Kłotnia, wystawianie na zazdrość...

Wg mnie jeśli chodzi o zerwanie kontaktów damsko-męskich lub wychodzenie na imprezy samemu to powinno to być tak... ustalić sobie wspólnie zasady, które obowiązują dwie strony, czyli albo nikt bez siebie się nie rusza, albo obydwie osoby chodzą bez siebie gdzie chcą, a druga wówczas nie może mieć o to pretensji.... Jeśli chodzi o Twoją sytuację, prozmawiaj z nią. Powiedz, że Cię boli to, że ona gdzieś bez Ciebie chodzi. Koniecznie odwróć jej sytuację i zapytaj czy jej nie byłoby przykro gdybyś Ty się gdzieś szlajał bez niej. Jeśli odpowie "tak, byłabym zazdrosna/smutna/zła", wtedy powiedz, że Ty czujesz to samo co ona by czuła. Jeśli powie "nie byłabym zła, możesz chodzić beze mnie" (nawet gdy to niezgodne z prawdą) to powiedz "OK" i za tydzień umów się ze znajomymi w melanż. Jak będzie strzelała fochy to przypomnij jej słowa, że sama mówiła, że nie widzi w tym nic złego jeśli byś poszedł bez niej. Jeśli się będzie wypierała swoich słów to daj sobie spokój z nią, bo nigdy się nie dogadasz w żadnej sprawie. Przez 3 lata sam to przerabiałem, na szczęście nie jesteśmy już razem. Jak przyzna, że mówiła, że nie byłaby zła ale jednak wyszło tak, że Twoje wyjście ją zasmuciło to powiedz, że skoro oboje macie jakiś żal gdy druga osoba pójdzie gdzieś sama to po prostu nie róbcie sobie tej przykrości i wychodźcie wszędzie razem.

Jednak gdy Twoje wyjście ją nie zasmuci, nie poczuje się zazdrosna i po prostu jej będzie to obojętne to zastanów się czy chcesz być z kimś kto ma całkiem odmienne poglądy jeśli chodzi o związek. W takim przypadku ciągle byście się kłócili.

A gdy będzie jeszcze inaczej. tzn ty masz siedzieć w domu na dupie i się nigdzie nie ruszać, z kolei ona może łązić gdzie chce bo w jej mniemaniu to co innego, to.... daj sobie spokój, serio... bo związek z kimś takim do niczego nie prowadzi:)

Paweł 87

Nie raz zapytałem się czemu jest smutna i co się stało? zawsze odpowiedź jest jedna "nic" wiadomo, że pod nic coś się kryje zawsze... Czasami ma stany płaczu i płacze z byle jakiego powodu i pytam się jej co się stało? ktoś Ci wyrządził krzywdę? odpowiedź "nie" (bądź nie ma jej w ogóle). Co ciekawe, zawsze musi być tak jak ona chce i w tej kwestii również nie możemy się dogadać, a wiadomo, że trzeba szukać kompromisów, skoro obojga coś nie pasuje.. Co do wyjść na imprezy to ona sama powiedziała, że nigdzie nie będziemy wychodzić a jak już to razem. Ja dotrzymałem należytego słowa a ona zawsze je łamie... Kłamie dosłownie ze wszystkim a w momencie kłótni przyznaje się do tego... No kurcze... Mało tego jak poszła na jedną z imprez (ze swoją super siostrą, która całe życie ma ją za przeproszeniem w dupie i dba zawsze o swoje dobro, cholerna egoistka!) jakiś typek się do niej dobierał... I tu mówiła, że ją uderzył przez przypadek i ją pocałował po chwili,gdy się oburzyłem ona powiedziała, że nie pocałował tylko chciał pocałować,ale uciekła.. Śmieszne, ale oszukuję mnie z najgorszymi błahostkami twierdząc, że obawia się mojej reakcji. Każdej kłótni jestem winien ja, ciągle mnie oskarża o to, że patrzę się na inne kobiety. Jak się pokłóci ze swoją siostrą to na mnie musi się wyżyć. Nie potrafi ze mną rozmawiać i powiedzieć prawdy, ja już nie ufam jej praktycznie.. Co do tych sukienek i wystawiania na zazdrość? po co to? ile mamy lat? po 10? Zachowujmy się jak dorośli ludzie a nie jak dzieci (chociaż dzieci się lepiej zachowują). Mówi, że ja się patrzę na inne kobiety a sama mówi, że jej kolega powiedział, że ma fajne nogi, pupę.. Wtedy się wk***iam i mówię idź sobie do niego w takim razie. A jak już mam dość i nie nie chce z nią gadać i jej widzieć to się tuli, płacze i nawet się pocięła.. i straszy mnie samobójstwem. Wycwaniłem się i, gdy się kłóciliśmy przez telefon to wypomniałem jej to i zapisałem, że się cięła. Pogadałem z jej rodzicami, bo skoro ja nie potrafię jej wytłumaczyć to niech wytłumaczą to jej rodzice.. Dużo osób mi mówi rzuć ją, olej to nie ma sensu, ale nie potrafię, bo gdzieś się łudzę, że może się jeszcze zmienić. Ona wcześniej taka nie była, dopiero od jakiegoś czasu się zmieniła i ma takie chore zachowanie.

Krejzolka82

Bawią mnie pytania tego typu: "ile macie lat?, ile ze sobą jesteście?"-co to ma wspólnego z moja sytuacją? Jak czytam niektóre posty, ludzi tutaj którzy ukończyli 35 lat to mają podobne problemy. Zgłosiłem się tutaj, bo potrzebuję pomocy a nie dla zabawy kto ile ma lat?

Mam 25 ona 22 lat, skoro to takie ważne.

Popieram , uciekaj gdzie pieprz rośnie, a nią się nie przejmuj....

Jasne, już przyjaźń się rozpadła a ty masz być poszkodowany.
Daj sobie z nią spokój, jak nie umie się ogarnąć.

Kochasz ją, a ona ciebie raczej chyba nie jak takie jazdy czyni......

No to jak Cię bawią takie pytania, to po prostu je olej a nie komentuj... .

Każdy wiek  ma swoje prawa i dla mnie istotne jest wiedza ile Autor ma lat, gdyż inaczej ustosunkuje swoją wypowiedź  pisaną do dwudziestolatka a inną do trzydziestolatka i tak dalej.

Ja zawsze pytam o wiek bo mnie po prostu zadziwia to jacy są ludzie i jak się zachowują w określonym wieku... .

Słuchaj,  bierzesz ją na poważną rozmowę i tłumaczysz, dając kilka wariantów:
1. Zaczynacie okres próbny, nie wiem, np. miesiąc. Jeśli przez ten czas nie poprawi swojego zachowania to albo z nią zerwiesz albo natychmiast do psychologa.
2. Jak już podczas rozmowy zacznie się fochać to jej powiedz, że masz tego dosyć, potrzebujesz spokoju i ją zostawiasz.
Nie może być tak, że jedna osoba rządzi, a druga siedzi cicho, jak mysz pod miotłą. Bo w końcu sam zgłupiejesz.

czasami jak coś takiego czytam, to się zastanawiam skąd faceci biorą takie laski...

Dlatego też się zgłosiłem tutaj na forum... Kiedys mój przyjaciel miał problem i ludzie mu pomogli i liczę także na waszą pomoc..

Wiesz, coraz częściej się przestaje łudzić, że może wyjść coś z tego dobrego...

Jak znając życie powie mi, że jak zwykle to ona musi się starać o ten związek, bo z mojej strony nie ma żadnego zainteresowania. Chciałaby, abym się starał o nią, żebym wiecznie ją rozpieszczał, przytulał i robił wszystko to na co ma ochotę... Czasami ciężko jej zrozumieć, że nie mam ochoty na pieszczoty i jestem zmęczony po pracy, to zaraz się bulwersuje i się obrazi... Przeprowadzałem i taką metodę z nią. Owszem było dobrze, ale po tym okresie znowu cała sytuacja wróciła do poprzedniego stanu i jest coraz gorzej. Martwi mnie fakt, że kłótnie i wszystkie awantury muszą być moją winą a ona z całej sytuacji musi wyjść czysta jak łza i jeszcze mam ją przepraszać. Nawet przy siostrach czy znajomych mnie traktuje jak szmatę, a gdy tylko odwrócę sytuację to oczywiście cała wina spada na mnie, bo to moja wina.

Co do zazdrości twierdzi, że patrzę się na inne kobiety i ich pośladki. Ciągle mówi jaka to ona nie jest gruba i pyta się mnie co będzie jak będzie ważyła 60 kg albo 100 kg, no to chyba oczywiste, że nie zostawię jej ze względu na wagę. Chciałbym także podkreślić, że ona jest ZAZDROSNA O KAŻDĄ KOBIETĘ! I gdy zamienię parę słów z kimś to mówi mi: "idź sobie do niej". Myślę, że jest parę osób, które mogłyby ją podburzać... Najstarsza siostra i kilka jej "koleżanek". I tu przyznam Ci rację, że ma bardzo niską samoocenę, ponieważ parę lat temu była gruba jej starsza siostra odbijała jej chłopaków (tak mi powiedziała podczas rozmowy). Chciałem też podkreślić, gdy ja ją komplementuję to ma to w (brzydko mówiąc) w d*pie. Jak jej kolega powie, że ma fajny tyłek to pół roku się tym szczyci i to mnie bardzo boli, bo to nie jest miłe i zupełnie nie wiem po co mi to mówi? Niemożna w żaden sposób ją skrytykować, bo to dąży do awantury i zaraz powie: "jak zwykle wszystko musi być to moją winą" Co do szczerych myśli... Ja już nie wiem kiedy ona mówi prawdę a kiedy kłamie, tyle razy mnie oszukała, kłamała... Nie wiem jak do niej dotrzeć.. Jak temu zaradzić? a być może faktycznie jedynym rozwiązaniem będzie ucieczka od tego związku... (szkoda, że nie widzi moich starań)

spokojnie wiem co masz, no może bez takich ataków. Gdzieś widziałem wpis osoby która napisała: Kobieta jest dobra jak jest jej dobrze a jak źle to ucieka i szuka nowych wyzwań. Chore, ale prawdziwe niestety. Ja zostałem zdradzony emocjonalnie i wiele wycierpiałem zanim narzeczona sobie uświadomiła gdzie jest problem i że czas najwyższy to zmienić bo tak dalej nie można. Mówiłem wielokrotnie, że to nie kolega- bo zawsze ktoś obcy chce więcej to się zapierała i jak napisała, że ma nie pisać to się dopiero zaczęło i zrozumiała, że na wariata trafiła bo nawet do mnie pisał. Tu głownie chodzi o dojrzałość emocjonalną i możesz stanąć na głowie a i tak nie pomoże . Głowa do góry i pamięaj nie sugeruj się wpisami bo z boku każdy może coś doradzić ale to Ty będziesz borykał się z podjętą decyzją. Terapia dla par idealnym rozwiązaniem jak dla mnie.

Dlatego też Łukaszu nie chce podjąć głupiego kroku, którego mógłbym potem żałować i chce próbować dać nam jeszcze trochę czasu... Nad terapią pomyślę, ale muszę ją do tego namówić najpierw ..

Chłopie masz problem, jedynie poważna rozmowa cię ratuje. Zacznie ona zachowywać się poważnie, traktować cię jak przystało na osobę, która kocha, albo włalla, żegnaj gienia świat się zmienia.