Dziecko i śmierć

Niedawno miałam okazję poruszyć ten temat z powodu choroby mojego dziadka, jednak mój 9 letni syn nie pytał czym jest śmierć, pytał tylko czy ta choroba jest śmiertelna czy na to się umiera. Wyjaśniłam mu że  niestety tak, dlatego trzeba się cieszyć każdym dniem i chwilą spędzoną u boku dziadka, trzeba się z tym pogodzić a jak już kiedyś nadejdzie ten czas ze dziadek odejdzie/umrze trzeba pomyśleć że już nie cierpi, nie czuje bólu, nic nie czuje i nie ma żadnej świadomości.

Synek się popłakał bo wiadomo że było mu przykro,ale nie żałuję tej rozmowy to już taki wiek że dziecko powinno zapoznać się z tym tematem jeśli sytuacja tego wymaga.

Takie mówienie dziecku, że ktoś zmarli idą do nieba z szacunkiem dla religii ale uważam że dziecko pojmuje wszystko bardziej dosłownie niż dorosły więc zamiast robić złudne nadzieje że jak pomacha ręką w stronę nieba to mu odmachają uważam że lepiej nie brutalnie ale otwarcie powiedzieć po prostu że każdy z nas ma do spełnienia na tym świecie jakąś rolę która pewnego dnia się kończy i trzeba odejść z tego świata ( jeśli ktoś jest katolikiem może powiedzieć że do Boga a jeśli nie to można nazwać dosłownie i powiedzieć że człowiek umiera) tłumacząc jednocześnie że śmierć nie jest tak naprawdę końcem i że wszyscy żyjemy dotąd dokąd się o nas pamięta i nas wspomina a więzi takie jak miłość i przyjaźń nie umierają nigdy tylko zmienia się ich rola w życiu człowieka.

W czasach mojego dzieciństwa wszystkie dzieci w moim otoczeniu słyszały, że zmarli idą do nieba i jakoś żadne do nieba nie machało
Nie spotkałam się z głębszą analiza tematu śmierci u dzieci. One jakoś same się dowiadują.
Kiedyś próbowałam wyjaśnić ostateczność śmierci mojej 3-letniej wówczas córce. Tylko po to, żeby drugiego królika nie zamordowała. Nie podjęła tematu. Nigdy do niego nie wróciła. Nie wydaje mi się, żeby dzieci starsze niż 7 lat nie wiedziały co to śmierć. Czy ich rozumowanie jest słuszne? Dorośli również nie mogą być na 100% pewni, że wiedzą wszystko o tematyce śmierci...

(poniżej wypowiadam się jako katolik)
Rozmawianie z dziećmi na temat śmierci to nic strasznego, wręcz przeciwnie rozmowa na ten temat to nauka rozumienia rzeczywistości.
Śmierć to jedyna pewna rzecz, która nastąpi u każdego z nas. Dlatego warto powiedzieć o niej dziecku.
Uważam, że warto porozmawiać z dzieckiem na ten temat chociażby dlatego, iż pewnego razu zdarzy się sytuacja kiedy to odejdzie nam ktoś bliski. W takiej sytuacji kiedy dziecko już będzie świadome co to jest śmierć, unikniemy u niego odczucia lęku, starchu, niepewności ...
Oczywiście nie instnieje gotowa recepta w jaki sposób przekazać to naszemu dziecku.
Każda z naszych pociech jest inna i to my jako rodzice najlepiej ją znamy.
Ważne aby przekazać to ze spokojem. Jako chrześcijanin mówimy o tym z wielką nadzieją, przecież wiemy że życie nie kończy się tu na ziemi a jedynie się przekształca. Dzięki naszej wierze możemy przekazać dziecku, że osoba zmarła patrzy na nas (chociaż my jej nie widzimy, cały czas jest wśród nas) oraz kocha nas i zostaje naszym Aniołem Stóżem.
W momencie kiedy ważna dla nas osoba już odejdzie, nie wymyślajmy niestworzonych historii, powiedźmy dziecku prawdę dlaczego najbliższa nam osoba odeszła (była chora, miała wypadek, itp.)
Powinniśmy wytlumaczyć oraz pokazać poprzez czyny, że idąc na grób, zapalając znicz, modląc się okazujemy radość najbliższej nam osobie, która odeszła. Nie dopuszczajmy do sytuacji aby osoba zmarła poszła w niepamięć.