Nareszcie mogę się wygadać.Zacznę od początku.Jestem mężatką od 14 lat.Nasz związek był burzliwy od samego początku ale nigdy nie przestawałam go kochać.Nie rozstawaliśmy się nigdy.Mąż wywijał numery typu ,,jestem pijany i gówno komu do tego" ale nie popadał w alkoholizm.TZN jeden dzień piję ale tydzień choruję.Jednak nie tu problem.Od 8 lat pracowaliśmy razem w jednej firmie.Zapierdziel niesamowity.Praca zmianowa,syf ale blisko do domu i dobra kasa.A i jeszcze taki szczegół 9 facetów ja sama.pomimo harówy atmosfera niesamowita.Wszyscy się zaprzyjażniliśmy i ok.Włącznie z naszym szefem,który ma tyle lat co my.O sory najmłodszy w firmie ale był wporządku.Do czasu.Wszystko zakończyło się kiedy wprowadziła się do niego narzeczona.Zaszła w ciążę i bach jest dzidzia.Ale to nie o to chodzi.NASI chłopcy poszaleli,włącznie z moim mężem.Na jej widok uśmiech od ucha do ucha,zachowanie jakby miał 15 lat(a ma 40) i atmosfera w domu.Nie byłam już jego żoną a tylko służącą.Firmowa miss doprowadziła naszego kolegę prawie do rozwodu.O mały włos nie zostawił żony i 4 dzieci.Ale złapaliśmy go za bety i mu wybiliśmy z głowy ją.Miss zawiesiła oko na nowym pracowniku.Latała z wózeczkiem po całej firmie.Chłopak zrezygnował z pracy bo kochał swoją narzeczoną.Szef o niczym nie wiedział.Pewnego dnia zmiany...nie pracuję z mężem na jednej zmianie bo tak będzie lepiej.Decyzja szefa.OK.Jednak tak się trafiało że byliśmy razem.I co? Mój mąż i miss są po imieniu.Od kiedy? Spojrzenia z ukrycia,uśmieszki, pomocna dłoń mojego męża w różnych drobnostkach.I to na moich oczach.Więc się zaczęło.Na każde pytanie co się dzieje krótka odpowiedż ale ty jesteś głupia.Zrobiłam wywiad delikatny wśród kolegów ale co tam jak oni sami zauroczeni.WYOLBRZYMIASZ i tyle.Pojawiły się teksty typu po co ze mną pracujesz,schudnij,zapuść włosy,itd...Od dwóch miesięcy jestem na zwolnieniu ciążowym.Tak chciałam mieć drugie dziecko i jest.Jeżdżę po męża bo nie ma prawka.Kiedyś zajechałam wcześniej i wchodzę przez bramę,obok domu miss,rozglądam się bo tęsknię za firmą a mój mąż z ryjem do mnie że łażę pod oknami,że włażę na firmę zamiast siedzieć w aucie itd.Szok.Więc w domku znowu awantura.Mam wrażenie że go opanowała.A ona zachowuje się jak słodka idiotka.ale na mój widok spieprza.Nie wiem co robić.
Podobne tematy
Przede wszystkim skupić się na swoim życiu, sobie, mężu i relacji pomiędzy Wami. A nie na obcej osobie, cokolwiek by nie robiła, i jakie ploty by o niej nie krążyły. Najważniejsze jest jak się między Wami układa. A to zależy od Was samych, oboje jesteście dorośli, dobrze wiecie co robicie, to Wy odpowiadacie za to i za Wasz związek, a nie inni.
Nareszcie mogę się wygadać.Zacznę od początku.Jestem mężatką od 14 lat.Nasz związek był burzliwy od samego początku ale nigdy nie przestawałam go kochać.Nie rozstawaliśmy się nigdy.Mąż wywijał numery typu ,,jestem pijany i gówno komu do tego" ale nie popadał w alkoholizm..
Stąd widać, że od początku mieliście dość poważne problemy. Nie wiem, czy udało Wam się to wyprostować, i pogłębić i wzmocnić Waszą relację. Odnoszę wrażenie że nie, że słabo siebie znacie nawzajem, że się nie rozumiecie, nie potraficie się komunikować ze sobą w konstruktywny sposób, jest problem z szacunkiem. Twój mąż Cię rani takimi słowami jak z tą krytyką Twojego wyglądu. Może też przez to masz problem z poczuciem własnej wartości, stąd ta zazdrość u Ciebie. Należało by popracować nad podniesieniem go. Bo na razie zachowanie Twojego męża nie wskazuje na zdradę, a to od niego zależy jak postąpi. To jego zadanie dochować Ci wierności, nie chodzi o to, żeby wszyscy inni(łącznie z Tobą) robili to za niego.
Mówisz że stałaś się służącą, brzmi niepokojąco, ale co to znaczy dokładnie? Że już Cię nie wspiera, nie uczestniczy w obowiązkach domowych, że traktuje Cię jak kogoś do obsługiwania go?
Powinnaś obrzydzić swojemu mężowi tą gwiazdę. Niech jej jasność trochę zblednie, na pewno ma cos z czego nie jest dumna, pomyśl , poszukaj , rusz wodze fantazji . Szkoda męża żeby się dalej angażował , lepiej żeby tobie czas poświecił i zainteresowanie.
Nie wiem co o tym myslec - trudno mi uwierzyc w prawdziwosc tej historii.
Nie wiem co o tym myslec - trudno mi uwierzyc w prawdziwosc tej historii.
Mi tez się wydaje, że ta historia się nie klei.
Lancacter napisał/a:Nie wiem co o tym myslec - trudno mi uwierzyc w prawdziwosc tej historii.
Mi tez się wydaje, że ta historia się nie klei.
Dokladnie. Za bardzo jest to dla mnie podobne do noweli z Brazylii.
Mysle,ze najchetniej bys ta "miss'' wywiozla na bezludna wyspe,bo ta okrutnica tak tych biednych chlopow uwodzi...Napisalas ten tekst z takim typowym babskim jadem.Jak typowa kobieta ,ktora nie wiszi winy w swoim facecie ,tylko w kochance.Bardzo sie to rzuca w oczy.Kompletny brak obiektywiznu-ona ma sie schowac,bo jest pokusa dla mojego meza.Straszne...Pzdr.
Ano byc moze miss zawróciła w głowie Twojemu mężowi.
Pogadaj z nim szczerze. Powiedz mu ze Ci sie nie podoba jego zachowanie ze to Ty jestes jego zona.
Przede wszystkim skup sie na ciąży i przede wszystkim sie nie denerwuj.
Ale oczywiscie miej go na oku.
A jaki jest w stosunku do Ciebie ? Pomaga Ci w domu ? Przy pierwszym dziecku ? Seks byl ? Wiadomo teraz moze byc go mniej albo i wcale wiadomo w ciąży jestes.
Mysle,ze najchetniej bys ta "miss'' wywiozla na bezludna wyspe,bo ta okrutnica tak tych biednych chlopow uwodzi...Napisalas ten tekst z takim typowym babskim jadem.Jak typowa kobieta ,ktora nie wiszi winy w swoim facecie ,tylko w kochance.Bardzo sie to rzuca w oczy.Kompletny brak obiektywiznu-ona ma sie schowac,bo jest pokusa dla mojego meza.Straszne...Pzdr.
Strzał w dziesiątkę niestety. 
Podejście rzeczywiście straszne, a niestety ciągle nierzadko się zdarza, choć wydawało by się, że bardziej faktycznie pasuje do zazdrosnych, sfrustrowanych bohaterek tych wydumanych telenowel szarpiących się o "niewinnego" misiaczka który przecież swojego mózgu nie ma. A u podłoża takiej postawy leży przeważnie zaniżone poczucie własnej wartości i/lub płytka więź w związku. Dlatego w poprzednim poście tak mocno zwracałam uwagę na skupienie się na tym co wewnątrz, a nie na zewnątrz. Czyli na sobie i na partnerze, a nie innych, także(a może szczególnie) jeśli chodzi o odpowiedzialność.