Czekać czy zapomnieć ? :(

Witam serdecznie wszystkich, właśnie założyłam konto żeby należeć do jakiegos forum, czuć że jest miejsce gdzie moge wejść i napisać co czuję co się dzieje. Zaczne od tego ze w wieku 15 lat zaszłam w ciąze z 18 latkiem, dzisiaj mój syn skączył 7 miesięcy a najgorsze jest to ze niema przy nas ojca dziecka a dlaczego ? do dzisiaj nie znam odpowiedzi co prawda przychodzi po małego ale nie w tym rzecz obiecał mi ze bedzie z nami ze będziemy tworzyc rodzine a z dnia na dzien pokłóciliśmy sie i od tamtego czasu niechce ze mna być coś mu się odmieniło woli chodzić z kolegami auta i wgl mineło ponad miesiąc odkąd jestem mu obojętna przeciez ja mam dopiero 16 lat a juz jestem samotną matką .. Do dzis sie starałam o nas związek tylko ze on co chwile mowi mi że teraz nie możemy być razem i co chwile miał jakieś wymówki, zawsze mi powtarzał ze jestem dla niego najważniejsza nigdy mnie na tak długo nie zostawił .
Pokłocilismy sie o głupote dlatego to nie był powod do rozstania mieliśmy sprawe 18 marca o nazwisko dla małego więc teraz on jest prawnym opiekunem syna ponieważ ja jestem nie letnia i on uzyskał wszelkie prawa do małego 2 dni po sprawie nagle przestalo mu zależeć do dziś traktuje mnie jak powietrze a ja sie dus starałam dus płakałam zeby wrócił błagałam go lecz to nic nie pomogło dlaczego tak nagle woli kolegów nawet zobil sie dla mnie nie miły tak jakby nic dla niego nie znaczyłam .bylismy razem ponad 2 lata . Ja go nadal kocham nadal był chciała zeby jednak przyszedł przeprosił zebyśmy byli razem i o wszystkim zapomnieli   ja poprostu za nim tęsknie kiedyś nawet dnia nie wytrzymaliśmy bez komunikowania się a teraz on się zmienił dlaczego tak nagle mnie zostawił, ja dla niego życie bym oddała dziennie płacze ja juz niemam siły poprostu się nie radze z myslą ze go niema przy mnie ze woli kolegów rozmawiałam z nim wiele razy ale to nic nie dało zrobił się jakis dziwny nic go nie ruszyło nawet mój głosny płacz zeby wrócił jak przychodzi po syna to jak patrze jak on z nim odchodzi to az mi łzy spływają po policzku nie umiem przestac o nim myśleć bardzo go kocham myślałam nawet o tym zeby iśc do psychologa dlatego ze sama się nie radze a niemam nikogo zeby z nim porozmawiac o tym jakie mam problemy. ciągle mam nadzieje ze on zrozumie ze wróci do nas i będziemy szczęśliwą rodzinką . Pisze tu na forum ponieważ mam dylemat czy podac go na alimenty i o nim zapomnieć czy poprostu dalej czekac na coś co może nigdy się nie wydarzyć .