ZwiązekZeStarszym o 12Lat facetem. Jak sprawdzić czy maSzczereIntencje

Pytanie powyżej mnie rozbroiło. Skoro twierdzi, że kocha, przedstawił rodzinie nie jest już młodzieniaszkiem, to wypadałoby zrobić krok dalej. Nie jestem pewna, czy to dobry czas, być może dla niego 4 miesiące to niewiele i woli się  najpierw przekonać, czy warto, a potem ryzykować.

Autorko: pogadaj z nim może najpierw delikatnie o tym, że jest Ci ciężko biegać z rzeczami i rozbijać po dwóch mieszkaniach i spytaj, co on na to, żebyś np. spędzała pół tygodnia u niego, pół u siebie. Jak jest bystrym facetem, zaskoczy, że to wstęp do wspólnego mieszkania i wtedy jego reakcja będzie dla Ciebie odpowiedzią.

ale dlaczego założyłaś, że on kiedykolwiek chce z tobą zamieszkać ? no po co?
jak to co chce może mieć bez mieszkania z tobą ...

Wydaje mi się, że dorośli ludzie nie muszą sobie mówić TAK, JESTEŚMY W ZWIĄZKU, autorka miała pełne prawo tak uznać po deklaracji miłości, bo w końcu mówi jej, że ją kocha, przedstawił rodzinie. To jak to, kocha, ale nie jest z nią i chce wykorzystać? Nie twierdzę, że na pewno tak nie jest, ale po takich wyznaniach autorka ma pełne prawo mieć oczekiwania.

Dokładnie. Nie mamy po 20 lat. On w tym roku skończy 44. Z tego co wiem, ostatni jego związek trwał 4 lata a z dziewczyną i jej dzieckiem zamieszkał już po 3 miesiącach. Poprzednie natomiast "pomieszkiwały". Nie chcę być jedną z nich.... Czy wypada iż zapytam wprost, czy chce kiedyś ze mną zamieszkać ponieważ nie chce tylko gościć u niego czasem jak poprzednie..? ciekawi mnie jego reakcja. Nie chcę tylko by odebrał to tak, że chcę na chama wtargnąć do jego mieszkania:) Klucze dorobił mi bardzo szybko bo już po jakimś miesiącu, bym mogła przyjechać do niego zanim on wróci z pracy czy zamknąć drzwi jeśli wychodzę później jak on. Pamiętam że bardzo miło zrobiło mi się wtedy... Wszyscy dookoła pytają, dlaczego jeszcze nie zaproponował mi bym wprowadziła się do niego. Tak jak mówisz, nie jest już młodzieniaszkiem, więc skoro tak ciężko zapewnia o swej miłości, mówiąc, iż każdy dzień utwierdza go w przekonaniu że po tak długiej drodze spotkał tą którą szukał mozolnie przez całe życie.... Oj chyba naprawdę on tylko potrafi tak słodzić ))

Podpisuję się pod słowami oldorando rękami i nogami.

Bede szczera......

Facet po 40 zazwyczaj wie, czego chce, i okresla sie znacznie szybciej, niz mlodszy- czasem az za szybko- w moim odbiorze....nie boi sie ryzykowac zwiazku z dzis na jutro, bo niczym nie ryzykuje. To on rozdaje karty- chce, lub nie. I wie to czasem po 4 randce, czasem po 4 tygodniach.....po 4 miesiacach, to juz na prawde dziwne...

Jesli facet w tym wieku" potrzebuje czasu", musi z kims najpierw" pochodzic", albo jest tak zraniony, ze musi odczekac, albo boi sie o swoja przestrzen, albo nie jest pewny swoich uczuc........no, coz- to zazwyczaj oznacza jedno - seks jest ok, ale jej NIECHCE- i tyle. I po prostu zachowuje swobode w poszukiwaniu alternatywy.

Mowi ze kocha- w moim odczuciu - za szybko. Facet mowi, ze kocha, jak kogos dobrze zna, i jak bajeruje.

To sa moje odczucia, zycze z calego serca, zebym sie mylila. Ludzie som rozne- i ten przypadek moze byc nietypowy, a ja go tu do wspolnego wora, i to tylko  z opisu.....ale troche szkoda autorki na zderzenie z kryzysem wieku sredniego, zwlaszcza, ze to chyba mloda dziewczyna.....
Pozdrawiam, i obym sie mylila- sama chetnie odszczekam wszystko na waszym slubie:-)

Zycze samego dobrego...:-)

He, he, he te egzystencjalne wymagania, brak samodzielności. A przecież w kwestii wyboru zawsze lepiej być niezależnym. Kiedy czytam pierwszy post autorki to jakby czytal o "malpie", która zastanawiając się czy galaz na której siedzi jest odpowiednio mocna, jednocześnie ja podcina. Tutaj te galezia jest kwestia budowania relacji na poziomie partnerstwa, niezaleznosci, natomiast pila jest chec posiadania, realizacji celu, kwestie egzystencjalne.

Mogą tez być rozmijające się oczekiwania. Np. dla mnie jako mężczyzny "odpowiedzialnego" milosc, czyli wlasciwie jedyny wyznaczni, dla którego warto być w związku wogole, jest wiezia na wytworzenie się której potrzeba czasu, nie myle tego z fascynacja, która może się przerodzić w cos więcej, tylko wtedy kiedy się ja "zapielegnuje". Skoro wiec w tym przypadku, tego faceta, dopuszczal on do mieszkania u siebie kobiety jeszcze przed wytworzeniem tej wiezi, godzil się z faktem dokonanym, nie deklarując jednocześnie tego co najważniejsze, to czego się nalezalo spodziewać. Autorka brnie w ten sam schemat, jednocześnie deklarując jakies ramy czasowe (tylko w swojej glowie). Brawo, już w tej chwili gra, walka, już rozgrywa się w glowie dziewczny. A facet zyje sobie nieświadomy tego co się wokół niego dzieje. Ciekawe, bardzo ciekawe...

Aha, temat http://www.netkobiety.pl/t82424.html post #6

tam mowa o samej milosci, gdzie do zamieszkania jeszcze daleka droga

To ze przed takim zamieszkaniem przestrzega się na tym etapie budowy związku (jest to czas na dogadywanie się, budowanie relacji, obserwacje siebie) już pisałem. Po prostu w takiej sytuacji zapada niejako "kotara" która na 2-3 lata odsuwa moment obserwacji, budowy kiedy już decyzje zapadly i trudniej jest o modyfikacje, dostosowanie się.

Probowalem sobie wyobrazić podobna sytuacje. Jestem wolny, jestem facetem po 40stce (to akurat jest prawda) i poznaje dzieczyne, która po 4 mies. chce się do mnie wprowadzić. Myslac o tym doszedłem do wniosku ze raz ze powinna to być deklaracja ode mnie a nie dziewczyny, a dwa czy to było by 4 mies. pol roku czy 2 lata nie jestem w stanie tego przewidzieć, czy ocenic nawet który okres bylby słuszniejszy. Zalezalo by to od tego czy chciałby budowac z nia cala swoja przyszlosc. Czy 4 mies. to wystarczający czas na poznanie takiej odpowiedzi. Dla mnie osobiście stanowczo za krotki. Duzo jednak zależy od intensywności spotkać i roznych sytuacji, w których siebie nawzajem obserwujemy.

I jeszcze jeden niuans: jak facet przedstawia rodzinie, to mocna poszlaka, że 'traktuje poważnie', jak Wy to nazywacie.
No chyba, że ta rodzina, to dalsi kuzyni, a Ty jesteś modelką, to wtedy niekoniecznie.

Ja też nie uważam, by zaawansowany wiek faceta determinował jego tempo podejmowania decyzji o wspólnym zamieszkaniu. Ostrożności nigdy za wiele, a sądzę, że przedstawienie rodzinie (nie jako koleżankę, a swoją kobietę) jest poważnym krokiem, mogącym dawać jakąś niewerbalną formę deklaracji autorce. No chyba, że przedstawił Cię w stylu "Mamo, to jest Zosia", a kim jest Zosia, dopisz sobie. Hmm... więc jak to jest?