Witam,jestem bardzo zdesperowana i jestem wręcz zmuszona podzielić się z moim problemem i prosić o porady.Od prawie 3 lat jestem w związki z panem Y. OD zawsze był chorobliwe zazdrosny o mnie.Często słyszałam ,że rozglądam się za innymi mężczyznami w jego obecności (,co byłoby wręcz niedorzeczne),że śmierdzi mi z buzi (każdy wie czym) i wiele innym sytuacji.Najgorsze w tym wszystkim jest to ,że jest uzależniony od komputera ,a jego koledzy internetowi spędzają z nami każdą wolną chwilę słuchając naszych rozmów,niekiedy komentując i podśmiewając się.Pan Y nie pracuje,przed komputerem spędza całe dnie (tłumacząc ,że mu się nudzi).Pieniązki owszem ma ,ponieważ wysyłają mu rodzice.Ja też przez dłuższy czas nie pracowałam ,bo on tego nie chciał jednak po wielu rozmowach zgodził się i aktualnie pracuje w barze szybkiej obsługi.Często zostaje w pracy 15 min dłużej do 30 min .ponieważ jest duży ruch.Oczywiście Pan Y tego nie rozumie,ale tylko raz pofatygował się po mnie do pracy.Oczywiście w tym czasie wypinam się gdzieś i zdradzam go.Często szantażuje mnie ,że zadzwoni do mojej pracy,nagada różnych rzeczy i mnie zwolnią.Ma do mnie pretensje,że nie spędzam z nim czasu tylko jestem u koleżanki.A co ja mam z nim robić ,jak gra cały czas i nie zwraca na mnie uwagi.Wtedy słyszę ,że to moja wina,bo o czym ma ze mną rozmawiać i robić ,jak tematy dawno się skończyły.Ostatnio jest jest jeszcze gorzej,bo w pracy w takim barze często wracam i śmierdzę olejem i frytkami.Oczywiście mój Pan Y czuje tylko jedno i ostatnio oskarżył mnie (uwaga!) ,że śmierdzi mi penisem z czoła!!!!!Wiem ,że to śmieszne,ponieważ raz się śmiałam raz płakałam ,bo to absurdalne.Zaczął wąchać moje ubrania w tym czapkę ,ale one nie śmierdziały męskim nasieniem.Jakoś się nie zdziwiłam.Teraz zauważyłam ,że przeglądał strony w internecie (tak jak myślałam) i robił testy na zdradę,szukał jakiś podsłuchów,sprawdzał numer z którego dzwoniłam do niego ,czy na pewno należał do mojej koleżanki,nawet sprawdzał kody z tyłu biletów ,aby sprawdzić ,czy jechałam i wracałam z pracy odpowiednią trasą.Jak już pisałam nie mam siły,dodam ,że naprawdę nigdy go nie zdradziła,nie całowałam,nie pisałam ani nie kręciłam z żadnym mężczyzną.Aktualnie mieszkamy z moimi rodzicami z którymi też nie mam łatwo i za niedługo mamy się wyprowadzać.Myślę co zrobić.Może odejdę ,a później odłoże pieniądze na wynajęcie pokoju ,aby mieć wreście spokój...przecież miłość to nie wszystko.Proszę o podpowiedzi.Dziękuję.
Podobne tematy
- smutna95
- Mój jest ten kawałek podłogi
- Nieaktywny
Hmm powiem, że to ciężka ale i niemiła sytuacja. Moim zdaniem, powinnaś z nim poważnie porozmawiać, musisz przecież oczekiwać od niego coś więcej. Spójrz na to z tej strony, gdyby on myślał o was poważnie, to pierwsze co, poszedłby do pracy, a nie, że chłopak siedzi w domu, a Ty pracujesz. Ok może i rodzice dają mu pieniądze, ale powinien ruszyć tyłek i iść do pracy. Sprawa z komputerem też jest ciężka. Ale tu może tylko chyba pomóc terapia, jak i w zazdrości, skoro mówisz że nic nie robisz, że nie piszesz ani się nie spotykasz z nikim, to znaczy że on ma z tym problem. Liczy się zaufanie, a on sam robi z siebie ofiarę, chce być w centrum uwagi. Jeśli na prawdę czujesz że go kochasz, to postaw na swoim, pokaż mu że nie jesteś od niego zależna, dla twego dobra. Bo ten człowiek musi otrzeźwieć: zacząć pracować, nic samo się nie zrobi, musi Ci zaufać, nie możesz non stop się przejmować że znów będzie mu coś nie pasowało, a te historie o rzekomym zapachu spermy- to jest ŻAŁOSNE! Nie daj się tak traktować. Musisz się zastanowić czy chcesz budować przyszłość z takim człowiekiem, który ma problem z samym sobą... A jeśli nie pójdzie na terapię to uwierz mi, będzie coraz gorzej i gorzej. Staw temu czoła. Nie daj sobą pomiatać. Musisz podjąć decyzję, albo go zostawiasz (bo on nie jest Ciebie wart), albo (jeśli na prawdę go kochasz) pomagasz mu wyjść z uzależnienia od komputera, on musi się leczyć i przestać Cię sprawdzać. Ja nie wytrzymałabym w takim związku, gdzie wtargnęła już chora zazdrość. Musisz się porządnie nad nim zastanowić.
Z całym szacunkiem, ale nie wiem jak w Twojej sytuacji można jeszcze się zastanowić co robić. To nie żadna miłość to chorobliwa chęć posiadania kogoś i trzymania go w klatce.
Nie oceniać innym - mogę powiedzieć co ja bym zrobiła ... Już by mnie nie było tam dawno... Tutaj ewidentnie widzę brak szacunku i uzależnienie... Z tym nie wygrasz.
Poza tym nie powinnaś żyć w strachu że jak wrócisz 15 min po czasie to będzie awantura...