Wyrzuty sumienia po dokonanej aborcji

Z racji swojej choroby uczęszcza na psychoterapię oraz do psychiatry.
Tylko ja chciałam na własną rękę jej jakoś pomóc, bo nie umiem ścierpieć jak ją widzę.

A co z takim jadem wyskoczyłaś?
Gdybym wiedziała co zrobić, na pewno nie pytałabym o pomoc, prosiłam aby udzieliły się kobiety, które miały z tym styczność!

Może dziwnie może i nie, ale nie to jest najważniejsze.

edytowałam post

Przepraszam Inka, źle zrozumiałam Twój post, bo nadal targają mną nerwy..
Chciałabym gdzieś ją wyciągnąć itd, ale z racji objawów somatycznych, ona nie jest w stanie wyjść zbyt daleko, bo od razu nią telepie i mdleje.. Oprócz tego pracuje i wiadomo, że musi się zająć dzieckiem, mężem i domem..

Emilia- próbuję jej to wytłumaczyć, że po prostu czasem tak jest, że nie ma innej drogi, zrobiła to, co najlepsze mogła.. A ona mówi, że to wie, tylko sumienie swoją drogą, a rozsądek swoją..
Nie potrafi znieść tego, że kocha ludzi, zwierzęta, jest naprawdę dobrym człowiekiem, a zabiła własne dziecko.. Męczą ją sny, że bawi się tym małym dzieckiem, że je ma.. I tak od jakiegoś czasu..
Terapia jest raz na czas i na ostatniej jeszcze nie była w stanie tego tematu poruszyć, bo był za świeży.

Na pewno ważny jest psycholog, dobrze, że ma przy sobie przyjaciółkę.

Wydaje mi się też, że osoba, która postrzega aborcję jako "zabicie swojego dziecka" będzie miała mimo wszystko problemy z wyjściem na prostą, właśnie dlatego, że jest to dla niej kategoria zabójstwa.

patowa sytuacja, no trudno, już po fakcie,
mysle ze nie możesz az tak się przejmować bo sama mówisz ze jesteś w ciąży, a jej maz po fakcie niestety ale zaczal ja wspierać
wiem ze to twoja przyjaciolka ale chyba musisz się troszkę odusnac od tego na jakiś czas, nie calkiem oczywiście ale wasze swiaty za moment bardzo się rozminą, ty z malutkim dzieckiem, swoim pierwszym tak? a ona po aborcji, ciężkie to wszystko do ogarniecia

pewnie sam twój brzuszek ciążowy na nia zle działa, bo sama dopiero była w ciąży, a teraz jej nie ma...
no nic tylko czas, musi dużo czasu uplynac

nic na siłę,
tutaj potrzebny jest czas...
ona sama z tym musi się uporać, bo cale życie będzie żyła ze świadomością, co się stało
można przy osobie w takim stanie tylko być i wysyłać jej komunikaty - jestem, czy mogę jakoś tobie pomóc, co mogę dzisiaj dla ciebie zrobić, ewentualnie odciążać w sprawach dla niej trudnych - wyręczać z pewnych obowiązków
nie rozmawiać na siłę, spytać - chcesz porozmawiać, chcesz wyjść na spacer, itd.
czasu cofnąć się nie da - to warto uzmysławiać,
podjęłaś taką decyzję idziesz dalej, nie grzebać się w temacie

Zupelnie się z powyższym nie zgadzam. Otoz czyz nie dojście do siebie nie oznacza najpierw stawienie czola problemowi przez zobaczenie go w prawdziwym swietle, nawet wg. własnych czy jakiś społecznych zasad, sumienia a następnie przepracowanie tego poprzez nawet zal a potem wybaczenie sobie. Przeciez wybaczenie sobie nie będzie możliwe przez racjonalizacji uczynku, który, jak wynika to z treści, jest dla koleżanki uczynkiem obarczonym ogromna trauma moralna. Rozumiem ze innym osobom popelnijacym rozne czyny wg. roznych kodeksow również radzilabys racjonalizacji powodow swojego postepowania?

" Niestety kobieta nie miała innego rozwiązania.. Nie piszcie mi tutaj komentarzy typu, że mogła oddać do adopcji etc, nie o to mi chodzi teraz. "

To ogranicza możliwość wyrażenia pelnej opinii ale jak chcesz (ponieważ zawsze jest wybor a tu jest taki jaki jest).

Piszesz o drodze farmakologicznej. Z medycznego punktu widzenia można pewne tego typu rzeczy racjonalizować, ponieważ sa roznego typu mechanizmy, które dzialaja np. bez wiedzy kobiety usuwając zle rozwijające się plody w pierwszym miesiącu od poczecia. O czym w szkolach nie ucza. Czy wchłaniane ciaze bliźniacze (ok. 50% wszystkich ciąż). Jeśli natomiast aborcja miała miejsce po ok. 1 mies. kiedy już mozg jest dzialajacym organem to wg. wspomnień ludzi z hipnozy przedprenatalnej jest to już moment kiedy mamy do czynienia z człowiekiem, czyli aborcja jest zabójstwem. Może my tego nie widzimy jasno ponieważ nie widzimy budowy plodu w brzuchu ale jeśli np. rodza się inne organizmy to w ich przypadku rozmiar nie ma znaczenia w stosunku do określenia ich jakości przy określonej budowie.

Wogole badania na temat aborcji sa "ciekawe:. Z tego co pamiętam to chyba badania wloskie pokazaly ze w wyniku aborcji z powodu gwaltow usuwano 25% plodow (dzieci), których ojcami byli nie gwałciciele ale partnerzy kobiet.

Moim zdaniem zamiatanie sprawy pod dywan w niczym nie pomoze. Jest to bowiem zderzenie z własnym systemem wartości. I tak jak kolezanka ma wyrzuty, ktoś inny by nie miał. Wtedy należy nazwac czyn po imieniu i przejść te wszystkie etapy, które przechodzą ludzie popelniajacy określone czyny. Można tez nie zabierać glosu i być jak to opisuje Wielokropek.

Jaaasne, informacje zbierane od lat. Podobnie jak z tą teorią spiskową kolejnych rządów i klonowaniem.
A, to może nie będziemy zamykać morderców, bo tylko "cofnęli rozwój duszy"?

http://vod.pl/programy-tv/odyseja-zycia-od-pozadania-do-plodu/1wh6w#

Ciekawy film z onetu (VOD), który wyjasnia najnowsze odkrycia medycyny w tym względzie. Jak widać z materialu po 3 tyg. nie mamy do czynienia jeszcze nawet z zarodkiem ale po 1 mies. (4tyg.) od zapłodnienia mamy już do czynienia ze zorganizowanym organizmem. Poza tym podane sa informacje o tzw. "naturalnych aborcjach" (15%) ale tylko jednego typu wg. poprzednich znanych mi danych ta liczba była znacznie wieksza (wszystkie typy) w obrebie pierwszych 2 tyg. od zapłodnienia, ale wogole nie jest omawiany problem tzw. hybryd genetycznych gdzie szacuje się nawet 50% lub przez wchloniecie bliźniaka.

Także nie można zamieść problemu pod dywan zabicia dziecka, a  po 1 mies. od zaplodnienia nie da się tego w żaden sposób zracjonalizować.

Co do stanowiska KK w tej kwestii to jest obecnie jednoznaczne ale polemizowałbym ze zgodnoscia tego ze stanem faktycznym, jest tez zmienne i nawet teologowie katoliccy rozninili się w przeszlosci w kwestii momentu powstania człowieka.

Moim zdaniem nie można powiedzieć dokładnie w którym momencie miedzy 3 a 4 tyg. mamy już do czynienia z człowiekiem.

Wracajac do tematu. Trudno mi zrozumieć jak pozbycie się dziecka przez osobe z problemami emocjonalnymi i depresyjnymi miało rozwiazac jej problemy zyciowe. Przeciez znane sa skutki psychiczno-depresyjne po aborcjach tak samo jak znane sa skutki kierowania pojazdami w stanie nietrzezwosci. Widac ktoś ZLE jej doradzil.

Co do duszy, to wg. znanej mi wiedzy istotą jest realizacja tzw. planu zycia, np. niechęć do posiadania dzieci wogole (jeśli taki plan istnieje) jest występowaniem przeciwko temu planowi. Każdy człowiek jest niepowtarzalny i niezależnie od możliwości inkarnacji (do pelnego rozwoju potrzebna jest okreslona inkarnacja a nie przypadkowa, w obrebie bliskich dusz) dlatego kazde występowanie przeciwko planowi zycia (który istnieje) jest raczej zle ocenianie na tamtym swiecie, niezależnie od tego czy to jest morderstwo, czy zmiana czyjegoś przeznaczenia, czy nie posiadanie dziecka wogole. Brak możliwości rozwoju duszy w obrebie jej grupy zatrzymuje ja praktycznie w rozwoju, spowalnia go (w tym ujęciu co pisesz). Pokazuja to badania wspomnień ludzi, gdzie np. kobieta opisuje swoje wręcz niewyobrażalne osamotnienie w zyciu na Ziemi (inkarnowala wyjątkowo sama, bez swoich bliskich dusz).

Czasami jedynie zdarza się ze w tych samych rodzicow rodzi się dziecko z ta sama dusza, kiedy poprzednie "zmarlo". Ale to dalej jest realizacja tego samego plany zycia. Roznica miedzy tym co Ty podajesz (dowolna, przypadkowa inkarnacja) a realizacją określonego planu zycia, jest wręcz ogromna. Poza tym nie ma konieczności inkarnacji w zycie fizyczne dla rozwoju duszy, jest to zawsze jej wybor.

Brałam kiedyś antydepresanty. Lekarka przestrzegała, żebym czasem nie próbowała zachodzić w ciążę. Musiałam się zabezpieczać na 200%. Te leki powodują powstanie wad u płodu, rodzą się później takie małe maszkaronki za przeproszeniem, albo nie rodzą wcale. Jednakowoż bez tych leków można żyć. Gdyby koleżanka je odstawiła natychmiast po zajściu w ciążę, to wylądowałaby w psychiatryku do końca ciąży. Mi lekarka powiedziała wprost, że jak zajdę to mnie zamknie, żeby mieć mnie pod opieką, bo nie wiadomo, co się może stać. A miałam łagodną depresję. Także wyjście by było dla koleżanki - szpital. Ona po prostu spanikowała, a w jej głowie wymęczonej chorobami dziecko to była katastrofa, problem nie do rozwiązania. Może warto, żeby całą żałobę po tym dziecku przeszła jak należy, czyli przez jej wszystkie etapy. Może to, co zrobiła będzie dla niej nauką - że nie ma sytuacji bez wyjścia. Życia dziecku nie wróci, ale wyciągnie wnioski. Jakiś pozytyw dzięki tej sytuacji jest.

Mówisz, że da się żyć.. Nie wiadomo jakby na to zareagowała, ona nie leczy się kilka miesięcy lecz ładnych parę lat, więc terapia farmakologiczna raczej jest nieodłączna.. Cóż, no niestety, musi ze wsparciem moim i bliskich powoli przechodzić tą żałobę. Co się stało to się nieodstanie.. A szkoda.

Wiesz co, o tym nie pomyślałam.. Może dlatego, że osobiście w spowiedzi u księdza nie praktykuje, ale jej podsunę tę myśl, może akurat

hmm, twoje porównanie do obozu jest w pewnym sensie (vs o tyle o ile pięknych rzeczy jest na tym swiecie) trafne a reszta? pisałem kiedyś ze spoglądanie na tamta rzeczywistość z naszej jest jak patrzenie przez dziurke od klucza, widzi się tylko wybiorczy znikomy wycinek rzeczywistości a każdy może widzieć cos innego. jest wiele mechanizmow których sobie nie uzmysławiamy, tak samo ty tak samo ja, które zupełnie zmieniają znaczenie tego co napisałem powyżej (o zyciu na Ziemi). To tak samo jak to ze ktoś siedzi w domu, ktoś jedzie samochodem do pobliskiego miasta, ktoś podejmuje wysiłek zwiedzenia gor, ktoś bierze plecak i jedzie autobusem na drugi kontynent. mam wrazenie ze to co piszesz to "oferta" pojscia po "najmniejszej linii oporu". jednak konkretne zycie zawsze jest wyborem duszy. to co piszesz oznacza jakby niezrozumienie tego, brak akceptacji tego ze ktoś miał wolny wybor swojej woli zyca tak a nie inaczej. zabicie kogos jest wystąpieniem przeciwko tej woli, temu planowi kogos i jest zlem samym w sobie. natomiast chanellingi. mamy 3 rodzaje kontaktow z tamtym swiatem (czy tym co jest poza ziemia) 1. chanelligni to prawdopodobnie kontakty z inna cywilizacja, czyli bytami takimi "jakościowo" jak my, które patrza na tamten swiat przez dziurke od klucza ale widza nieco inaczej 2. byty (dusze) z tzw. niższej sfery astralnej (wprowadzają ferment informacyjny dla własnych celów) oraz 3. objawienia (bardzo zadkie w jakims konkretnym celu). także twoje informacje maja sens taki jak to szaman w jednej wiosce opowiadal szamanowi w drugiej wiosce co jest za morzem, za którym obaj nigdy nie byli

oczywiście, zycie na "roznych planetach" związane jest z rozniacym się polaczeniem ducha i mózgu co rodzi roznice w przepływie informacji i jej dostepnosci, np. nephilim, którzy przebywali na ziemi swego czasu, dość biegle operowali pojęciami takimi jak los, przeznaczenie, prekognicja zdarzeń, związki przyczynowo-skutkowe, itp. jak wiedza, tak jak my operujemy fizyka czy biologia, czyli pojęciami, która dla naszej cywilizacji sa "abstrakcyjne" ale tak samo operowano kiedyś energia struktury przestrzeni, która dla nas jest nadal abstrakcyjna (o ile wogole oficjalna nauka to uznaje) chociaż niektórzy fizycy tacy jak Haramein o tym mowia

przede wszystkim co mi utkwilo w pamięci z opisow ludzi poddanych hipnozie to pewien dość silny nacisk społeczny tam na określony rozwój duszy, ponieważ np. ludzkie z reguly inkarnują w ludziach doszedłem do wniosku ze po prostu pewne grupy preferują pewne sciezki rozwoju, zarzut wiec ze my jako ludzie inkarnujemy "zle" jest zarzutem takim jak zarzut ze smażenie w garnku jest zle, lepiej smazyc na patelni. Koncowy efekt jest taki sam a podobno zyjac na ziemi, osiąga się go szybciej. Oznacza to nie mniej niż więcej, ze dusze ludzkie sa odważniejsze i bardziej zdeterminowane. Tym bardziej odebranie komus takiego planu zycia, który chciał zrealizować jest zle. Poza tym nie rozumiesz wogole tego co oznacza pewne "otoczenie inkarnacyjne", ze to nie jest przypadkowe tylko scisle określone. Zabicie zabiera te otoczenie i możliwość zycia z godnie z wytyczonym planem. Wplywa na wiele dusz.

Piszesz jakby możliwość doświadczania wogole usprawiedliwiala zabranie komus planu zycia. To jakby powiedzieć ofierze gwałtu, przecież żyjesz dalej, nic się nie stało. Dokladnie jest odwrotnie. Zmiana plany zycia jest sprawa dużego kalibru, ma konsekwnecja karmiczne i wymaga wybaczenia po tamtej stronie.

Też mam takie problemy ze sobą i mogę ci doradzić że  możesz spędzać z nią czas, podsunąć jakieś hobby. Zabrać w ciekawe miejsce tak żeby nie myślała ciągle o tym.

BlackAngel, za bardzo bierzesz to do siebie.
Najlepszą rzeczą, jaką może zrobić bliski osoby chorej na depresję, to po prostu być przy tej osobie i być wyrozumiałym, jak nagle np. na środku restauracji zacznie płakać czy zrobi "scenę".

Gorszą to powiedzieć "przytłoczyło mnie to i potrzebuję się odsunąć" - wtedy chory jest wprawdzie pozbawiony wsparcia, ale ciągle wie, na czym stoi i może tego wsparcia poszukać gdzie indziej.

A NAJGORSZĄ, to dawać do zrozumienia, że się jest, wspiera, ale tak naprawdę nie być, bo to za ciężkie.

ALE żebyś dała sobie radę z opcją nr 1, musisz nabrać do tego dystansu. Musisz przeanalizować co możesz, czego nie możesz i nie wymagać od siebie tego, czego i tak nie uda Ci się zrobić. Nie uda Ci się powiedzieć czegoś albo zrobić, co natychmiastowo i trwale poprawi stan Twojej przyjaciółki. Więc bez sensu, żebyś czuła się źle, że nie możesz bardziej pomóc. Lepiej bądź z siebie dumna, bo zaręczam, że bez Twojej obecności, czułaby się dużo gorzej.

Fajnie ze mamy tutaj "przedstawiciela 5tej kolumny wielkiego Demiurga " jednak, moim zdaniem, Twoja filozofia nic a nic w opisanym problemie nie pomoze, sa to wiec pustoslowa, zresztą nawet filozofie mogą wyznawac tylko Ci, którzy się urodzili. Ci drudzy nie mieli takiej szansy. A problemy psychiczne ma wiele osob po aborcji, w tym tych zdrowych, nawet w przypadku policjantow, zolnierzy, prowadzi się roznego rodzaju terapie, ponieważ zabicie kogos nie jest takim ot sobie wydarzeniem, nad którym można przejść do porządku dziennego. W końcu zabijajas kogos dajemu mu szanse na lepsze zycie, ciekawe, ciekawe.

"prawdy historycznej odnośnie historii ludzkości, która jest ukrywana do tej pory, historii sięgającej czasów 300 000 lat temu"

Co jest ta prawda hiostoryczna? Może chodzi o stworzenie, pochodzenie człowieka? Kto za to odpowiada? Jaszczury, Plejadanie, Ci z Oriona,z  3W, 4W czy z 5W? Gdzie ta prawda historyczna jest opisana?