Facet i jego chorobliwa zazdrość

Witam, Kochana moim zdaniem to manipulant! On bajeruje Ciebie, mówi, że jest zakochany, jest czuły, doświadczony ale to jakiś niezrównoważony typek! Takich lepiej unikać. Dojdzie do tego, że będziesz robiła wszystko co on powie. O ile już tak nie jest....Też nie jestem wielce doświadczona, ale miałam do czynienia raz z facetem, który był po przejściach i starszy ode mnie o pięć lat. Drugi raz z takim chorobliwie zazdrosnym, też starszym o sześć lat co to dziewczyna go zdradziła i miał uraz i bał się że ja też go zdradzę, pisał sms-y stylu "Dobrze, że nie wziełaś komórki przynajmniej nie przeszkadzam w randce", Wydzwaniał, pytał, czy ktoś jest przy mnie, że on wie, że ktoś tam jest jakiś facet, że on ma przeczucie i takie tam. Obaj mieli podobne zachowania, kontrolowali mnie, obserwowali. Obydwóch pognałam!! To są doświadczeni faceci, umieją zakręcić wokół siebie młodsze dziewczyny, które są naiwne i zauroczone! Uważaj na niego, ten jeden robił mi sceny zazdrości oczywiście małe typu, pytał " do kogo piszesz?, raz przyłapałam go jak chciał przejrzeć mój telefon,gdy poszłam do łazienki, tyle szczescia ze miałam wyłączony! na imprezie też tam gdzie byli jego znajomi było ok cały czas mnie przytulał itd ale jak poszliśmy do klubu to tylko szukał zaczepki, żeby komuś wlać jak któryś by na mnie spojrzał, powiedziałam mu że nie znoszę zazdrośników i zostawię go jak będzie mnie dopytywał o to z kim piszę, gdzie idę itd. Czasem też w żartach mówił "Zobaczysz co będzie jak się dowiem że z kimś kręcisz, że ktoś u Ciebie był" itp. Ale on przestał być zazdrosny bo bał się że go zostawię. Jednak i tak go zostawiłam tylko z innego powodu. Czyli wniosek z tego taki, że Twój facet nie umie nad sobą panować, daj mu ostrzeżenie że go zostawisz powiedz, że jesteś uczulona na zazdrośników, że sama też jesteś o niego zazdrosna i nie chcesz żeby odszedł, ale on przegina i jak to nie pomoże i dalej bedzie szalał z zazdrości to odejdź. Bo tym razem rzucił laptopem a innym razem rzuci czymś w Ciebie! Poważnie Ci mówię, jeśli on wyrzywa się na rzeczach martwych (zniszczył komórke, laptop) to coś jest z nim nie tak Tak się nie okazuje zazdrości normalnej tylko chorobliwą zazdrość, którą trzeba leczyć zepsuje Ci nerwy i psychike!4 miesiące to krótki czas, co będzie po roku, po dwóch latach?Zacznie tłuc szyby własną głową, co gorszego wymyśli? Ratuj siebie, to niebezpieczne.

Co masz na myśli pisząc " nie ma do tego najmniejszego powodu" ? Tzn że z tą miłością zwyczajnie mnie okłamywał ?

Moim zdaniem on ma duży problem,sam zdaje sobie z tego sprawę. Zawsze po tego typu awanturach z łzami w oczach mówi " taki już jestem,nie moge nic na to poradzić,nie wiem czemu ".Widzę, że go to męczy, ze się tego wstydzi.Dlatego nie chcę go zostawiać.Przynajmniej nie teraz.
Do tego wczoraj powiedział coś takiego  " Nie wiem czemu ale jesteś jedyną osobą która potrafi mnie wyprowadzić z równowagi. Trudno mnie zdenerwować ale Tobie udaje się to w sekundę " .

Nocnalampka ma absolutna racje. Tu nie ma milosci wcale, za to sa tony checi podbudowania sobie ego Twoim kosztem. Poza tym, ja przepraszam, ale wymowka w stylu:" Nie wiem czemu ale jesteś jedyną osobą która potrafi mnie wyprowadzić z równowagi. Trudno mnie zdenerwować ale Tobie udaje się to w sekundę " , ma byc dowodem uczuc?! Nie, jest dowodem nieumiejetnosci ponoszenia odpowiedzialnosci za wlasne czyny, proba zmanipulowania Cie bys czula sie winna. On nie ma pieciu lat, by robic awanture, a potem sie wypiac i powiedziec, ze to nie jego wina, ale, ze go "zdenerwowalas". Jestes nastepna, ktora nie widziala kampanii przeciwko przemocy domowej zatytulowanej "Bo zupa byla za slona..."?

Alder, no ale może te zupy autorki są serio za słone?

Czarna, może nie rób proponowanego przeze mnie eksperymentu, ale wierzę, że jesteś sobie w stanie wyobrazić to o czym napiszę. Wyobraź sobie, że masz psa. Dajesz mu jeść, czasem głaskniesz i generalnie żyjesz w jakiejś tam względnej symbiozie z futrzakiem. No i zacznij sobie tego psa kopać, rzucać w niego kamieniami, wydzierać się na niego, zrywać przemocą z jego legowiska itp. Czy Twoje zachowanie pies odbierze jako wyraz troski, miłości i szacunku? Czy będzie spokojnym, zrelaksowanym, zrównoważonym zwierzakiem? Bo wiesz co, w psim świecie nie ma czegoś takiego, jak: "no niby leje mnie kijem, ale ma przy tym łzy w oczach". Pies ma w dupie Twoje łzy i tłumaczenia. Dla niego liczą się fakty. A fakty są takie, że jak się kocha, to się nie krzywdzi! I każdy najdurniejszy pies to pojmuje. Ba! Pies! Nawet jeszcze głupszy gołąb, jak na przemian będziesz rzucać mu kawałki chleba i rzucać w niego kamieniami, to prędko oleje taka dobroczynność i wybierze bycie głodnym, ale bezpiecznym. A Ty? Czyżbyś należała do tych kobiet, które mają mniej rozumu niż wsiowe burki i miejskie gołębie? Wiesz dlaczego to kobiety częściej niż mężczyźni doświadczają przemocy? Bo faceci są prostsi, w tym aspekcie bliżsi zwierzęcemu pojmowaniu świata - nie słuchają bredni o miłości, o niepanowaniu nad sobą, o przejmującym żalu i skrusze, ale patrzą na fakty. A fakty są oczywiste i powtórzę raz jeszcze jakby coś umknęło po drodze: ALBO SIĘ KOCHA, ALBO SIĘ KRZYWDZI!

edit Czarna, przeczytałam Twojego posta, którego napisałaś w czasie jak ja pisałam swojego. Wiesz co? Ja bym jeszcze dziś się spakowała i natychmiast odnowiła zerwane znajomości i otwarcie poprosiła o pomoc. Na pewno u kogoś z Twoich zapomnianych "dzięki" niemu przyjaciół będzie wolna kanapa, albo choć kawałek podłogi i materac, żebyś mogła chwilę przebiedować do czasu znalezienia czegoś sensowniejszego. Nie próbuj pływać w bagnie! Jak już choć jedną ręką chwyciłaś się brzegu, to wyłaź, a nie mocz się dalej!

przeczytaj sobie post nocnejlampki jeszcze raz.. jeszcze raz.. a jak nie rozjaśni to jeszcze raz i tak do skutku.
szkoda każdej Twojej minuty u niego/z nim/przy nim. eh brzydzę się takich typów.

Czarna, nie ma takiego powodu, ktory jest w stanie usprawiedliwic przemoc fizyczna czy psychiczna.

On nie czuje się zobowiązany żeby o wszystkim mi mówic. Było kilka takich sytuacji ,które mnie zaniepokoiły ,np fakt, że zatajał przede mną chwilowe problemy finansowe,Jak pytałam np o sprawy czynszu itp to słyszałam " nie interesuj się".Okłamał mnie, że czynsz jest zapłacony,a jak dzwonił nasz Landlord i się pytał kiedy zapłacimy,to myślałam, że spalę się ze wstydu.Decyzję o przeprowadzce podjął sam,bez konsultacji ze mną.Gdy spytałam czemu mi nie powiedział,to on na to " i tak byś nie chciała się przeprowadzać ".Interesuje mnie jego życie,ale nie do tego stopnia żeby przeglądać telefon itp.A przyznam, że też jestem zazdrosna,ale nie tak jak on !
Trudno mi będzie odejść,bo te nieprzyjemne epizody nie zdarzają się często,a na codzien jest zupełnie inny i nie wyobrazam sobie jakoś życia bez niego...

W zasadzie to cały czas robiłam odwrotnie..Nawet gdy byłam zazdrosna,to udawałam, że mnie to nie rusza itp,może to był błąd .Ale z drugiej strony nie chcę być nachalna,bo wiem, że to również odstrasza facetów i zraża do kobiet.Chociaż co mam do stracenia,spróbuję.Tylko co konkretnie powinnam robić? Grzebać mu w telefonie ?

Nie słuchaj rad kolegi.
Rzuć tego faceta, jest on niebezpieczny dla otoczenia.

taa.. zostań, a później pretensje miej tylko do siebie... swoją drogą zastanów się dlaczego nie jest z ta kobieta, z ktora byl tyle lat.

Miał powód żeby kłamać. Matko, jaka Ty jesteś naiwna to o pomstę do nieba woła.
No silną kobietą niestety nie jesteś. Więc po prostu zostań z nim i pielęgnuj swoją słabość, i módl się żeby Cię nie zabił.

Byłabym silniejsza gdybym przede wszystkim była niezależna,a póki co nie jestem.Jak znajdę pracę,to na pewno z nim nie zostanę,mam nadzieję, że stanie się to jeszcze w tym tygodniu.A póki co ,odnawiam stare znajomości,tak jak radził ktoś na forum.Być może ktoś pomoże.Trudno jednak odnowić coś,co zepsułam niedawno i to przez faceta.

Jeśli wyjaśnisz tym ludziom, dlaczego tak się stało, że zepsułaś znajomości, że on właściwie Cię omotał to wybaczą może?
Ja bym wybaczyła koleżance.

Ja jestem chyba romantykiem z południowo amerykańskich seriali. Zawsze wierzę, że o miłość należy walczyć, bo tak naprawdę nie wiemy co tracimy. Jak byłem młodszy, moja obecna żona dostała coś takiego dziwnego że nie wiedziała czego chce. Nie zachowywała się szczerze wobec mnie już myślałem że kogoś ma a okazało się że nikogo nie miała i do momentu kiedy się cały czas o nią starałem przychodziłem z kwiatami pytałem się o co chodzi, odpowiadała że się oddaliliśmy od siebie. Zacząłem schodzić na boczny to aż już z tego Cierpienia zdezerterowałem. Minął nie długi okres i pojawiła się nowa kobieta. Zacząłem z nią flirtować i bardzo szybko okazało się że mamy się ku sobie. Nie doszło jeszcze do niczego, ale dostałem wiadomość od mojej obecnej żony, że cierpi bo przez to ze mnie zostawiła, już nie będę nigdy jej. Mój dobry kolega, namawiał mnie abym zamknął stare sprawy i zajął się nową kobietą. Miłość okazał się silniejsza wróciliśmy do siebie z jeszcze większą miłością. Owa kobieta z flirtu, nadal pozostała moją znajomą i dziwnym trafem nawet pozostaliśmy w dobrych koleżeńskich relacjach. Wiem że jakbym się z nią związał, rozpadłoby się to szybko, przez różne poglady zyciowe i sprzeczność charakterów. A z moją żoną jestem do dnia dzisiejszego szczęśliwy, teraz mamy dziecko i jest super cały czas. Podsumowując, zawsze będę radził każdemu że nalezy walczyć o swoją miłość, bo to może ta jedyna miłość, a nie poddawać się jak przedszkolak, który złamie kredkę to wyrzuca cały rysunek.

A na co zapraszasz?

do mojego miasta na jakąś kawę a co do autorki postu, to lepiej będzie dla Ciebie odejść, a i nie miej z nim dzieci, bo później tylko dzieci będzie szkoda

Spróbuję tego co radziłes.Jesli to nie pomoże to dam sobie spokój.Dzięki !

A jeżeli ta miłość jest, tylko on jest tak sfrustrowany i nie potrafi jej tego okazać? Może trzeba mu pomóc? Aby zaskoczyło coś na tryby. mamy bardzo mało faktów, abyśmy mogli jednogłośną opinię wydać.

Jak ktoś się tak zachowuje, jak ktoś jest agresywny z takich powodów jak on i tak to okazuje to jest niebezpiecznych psycholem i tyle w temacie.
Ja ciągle żyje w stresie i czasem jestem bardzo sfrustrowana. Mój mąż nie zachowuje się zwykle jak ja sobie życzę, a mam skłonności do rządzenia się i ustawiania wszystkiego pod siebie.,
I co? Jak się wkurzę, bo on za moimi plecami zapali papierosa (co dla mnie jest tragedią) to mogę podejść i zrzucić jego laptop na ziemie, rozbić telefon powiedzieć, że jest po***ny i tępy?
I co to ma być? Niby dowód miłości, powód do usprawiedliwiania.
Jak kocham go to panuje nad sobą, żeby nie wyładować na nim swoich frustracji, jak nie umiem panować do idę do psychologa SAMA Z WŁASNEGO POMYSŁU I WOLI.
A nie mówię 'to twoja wina też wiesz kochanie, przykro mi ale ty..." Nie. Takie myślenie już pokazuje kim on jest.

Zawsze zadziwia mnie cierpliwość takich kobiet, bo gdyby mnie człowiek, który ma mnie niby kochać i chronić (z wzajemnoscią) mnie by fizycznie zaatakował (wyrwał rozwalił telefon, laptop, wyzywał) to nie biegłabym za nim i nie prosiła żeby został. Wrzuciłabym jego rzeczy oknem. Chociaż jak znam siebie to dostałby w mordę czym bym miała pod ręką . I on ma chyba jakiś problem z alkoholem co?

Kot, Ty chyba celowo wypowiedzi nie czytasz ze zrozumieniem, co?

Jezeli mnie moj partner okazywalby "milosc" wydzieraniem sie na mnie, rozwalaniem laptopa, terroryzowaniem, "bo on inaczej uczuc nie potrafi okazac", to jego walizki by smigaly chybko na chodnik, tak jak Nina napisala. Podziekowalabym za taka "milosc" od razu. To nie jest milosc, tylko zwykly chamski wyzysk i brak odpowiedzialnosci za wlasne czyny.

Wielki Kocie, porozmawiaj z psychologiem jaka jest różnica między odpowiedzeniem fizycznym atakiem na fizyczny atak (także kradzież, zniszczenie cennych rzeczy) a atakowanie kogoś kogo się 'kocha' bez powodu. Oto różnica między psycholem a osobą działającą w nerwach.

Co masz na myśli przez 'mieć coś do powiedzenia w domu' ?

Mi są podporządkowani tylko tacy ludzie, którzy dla mnie pracują. Mój mąż nie jest moim służącym, ma już ponad 50 lat i jest człowiekiem bardzo inteligentnym. Ma więcej swobody niż wiele innych osób w związkach.

Ja nie jestem zaborcza, mój mąż to już wcale nie jest.
Też potrzebuje uwagi, też ma swoje nerwy i też ma problemy z racji trudnego życia i dzieciństwa.
Ale takiego zachowania jak chłopak autorki sie nie toleruje i sie ucieka i tyle. To nie jest wina tej dziewczyny, że facet to jakiś idiota. I , że ma jakieś urojenia. Jak ją uderzy, to też ona się bedzie zastanawiała co zrobiła, że on tak zareagował ?

Ale uderzy.
Pomyślmy..hm.. wyzywa, rzuca rzeczami jest agresywny i zazdrosny. No pewnie, na pewno nigdy jej nie uderzy. Dobre sobie. Uderzy i będzie płakać znowu. Lepiej zapobiegać niż do tego dopuścić. Od palenia też możesz nie dostać raka, ale jest duże prawdopodobieństwo za duże.
Po co komu partner bez szacunku.

Ja spróbuję jeszcze raz z nim porozmawiać,jak to nic nie da to odpuszczę.Tylko jakich powinnam argumentów użyć? Konkretnych ? Bo on ma niesamowity talent do odwracania kota ogonem,później brakuje mi argumentów i musze przytaknąć albo zamilknąć,bo czuję się wtedy jak idiotka.

Prosto powiedziec, ze nie zyczysz sobie jego wybuchow zlosci.

Ale ja tu nie widze po co, bo z tego co piszesz, to jego guzik obchodzi jak Ty sie czujesz.

To ja nie widze zadnego powodu, zeby kontynuowac ten zwiazek. Facet Ci w oczy mowi, ze nie ma wplywu na wlasne zachowanie, bo jak go co zdenerwuje to przeciez tylko Ty jestes temu winna. Tak... czekaj sobie jak tym zacznie tlumaczyc bicie Ciebie, nie tylko rozwalanie sprzetu.

A dla Ciebie nie potrafi się zmienić? Ciekawe czy jakby się dowiedział ze chcesz odejść od niego własnie z tego powodu, jakby zareagował.

Niee,właśnie on taki nie jest..Raczej by powiedział "nic na siłe" i pierwszy się wyprowadził.Jest zbyt dumny.Do tego to on kilka razy juz się "wyprowadzał" i to ja prosiłam żeby tego nie robił...Może po prostu nie chce ze mną być i tylko szuka argumentów,już sama nie wiem...do powaznej rozmowy też nie jest zbyt chętny,gdy zaczynamy już rozmawiac to kończy się po 5 minutach...

Chciałabym jednak sprawdzić czy jemu rzeczywiście na mnie nie zalezy,czy naprawde ma mnie w dupie.Nie chcę później się zastanawiać czy nie była to zbyt pochopna decyzja..Jak to sprawdzic ?