Jak radzić sobie z napięciem seksualnym?

Franek2014:
Hm.. to mógłby być sposób. Tyle, że to nie jest znowu poziom jakiejś histerii, obłąkania, że "brałbym na stojąco" co popadnie, bez przesady

Facet79
Może być i sposób na rozładowanie tego napięcia, byleby nie była to masturbacja. No a że seks odpada z powodu braku partnerki, to nie wiem właśnie, czy są jakieś inne sposoby.

Może zrobię z tematu mały dziennik?
Dziś zaczyna się piąty dzień eksperymentu.
Zdecydowanie częściej występują u mnie mimowolne wzwody, które trwają długo. Wczoraj wieczorem nie moglem przez to zasnąć jakąś godzinę, może dłużej. Rano po przebudzeniu oczywiście to samo. Może to placebo, ale chyba spada branie pod uwagę ryzyka w ocenie sytuacji... Wczoraj po pracy wybrałem się na wycieczkę rowerową i pomimo późnej pory bardzo oddaliłem się od miejsca zamieszkania - to nic dziwnego, ale takie akcje zawsze były w moim wykonaniu zaplanowane i na weekend. Tutaj natomiast zupełnie spontanicznie, co jest już zdecydowanie nietypowe. Zero zastanawiania się jak wrócę i czy nie będzie z tym problemów. Po prostu jadę przed siebie i wiem, że dam radę co by nie było. Jednak ta energia dodatkowa chyba się pojawia. Do zbadania w dalszych dniach (obym nie zabił się na siłowni :-D).  Mimo długiej jazdy i solidnego zmęczenia, tak  jak pisałem, wieczorem było co było. Dzisiaj czuję, że do "finału" starczylaby mi minuta, może dwie samodzielnej zabawy.

Co ciekawe, pomimo tych naprawdę długich wzwodów nie występuje na szczęście (jeszcze?) zjawisko blue balls tj. bólu jąder, krocza i żołądka spowodowane długim ukrwieniem niektórych okolic. Gdy spotykałem się z moją byłą, zanim jeszcze zostaliśmy parą, było to w zasadzie normalne i dosyć bolesne.
Zamiast tego przy wzwodach odczuwam fale ciepła przechodzące przez całe ciało. Puls jest nieco nieregularny, podobnie jak oddech. Przy regularnej masturbacji i mniejszym napięciu organizm nie reagował w taki sposób.

^up
... ok, no możesz się śmiać, ale ja opisuję swoje "wrażenia" i reakcje organizmu, może to kogoś zainteresuje?
Z tego co mi wiadomo na podstawie zaczerpniętej literatury, masturbuje się większość mężczyzn (nawet ci będący w związkach), a z grupy tej większość robi to regularnie. Oczywiście to nieco podważa mój pierwszy post - gdyby wynikały z tego jakieś problemy, to miałby je niemal każdy. Rzecz w tym, że każdy jest inny, a zmian nie zauważymy, dopóki nie zaczniemy działać w ich kierunku.

Sam siebie podejrzewam, że następuje też samonakręcanie się - robię to, myślę o tym, a to wzmaga pobudzenie. Ale co zrobić? Jak mam jakieś konkretne zajęcie to jest ok, choć dzisiaj ze skupieniem się jest ciężko.

Oczywiście jeżeli opisywanie eksperymentu jest według moderacji nietrafione, mogę to sobie darować. Nie ukrywam, że to dla mnie pewien dodatkowy motywator bo nie chciałbym napisać "nie dałem rady", skoro "publiczność może patrzeć"

Tak. Masturbuje się ponad 90% mężczyzn jak i kobiet. Ta liczba dotyczy także kobiet i mężczyzn w związkach w których seks z partnerem/partnerką jest satysfakcjonujący dla obojga. Powody tego są różne ale dwa główne to nagła ochota na seks kiedy nie ma w pobliżu partnera/partnerki, albo chęć na to żeby w samotności, własnym tempem, własnymi sposobami które sprawiają największą przyjemność dojść sobie do szczytu rozkoszy.

Uzależnienie, jeśli takie występuje w przypadku hiperseksualności, jest efekem opiatów endogennych czyli endorfin, które wydzielają się w dużej ilości podczas seksu.
Jednak wysokie libido nie jest niczym nienaturalnym. O uzależnieniu można mówić wtedy kiedy seks jest priorytetem i prowadzi do zaniedbywania wszystkich innych aspektów życia.
Rozpatrując hormonalny aspekt pepędu zarówno mężczyzny jak i kobiety, bierze się pod uwagę nie tylko dopaminę i jej wpływ na nastrój ale także: serotoninę, feromony, endorfiny, PEA, DHEA, oksytocynę, estrogeny, testosteron.

Masturbacja w sytuacji braku partnera z którym można regularnie współżyć jest tak samo naturalna jak jedzenie czy spanie.

Wysiłek fizyczny o którym także wspomniałeś z reguły powoduje wzrost poziomu HGH i większą ochotę na seks. Nie rozchodzisz więc popędu seksualnego.

Wiem, że endorfiny uzależniają. Jakieś dwa lata temu mówiłem, że ćwiczenie z własnej woli musi być objawem idiotyzmu.
"Tylko krowa nie zmienia poglądów"
Dziękuję za wyjaśnienie innych kwestii. Wiem, że trening siłowy może zwiększać zarówno HGH jak i poziom testosteronu, a to będzie miało swoje odbicie w napięciu. Ciekaw jednak jestem, czy ono się w jakiś sposób wyreguluje w ciągu powiedzmy tych 2 tygodni i nieco osłabnie.

Nie. Jakiś czas temu próbowałem nieco najprostszych technik medytacyjnych tj. oddychanie, próby odłączania myślenia i ego, a także skupianie się przez chwilę na poszczególnych częściach ciała (po kolei) przed zaśnięciem. Dziękuję za informację o treningu autogennym, poczytam

Albo właśnie przez pracowanie nad "słabostkami". Sportem już sporo zrobiłem dla charakteru, to jest coś wymagającego jeszcze większej siły i dlatego próbuję. Czy to trzeba koniecznie rozładować w taki sposób? Wydaje mi się, że nie - m.in. tym się ponoć różnimy od innych zwierząt, że możemy samodzielnie podejmować decyzje i mamy coś więcej, niż tylko instynkt. Masturbowanie się jest ok, tylko zauważmy, że to poddawanie psychiki pragnieniom ciała.

Jak pisałem, spotkam się z osobami różnymi (dla jasności: spacer, herbata i tyle), ale jestem bardzo wybredny. Albo się oczaruję i to mi dodaje skrzydeł do działania, albo nie mam najmniejszej ochoty na dalsze kroki. Niby normalne, ale wielu facetów reaguje na większość kobiet, ja się nie oglądam za panienkami na ulicy, pociąga mnie urok, jaki do tej pory odkrywałem w zupełnie przeciętnych osobach. I nie mam tu na myśli pociągu seksualnego, to jest chęć bycia z daną osobą, taki jej całokształt powodujący, że chcę o nią walczyć. To ma jednak miejsce niezmiernie rzadko.

Seks bez zobowiązań? Hm... w weekend i przed nim powiedziałbym, że nie jestem tym zainteresowany. Teraz nie miałbym nic przeciwko, o ile kobieta podeszłaby do tego spokojnie: pamiętajmy, że (udany) seks wyzwala w nich hormony przywiązania... To chyba też nieźle obrazuje, co robi to napięcie.

Na upartego jest jeszcze bromek potasu, chociaż nie wiem jak zdesperowanym by było trzeba być

Już pisałem dwa razy (i piszę trzeci, ostatni ), że to nie jest problem. Spotkam się, szukam, mam na oku jedną bardzo obiecująca osobę i zalecam się do niej. Nie mylcie mnie z desperatem, który chce koniecznie z kimś być. Kiedyś był taki moment, że tak było, w efekcie przed płcią przeciwną wychodziłem na desperata. Teraz jest zupełnie inaczej. Tak, chciałbym komuś dać siebie, ale nie mam o to żadnej spiny. Nauczyłem się, że nieważne co, mam siebie i mogę w siebie inwestować czas, w rozwój osobisty.

Jest luz, żyje mi się aktualnie bardzo dobrze samemu ze sobą. Bardzo ciężko mi natrafić na osobę, przy której byłoby "whow", jakie popychałoby mnie do działania, aby ją zdobyć. Tak już mam i to nie kwestia wyglądu, ale takiego ogólnego wrażenia, uroku. Albo jest (rzadkość, 1 na 100+ osób), albo mi się nie chce działać. I tyle. To co robię, robię z ciekawości, obserwacji samego siebie, reakcji zarówno fizycznych jak i psychicznych.

-----------
Wracając do eksperymentu... wczoraj myślałem, że zwariuję. Frustracja, agresja z znikąd, kompletny brak możliwości skoncentrowania się. Chcesz czy nie, co chwila są myśli o seksie. Co chwila wzwody tym spowodowane - sam nie wiem, czy więcej dnia byłem w takim stanie, czy w normalnym. Dopiero wieczorem jak oglądałem sobie film to wszystko się uspokoiło i mogłem skupić się na nim. Dzisiaj jest.. o dziwo normalnie, może to wynika ze zmęczenia po wczorajszej siłowni i dzisiejszym porannym bieganiu.

Trwa od poniedziałku, czyli jeszcze pełny tydzień nie minął nawet.
Z chęcią się dowiem, jak to u Ciebie wyglądało (a może wygląda nadal, jeżeli kontynuujesz?) - efekty mogą się bowiem różnić, każdy z nas jest inny.

PS To mój czwarty post na netkobiety i od razu "z grubej rury", mam nadzieję dziewczyny, że mi wybaczycie

To mój pierwszy post na tym forum więc wypadałoby się przywitać...
A przechodząc zaś do konkretnego problemu myślę, że znalazłam się we właściwym miejscu by umieścić trochę wątków autobiograficznych
Tym bardziej że otwartość w sprawach własnej seksualności ( obaw, wątpliwości) nie jest rzeczą tak powszechną wśród mężczyzn  ( no chyba że mamy do czynienia z spektakularnymi osiągnięciami i gawędziarzami w tej dziedzinie). Ale mi potrzeba właśnie męskiej szczerości, stąd moja prośba do męskiego grona

Jak czuję się mężczyzna, który w wieku 25 lat nie był w związku i nie uprawiał nigdy seksu. Jak brak takich doświadczeń przekłada się na psychikę i funkcjonowanie w związku. Jak widzicie nie jestem zainteresowana stroną techniczną potencjalnego  pierwszego razu z prawiczkiem (kiedy występuję chemia, dobra komunikacja i zrozumienie wszytko można wypracować z czasem) ale właśnie aspektem psychicznym.

Co czuję taki mężczyzna, jak radzi sobie z napięciem seksualnym gdy kobieta  nie jest obecna fizycznie ze względu na odległość.
Piszemy bardzo intensywnie od roku , maile przeciętnie  na 14 stron w Wordzie ( nie żartuję, nie kopiuje mi ebooków czcionka 11! ) i trochę intelektualizujemy tą korespondencję, ale mimo to jest ona naładowana subtelnym erotyzmem.
Czy myślicie że taka forma korespondencji ( oczywiście nie wszystko zmierza w tym kierunku, jest wiele tematów do dyskusji) może go pobudzać seksualnie nawet gdy są to bardzo subtelne aluzyjki. Czy on czuję potrzebę by znaleźć jakiś sposób rozładowania napięcia.

Jeżeli mężczyzna jest szczery wobec kobiety i mówi o swoich kompleksach jak na przykład brak powodzenia  oznacza  to że jej ufa, a jeśli ufa nie powinien bać się odrzucenia, czy tak ?
I czy generalnie jest to powszechne u mężczyzn by  mówić kobiecie o swoich kompleksach jeśli nie jest się w związku.

Hmm...jak na pierwszego posta wystarczy, nie chcę anektować zbyt dużo miejsca dla siebie Mam nadzieję że znajdzie się tu ktoś pomocny , kto  mogłaby minie uświadomić w paru kwestiach.

Nie wiem czy ktoś jeszcze zagląda do tego tematu, ale ja również postanowiłem przestać się samemu zaspokajać. Nie robię tego od ponad tygodnia i szczerze mówiąc jest bardzo ciężko. Często myślę o seksie, każda mijana kobieta wzbudza we mnie zainteresowanie, nie mam tylko wzwodów, ani rano, ani w ciągu dnia.

Facet musi mieć seks. Koniec, kropka. Wtedy jest szczęśliwy.

Nie zgadzam się co do tego, że facet by był szczęśliwy potrzebuje seksu - wystarczy poczytać forum o aseksualnych facetach.