Samotność po 40, czy tak być musi?

Witam
Jestesmy w zblizonym wieku, ja tez samotna mama, i tez jakos nie moge trafic na faceta, z ktorym byloby mi dobrze...tylko ja zmienilam podejscie...
Dyskoteka- a czemu nie? Moje kolezanki( w podobnym wieku) chodza, to czemu ja nie moge?
Poznaje dozo osob -rozmaitych( glownie swirow) , ale i tak jest fajnie- po prostu znalazlam przyjemnosc w poznawaniu ludzi, bez nacisku na znalezienie kogos...( jak sie trafi, to super, jak nie, tez nie bede rozpaczac..)

Lepiej byc samej, niz z byle kim..no, i ma sie wolnosc....( wyboru np.)

A "w internecie". Jest masa stron z ogłoszeniami i chociaż z 95% z nich jest wręcz obrzydliwa, to w końcu można się natknąć na kogoś lepiej rokującego. Nie wszyscy ludzie po 40, którzy są sami mają coś z głową, bo życie pisze różne scenariusze, także nawet tak można spotkać kogoś wartościowego.
Albo przez jakieś biuro matrymonialne, bo jeszcze takie rzeczy istnieją, wręcz się wyspecjalizowały i taka wizyta w biurze bardziej przypomina rozmowę z psychoterapeutą, które szkicuje nasz profil, wypytuje o różne rzeczy o nas i naszych oczekiwaniach względem partnera. Tylko ta opcja już kosztuje.

Renato,naucz sie zycia w samotnosci.Mowi sie,ze wszystko mamy w sobie.Pogodz sie z tym,zadbaj o siebie,zrob dla siebie jakas przyjemnosc.Odkryj w sobie najwierniejszego przyjaciela,ktorym jestes ty sama.Przyjdzie czas,ze pojawia sie tez inni ,ale najpierw pobadz sama ze soba.Pzdr.

Eeeeetam musi..

Mozna nie byc w zwiazku, i nie byc samotna.
Zwiazek, to cos, co moze byc, ale nie musi, bo inaczej jest byle jak( ale ty sama to wiesz)

Jestes wolna, niezalezna, mozesz wszystko....

...Renata warto wziąć pod uwagę założenie profilu w serwisie randkowym, jest wygodną i dostępną dla wszystkich formą nawiązywania nowych kontaktów....nie wierz w stereotypy i nie przejmuj się tym, co powiedzą o ludzie...uśmiech na twarzy i wszystko jeszcze się zdarzy...

Dokładnie
Mój ojciec ożenił się pierwszy raz w wieku 36 lat, drugi raz po... 70-tce
NIC nie jest zdeterminowane, dopóki SAMI sobie nie założymy takich pęt

Dla Ciebie najlepszym rozwiązaniem byłby internet. Poszukaj portalu randkowego, tylko takiego gdzie można znaleźć naprawdę wartościową osobę. Wbrew pozorom takie istnieją i na takim właśnie poznałam męża swego a znam jeszcze kilka innych szczęśliwych małżeństw poznanych dzięki portalom.
Pewnie spotkasz się z buractwem i panami szukającymi pociechy bo żona niedobra i zła. No ale cóż...to są te złe strony internetowego szukania. Moim zdaniem nie powinnaś nastawiać się również na szukanie tylko i wyłącznie męża czy partnera. Tam również można znaleźć przyjaciół. Bądź ostrożna, ale spróbuj. Samotność jest straszna...ale przestrzegam Cię przed popadaniem w stan desperacji.
A poza tym może jakieś studia podyplomowe- nauka i poznawanie innych w jednym. Może kurs tańca- choć tam lepiej byłoby pójść z partnerem. Ale np. taka salsa albo flamenco??? Czemu nie???

Otwórz się na innych i na to co niesie życie.

Renatko

Ja poznałam swojego Milusia na pewnym Portalu, nie randkowym bo nawet nie myślałam żeby szukać  tylko pobyć z ludzmi pogadulać... wymienić się doświadczeniem ....
Trwało to kilka lat nie wiem czy obecnie ten Portal istnieje... zapytam znajomej gdzie ją również poznałam...  jeśli tak dam namiar na maila i opowiem co nieco.

A co do Portalu Randkowego uważaj........  bo różne rzeczy się dzieją a faceci lubią wykorzystywać sytuacje.... ostatnio słyszałam że na znanym portalu skradziono ważne dane......  osób...

Pozdrawiam

A kto mając lat 40 nie jest po przejściach ? Każdy z nas został kiedyś zraniony, oszukany, przeżył nieszczęśliwą miłość, ale czy to ma determinować naszą przyszłość ?? Mam lat 41. nie mam dzieci, mam za to przyjaciela- kochanka, uprawiam intensywnie sport, jestem szczupła, nie mam kompleksów, lubię poznawać ludzi, staram się jak tylko mogę korzystać z życia. I  nawet do głowy mi nie przyjdzie myśleć, że "w tym wieku już wszystko stracone", w jakim wieku, kobieto, o czym Ty mówisz ?????

Myślisz, że posiadanie dzieci gwarantuje poczucie szczęścia i brak samotności ? poczytaj początek tematu.

a myslalam ze samotnosc dokucza mi tylko.
otóż bylam na spotkaniu z nowa kolezanka, myslalam ze bedziemy kontynuowac ale ona chyba nie jest zainteresowana.
mam 33 lata i jedno dziecko,meza.ale chce sie czasem gdzies wyjsc.

Bo randkowanie jest fajne, pod warunkiem,że podchodzimy do tego bez niepotrzebnej "spinki", na luzie, bez wielkich oczekiwań

tak pewnie myli kazda z nas ktorej doskwiera samotnosc .
ja rowniez czuje pustke i samotnosc .
dzieci maja juz poczesci swoj swiat wiec  niestety zostaje mi tylko  tu .
kazdy człowiek potrzebuje rozmow a nawet wypicia kawki .
ale ten wiek ma to do siebie  ,ze dzieci wybywaja w swiat a nam doskwiera pustka szczegolnie samotnym rodzicom

Proponuję rozpocząć od zrobienia czegoś dla siebie. Kosmetyczka, fryzjer i np. na fitness. Musisz zrobić coś, co sprawi, że poczujesz się pewniej siebie i wtedy na jakieś wyjście. Dlaczego nie dyskoteka? Jakiś klub? Są teraz lokale, gdzie przychodzą ludzie 30, 40, 50 letni, nie małolaty a, że pójdziesz sama, co z tego, chociaz nie będziesz miała konkurencji . Po 40 nie trzeba być samotnym. Poza tym, skorzystałabym z internetu. Nie koniecznie od razu portale randkowe, chociaż te, też możesz przetestować, ale zacznij wchodzić na fora. Są takie w zależności od wieku ale i tematyczne, z danej miejscowości. Może nie poznasz od razu miłosci swojego życia ale możesz mieć rozrywkę a za jakiś czas trafisz na kogoś interesującego.