16latka i 20latek

a gdzie i jak go poznała?

Ciężko powiedzieć. Może być tak i tak. Musisz obserwować. Ja ze swoim ex zaczęłam chodzić jak mieliśmy odpowiednio 15 i 19 lat, więc różnica wieku taka sama. Byliśmy razem 10 lat więc nie koniecznie każdy facet będzie chciał ją wykorzystać. Ale może.
Moim zdaniem nic nie zrobisz. Nie wytłumaczysz, nie zabronisz. Jedynie możesz być czujna.
Szczerze jeśli potrafisz otwarcie rozmawiać z córką to poszła bym z nią po tabletki antykoncepcyjne. Przykre to ale prawdziwe.

Od razu po tabletki? Co Ty chcesz, żeby matka sama córkę pchała w seks w tak młodym wieku? Jak dla mnie to możesz ewentualnie z nią pogadać, żeby otwarcie Ci powiedziała, jeśli będą chcieli uprawiać seks i wtedy dasz jej konkretne rady. Po co tak młody organizm pakować od razu w hormony jeśli matka napisała, że ufa córce, więc chyba młoda nie jest lekkomyślna. Zresztą to dopiero 2 tygodnie związku. Po prostu obserwuj chłopaka, rozmawiaj z córką, ale nie tak nachalnie i od razu z przestrogami, bo tym ją odstraszysz. Znasz tego chłopaka? Był u was w domu?
Ja też zaczęłam swój związek z chłopakiem jak miałam niecałe 17 lat a on był 4 lata starszy, i jak do tej pory mamusią nie zostałam. Nie wszystkie mlode dziewczyny myślą waginą, może chłopakowi też niekoniecznie tylko na tym zależy.

Po to tabletki że prezerwatywy niestety często zawodzą, zwłaszcza w tym wieku. To była tylko moja propozycja a mama i tak przecież zrobi co uważa za najlepsze dla swojego dziecka.

ale tego już nie unikniesz, fajna matką jesteś skoro tak ci zależy na tym żeby nie miała złamanego serca, po prostu z nią rozmawiaj dużo, i bądź jej przyjaciółką, wtedy jest najlepiej. Tylko nie zabraniaj jej przypadkiem spotykać się z nim bo to na gorsze wyjdzie i tobie i jej, bo będzie miała tylko do ciebie pretensje, a i tak zrobi jak będzie uważać.

Ja się spotykałam w wieku niecałych 16 lat z facetem 5 lat starszym, byliśmy ze sobą ponad 5 lat. Nam nie wyszło. Ale to że chłopak ma tyle lat nie znaczy, że ma złe intencje. W każdym razie ja bym nie zabraniała jej sie spotykać bo to nic nie da a tylko oddali. Jedyne co to porozmawiaj z nią, żeby uważała i widziała że w razie czego ma u Ciebie wsparcie.

Jasne, ja sobie zdaję sprawę, że równie dobrze 16latek może ją wykorzystać, zrobić dziecko. Ale starszy facet to lepszy potencjalny manipulator. On jej bardziej imponuje, jest jej w stanie dużo rzeczy wmówić, takie mam wrażenie. A druga rzecz, to czemu dorosły facet nie może sobie kogoś poszukać w swoim wieku? Jest pewnie tyle dziewczyn na studiach. Ale fakt, oceniam zbyt pochopnie.

Dziewczyny dobrze piszą, nie martw się na zapas, bo i tak nic nie poradzisz. Zresztą, co tu radzić? Byle w ciąże nie zaszła, reszta się ułoży, lepiej lub gorzej. Osobiście zawsze podobali mi sie meżczyźni duuużo starsi, więc starszy 4 lata to byłby dla mnie dzieciak i moi rodzice naprawde nie byli w stanie zmienić mi gustu, bo nikt nie był w stanie

Według mnie nie ma się czym przejmować, nie każdy facet w tym wieku myśli tylko o jednym, a może inaczej nie każdy wymaga tego od swojej dziewczyny. Sam mam 22 lata i spotykałem się z młodszymi, chociaż jednak wolę dziewczyny w podobnym wieku z którymi coś mnie łączy np. studia, chociaż moja największa miłość była ode mnie trzy lata starsza.
Kiedyś spodobała mi się pewna dziewczyna okazało się że ma 16 lat a ja 21 - długo nad tym myślałem i stwierdziłem że to zbyt duża różnica, chociaż powód tak na dobrą sprawę był inny, wcale nie chodziło o wiek i gdyby nie ten powód to wyrzuciłbym w cholerę całe to myślenie.
Jeśli Pani córce zależy na nim to chyba nie ma czym się przejmować, a gdyby jemu zależało tylko na jednym to szukałby sobie starszej dziewczyny a nie młodszej.
Mi na przykład rodzice mówią abym się za takimi młodszymi oglądał, więc nie ma reguły.

Twoja córka jest już w takim wieku, że siłą (w tym presją psychiczną, nakazami, zakazami, groźbami, straszeniem, etc.) jej do niczego nie zmusisz, za to na bardzo długo możesz stracić jej zaufanie. Najważniejsze, to żeby miała świadomość, że co nie zrobi - czy popełni błąd czy nie - w Tobie ma wsparcie. Że jej nie osądzisz i nie potępisz z góry nawet, jeśli on złamie jej to serce albo jeśli ona da mu "dowód miłości", tylko wesprzesz i pomożesz choćby nie wiem co. Powtarzaj jej to i zapewniaj o tym nawet jeśli Ci się wydaje, że to oczywiste, że ona to wie. Możesz wyrazić swoje zdanie na temat tego chłopaka, ale dodaj, że ostateczna decyzja należy do niej i że jej ufasz, ona to doceni.

No i nie wiem dlaczego zakładasz, że byłoby lepiej, gdyby spotykała się np. z 18-latkiem. 18-latkowie też uprawiają seks albo wykorzystują swoje dziewczyny, ba - powiedziałabym, że jest to wręcz bardziej prawdopodobne, bo są jeszcze mniej dojrzali niż ten 20-latek i mogą zrobić emocjonalną krzywdę nawet nieświadomie. Zawsze jest ryzyko złamanego serca czy pójścia do łóżka ze złą osobą, w każdym wieku.

Hmmm, życie studenckie? Jeśli nawiązujesz do używek, to o to akurat jestem spokojna. Wiele osób już w wieku mojej córki pije i popala, także tutaj jego wiek nie jest dla mnie problemem. I ona jest jeszcze w gimnazjum, dopiero od września idzie do liceum. Co do luzu - ona nie chodzi jeszcze na żadne zabawy, jak ma wolne na drugi dzień to pozwalam jej wracać tak około 23. Nie chcę żeby już znikała na całe noce.

Vian - ja zawsze będę wspierać moje dziecko, nieważne co durnego zrobi. Bo, to jest młodziutka dziewczyna. Nie jestem toksyczną matką. Co prawda nie mamy jakiś bardzo bliskich relacji, żeby mi dosłownie o wszystkim mówiła, ale czuję, że jest ok. Dzięki za post.

Paweł, trochę racji masz. 20latek wciąż jest niesamodzielny finansowo, itp. Mam nadzieję, że wszystko będzie dobrze.

Mój brat zaczął się spotykać z 16-latką gdy sam miał 20. To była jego pierwsza dziewczyna.  Są razem 4 lata i planują wspólną przyszłość.

Ty się wiekiem nie martw. Poznaj go, bo może to całkiem przyzwoity chłopak.

Nie miałam na myśli używek, tylko właśnie chociażby sprawy związane z wychodzeniem na imprezy. O ile rozumiem, że 16-latka o 23 ma być w domu, o tyle dla studenta o tej porze dopiero się "imprezka" zaczyna.

Co do tych "wielu osób w wieku córki"- radziłabym mieć trochę więcej tolerancji na tego typu sprawy i nie zakładać, że "moja córka na pewno nie". Sama pierwszy alkohol wypiłam chyba w 2-giej gimnazjum. Oczywiście nikomu nie smakowało, ale każdy udawał, że jest inaczej. Moja koleżanka była najlepszą uczennicą w klasie, miała osiągnięcia w olimpiadach przedmiotowych, a pierwsza do "tego typu" spraw ciągnęła. Gdyby ktoś zapytał w tamtym czasie jej matki, czy młoda pije, to by zapewne niczego nieświadoma ręczyła za nią, że na pewno nie. Z resztą, ta koleżanka to niezła kombinatorka była i potrafiła w żywe oczy okłamać, że w życiu nigdy nic. Nie mam tutaj na myśli jakiegoś pijaństwa, tylko piwo na 4 osoby, po którym oczywiście nam się wydawało, że pijane jesteśmy.

Wiadomo, że nie masz prawa córce zabraniać spotykania się z nim, bo w ten sposób można jedynie osiągnąć bunt nastolatki. Te 4 lata, to nie jest dużo. Sama hipokrytką nie jestem, bo mój facet jest o tyle właśnie ode mnie starszy, tylko gdy się zaczynaliśmy ze sobą spotykać, to ja już byłam 20+. Jednak, mimo największych chęci trudno jest mi sobie wyobrazić, dlaczego 20-letni, młody mężczyzna interesuje się gimnazjalistką.