Sama nie wiem od czego zaczac. 4 lata temu przeprowadzilam sie do Niemiec. TU tez rozpadlo sie moje malzenstwo.Moj maz zdradzil.. Poznalam innego tez z nieciekawa przeszloscia. Oboje rozumiemy sie bez slow.Jestesmy razem öd roku. Kocham go. Dlatego czasami nie rozumiem sama siebie...Ma troje dzieci z inna kobieta. Wiem jak bardzo ja kochal i jak przezyl rozstanie. Ale jak mowi pojawilam sie ja i promien slonca w zyciu. Mna niestety targaja czasami okropne emocje..Dzieci przychodza kazdy wekend. Kazde ferie sa z nami. Tak bardzo sie staraam zeby mnie zaakceptowaly chociaz nie robilam niczego specjalnego. Po prostu bylam soba..Trosczylam sie jak o wlasne. Nie bylo latwo. Na poczatku mowily ze zabralam im ojca. Obrazaly mnie. Najgorzej najstarszy ktory ma 12 lat.Co nie Nest prawda.Poznalam go gdy byl juz rok sam. Teraz wszystko sie zmienilo.Dzieci nietylko akceptuja mnie ale tez otwarcie mowia ze kochaja mnie. To cieszy mnie Tal bardzo. Sama sie przerazilam bo zaczelam je kochac jak wlasne. A wiem co to za uczucie poniewaz mialam synka 5 lat...Niestety umarl.Nie chce sie wglebiac w szczegoly ani rozalac bo to nie zwroci mu zycia.Ale miejsce w moim sercu ma Nummer 1.Wracajac do tematu.Wiem co to matczyna milosc.Taka odczuwam do tych Dzieci. Kocham je.One SA czescia mojego partnera.Ostatnio sie przerazilam gdy najmlodszy powiedzial ze snil iz ja jestem jego mama...Potem wyjasnil bo ty idziesz ze man do lekarza gdy jestem chory.. bo ty robisz mi cieple kakao przed snem..bo ty czytasz mi bajki przed snem..Potem powiedzial ze mama go nie Kocha i zawsze mowi mu by sie wynosil do ojca i jego "szmaty". Ostatnio przyszedl do nas do sypialni i sie zapytal czy möge go przytulic i czy moze z nami spac czego oczywiscie nigdy bym mi nie odmowila..Dlatego man wyrzuty sumienia bo czasem jestem zazdrosna o Dzieci, ze gdy on na nie patrzy mysli o niej. Czasami caluje ich a mnie omija.Czasami mam uczucie ze jestem gdzies daleko daleko..On nie ma rozwodu jeszcze..Sama nie wiem..Mowi ze Kocha.Czuje to tez.Ale czasami sie boje ze wroci do niej..Ja mu nie dalam Dzieci.Bardzo chce.On tez ale jakos sie nie udaje..Czuje sie winna.Pokochalam go Tak bardzo jak zadnego dotad..Zrozumialam bo przezyl to co ja..Kocham bezwarunkowo go i jego Dzieci.Czy normalne SA uczucia i leki ktore mna targaja?Boje sie stracic ich czworo..
Podobne tematy
- sluuu
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Myślę, że normalne. Dlatego związki z dziećmi z poprzednich małżeństw, są trudniejsze. Dlaczego nie porozmawiasz z partnerem o swoich obawach?
Dokładnie dlaczego nie porozmawiasz? Dlaczego się nie rozwiódł? dla mnie jak ktoś nie ma rozwodu a jest w innum związku tzn, że jeszcze mysli o poprzednim, nie chce tego całkiem zakończyć, bo może kiedyś wróci... poza tym wiesz... mężczyzne poznaje się po tym jaki jest dla swoich dzieci...
Ja jestem z facetem, który zwiazał sie ze mną, mimo, że mam dziecko z innym facetem, wiem, że mu nie jest lekko, po rozstaniu z byłym, złożyłam pozew o rozwód, bo chciałam to zakończyć i rozpoczać życie od nowa.
Cieszy mnie, że kochasz jego dzieci. Mój syn niestety nie jest w tak dobrej sytuacji, jego były ojciec najchetniej brałby go raz na rok, albo wtedy, kiedy nie ma innych ciekawszych zajeć, a ostatnio mi powiedział, że musi miec czas na zycie prywatne, nie bierze pod uwagę, żeby zabrać dziecko na spotkanie z dziewczyną..... No i powiedział jeszcze, że nie chce tak często, bo nie bedzie miał czasu i dziewczyna moze dać mu do wyboru albo syn, albo ona....
Jeżeli Twój facet nie dostrzega miłości, którą dajesz jego i dzieciom, tzn. że jestes jego odskocznią, zapomnieniem po byłej (żadne pocieszenie, wiem...)
Myślę, że normalne. Dlatego związki z dziećmi z poprzednich małżeństw, są trudniejsze. Dlaczego nie porozmawiasz z partnerem o swoich obawach?
Masz racje.Czasem wszystko mozna wyjasnic tak po prostu.Oboje jestesmy powyzej 30tki.A jak male Dzieci... Duzo osob mi mowilo ze nie warto sie angazowac...Ale ja nie odpuszcze.U nas dochodzi jeszcze rorznica kultur.Obo
je w Niemczech,ja Polka on wychowany TU Serbyjczyk..Malo kto zrozumie..Ale dziekuje wam wszyscy kochani...