Czy mężczyźni wolą zołzy ?

Proponuje przeczytać książkę "Dlaczego mężczyźni kochają zołzy" może dla niektórych to głupota ale tam jest ładnie wszystko opisane.
powiem Ci tak. Mój związek niedawno się rozlecial. A dlaczego?  Bo to bym mój pierwszy związek, byłam dobra dla faceta i ogólnie oddalabym mu całe serce. Myślałam że to doceni...niestety przeliczylam się. Coraz bardziej zaczął wchodzić mi na glowe. Co gorsza szacunek do mnie zanikl. Miałam swoje zdanie ale to za mało. Teraz juz nigdy nie popełnie tego samego błędu. Aktualnie poznałam faceta i to ja od samego początku stawiam warunki. Jestem mila, ciepła ale nigdy nie dam sobie wejść na głowę, a co gorsza nie mogę dać mu do zrozumienia ze całkiem mnie zdobyl a ja będę na każde jego skinienie palcem.

Dokładnie. Ale u mnie poprzedni zwiazek to idealny przykład tego ze jeżeli facetowi dasz odrobinę dobrego serduszka to zaczyna to wykorzystywać może nawet nieświadomie. Powiedział mi na końcu ze wiedział ze zawsze będziemy razem I przestał się starać. Na szczęście już z tym skończyłam. ..uff.
książka faktycznie z poczuciem humoru i każdej kobiecie ja polecam !

Czyli jaką trzeba być osobą?
Bo dla mnie jest niewyobrażalne, że mam się hamować, że mam uważać na to co robię, jak mówię,co mówię, przecież w związku trzeba być sobą a nie na każdym kroku zastanawiać się czy jestem znowu nadopiekuńcza czy znowu za bardzo pokazuje, że kocham.
Czemu to wszystko jest takie skomplikowane?

Ha, bingo Krejzolka Wyjęłaś mi to z ust. Co wy na to koleżanki?

Jasssneee...
A jesli dasz rade, to.....przestanie cie szanowac...

I zdradzi/odejdzie do takiej, ktora ma go gdzies( jego potrzeby) i zdradza go na kazdym kroku, pod wplywem impulsu/motylkow/chemii....

Ja rozumialam zawsze zolzy tak, ze to osoby dbajace o siebie, potrafiace wyrazac swoje oczekiwania, wiedzace czego chca...

Niestety, zycie i obserwacja pokazuja, ze facet zawsze skonczy w ramionach zdradzajacej, nizdecydowanej, niezrownowazonej, ( glupawej) , i taka bedzie szanowal i o nia zabiegal.

Zobaczcie: taka kobieta " border" , zawsze ma kogos, kto sie za nia ugania, ( albo kilku).
( nie dla wybitnych walorow intelektualnych, ani urody- wylacznie z powodu jej niestalosci.)

Dla takiej zostawia zone, matke swoich dzieci, od ktorej wiele lat wymagal zeby byla gosposia/pracownikiem/dama/dziwka/nianka...a ona jak ta glupia sie starala sprostac.....
Bo ona nie budzi takich EMOCJI!!

Kim jest kobieta - zołza?
Może to najpierw to sobie wyjaśnijmy.
Mnie kojarzy się z wiecznie marudzącą babą chodzącą w papilotach, poplamionym szlafroku, która ciągle skarży się na własną głupotę, że nie posłuchała mamusi i nie wyszła za tego, czy tamtego przystojnego i obrotnego absztyfikanta, a zamiast tego ma za męża niedorajdę i nieudacznika.
Kto by z taką wytrzymał?
Jeśli zaś zołza w rozumieniu, o które tu chyba chodzi, to kobieta, która nie daje się wtłoczyć w rolę służącej, pokojówki, opiekunki do dziecka i pogotowia seksualnego w jednym i daj temu wyraźny wyraz, to dla mnie nie jest żadną zołzą.
Zauważyłyście Panie, że do tej pory nie użyłem słowa "partner", czy "partnerka"?
Bo te słowa zobowiązują.
Staram się traktować moją kobietę po partnersku i tego oczekuję od niej w stosunku do mnie.
Znam parę, gdzie kobieta zrezygnowała dla mężczyzny z własnego "ja" całkowicie.
Nie podobało mi się to i w swej bezdennej głupocie kiedyś to jej powiedziałem.
Obraziła się na mnie śmiertelnie i kazała zająć moim własnym związkiem.
Co też niezwłocznie uczyniłem.
Unika mnie do dziś.

Wykonalne tylko nie przez wszystkich
Przyłączam się do zdania Vinngi, zwłaszcza co do poświęcenia się.

Trafnie też Excop rozróżnił pojęcia. Zołza w potocznym rozumieniu jako jędza, kłótliwa kobieta, jest dla mnie nie do zaakceptowania.
Zołza, jak się obecnie czasem mówi - czyli kobieta stanowcza, z własnym zdaniem, pewna siebie etc. - to tak, takie kobiety są pożądane przez mężczyzn. Przynajmniej niektórych, też stanowczych, pewnych siebie.

Właśnie nie można myśleć o zołzie jako o osobie złej, negatywnej. Zołza jest słodka, usmiechnieta i kobieca. taka osoba sie nie poddaje, kocha siebie i nie chce nikogo kto nie chce jej. Nie rezygnuje z kariery ,przyjaciół,zainteresowań i nie poswieca partnerowi calego swojego czasu oraz nie jest na kazde jego zawolanie itd. Teoretycznie jeżleli ONA NIE staje sie od partnera zależna, wtedy on STAJE SIĘ zależny od niej. 
Zastanawiam się tylko czy jeśli kobieta była ZBYT MIŁA zawsze ,a nagle chce to zmienić i staje sie na siłe zołzą wbrew swej naturze to czy to nie jest udawanie kogoś innego , zmienianie na siłe swojej osobowości dzieki czemu kobieta staje sie sztuczna i się z tym męczy..? I facet to chyba wtedy dostrzega,że coś jest nie tak i nie bierze jej wtedy na serio co potem psuje ich relacje..

Tak, mężczyźni wolą zołzy. Ale tylko Ci odważni, którzy wiedzą, że kobieta nie jest bluszczem oplatającym faceta od stóp po czubek głowy i żyjąca wyłącznie jego życiem. I tylko zołzy w znaczeniu: niezależne, inteligentne, świadome siebie i swojej wartości.

W związku jak w życiu - druga osoba nie szanuje partnera, kiedy ten jest zbyt cichy, zbyt pokorny, usłużny i pozbawiony własnego zdania. Nie szanuje go, bo tak naprawdę nigdy nie wiadomo co w danej chwili rzeczywiście myśli i czy w sytuacji kryzysowej można na niego liczyć. To my sami wyznaczamy granice, których innym nie wolno przekraczać, a człowiek ma taką naturę, że sięga dokąd mu się na to pozwoli.
Bycie na usługach u pana męża niestety się nie sprawdza, a już naiwnością jest liczenie, że mężczyzna sam się wszystkiego domyśli, zawsze wszystko zauważy i doceni. Na dobrą sprawę po co ma to robić, jeśli kobieta i tak wyprzedza jego własne myśli? 
W związku jak w życiu - aby ktoś się z Tobą liczył, to - jeśli zachodzi taka potrzeba - trzeba też umieć tupnąć nóżką, pokazać pazur, siłę, głośno mówić o własnych oczekiwaniach oraz domagać się wzajemności.

Dodałabym do tego, że życie kobiety nie może kręcić się wokół jej mężczyzny, bo choć dbanie o niego i dogadzanie zachciankom jest miłe oraz wygodne, to z czasem może mu się odbić czkawką.

A to jest kolejny niemądry stereotyp, że "zawsze należy być sobą i nie udawać nikogo". Niech się pali, niech się wali, widzę, że z moją postawą jestem nieszczęśliwa - ale taka zostanę, bo trzeba być sobą. I to inni są okropni, że nie chcą mnie zaakceptować taką, jaka jestem i się dopasować.

Prawda jest taka, że człowiek się cały czas zmienia. Są to zmiany płynne, niezauważalne z dnia na dzień. Ale możemy decydować, w którym kierunku te zmiany pójdą. Można się zmienić z "poświęcającej się" w zdrową egoistkę. Oczywiście - stopniowo. Jeśli kobieta, która do tej pory uważała za swoją jedyna słuszną powinność czekanie na męża z obiadkiem i usługiwanie mu, nagle zacznie wyjmować z prania jego skarpetki a na obiad wysyłać do mamusi - to będzie faktycznie dziwne. Ale jeśli ta kobieta zacznie sobie częściej zadawać pytanie czego ona chce i te "zachcianki" realizować to związek może na tym jedynie zyskać.

Nie wiem co wolą mężczyźni ale ja jestem zołzą i bardzo mi z tym dobrze!
Najważniejsze, żeby być sobą!

Myślę też, że zołzowatość, rzecz jasna ta dobrze pojęta, przychodzi do nas wraz z dojrzałością, nie tą metrykalną, a wewnętrzną, dzięki której jesteśmy już pogodzone same ze sobą, a przede wszystkim wiemy czego chcemy i do tego dążymy. Tylko pełna samoakceptacja, brak kompleksów, czerpanie z doświadczeń i nabytej życiowej mądrości, pozwala nam na poznanie samych siebie i swoich potrzeb, a to z kolei przekłada się na umiejętność stworzenia związku opartego na zdrowych zasadach, czyli takiego, który i nas same w pełni satysfakcjonuje. Na dobrą sprawę właśnie wtedy stajemy się dla mężczyzny bardziej interesujące.

To jest na tej samej zasadzie jakby zapytać "a dlaczego kobiety kochają drani"?

No nie w każdym przypadku, racja. Bo zalezy też z kim się kobieta związe jaki bedzie mial charakter i
w jakim środowisku się znajdują albo jakie sytuacje występują w zyciu.
To nie jest takie proste,żeby to tak podsumować bo są rozne wpływy

Tak naprawdę z wiekiem się zmieniamy, zmieniamy swój tok myślenia,swoje priorytety i takie tam, a także w pewnym momencie życia też stajemy się innymi ludźmi(oczywiście nie jakoś drastycznie) , którzy zachowują się inaczej niż jeszcze parę lat temu. Na zmianę wpłynęło oczywiście  wiele czynników i dlatego zołzą można się z wiekiem też stać, przy czym to ma się odbyć zgodnie z naszym wewnętrznym "ja"a nie, że  będąc zołzą będziemy atrakcyjniejsze dla innych (nic na siłę ).

Nie lubią zołz, choć jak kobieta nudna to potrafi tym przykryć swój brak atrakcyjności.

Na co ja zwracałem zawsze uwagę... Jest tego wiele i wszystkie punkty są równie ważne. Jestem po ślubie więc taką kobietę znalazłem. Chociaż traciłem wiarę że to możliwe.

- wygląd (miałem gdzieś wzrost, kolor włosów, zależało mi po prostu żeby "całokształt" mi się podobał, nie przepadałem jednak za dziewczynami z dużą nadwagą więc to jedyne kryterium, nie szukałem miss universe, chociaż znalazłem prawdziwą piękność , bardziej istotny chyba był styl, bo moim zdaniem kobieta powinna się ubierać jak kobieta a nie spodnie dresowe "alladynki", bluza z kapturem i czapka z daszkiem )

- charakter (tu się zaczynały schody, sam jestem perfekcyjnym monogamistą i oczekuję bezwzględnej wierności, poza tym typowej kobiecości, czułości, potrzeby bliskości, przywiązania, podobieństwa co do oczekiwań od siebie, akceptacji, zależało mi również, żeby moja kobieta była katoliczką, dążyła do tego aby w przyszłości założyć rodzinę, stworzyć takie prawdziwe ognisko domowe...)

- inne (żadnych uzależnień typu tytoń, alkohol, czy gorsze..., poza tym nigdy nie zaakceptowałbym kobiety z bogatą przeszłością seksualną bo nie chciałem mieć kobiety która dawała byle komu i przeleciało ją pół miasta, najbardziej odpowiadałoby mi gdybyśmy oboje zaczynali od zera, dla mojej żony byłem drugim mężczyzną w życiu ale jakoś z trudem się z tym faktem pogodziłem i go zaakceptowałem)

P.S. Zołza czy nie... Kobieta ma mieć swoje zdanie i jeśli trzeba z patelni w łeb dać.  Die Ordnung muss sein.

Ponad 30 letnia krejzolka-zołza. Jak to brzmi? Wieczna dziewczynka?

Nawet nie wiesz jakbym chciał taką kobietę... a szczególnie taką, która nie goni bezmyślnie za robieniem studiów, kariery czy też tylko jej potrzeby się bardziej liczą i zawsze tak będzie.

Bo kobieta zmienną jest:)
Chyba raczej to Twój Chłopak z Tobą zwariuje:)

A przepraszam adekwatny do czego?

Z tego opisu wynika, że te kobiety są idealne do romansów bo głupie.

Marzy ci się niedojrzały, który chce taką jaką opisałaś? i to nie do związku.

Ale przecież to tylko nick. Przecież mnie nie znasz, nie wiesz czy jestem atrakcyjna.
Nie piszę tego ze złości. Tylko mnie to ciekawi dlaczego ludzie oceniają kogoś kogo nie znają. Nie sądziłam, że mój nick będzie takim zapalnikiem:)

Ja tak nie twierdze...
Ja twierdze, ze wielu znanych mi, atrakcyjnych panow wybraloby Ciebie.
Dostarczasz emocji...tego czego oni szukaja, ja nie.

Nie o nick chodzi- tylko o to, co o sobie napisalas- ze raz jestes taka, raz inna, ze sama nie ogarniasz...
To jest to, co pociaga( przyciaga stabilnych), ja tego nie umiem.
Ja przyciagam poszukujacych stabilizacji( takich co sie na kobiecie " uwieszaja", wiec to ty masz szanse na zwiazek- ja na romans- najwyzej...

Widzę, że Koleżanka czytała parę moich postów:)
Ja sądzę na odwrót, że  masz wielkie szanse na związek. Bo faceci lubią stabilizację, emocjonalność kobiet ich denerwuje.

i zawsze  chciec  ich zaspakajac,zeby tylko  nas zechcieli,nie daj Boze znudzily ksiecia

Nie szanuja spokojnych skromnych

olinko  czy moglabys rozwnac  "sami wyznaczamy granice`",bo chyba mam z tym problem zbyt ugodowa jestem do innych ,otwarta ,zbyt przyjazna i  pozniej obrywam za to,zle wychodze na tym 

nnr2 uszczypliwa?  odwracajaca pozniej kota ogonem

Dla mnie Zołzą (świadomie pisaną dużą literą) jest kobieta pewna siebie, świadoma swojej wartości i potrzeb, pogodzona z własnymi niedoskonałościami, potrafiąca głośno wyrażać swoje zdanie, oczekująca poszanowania ustalonych przez siebie granic, zatem asertywna i wykazująca się zdrowym (!) egoizmem, przy czym to absolutnie NIE znaczy, że złośliwa czy toksyczna, a tym bardziej chcąca mężczyznę zdominować.
W moim pojęciu to jest właśnie partnerka w pełnym tego słowa znaczeniu. Nie poświęcająca się kucharka i sprzątaczka, w każdej chwili gotowa swojemu "misiowi" nieba przychylić, ale właśnie p a r t n e r k a.

To logiczne jest- jak sie zastanowic...

Jesli facet jest opiekunczy, stabilny, poukladany, chce czuc sie potrzebny..
Trafia na mnie- i mysli sobie, ta to sobie da rade, ona jest rozsadna, poukladana
Trafi na taka" emocjonalna", i moze sie nia opiekowac...

Przyklad:

Impreza- jest na niej sensowny facet. Wszyscy wypili. Ja robie sie rozsadna, logiczna, polemiczna, jeszcze kolacje dzieciom machne po pijaku- bo juz pora...
Inna pani, jak wypije- szaleje, obcas zlamie, z balkonu chce skakac, wreszcie sie rozbeczy i padnie jemu w ramiona...
Wtenczas pan( rycersko) ja do domu odprowadzi...a ja zostane z jakas sierota boza, ktora ja sie musze zaopiekowac...

I tak jest w praktyce:
Kazdy moj zwiazek byl z facetem z wyksztalceniem podstawowym, bez pracy, bez ambicji, proszacym mnie o kieszonkowe( doslownie), wreszcie powiedzialam dosc!
I jestem sobie sama 13 lat. I poznaje fajnych facetow, wolnych, ja zostaje przyjaciolka, a oni znajduja sobie takie rozchwiane.

I nie- nie ujmuje tym rozchwianym, one wychodza na tym lepiej, to ja robie za matke tereske, frajerke, i pierdole zyciowa....

To chyba zależy, bo jednak faceci około 40stki choćby mogą szukać czegoś innego. Sama jestem emocjonalną kobieta, ale też nie znaczy to, że głupszą, wiadomo, taki mam charakter i czasem bardziej okazuję emocje, ale też staram się nie popadać w przesadę. Niemniej rzeczowa kobieta, która jest mniej emocjonalna też może być szczęśliwa w związku. Jesteś rzeczowa, ale te chemię do faceta pewnie też mogłabyś poczuć Niemniej, dla dojrzałych ludzi raczej będzie ważniejsze dobre porozumienie się, wspólne poglądy na ważne sprawy, bo sama chemia nie będzie podstawą do niczego, jeśli nie ma innych ważniejszych czynników. Może też nie być typowej chemii, tylko właśnie po prostu bardziej powolne poznawanie się i to też nie jest złe, nie ma reguły. Na pewno jak i jest chemia, to też dla swojego dobra rozsądek też musi być. Jeżeli kobieta nigdy nie mówi wprost, to więcej facetów pewnie się zdenerwuje, choć wiadomo, może tu chodzić o pewien poziom tajemniczości na początku, to tutaj w sumie racja, warto czasem być lekko tajemniczą, ale wiadomo, że nie do przesady. A co do tego, że sama sobie poradzisz, to też nie jest złe, jeżeli czasem dasz facetowi zrobić coś też, pomóc sobie i tak, nie będziesz mówić "Nie, nie, ja muszę sama to zrobić", to raczej problemu nie będzie. A myślę, że jednak to co jest ważniejsze to uśmiech, pozytywne podejście. Roszczeniowa? No też bez przesady, że panowie takich chcą, tzn czasem tak, ale takich konkretnie roszczeniowych, to może tacy co chcą, by kobieta nimi rządziła. A tak to raczej chcą kobiety, która zwyczajnie tak jak oni ma wymagania, ot zwyczajnie, ale nie przesadza też z nimi.

Co do opisanych sytuacji, to też nie musi tak wyglądać. Masz dziecko i to jest zrozumiałe, ale teraz może już odchowane trochę? Dajesz w opozycję jakby kobietę, która faktycznie jest jak dla mnie aż zbyt rozchwiana, ja jestem emocjonalna i dosyć chaotyczna, że tak powiem, ale aż tak nie postępuję No jednak jest to pewna sytuacja lekko skrajna. A przeciwstawiasz siebie, bardzo poukładaną, tak jakby wszystko musiało być tak i tak. Niemniej, osoba emocjonalna nie musi być tak rozchwiana jak w sytuacji 1, a Ty też czasem możesz sobie pozwolić na więcej luzu, szaleństwa No chyba o to w tym chodzi, żeby nie przesadzać, ale czasem też dać sobie trochę więcej luzu.