Kobieta mojego byłego m. mami mojego syna obelgami na mój temat.

A Twój syn po całym tym zajściu chce nadal jeździć do Ojca?

No to bardzo duży problem . Nie wiem jaki Twój synek ma charakter, ale ja na Jego miejscu (i wieku) zrobiłabym owej Pani małe piekiełko .
Może porozmawiajcie we Trójkę: Ty, Ojciec dziecka i Twój syn o całej sytuacji? Bo w sumie to co robi ta Pani to znieważanie (poprzes słowa - ubliżenie) i może to być ścigane z Urzędu (Art. 216 Kodeks karny (KK)). Prawnik coś by poradził , a może postraszenie coś pomoże ?

Słuchaj ktoś taki jak On nie ma prawa Ciebie oceniać - jeśli byłby idealnym ojcem to nie byłoby problemu. Musisz porozmawiać z synem. Nie wiem jakie macie ustalenia (przy braniu rozwodu itp.), ale jeśli wizyty u Ojca pogarszają tylko Jego stan to coś musisz z tym zrobić. Ja bym poszła do psychologa i poprosiła o wydanie opinii na ten temat. Nie mam zielonego pojęcia, jak prawnie można to rozwiązać, bo po "inteligencji" byłego partnera nie liczyłabym na cuda odnośnie dogadania się z Nim po dobroci. Może pójdź do adwokata po poradę? A co na to rodzina? Pierwszy raz się z czymś takim spotykam .

W żadnym wypadku nie sugerowałam nastawianie syna przeciwko Ojcu, po prostu byłam Ciekawa jak reaguje na tą kobietę. Teraz już wiem .

Krokus 2014, przeczytałam Twój wątek z dużym zaniepokojeniem.
Otóż tak się składa, że jestem na miejscu takiej Pani X i mój pan rozwodnik też ma dziecko w podobnym wieku, tylko że córkę.
Wychowanie na 2 domy nie jest łatwe, a takie dziecko jest jeszcze małe i wszystko 'chłonie', jest bacznym obserwatorem.
To, że opowiada o wszystkim co się dzieje w drugim domu to normalne, często nawet nie pytane. I różnie dane sytuacje przedstawia. My np dowiedzieliśmy się przez przypadek, że mamusia ma takiego kolegę co wcześniej, tylko wpadał na co jakiś czas, a teraz już prawie z nimi mieszka i też jakieś niepokojące uwagi na jego temat.
Dziecko jest zazdrosne o rodziców i nie do końca rozumie całą tą sytuację.
A rodzice jak coś się dzieje nie tak, najchętniej obwiniają siebie nawzajem, albo ich nowych partnerów. Najgorsze jednak co może być to nastawianie dziecka przeciwko komuś. Nikt na tym nie zyskuje, tylko ono bardziej cierpi. Dorośli są często egoistyczni.
Może rzeczywiście nowa partnerka twego ex nie akceptuje do końca waszego dziecka. Piszesz, że ma ADHD a mąż nie bardzo chce się nim zajmować, co oznacza że ten obowiązek spoczywa na niej. Najwyraźniej i ją to przerasta. A jak ktoś nie daje sobie rady z dzieckiem, to wiadomo, że pierwsze co pomyśli, że jest źle wychowywane.
Ja uważam, że powinnaś przede wszystkim porozmawiać z ojcem dziecka i coś ustalić. To on ewidentnie powinien się wykazać większym zaangażowaniem i zainteresowaniem w wychowaniu syna. Jego nowa kobieta nie ma obowiązku go wyręczać, ale nie powinna też mu tego utrudniać ani tym bardziej Ciebie obrażać przy dziecku.
Pamiętaj jednak, że dla niej to jest obce dziecko i to rola ojca w tym, by stworzyć dziecku dobre warunki w jego domu i jak trzeba również zwrócić uwagę nowej kobiecie - dziecko powinno być tu bezwzględnie najważniejsze!

No to może rzeczywiście z tą nową partnerką jest problem, że ojciec dziecka zmienia się pod jej wpływem co odbija się na relacji z dzieckiem. Bynajmniej nie namawiam do współczucia partnerce ex męża, też jestem zdania, że obrażając Ciebie przy dziecku zniechęci je do siebie. W ogóle takich rzeczy się nie robi! Kobieta ma 45 lat więc powinna być pewnych rzeczy bardziej świadoma. Nikt nie zastąpi dziecku ani matki ani ojca.
Nie rozumiem tylko jaki miałaby mieć cel, wypowiadając się o Tobie w taki sposób? Bo nastawiając dziecko przeciwko mogłaby sprawić, że bardziej by było za Tatą, a wtedy chciało częściej z nim przebywać, a z tego co piszesz to z jego (ich) strony są wymówki co do częstrzych spotkań.
Może właśnie ma świadomość tego, że nastawia dziecko przeciwko sobie i ojcu, w dodatku ojca przeciwko Tobie, dzięki czemu będziecie coraz mniej obecni w ich życiu - jeśli tak to to już jest sku.....ństwo z jej strony.
Ten twój ex ewidentnie powinien trochę bardziej poczuć się do obowiązków i roli ojca. I z nim bym w pierwszej kolejności porozmawiała.
Psycholog czy psychiatra to też dobry pomysł.