Jak przestać przejmować się tym "jak Ja wyglądam"

Mnie pomogły inne życiowe dramaty i mój dramat związany z wyglądem, który przeżywałam w podstawówce odszedł na dalszy plan. Ponadto wiek robi swoje.

Natomiast nadal nie wiem jak zereagować na bezczelność jeśli ktoś ośmiela się wyrażać krytykę o czyimś wyglądzie. Nawet jeśli nie dotyczy to mnie, ale ktoś w moim towarzystwie krytykuje wygląd innych kobiet czuję się nieswojo. Zwykle mówię, że uważam to za wyraz chamstwa i niedojrzałości, ale nic więcej nie jestem w stanie zrobić - zwykle pada "przecież to nie o Tobie, więc czym się przejmujesz".

Jeszcze inny rodzaj krytyki to krytyka od bliskiej osoby. Były chłopak powiedział mi że nie jestem zbyt szczupła - ważyłam 48 kg przy 166 cm... Byłam załamana. Teraz ważę 5 kg więcej i się nie przejmuję, ale cóż krytyka od chłopaka była wtedy naprawdę dramatem dla mojej seksualności zwłaszcza!

To jest przykre, ze tak wiele osób przejmuje się swoim wyglądem, jakby nic innego się nie liczyło. Zamiast cieszyć się życiem i korzystać  z niego, patrzycie jak przemija wam młodość, bo uważacie się za brzydkie i to was blokuje. To chyba wina tego, ze kreowane są teraz kanony piękna, które często są podrasowane operacjami plastycznymi.

Podejrzewam, ze większość za was to normalne przeciętne, bądź nawet bardzo atrakcyjne dziewczyny, które nie doceniają tego co maja, siedzą przed lusterkiem i szukają niedoskonałości. A ile ludzi niepełnosprawnych potrafi docenić wszystko to co jest im dane, nie jest ważne to, ze nos za duży, a usta za male. Nie odbieraj tego co pisze jako krytykę, bo sama byłam kiedyś zakompleksiona i to zupełnie niepotrzebnie postaraj sie jednak zmienić nastawianie, mniej sie przejmować opiniami ludzi albo nawet udać sie do psychologa, by pomógł odbudować samoocenę. Każdy ma wady i zalety, powtarzaj sobie, że jesteś piękna, podkreślaj swoje atuty.

Zrozum przyczynę. Przejmowanie się swoim wyglądem wynika z braku akceptacji samego siebie.
Gdzieś w Twoim życiu znalazła się sytuacja, w której ktoś Cię nauczył tego braku akceptacji.
Ktoś w Twojej rodzinie w czasie dzieciństwa. To najczęstsza (ale nie jedyna) przyczyna.
Możesz też mieć wbudowane poczucie potrzeby dążenia do doskonałości, bycia wiecznym ideałem.
Sięgnij pamięcią wstecz i znajdź moment w życiu, w którym to się zaczęło.
Wcześniej była jakaś przyczyna.
Ktoś Cię nie wspierał.
A zmienić to nie jest łatwo, ale też niekoniecznie trudno.
Jak wygląda Twoje codzienne małe szczęście? Dbasz o to?
Robisz coś dla siebie czy ciągle dla innych?

Ci którzy krytykują Twój wygląd na pewno mają jakiś problem za sobą i chcą się w ten sposób dowartościować. Nie przejmuj się nimi, zajmij się swoim życiem, swoim rozwojem, popatrz na siebie z miłością.

To naturalne, że prejumujemy się tym, jak wyglądamy. Tyle tylko, że bardzo często wyolbrzymiamy to, co wcale nie jest naszą wadą, nie doceniając tego, co mamy.

zacznij dostrzegać w sobie cechy a to czego nie lubisz zmień bo wszystko zależy od ciebie