Mój facet nie chce slubu ani dziecka :(

Musisz sama wybrać to co jest dla Ciebie najważniejsze zakladajac ze facet się nie zmieni.

Nie że kłamie, tylko że nie wie czy kiedyś będzie chciał i go guzik obchodzi czego TY  chcesz. Albo to akceptujesz, abo odchodzisz i szukasz szczęścia gdzie indziej.
Jeśli chodzi o dziecko, to za kilka lat może się mu zmieni. Natomiast w sprawie ożenku z Tobą raczej nie. Bo niby co się by miało zmienić między wami?

Twojemu facetowi jest po prostu wygodnie. Nie liczy się z twoim zdaniem, potrzebami. I nigdy liczyć się nie będzie. Wspólnoty wizji i działań raczej z nim nie zbudujesz i dobrze o tym wiesz. Mam wiele koleżanek w przedziale wiekowym 30-33 i większość z nich, jeśli tkwiły w takim związku, odeszła lub planuje odejść. Niektóre z nich potem poznały facetów nastawionych na ożenek i rodzinę.

wszyscy najeżdzają na faceta ale chyba lepiej jak to bedzie jego przemyślana decyzja a nie ma cyrki odstawiać jakby było dziecko teraz.28 lat jak na faceta w tych czasach to wcale nie jest tak duzo ( przepraszam panowie) ale widze, ze coraz wiecej mezczyzn chce mieć dzieci dopiero po skończeniu 30 r.ż.Gorzej z kobietami,im zegar tyka i zazwyczaj wcześniej chciałyby potomka.takze tutaj autorke rozumiem,moze zapytaj wrost kiedy konkretnie on chce mieć rodzinę

i co ona ma czekac kolejne 6 -8 lat az on dojrzeje?? albo i  nie.no to swietnie rokuje dla kobiety ok 40 letniej -pierwsze dziecko..........
ciekawe ze oni wszyscy sa gotowi do mieszkania razem,sexu na zadanie,podstawiania pod nos arcia i prania brudnych skarpet ,smiesne to to TAKA WYBIORCZA GOTOWOSC,A RACZEJ WYBIORCZA DOROSŁOŚĆ od paru lat obserwuje eskalacje tego zjawiska ,powoli zaczynam bac sie co bedzie dalej,mam syna ktory zbliza sie do tego wieku,na razie nie widze oznak by wlasne wygodnictwo ( bo tu o nie chodzi nie dorabiajmy tu ideologii )przeslanialo odpowiedzialnosc i dojrzalosc

Nikt nie twierdzi, że twoja sytuacja jest łatwa. Wręcz powiedziałabym,że jest patowa i nie do pozazdroszczenia. I dużo kobiet latami tkwi w takim stanie. Zwykle ostatecznie dochodzi do rozstania, kiedy dziewczyna się sfrustruje, albo pan poczuje gotowość na ślub, ale nie z wieloletnią partnerką tylko, z 10 lat młodszą siksą, poznaną w międzyczasie.

Jeśli boisz się samotności, to nie pozostaje Ci nic innego, jak ustalić z nim, lub samodzielnie termin, do którego poczekasz czy coś się zmieni(na przykład do jego trzydziestki), z założeniem, że jeśli się nie zmieni, to odchodzisz.

Daj sobie i jemu czas, np.rok na sprecyzowanie planów życiowych. Jeśli nic się nie zmieni to odejdź.
W dzisiejszych czasach jest wielu mężczyzn, którzy zachowuja się tak jak Twój chłopak. I nawet mnie to specjalnie nie dziwi, bo po co mu ślub jeśli bez niego ma to wszystko co dawniej mógłby mieć tylko po.
Seks na żądanie, wikt i opierunek. Przecież to spełnienie marzeń faceta. Ma wszystko i nadal jest wolny.

A co powiecie o kobiecie, która nie chce ślubu?

Że ma za sobą jakiś mocno toksyczny związek i boi się ugrzęźnięcia w kolejnym. Boi się, że facet po okresie motylkowym okaże się tyranem.
Ale jak przez kilka lat pożyje z facetem, z którym będzie się czuła bezpieczna i będzie po prostu szczęśliwa, to jej się zmieni.

Choć faktem jest, że wiele kobiet powtórnego ślubu nie chce definitywnie. Jak kobieta więcej dzieci nie planuje i jest niezależna finansowo, za to ma złe doświadczenia z małżeństwa, to często zdania nie zmieni.

Mówiąc krótko dla ciebie sensem życia jest dziecko, powiedz to otwarcie. Bo rodzina może być dwuosobowa. Jeśli masz bardzo dobre relacje z mężczyzną, dziecko nie jest potrzebne i lepiej przy nim zostać bez dziecka, bo z innym mężczyzną może być dużo gorzej. Oczywiście możesz odejść od niego jeśli relacje są złe.

Nie każdy chce mieć dziecko i to nie musi mieć cokolwiek wspólnego z dojrzałością albo wygodnictwem. Może on nie chce, tylko boi się o tym powiedzieć wprost. A może faktycznie jeszcze nie wie. Nie ma sensu robić tu czegokolwiek na siłę, bo dziecko to nie piesek, którego się przygarnia i jakoś to będzie. To możliwe, że on nigdy nie będzie gotowy, więc decyzja należy do Ciebie, Autorko. Albo zdecydujesz się z nim być, mając na uwadze, że on może nigdy nie chcieć dziecka albo rozstajecie się i próbujesz szczęścia z kimś innym. To po prostu kwestia priorytetów i nie ma sensu jechać po facecie tylko dlatego, że nie chce tradycyjnego modelu rodziny.

I nie można mówić, że guzik go obchodzi, czego chcesz. Po prostu w kwestii dziecka nie ma kompromisu, bo jaki widzicie? Skoro żona chce np. dwójkę dzieci, to spłodzę jej jedno, a niech ma i będzie szczęśliwa?

Kolejny przykład związku tworzonego wbrew prawom natury. Facet 28 latek jakby nie patrzeć to w obecnych czasach wielka niewiadoma w kwestii dzieci czy rodziny Kobieta 30 lat to już sprawa zasadniczo jasna albo ma na to parcie albo już nigdy nie będzie miała.

Przesadzasz Jacenty. Facet, żyjący w stałym związku, po studiach, pracujący czyli tak w wieku 25 lat + doskonale wie,czy będzie chciał mieć kiedyś dziecko, czy nie, i jaka perspektywa wchodzi tu mniej więcej w grę: czy jest to kwestia 2-3 lat, 5, czy bliżej nieokreślona przyszłość. Dla większości facetów główną tu rolę odgrywają kwestie finansowe. I ma to sens. Jak z finansami słabo, to trudno, się dziwić, ze facet chce przesunąć moment zostania ojcem, na bardziej stabilny okres.

Mitem jest, że to tylko kobiety chcą mieć dziecko. We wszystkich znanych mi parach oboje je chcieli mieć. Mowa o facetach w wieku 27-33 jak dziecko się urodziło. Kobieta nie musiała żadnych podchodów robić w tym względzie.
Jedyne co, to ślub prawie zawsze jest skutkiem mniejszych, lub większych nacisków,bądź oczekiwań kobiety. Szczególnie w parach z długim stażem.

Facet ma prawo nie chcieć mieć rodziny,albo mieć ją w okolicach 40. Dobry plan na życie jak każdy inny. Tylko niech mydli dziewczynie oczu, że ma czekać aż mu się coś odwidzi w tej kwestii. Jakby był uczciwy i dojrzały, to by z ze swoją spokojnie porozmawiał, wytłumaczył swoje racje i starał się ustalić coś w tej kwestii. Że na przykład jeszcze 2-3 chciałby poczekać.
Albo, że on nie widzi się w roli ojca w ciągu najbliższych 5 lat i zrozumie, jeśli dla niej jest to nie do zaakceptowania.

Ale tutaj tego nie ma. Bo pan egocentryk nie zamierza się tłumaczyć. Jego nie interesuje, czego ona chce.
Nie wspominając o tym, że zaczęli się spotykać jak ona miała 26 lat, czyli wiek w którym zaczynają kiełkować u kobiety, myśli o rodzinie.
Jeśli odrzucał zakładanie rodziny przez najbliższe lata, to powinien był sobie znaleźć dziewczynę z liceum. Wtedy nie byłoby problemu.
A na słowo ślub on się obraża,że ona stwarza presję. Bo ona powinna chodzić na palcach pod dyktando pana, nic nie oczekiwać i nie psuć mu humoru.

Głównym problemem jest to, że jak kobieta chce mieć rodzinę, to musi się związać z facetem, który jest rodzinny i nie jest egocentrykiem i egoistą. W drugą stronę też zresztą obowiązuje ta zasada. Po prostu trzeba wybrać dobrze sobie partnera. A nie brać kogokolwiek, a potem próbować go wtłaczać w swoje wizje.  Bo to jest niefajne i do niczego dobrego nie prowadzi.

Decyzja o ślubie i dziecku musi być przemyślana.
Jeżeli nie jest gotowy, to nie powinnaś naciskać.
A jeśli nie chcesz czekać, poszukaj sobie kogoś innego.

No tak, warto porozmawiać, spokojnie, bez pretensji, oczywiście, że tak. Facet może chcieć dzieci, ale lepiej ustalić czy naprawdę chce za jakiś czas czy jednak wcale lub nie wiadomo kompletnie i jakie ma obawy, bo mogą to być po prostu pewne obawy i rozmową można wiele wyjaśnić.

No tak, może być tak jak piszesz. Jednak może być też inna wersja, bo i taka się zdarza, a tutaj mamy mało danych, więc kto wie... Może być też tak, że ona z nim rozmawiała spokojnie, ale on jest Piotrusiem Panem i twierdzi, że ona wywiera presję, byle tylko dała spokój. Tacy panowie też są. No, ale może być i tak jak piszesz. Widzimy tylko tę okrojoną wersję, mało danych i nie wiadomo nigdy. Chociaż fakt, jeżeli np autorka mówi mu, że np inni mają dzieci, a oni nie, to nie jest dobra rozmowa, bo lepiej zdecydowanie rozmawiać inaczej bez porównywania.

A kto mówi o nagabywaniu? Chyba nie wiesz co to partnerska rozmowa. Trzeba przede wszystkim słuchać, co druga osoba ma do powiedzenia. I to nieprawda, że jeśli się kogoś kocha, to dąży się do ślubu i dziecka, bo są ludzie, którzy nie chcą ani jednego ani drugiego. Jeśli facet mówi, że kobieta wywiera na nim presję, to się do nie wzięło ze spokojnych i przyjaznych rozmów.

Może być, Truskaweczko, tak jak piszesz, ale z jej postu widzę coś innego. Dziecko jest jedynym sensem życia, a ona jest z facetem głównie z desperacji. Przecież sama napisała, że boi się odejść, bo lepszego nie znajdzie.

Serio? Nie umiesz z nikim rozmawiać nie sugerując jedynej właściwej wg Ciebie prawdy? Związek potrzebuje rozmów, nie tylko na takie tematy. A jeśli partnerzy nie umieją rozmawiać bez nagabywania i sugerowania, to szczerze współczuję, bo to rzeczywiście jest zaprzeczeniem partnerskiej rozmowy.

Cslady nie ma co się spierać. Wyciągamy wnioski na podstawie kilkunastu napisanych linijek przez nieznaną osobę.Wiadomo, że każdy to przefiltrowuje przez swój światopogląd i doświadczenia.

Ja akurat widzę, zupełnie coś innego.
Zaradną, samodzielną życiowo kobietę, z niskim poczuciem wartości i tendencją do umniejszania swoich potrzeb, która się związała z atrakcyjnym ,egocentrycznym Piotrusiem Panem, który ma siebie w centrum zainteresowania. Zwykle zresztą tak jest,że egoista tworzy związek z kimś, kto ma nadmierną skłonność do rezygnowania z siebie. Inaczej przecież by to nie funkcjonowało. I to nie jest dziwne,że prawie trzydziestoletnia kobieta,spełniona zawodowo chce założyć rodzinę i mieć dziecko.
Raczej dziwne byłoby gdyby tego nie chciała.

A jeśli facet mówi, że kobieta wywiera na nim presję, to zwykle jest to taki szantaż emocjonalny, taki foch.I wcale nie znaczy, że nie wziął się ten foch ze spokojnych rozmów. Poza tym to nie jest żadne konstruktywne postawienie sprawy. Tylko na zasadzie: "jak będziesz niemiła to się na Ciebie obrażę".

A ja się z Tobą nie do końca zgodzę. Trochę to idealistyczne podejście.
Moje doświadczenie jest takie,że zdecydowana większość znanych mi mężczyzn ma stosunek do ślubu obojętny. I gdyby nie oczekiwania ze strony  kobiety, to mało który by wpadł na to by zalegalizować związek.
Wyjątkiem są tu mężczyźnie, którzy mają młode bardzo atrakcyjne dziewczyny,których nie są zbyt pewni i czują,że jak szybko  seksownej dwudziestodwulatki nie zaobrączkują, to duża szansa,że im ktoś dziewczynę sprzątnie  sprzed nosa.Chętni na ślub są też bardzo rodzinni faceci,z kręgów katolickich etc.

W każdym razie jak mężczyźnie zależy na kobiecie i wie,że ona pragnie ślubu to wychodzi jej oczekiwaniom na przeciw. A czasem kobieta musi zaserwować mało romantyczne"wóz albo przewóz"i jak facetowi zależy to się nie będzie opierał mocno,choć to opcja obcesowa bez wątpienia.

Wyznacz sobie "deadline" i jeśli do tego czasu facet sie nie zdecyduje, to sobie odpuść. Jesli Wasze potrzeby sa różne,to tu nie ma niczyjej winy. Po prostu Wam nie po drodze i tyle.

Zgadzam sie z pitagorasem

Ta banda bachorów i szukanie kogokolwiek by ją miec - chyba trochę Cię poniosło.
Recepty ? Możliwe. Może po prostu mam kogoś kogo kocham i dziecko chcę miec z NIM (i z nikim innym). Po co mam szukac kogos innego - skąd mam gwarancje, że z kims innym wogole ta rodzine bede chciala miec.
Nie każda kobieta to desperatka, ktora z bedzie z pierwszym lepszym dla "bandy bachorów".

Kobieta (taka jak ja) chce dziecka z mężczyzna, z którym jej dobrze. A ja takiego znalazłam.

No właśnie, mężczyźni często stawiają sobie większe wymagania co do finansów i to zupełnie normalne, bo czują się odpowiedzialni. To świadczy raczej o czymś przeciwnym niż o Piotrusiu Panu. Ja wiem, że niektórego kobiety tego nie rozumieją i będą zarzucać, że on kłamie i specjalnie odwleka, ale ta kwestia finansowa wcale nie jest czymś rzadko spotykanym i mnie to nie dziwi. Pytanie tylko czy on ma jakiś realny plan i chęci, by osiągnąć zarobki, które według niego pozwolą Wam na posiadanie dziecka?

No niestety rodzina to jest odpowiedzialność obu partnerów. Jeśli On nie czuje się pewny co do tego, to lepiej nie zmuszać. Przecież On również ma być szczęśliwy .
To On w końcu kategorycznie nie chce mieć rodziny i dzieci, czy wynika to z Jego poczucia, że Sobie nie poradzi w roli męża/taty? Bo to dwie różne przyczyny problemu, ale dające podobny skutek.
Uwierz mi, niektórzy nie nadają się do tego typu związku (podejście do życia, poziom dojrzałości, koncentrowanie się w związku głównie na własnych potrzebach itp.). Lepiej dla nich i otoczenia jak do tego typu sytuacji nie dojdzie.

No widzisz, ale to dobrze, że myśli realnie. Nie wiem ile zarabiacie, ale jeśli uważasz, że on przesadza i Was stać na dziecko to usiądźcie razem i to przeliczcie. Może jemu się tylko wydaje, że to aż tyle kosztuje, a gdy zobaczy konkretne cyfry to zmieni zdanie.

Witaj magdal

Widze z Twojego opisu, ze mamy wspolny problem. Jedyna roznica to nasz wiek, ja mam obecnie 34 lata, moj partner 35. Znamy sie od 3 lat. Z mojego doswiadczenia uwazam, ze rozmowy partnerskie niewiele tu pomoga, bo mnie niestety nie daly zadnej odpowiedzi. A nawet wrecz przeciwnie, nosze teraz poczucie osoby, ktora zmusza partnera do pewnych waznych postanowien zyciowych. Czuje sie jak na karuzeli teraz...bo dostalam tyle wiadomosci, ze czasem mysle jak to wszystko ogarnac... Raz twierdzil, ze nie jest dojrzaly na takie decyzje, ze dziecko to problem i kosztuje (co juz calkowicie dalo mi do myslenia), innym razem po kolejnych rozmowach dowiedzialam sie, ze ze slub w sumie niczego nie zmienia i jest dawany, jak to okreslil, ,,przez pana w sukience,, . Jeszcze pare razy walkowalam ten temat, ale czuje, ze nic z tego konkretnego nie bedzie, nie wiem, czy jeszcze chce czekac. On jest zupelnie nie dojrzaly, jest mu dobrze jak jest, znaczy jak bylo, dopoki nie poruszylam tych tematow. Powiedzialam mu, ze nie boje sie zycia samej (musze tu dodac, ze nie mieszkamy w polsce, od 6 lat w uk). Zadajac mu pytanie, dlaczego facet 35 letni, w ogole nie mysli o swojej przyszlosci (gdzie ludzie w jego wieku maja juz dawno dwojke dzieci i ustabilizowane zycie), o rodzinie, zonie, dzieciach, nie dostalam zadnej odpowiedzi.
Postawilam konkretne pytanie, kiedy to sie zmieni odpowiedzial ,,wkrotce,, I co ja niby mam teraz wziac ten ,,wyblagany,, pierscionek zareczynowy (jesli w ogole to stanie sie w przyszlosci) i zyc jak gdyby nic sie nie stalo...
Dodam jeszcze, ze od jakiegos czasu, wszyscy znajomi dopytywali sie co z nami na przyszlosc, kiedy zareczyny, slub, kiedy dzieci... dla mnie sa oczywiste,takie koleje zycia, ale on nigdy nic nie odpowiadal. Zazdroszcze tym wszystkim dziewczynom, ktore spotkaly, dojrzalych, odpowiedzialnych partnerow, myslacych powaznie o zyciu, rodzinie.
Dlatego doskonale cie rozumiem.Problemem sa wasze oczekiwania, ty chcesz powazniejszych deklaracji w niedalekiej przeszlosci, twoj partner cie zwodzi, podobnie jak moj. Zadnych konkretow. Ja w tej sytuacji powaznie mysle o odejsciu.
Mozliwe, ze takie rozwiazanie, to jedyne rozwiazanie.

Mało prawdopodobne, że mu się odmieni.
Może po prostu powiedz, że odchodzisz i zobacz, jak się zachowa. Jeśli mu zależy, to będzie starał się Ciebie zatrzymać. A jesli nie... to będzie tylko dowód, że dobrze zrobiłaś.
Niue wydaje mi się, że spędzanie w związku kolejnych kilku lat z facetem, który jest taki niezdecydowany, to dobry pomysł. Szkoda młodości.

A po co Wam tak koniecznie małżeństwo? Co zmieni ten papierek? No chyba że chodzi tu głównie o białą suknię i wesele jak z bajki Disneya.

Ja nie zgadzam się, że rozmowa to nagabywanie. Chodzi właśnie o rozmowę, obserwowanie reakcji, a nie nagabywanie. Oczywiście jeśli wyjdzie na to, że bardzo im jednak nie po drodze, to wtedy nie ma sensu namawiać, bo to wtedy bezcelowe. Wtedy trzeba pomyśleć czy możemy to zaakceptować czy chcemy się rozstać i poszukać kogoś, kto ma podobne zapatrywanie na ważne kwestie.

Z tym, że w pewnej kwestii baziula moim zdaniem ma rację. Czasem jest tak, że facet chce dziecka, tylko nie chce z tą kobietą. Wtedy ona czuje, że faktycznie jej nie kocha. Może być tak, że on spotka inną kobietę i z nią nie będzie zwlekał z deklaracjami. No bywa tak, sami na pewno wiecie. Jednak oczywiście nie zawsze i czasem po prostu facet nie jest gotowy na dziecko, a kobietę kocha czy na ślub albo ogólnie nie chce, tak samo kobieta też może nie chcieć. Zależy od sytuacji. Naprawdę to różnie bywa, moja siostra z chłopakiem jest jakieś 8 lat, już długo ze sobą mieszkają - jakieś 5 czy 6 lat, ona kiedyś chciała ślubu, jej facet średnio, więc tak nie brali itp, a teraz on sam chce i pewnie niedługo zaczną planować Widocznie dojrzał do tego, sam chce i spoko, bo widać było zawsze, że po prostu on akurat kocha ją, a nie zbywa, tylko nie był gotowy wcześniej myślę. On już parę lat po 30stce, moja siostra 29 lat. O dziecku też myślą już bardziej, bo kiedyś mniej myśleli z tego co powiadają - sami tak mówią, nie wypytujemy ich .No i jak widać różnie bywa. Oczywiście w ich relacjach raczej ślub nic nie zmieni, ale czują, że im potrzebny, też względy praktyczne. No i fajnie, ja mam podobne podejście. Z chłopakiem jestem ponad 6 lat, jesteśmy młodzi i nie śpieszymy się, ale w końcu ślub będzie.

Iami, są też śluby cywilne, nie trzeba białej sukni. Dla mnie ślub jest pewną kropką nad "i" oraz względy praktyczne też są ważne. Po prostu źle bym się czuła, gdyby dla faceta nawet problemem byłoby ze mną pójść do urzędu USC. To są ważne sprawy, więc w końcu byśmy się rozmijali. Dlatego wspólne poglądy są ważne.

Wyświechtane do wyrzygu pustosłowie.
Napisz po prostu, że żyjesz wg.zasady 'co ludzie powiedzą' a nie pitolisz jakieś bzdury o wspólnych rozliczeniach.

Dodam jeszcze, że wyraźnie napisałam że mi żyłoby się lepiej ze ŚWIADOMOŚCIĄ, że ktos traktuje mnie powaznie i jest odpowiedzialny. Czytaj ze zrozumieniem.

Tak, uważam, że odpowiedzialny i dorosły człowiek, który decyduje się na wspólne życie z kimś i posiadanie dziecka, z uwagi na tą właśnie odpowiedzialnośc i z uwagi na uwarunkowania prawne jakie mamy w Polsce - decyduje się na małżeństwo.
A nie potem nie daj Boże ktoś ginie w wypadku i druga osoba zostaje z niczym (czarny scenariusz wiem, ale moim zdaniem odpowiedzialność to właśnie zabezpieczanie się na takie ewentualności). Ale szanuję, że masz inne zdanie. I że inni mają.