Partner nie chce slubu pomimo ciazy

Dlatego, że firma jest tylko na niego, a kredyt na Was dwoje.

Nie, firma nie jest tylko na Niego. Jestem wspolwlascicielem firmy. Nawet moje imie widnieje w nazwie. Dodatkowo zajmuje sie ksiegowoscia i rozliczeniami i poza etatem jestem self-employed. Czy to wazne?  Powaznie...? Taka plytka jestes osoba, zeby wszystko sprowadzac do finansow?

Wczesniej az tak o tym nie rozmawialismy, bo nie bylo dziecka, rodziny. Tez az tak mi na tym nie zalezalo. Ale tak, jak wspomnialam wyzej,  jakis czas temu (krotko po tym, jak 1.5 roku temu kupilismy dom) chcialam wrocic do nazwiska panienskiego a on kazal mi sie wstrzymac, bo „jak ogarniemy wszystko z domem wezmiemy slub cywilny”. Dom juz dawno po remoncie, dziecko w drodze a jemu sie odwidzialo... Wiem, ze ma traumatyczne wspomnienia zwiazane z pierwszym malzenstwem (byli razem 7 lat a ona zaraz po slubie go zdradzila i 1.5 miesiaca pozniej wniosl pozew o rozwod), ale ja rowniez jestem po rozwodzie i tez zostalam zdradzona. Nie widze jednak powodu, dla ktorego dwoje kochajacych sie ludzi, oczekujacych dziecka nie mialoby sie pobrac... Czuje sie tak, jakby to ja tylko kochal naprawde, bo ona zaslugiwala na to, zeby zostac jego zona a ja pomimo tego, ze nosze jego dziecko (ponoc tylko ze mna je planowal) jestem jego „konkubina” (czesto tak do mnie mowi niby w zartach).

Nie wiem jak jest w UK, ale w Polsce jeśli nie jesteście małżeństwem oboje musicie się udać do urzędu i zadeklarować zgodnie jak ma nazywać się dziecko - to wy decydujecie czyje nazwisko będzie nosić.
Nie przesadzałabym z wpływem ślubu na nie wiadomo co, zgadzam się z Puchatym - niby co ten ślub miałaby zmienić.

Macie coraz większe problemy w komunikacji, ale sam ślub ani tego nie naprawi, ani nie popsuje, to już zależy od was, natomiast szopki rozwodowe oboje znacie, więc naprawdę nie rozumiem, dlaczego jest tak ważny ślub. Na twoim miejscu skupiłabym się na relacji - jeśli twój facet coś istotnego obiecywał, a teraz zbywa cię, to nie za fajnie świadczy o nim.

Nie zmuszaj, nie proś się. Wróć do swojego nazwiska i daj je dziecku, jeżeli ojcu nie zależy, aby dać to nazwisko Tobie i dziecku.

Rozumiem Cię, bo też by mi przeszkadzało, gdyby moja rodzina miała inne nazwiska. Jednak można było ustalić ten fakt przez zajściem w ciąże, staraliście się tyle czasu, a ten temat nie był poruszony. Liczyłaś, że ciąża rozwiąże problem i się zgodzi na ten ślub?

Zapomnialam dodac, ze jestesmy zareczeni od 2 lat. On mi sie oswiadczyl jeszcze zanim kupilismy dom i zaczelismy starac sie o dziecko...

nie jesteś małolatą, skoro napisałaś, że już jeden rozwód masz za sobą.

PO CO ci ten ślub???

przez 2 latam mogło się zmienić wiele, a z tego co już napisałaś można wywnioskować, że chcesz niby dla dziecka, ale to tobie z jakiś powodów jest to bardziej potrzebne (jakich?), a on z jakiś powodów nie chce - o zgrozo! a ty nie wiesz dlaczego on się rozmyślił i nawet nie interesują cię jego motywy, tylko ciśniesz na ten małżeński akt własności .

jasne - jest coraz lepiej, przestajecie ze sobą rozmawiać, tylko komunikujecie lub nawet przemilczacie swoje zachcianki

a na koniec - obraz pełnej szczęśliwości w związku

a teraz wskaż mi te wypowiedzi, które świadczą, że interesują cię jego motywy.

Mam Ci opisac cala historie naszych rozmow? Kiedy probowalam cokolwiek od Niego wyciagnac? Czy cala historie naszego zwiazku? Bo nie rozumiem czego sie uczepilas... On jest ciezkim czlowiekiem, nie lubi otwarcie rozmawiac, wszystko musze od niego wyciagac. Uwierz, ze nie jestem egoistka i nie mysle w tym wszystkim tylko o sobie!

Ale kabaret...

Weź zmień to nazwisko, wróć do swojego.

Zgadzam się też z Tobą, że dziecko powinno mieć Twoje nazwisko. Umiał zrobić dzieciaka, a teraz chce na kocią łapę?

Piszesz ze mieszkasz w UK to problem innego naziska nie istnieje, tu sa rodziny wieloosobowe i nieraz kazdy ma inne nazwisko nikogo to nie dziwi raczej zdziwil by ten slub dla nazwiska. Zglos w urzedzie dla dziecka nazwisko dwuczlonowe czyli Twoje obecne plus obecne meza i po  klopocie, nawet papierow nie musisz wyrabiac od  nowa i na lotnisku sie nie beda czepiac (i tak sie nie czepiaja zreszta bedziesz w ukryciu przed ojcem dziecka latac? ) . NIe jestes konkubina, jestes partnerka tu cos takiego jak konkubinat nie istnieje to nie PL.  Jesli chodzi o firme i dom to jesi Ciebe w papierach nie ma jako wspolwlasciciel to sluby tu nic nie daja dowiedz sie wiecej na temat wspolnosci majtkowej w UK i dziedziczenia i gratuluje spokojnej ciazy a bzdurami sie nie przejmuj.

Serio? Z tego co wiem, to przy zaręczynach pada pytanie "Czy wyjdziesz za mnie?". Nie ma czegoś w stylu "Przyjmij ten pierścionek i pomyślimy co dalej, poznamy się lepiej, jak cos nie bedzie mi pasować, albo Tobie to oddasz pierścionek i się rozejdziemy".
Narzeczenstwo to czas przygotowania się do małżeństwa.
Rzeczywiście,czasem lepiej się wycofać na tym etapie, jak jest coś nie tak, ale lepiej decyzję o oświadczynach przełożyć, jak ktoś nie jest pewny. A jak już się decyduje wyskoczyć z pierścionkiem to niech wie, że kolejny krok to wybranie terminu ślubu. I to jest chyba "prawidłowa" chronologia.

Uważam podobnie jak Klio. Jest teraz pewny Ciebie. Wie, że tak łatwo nie odejdziesz, skoro spodziewasz się jego dziecka.

Nie rozumiem tych, którzy przekonują "po co Ci ślub?". Skoro się zaręczyli, znaczy że ślub miał być kolejnym etapem. To nie ona nagle sobie coś ubzdurała. To on zmienił zdanie i ona ma prawo czuć się rozczarowana i zła.  Skoro takie ma poglądy na temat ślubu, nie powinien się zaręczać i nie powinien jej tego obiecywać. Wiedziałaby na czym stoi i może nie starałaby się o dziecko.

To wygląda na to że tylko na dziecku mu zależy, któremu chce dać nazwisko. Jej już nie. To co ona jest? Inkubator? Tak się nie postępuje. To bardzo nie w porządku i dziewczyna ma prawo czuć się z tym źle.

Ja również oddałabym mu ten pierścionek. W tych okolicznościach to zwykła błyskotka, która nic nie znaczy... no może poza złamanym słowem. A dziecko z automatu będzie mieć Twoje nazwisko. Nie wiem, czy możesz wrócić do panieńskiego nazwiska. Z tego co się orientuję jest na to pół roku po rozwodzie, ale może się nie znam. Jego nazwiska mu nie dawaj. Przecież masz prawo chcieć, by Twoje dziecko nazywało się tak jak Ty.

pytanie po co? nie jest przedstawieniem poglądu, tylko pytaniem o przyczyny.

Ja nie rozumiem ludzi, którzy brną przed siebie, nie wiadomo gdzie, ani po co. Chyba wszyscy są zgodni, że facet zachowuje się nie fair, jeśli się oświadczył, a teraz brak mu jaj, by powiedzieć tak/nie/jakiekolwiek wytłumaczeni, dlaczego nie ma ślubu.
A ona też tłumaczy sobie, że facet ma taki charakter, ale ogólnie jest super i jednocześnie zamartwia się na forum, a w realu nie są w stanie dogadać się do kwestii nazwiska dziecka! Jakoś nie umiem uwierzyć w prawdziwość w deklaracji, że jest między nimi coraz lepszej, w kontekście tego, co dziewczyna napisała, ale to ich sprawa. Dziecko nie powinno być przyczyną ślubu.
Jeśli nie są w stanie teraz dogadać się w istotnych kwestiach, to obrączka nie ochroni ich przed kolejnym rozczarowanie i rozwodem.

Gdzie ? chyba w Polsce. W UK nic nie ma z automatu, ja i ojciec dziecka mamy to samo nazwisko a wszedzie pytali jakie nazwisko zyczymy sobie wpisac. W przychodni dziecko wolaja po imieniu, a do rodzica zwracaja sie mamo XX, w szkole tez nikt nie mowi ms, miss, mrs jakas tylko mamo XX tu dziecko moze miec nazwisko ktore nie jest nazwiskiem zadnego z rodzicow.

What name / surname can be given
Parents have can give their child whatever name or surname they want.

Although it’s traditional to give a child the father’s surname, or, less commonly, the mother’s surname, the child’s surname could be a combination of both (for example) — or something completely different.  In fact there’s nothing in the regulations (or in the statute) which restricts the parents’ choice of name (or surname), and the registrar doesn’t have the right to refuse a name, except insofar as he might think it were something illegal (e.g. something racist).

amen

Birth registration UK

Po przeczytaniu Twojego posta tak właśnie pomyślałam. Klio wszystko napisała , co mnie przyszło od razu na myśl. I jak widać nie tylko ja tak uważam. Dlatego poprę też opinię innych " po co Ci ten ślub" . Jesteś pewna, że Twój partner to materiał na męża? Ktoś, kto w tak podły sposób wystawił Cię do wiatru po dwóch latach po zaręczynach i na dodatek kiedy na świat ma przyjść wasze dziecko? Poza tym, kiedy Ty w tej sytuacji próbujesz niedopuścić do przyjęcia nazwiska byłego męża, on się burzy i awanturuje ? Nie gniewaj się ale dla mnie to człowiek kompletnie nieodpowiedzialny na którego nie będziesz nigdy mogła liczyć. Tak jak napisała Klio, naobiecuje Ci co mu tylko pasuje a potem się wypnie na Ciebie jak tylko sytuacja się zmieni. Tak jak to zrobił teraz. Będziesz miała dziecko więc zmienił decyzję o ślubie, przycież i tak już nie odejdziesz i w zasadzie jesteś bez wyjścia - przynajmniej według niego.Czy na pewno chcesz mieć takiego męża ? Odpuść sobie, prawdopodobnie i tak lepiej na tym wyjdziesz.

Dla Ciebie tak, faceci najczęściej podchodzą do tego "bo tak trzeba, bo rodzina wymaga itd". Ja trochę nie rozumiem autorki, po co jej to wszystko? Żyje im się dobrze, zabezpieczenie finansowe ma (jest w papierach firmy itd), więc po co robić sobie problemy i nakładać na głowę? Oboje są po rozwodach, wiedzą jak to pachnie, po co kolejny raz ryzykować? Niech się dogadają co do nazwiska dziecka i tyle. Zawsze mają wolną stopę, mogą odejść kiedy chcą bez papierów rozwodowych.

A może się po prostu rozmyślił? Nie przyszło Ci to do głowy?

Justa autorka sama w ciaze nie zaszla

Rozmyslic to sie mozna ,ale nie w tak istotnej sprawie (!) To jest wazna zyciowa decyzja, gdyby autorka wiedziala ze on nie chce z nia slubu to moze by sie np nie decydowala na ciaze lub kredyt (?)
Ja np kdybym poznala faceta , ktory np nie chce miec dzieci i mowi mi o tym otwarcie to nie weszlabym w taki zwiazek..a jakby mi o tym powiedzial 2 lata po slubie to czulabym sie zwyczajnie oszukana i autorka ma prawo sie tak czuc -oszukana