naprawdę zależy, ale staram się myśleć racjonalnie i odpowiedzialnie bo dziecko to odpowiedzialność, co innego jakbyśmy mieszkali razem, ale jej rodzice są tacy że jakby teraz zaszła w ciąże to stwierdziliby że to tylko i wyłącznie moja wina, wolę spokojnie poczekać i dać jej czas na skończenie studiów, na ustatkowanie w życiu, na to żeby dziecko przyszło na świat w normalnej atmosferze.
Ja mógł bym uprawiać mniej seksu, nie jest to dla mnie konieczny element związku, mogę czekać, ale ona ostatnio ciągle porusza temat dziecka, rozmawiam z nią o tym ale widzę że dla niej to nic takiego, coś w stylu "jak będzie dziecko będziemy się martwić co dalej jak powiedzieć rodzicom itp".

Ja jestem zdania że lepiej poczekać, nie chce konfliktów jej z rodzicami a oni mają takie podejście że wcześniej ślub potem dzieci, a ja staram się myśleć w miarę możliwości odpowiedzialnie.
Krejzolka82 dzięki, że stanęłaś w mojej obronie,.
Ona się nie przejmuje czym co byłoby potem, tak mi się wydaje, ja myślę o konsekwencjach i o przyszłości a ona podchodzi do tego "lekko".

My rozmawialiśmy o przyszłości od zawsze, mamy wspólne plany ale nagle ona zaczęła mówić o dziecku (moja siostra urodziła) no i mówi o tym ciągle od 2-3 miesięcy. Zaczęła brać tabletki, ale obawiam się że może zrobić coś czego do końca nie przemyśli i szczerze mówiąc zaczynam "bać" się seksu, bo chciałbym spokojnie założyć rodzinę.

maniek_z_maniek napisał/a:

Mijacie sie wiec w celach, dojrzalosci i wzajemnym zrozumieniu.

Zgadzam się. Mijają się. Tylko stroną niedojrzałą jest dziewczyna która chyba myśli, że pieniądze na wychowanie dziecka spadną jej z nieba.

Autorze, mysle, ze słusznie masz obawy - zachowanie Twojej dziewczyny wskazuje na to, ze należy ona do kobiet (czy raczej dziewcząt, bo trudno tu mowic o dojrzalosci), dla ktorych po prostu ten stan jest atrakcyjny sam w sobie - jest to pewnie podświadome, i irracjonalne, bo nawet nie chodzi tu o dziecko, czy swiadome macierzyństwo, tylko sam fakt bycia w ciązy - mysle, ze fakt, ze ciąza pojawila się w bliskiej rodzinie tez ma tutaj znaczenie, - Twoja dziewczyna "pozazdroscila" swojej kuzynce, - to sa emocje i nie ma to nic wspólnego z realnym planowaniem czy przemyslalaną decyzją.

Stosuj prezerwatywy, bo jeśli nie chcesz teraz dziecka, mogą być kłopoty.

Autorze dla przestrogi poczytaj sobie tematy młodych dziewczyn siedzących w domu z dzieckiem, nie chcących się kształcić ani iść do pracy i narzekających mężów, że z jednej strony są za krótko w domu, a z drugiej za mało zarabiają na utrzymanie.

A i jeszcze muszę coś dodać. Myślę, że powinieneś powiedzieć jej wprost, że teraz nie chcesz dziecka i nie będziesz szczęśliwy z wpadki, że za bardzo Cię naciska i przez to przestajesz mieć ochotę na seks. Jeśli nie chce żebyście się rozstali kłócili z tego powodu to musi odpuścić. Boję się, że zrobi głupstwo i np. będzie opuszczać niektóre tabletki pod wpływem emocji.. działaj Autorze, bo szkoda narażać na szwank fajną relację tylko nie rób awantury, bądź czuły i spokojny.

Porozmawiam z nią, tylko co jej powiedzieć?
Bo zwykłych rozmów przeprowadziłem już setki, a raczej nie powinienem jej mówić że to dla mnie ważne bo zaczynam bać się seksu, albo że chce wrócić do prezerwatyw bo pomyśli że jej nie ufam.

Ilosc postow dzisiaj swiadczy o silnym, emocjonalnym zaangazowaniu sie dyskutantow w tym temacie dzisiaj. Ale co ciekawe charaktej, klimat odpowiedzi zalezy od ludzi. I moze powiem to samo co pisalem w tamtym temacie. Nie ma nic zlego w oczekiwaniu, planowaniu przyszlosci, okreslaniu celow po studiach, kiedy czlowiek osiaga dojrzalosc spoleczna. Ale z drugiej strony sa osoby, ktore prawdziwie angazuja sie w jedna milosc, wiec po odrzuceniu przezywaja cos, z czego juz nie wychodza. Rozpoczynanie zwiazku od seksu, bez zapewnienia takiej dziewczynie poczucia bezpieczenstwa, stalosci, realizacji planow zyciowych o ktorych mowi (kwestia jest nie samych planow ale ich np. harmonogramu) jest swoistym oszukiwanie drugiej osoby, ktora przeciez mozna zmenic jak sie znudzi. I powiem ze bardzo czesto sie tak dzieje a takich oszukanych dziewczyn, ktore wczesniej wierzyly w te jedna milosc, jest wiele.

Normalny z puktu widzenia budowania relacji jest taki zwiazkek, w ktorym najpierw jest etap poznawania sie, dojrzewania a dopiero na samym koncu jest seks, ktory jest zwienczeniem a nie celem relacji, a kiedy wiaze sie z budowaniem, czy formalizowaniem planow i relacji, to takie cos sie w jakis ramach czasowych odbywa.

Nie sa goloslowni psychologowie i socjologowie, ktorzy pisza ze zbyt szybki seks przeslania istotny filat budowania relacji i komunikacji i ze potem, bardzo czesto sie tak dzieje, ze po 2-3 latach wzajemnej fascynacji oboje sie budza wobec sytuacji braku komunikacji, z odczuciami brakow emocjonalno-uczuciowych, w sytuacji jakiegos swoistego wyobcowania w zwiazku bez tej istotnej wiezi, ktorej braku wczesniej sie nie dostrzegalo.

To tak gwoli zrozumienia tego o co mi tutaj chodzi. Bo mi chodzi o dojrzaly wybor i odpowiedzialnosc.

Natomiast na marginesie podam taki przyklad do zastanowienia sie, do autorefleksji. Kobieta i mezczyzna cechuja sie okreslonymi cechami fizycznymi jak i psychicznymi. Jesli ktos neguje ze kobieta posiada piersi a mezczyzna penisa to nazwiemy taka osobe idiota (od grec. idiotos - zapatrzenie w siebie) czy kims "dziwnym" (choc to roznie bywa dzisiaj). Tak samo wiec mezczyzna cechuje sie pewna agresja, dzieki czemu walczy o byt (choc to sie dzis neguje co stwarza problemy tozsamosciowe i behawioralne u mlodych mezczyzn) jak kobieta potrzeba macierzynstwa, dzieki czemu rodza sei dzieci. Sa oczywiscie osoby, ktore stawiaja na kariere ale jesli ktos neguje potrzebe posiadania dziecka przez mloda dziewczyna to wlasnie jest idiotos, czyli zapatrzony w siebie. Chodzi tez o to, ze wbrew zachowaniom spolecznym, biologicznie plodnosc kobiety spada juz od 26 roku zycia. Z punktu widzenia kobiety nie ma wiec sensu zaangazowania w niepewne relacje juz od jakiegos 20sto paroletniego wieku. A pewna relacja jest taka (dla wiekszosci) gdzie chlopak jest synonimem mezczyzny, partnera, ojca dzieci, czy teraz czy w jakiejs KONKRETNEJ przyszlosci. Jest to normalne i typowe ale ja sie lapie za glowe, czemu to negujecie? Czy ktos broni chlopakowi wolnego zwiazku a dziewczynie okreslonych oczekiwan. Moze w sumie powinni to sobie wyjasnic zeby sie nie samooszukiwac co do oczekiwan i osoby partnera? Albo chcac byc ze soba okreslic pewne rzeczy, sprecyzowac lub najpierw moze dojrzec a dopiero potem wchodzic w powazne relacje opierajace sie na powaznych zaangazowaniu emocjonalno-uczuciowym?

Maxx123 napisał/a:

Porozmawiam z nią, tylko co jej powiedzieć?
Bo zwykłych rozmów przeprowadziłem już setki, a raczej nie powinienem jej mówić że to dla mnie ważne bo zaczynam bać się seksu, albo że chce wrócić do prezerwatyw bo pomyśli że jej nie ufam.

A jak pomyśli, ze jej nie ufasz, to co wtedy? Co się stanie? Przeciez to wlasnie piszesz nam - ze tracisz zaufanie, ze to jest dla Ciebie ważne, ze boisz się seksu z tego powodu - Twoja dziewczyna tez zasluguje na szczerość. To zbyt powazna sprawa dla Was obojga. Dlaczego uwazasz, ze nie możesz z nią w taki sposób porozmawiać?

Wiesz ja uważam, że właśnie powinieneś jej powiedzieć o seksie. Jesteście przyjaciółmi? przyjaciołom mówi się też gorzką prawdą, bo to ważne żebyście sobie ufali. A Twój brak zaufania i tak wyjdzie, tylko najgorzej jak jej to wykrzyczysz pod wpływem emocji. Nie mówiłabym oczywiście "chcę prezerwatywy bo Ci nie ufam". Tylko coś w tym stylu: "Kochanie cieszę się, że widzisz mnie w roli ojca i chcesz mieć ze mną dziecko. Ja też chcę, ale nie w tym momencie. Teraz nie będę się cieszył z tego tak, jak mogę to docenić za kilka lat. Chcę być świadomym ojcem i też mam prawo zadecydować o tym kiedy to będzie, bo chcę o nas odpowiednio zadbać. Nie przyspieszaj na siłę, poczekajmy. Kocham Cię i nie chcę zepsuć naszych relacji, bo jak na mnie naciskasz zaczynam zwyczajnie bać się seksu. Chciałbym stosować pigułki i prezerwatywy ,bo uważam że dają więcej procent bezpieczeństwa razem niż tylko jedna metoda.." bla bla. Ja bym to tak załatwiła, ale zrobisz jak uważasz. Jednak uwierz, mam za sobą kilka lat związku i szczerość to podstawa. A co do instynktu. Mam 25 lat i już chciałabym mieć dziecko, ALE wiem że nie mam jeszcze swojego lokum, mój facet nie jest na to gotowy i po prostu MUSZĘ poczekać - rozsądek bierze górę. Bo wiem, że ze 2 lata poczekam a wszystko odbędzie się na spokojnie :)wiadomo, że i tak byście jakoś utrzymali to dziecko i jakoś to by się ułożyło, ale po co komplikować sobie i tak już ciężkie życie?

Sa oczywiscie osoby, ktore stawiaja na kariere ale jesli ktos neguje potrzebe posiadania dziecka przez mloda dziewczyna to wlasnie jest idiotos, czyli zapatrzony w siebie. Chodzi tez o to, ze wbrew zachowaniom spolecznym, biologicznie plodnosc kobiety spada juz od 26 roku zycia. Z punktu widzenia kobiety nie ma wiec sensu zaangazowania w niepewne relacje juz od jakiegos 20sto paroletniego wieku. A pewna relacja jest taka (dla wiekszosci) gdzie chlopak jest synonimem mezczyzny, partnera, ojca dzieci, czy teraz czy w jakiejs KONKRETNEJ przyszlosci. Jest to normalne i typowe ale ja sie lapie za glowe, czemu to negujecie?

Ok. A co w takim przypadku. Dajmy na to, że autor się zgadza i jego dziewczyna zachodzi w ciąże. Przypominam. Bez zasiłku, pracy i wykształcenia. Dziecko się rodzi. Żyją z jednej pensji, jest ciężko, ale stabilnie. Jednego dnia ma miejsce tragedia. Chłopak ginie w wypadku. I co wtedy? Kobieta zostaje z niczym i malutkim dzieckiem. Ja rozumiem, że macierzyństwo, że uczucia, że emocje, ale ludzie rozsądni patrzą w przyszłość, żeby ta przyszłość była zabezpieczona. Egoizm? Owszem. Jest egoizm. Ja chce mieć dziecko i koniec.
Na szczęście ja trafiłem na bardziej rozsądną kobietę, gdzie najpierw ważniejsze było stworzenie warunków i zabezpieczenia przyszłości tego dziecka i dopiero po osiągnięciu tego celu spłodzenie potomka.

Jak mnie wkurza ta nadopiekunczosc! Nie traktuj swojej dziewczyny jakby była małym dzieckiem. Ona ma własny rozum.to, ze jej plany na przyszłość kłócą z tym co Ty jej zaplanowałeś, nie znaczy ze jej plany sa gorsze. Swoją niegotowosc na dziecko usprawiedliwiasz jej studiami.a ciąża nie oznacza końca edukacji, nawet jeśli przerwalaby studia, mogłaby na nie wrócić. Powiedz jej prawdę, bez tego zmyslania ze chodzi Ci o jej studia. Dodatkowo wróć do prezerwatyw. Gdy jej powiesz ze nie chcesz dziecka bo nie jesteś gotowy na ojcostwo, powinna zrozumieć.

Witaj. Nie mam zamiaru Ciebie krytykować. Coraz rzadziej spotkac można młodego człowieka myślącego tak trzeźwo i racjonalnie. Wydaje się,że Twoja dziewczyna ma tzw. baby bum. Ale to chwilowe (jak zauroczenie). Niech pomoże przy niemowlaku siostry,ciekawe jak długo wytrzyma. Trzeba patrzeć racjonalnie,bo łatwo o dziecko,ale potem równie szybko pojawią się problemy (dziecko kosztuje). Nie wspomnę o nieprzespanych nocach,braku wolnego czasu dla siebie itd...Może niech najpierw wykaże się cierpliwościa. Bo do dziecku potrzebni są rodzice,którzy sami są spełnieni i potrafiący zapewnić warunki bytowe. A dziecko to nie zabawka,którą mozna potem podrzucać rodzicom. To poważny obowiązek. Nie daj się namówić.
Pozdrawiam

kareninka napisał/a:

Jak mnie wkurza ta nadopiekunczosc! Nie traktuj swojej dziewczyny jakby była małym dzieckiem. Ona ma własny rozum.to, ze jej plany na przyszłość kłócą z tym co Ty jej zaplanowałeś, nie znaczy ze jej plany sa gorsze. Swoją niegotowosc na dziecko usprawiedliwiasz jej studiami.a ciąża nie oznacza końca edukacji, nawet jeśli przerwalaby studia, mogłaby na nie wrócić. Powiedz jej prawdę, bez tego zmyslania ze chodzi Ci o jej studia. Dodatkowo wróć do prezerwatyw. Gdy jej powiesz ze nie chcesz dziecka bo nie jesteś gotowy na ojcostwo, powinna zrozumieć.

Spokojnie, moje plany nie kłócą się z jej planami gdyż jeszcze 4 miesiące temu ona też nie chciała teraz dziecka tylko za jakiś czas jak już będziemy razem mieszkać, tak nagle po prostu się jej odmieniło i to rozumiem.

Nie zasłaniam się jej studiami tylko chce zapewnić jakąś przyszłość a nie robić coś na szybko (mam na myśli ślub i szukanie mieszkania, próby dogadania się z rodzicami w razie ewentualnej ciąży).

Porozmawiam z Nią i zobaczymy do jakich wniosków WSPÓLNIE dojdziemy.