facet dzikusek

Witajcie. Pisze tutaj ponieważ mam nadzieję ze ktoś z Was spojrzy na to  innej strony niż ja. W styczniu tego roku poznalam faceta (jest to brat mojego kolegi). Chłopak ma 24 lata. Okazało się ze studiuje na tej samej uczelni co ja. Bardzo często rozmawialiśmy. Aż niedawno zaproponował mi spotkanie po zajęciach. Ucieszyłam się. Spotkanie przebiegło w miłej i swobodnej atmosferze. Niestety po spotkaniu była cisza z jego strony. Napisalam do niego ze to spotkanie było bardzo mile i mam nadzieje ze się jeszcze spotkamy kiedyś. On mi na to odpisał "może ". Zrozumialam ze chyba facet nie jest zainteresowany i dalam sobie spokój jednak on stwierdził ze traktuje ta znajomość strasznie poważnie i mu zależy. Nie miał wcześniej dziewczyny i niestety w niektórych sytuacjach nie umie się zachować. Teraz spotykamy sie regularnie. Jednak często przy mnie opowiada o innych dziewczynach. Nie wiem czy robi z siebie takiego babiarza celowo czy taki jest ale niezbyt przyjemnie się tego słucha. Zaproponowalam ze może wyjdziemy do jakiegoś klubu albo na pizzę w mieście. Uslyszalam ze on nie lubi takich miejsc bo niezna tam nikogo i nie czuje się swobodnie. Zadzwonił do mnie z przeprosinami ale ma tyle zajęć i nauki ze przez cały tydzień nie będziemy sie widzieć. Mi sie wydaje ze jeżeli komuś zależy na drugiej osobie to znajdzie nawet godzine. Ale powiedzialam ze ok. Aktualnie zaczelam traktować ta znajomość z pewnym dystansem. Spotkania wyglądają tak ze albo widzimy się u mbie w domu albo na uczelni.nigdy nigdzie mnie nie zabrał a o zapoznaniu ze znajomymi nie ma mowy. Kiedy zaproponowalam pojscie do kina to uslyszalam "ale po co jak ja Ci mogę ten film ściągnąć". Mówi się ze to kobiety są ciężkie do ogarnięcia jednak ja nie potrafię zrozumieć zachowania tego chłopaka. Nie wiem czy dac nam szanse czy zwiac. Muszę mu wiele rzeczy tłumaczyć na spokojnie i tak delikatnie żeby go nie urazić. Jest mną zainteresowany ale to ja muszę za nim latać i pierwsza podejmować inicjatywe.Na spotkaniach przytula mnie i całuje ale mam wrażenie ze się czegoś boi. Kiedy chce pójść na zwykły spacer mówi ze jest zmęczony ze bola go nogi...jest strasznie przywiązany do swojego rodzinnego domu. Na tygodniu wynajmuje stancje. Czasem się tłumaczy tym ze chce pobyc z rodzina bo tęskni za nimi a ze mną może zobaczyć się na uczelni i żebym to zrozumiała a nie robiła problemu z gówna.