Moja bajka - Mój były chce być moim przyjacielem

Na pewno nie zgadzaj się na przyjaźń. On będzie miał mniejsze wyrzuty sumienia i Ciebie zawsze pod ręką, a Ty będziesz cały czas cierpieć i nie będziesz mogła się z tego "wygrzebać".

Dziewczyny mają rację, w żadnim wypadku nie zgadzaj się na przyjażń.On ma wyrzuty sumienia i tą propozycją je uspokaja,a wszyscy mają być zadowoleni, nie pomagaj mu. Przyjacielem już był, ale zawódł na całej lini,okłamywał cię od dawna. Jak on to sobie wyobraża, żę będzie Tobie opowiadał o ukochanej? Że zaprosi cię na wspólną imprezę? Taka przyjażń da ci fałszywą nadzieję i dużo bólu, nie pozwoli Ci zapomnieć.
Całkowicie utnij z nim kontakt, nie reaguj na jego sms, telefony..., odrzucaj połączenia, nie odpisuj, nie jesteś jego koleżanką, jesteś dziewczyną, którą zranił, okłamywał  i porzucił...on nawet  nie wie czym jest przyjażń.

Nic dodać, nic ująć do tego, co pisali poprzednicy. Byliście razem długo, więc ciężko Ci jest pogodzić się z taką diametralną zmianą. Wszystko Ci go przypomina, wiem jak to jest. Ale poradzisz sobie, musisz znaleźć w sobie siłę, żeby odciąć się od niego, ochłonąć. Myślę, że przyjaźń między Wami będzie możliwa, ale nie teraz - może za jakiś czas, gdy Ty pogodzisz się z tym, że z nim nie jesteś, a on będzie chciał utrzymywać z Tobą kontakt, bo jesteś fajną kumpelą, a nie dlatego, żeby zagłuszyć wyrzuty sumienia. Ale to wymaga nabrania dystansu i zbudowania całkiem innych relacji niż mieliście do tej pory.

tak, zerwij z nim kontakt. Ja jestem w identycznej sytuacji, 4 lata razem oddzielnie ponad 2,5 miesiąca i też raz na jakiś czas dostaje "co tam", a ppotem po takim smsie przez 2 tyg mysle tylko o nim i zyje myslami że on wroci. A nie powinnam tak myslec .
Takich skurwy*** trzeba wyzucic ze swojego życia, niedość że tak łatwo przyszło im się rozstać, mają inne to jeszcze chcą z nami utrzymywać kontakt nie wiem po chu**, jak by sobie niezdawali sprawy jak to może boleć
Zerwij wszystkie kontakty ja nie wyobrażam sobie jakbym miała teraz słuchac od niego jaki to on szczęśliwy.
Mnie też to boli wszystko jest jeszcze za świeże, strasznie za nim tęsknie i on o tym wie, pozostaje tylko zapomnieć, wymazać go z pamięci traktowac jak powietrze.

Kakyuu jakie szanse straciłaś na naprawienie waszego związku, a co przez ostatnie pół roku się nie starałaś? To już wystarczająco za długo. Gdyby chcial to już dawno sam by Cie prosił o powrót. Zerwij kontakt bo nigdy sie z niego nie wyleczysz. I racja Jeśli coś kochasz puść
to wolno, jeśli wroci jest Twoje  jeśli nie nigdy Twoje nie było- trzymaj się tego zdania

Można się przyjaźnić z byłym - już kiedyś o tym pisałam. Ale na pewno nie 3 miesiące po rozstaniu! I nie warto oszukiwać siebie, że to będzie "najlepszy kumpel".
Ja przyjaźnię się ze swoim eks. Zranił mnie mimo, że to ja go zostawiłam To było z 5 lat temu - byliśmy razem półtora roku. Pierwsza moja miłość wielka, poszliśmy na studia, zaczęło się wspólne mieszkanie. Ale mi brakowało trochę rozrywki w życiu, szaleństwa... Więc go zostawiłam. Po długich rozmowach oczywiście, w których on ewidentnie nie chciał zrozumieć moich potrzeb i pomóc mi w ich realizacji. Stwierdziłam, że nie będę się męczyć. Ale co potem? On wyprowadził się, ja niby żyłam pełnią życia - jak chciałam - ale jakoś smutno, cicho było. Po tygodniu dowiedziałam się, że on ma już inną. Zdjęcia na gronach czy innych to był standard już 2 tygodnie po naszym rozstaniu!!!
Teraz ona, jakkolwiek dziwnie by to dla was nie brzmiało, jest moją najlepszą przyjaciółką. Odezwałam się do niej rok po moim rozstaniu z P., jak już byłam zakochana w moim aktualnym chłopcu. Tak samo do niego zresztą.
I tylko dzięki temu możemy się kumplować. Oni już nie są razem. Popełnili ten sam błąd co ty chcesz popełnić, achaja - próbowali się kumplowac tuż po rozstaniu. W efekcie cały czas są między nimi jakieś emocje, ona się miota między nim a nowym chłopakiem.
A naprawdę mój przykład udowadnia, że można się kumplować z byłym - ale tylko jeżeli minie odpowiednio dużo czasu. Dopiero jak zaakceptujesz jego nowy związek. Dopiero, kiedy wiesz, że nic już do niego nie czujesz.
Teraz - to będzie dla ciebie tylko dodatkowe źródło depresji i stresu. Nie warto.

Pomaga też być już zakochany w kimś innym i dopiero wtedy odnowić kontakt z byłym Wtedy przecież nasze emocje już dawno ulokowane są na nowym obiekcie uczuć

ja nie wierze w przyjażn po rozstaniu ,  mam podobna sytuacje poniewaz tez pare dni temu zerwal ze mna chlopak ktory chcial ze mna w grudniu wziac slub, tez zapronowal mi przyjazn mimo ze w taka forme nie wierze ale zgodzilam sie bo ludze sie ze moze poprzez taki kontakt zblizymy sie do siebie .Tak bardzo bym chciala...zeby tak bylo , bo nadzieja umiera na końcu......

Ja przeżyłam w swoim życiu coś podobnego co Wy, Dziewczyny...
Byłam omotana przez chłopaka, ciągle wydzwaniał, pisał, chciał utrzymywać kontakt z moją siostrą ,żeby na bieżąco wiedzieć co u mnie!
A przecież to on ze mną zerwał, skoro facet zostawia takie super kobietki jak my to musi mieć nie po kolei w głowie!!!:D
A tak w ogóle to cierpiałam około 2 lat, bo on mnie nękał a moje rany ciągle rozdrapywane nie miały czasu zabliźnić się..Mowił że mnie nadal kocha, że żałuje tamtego rozstania, tych wszystkich słów. Nawet chciałam mu wierzyć. Ale lekarstwem na zranione serce jest nowa miłość. Mój nowy chłopak pomógł mi wtedy otrząsnąc sie z tego, pomógł mi zapomnieć i uodpornic sie na słowa tamtego: Kocham Cie. Mimo że już z nim nie jestem to jestem wdzięczna za to, że otwirzył mi ocy i pokazał, że potrafię sie uwolnic.
Dziś jestem od 3 lat w stałym zwiazkuz fantastycznym facetem, tamtego "od opętania" widuję na ulicy, nie mówię mu "cześć", może on nie poznaje mnie-bardzo sie zmieniłam od tamtego czasu, nie wyobrazam sobie żeby był moim przyjacielem, za bardzo mnie zranił i za bardzo wyniszczył swoją obecnościa moją psychike...
Ale wiem, że da sie zapomniec, tylko nie odbierajcie telefonów, bo to glos i złudne obietnice mogą zachwiac wszelkie postanowienia!!

Barbie masz rację. Świetnie że udało Ci się zapomnieć, szkoda tylko że trwało to aż 2 lata, ale swoim postem dajesz nadzieję że można się wyleczyć i znów pokochać... )))
Aż mi się cieplutko zrobiło na sercu- tylko trzeba byc konsekwentym i nie utrzymywać kontaktu z bylym który nas przecież zranił swoim odejściem.
To prawda że rany rozdrapywane dłużej się goją, trzeba zrobic wszystko żeby nasze się zabliźniły.

Dziewczyny bardzo wam współczuję.. Ale ja jestem za kategorycznym zerwaniem znajomości z byłym, zwłaszcza gdy to on zostawia.. Ja nigdy nie byłam zostawiona przez faceta, to ja ich zostawiałam ale nigdy nie utrzymywałam i nie będę utrzymywała kontaktu z ex!!

Aleee doświadczyłam kontaktu mojego obecnego faceta z jego ex...
Jego pierwsza miłość, jaka to ona zła nie była, czego ona mu nie zrobiła itd. Aż po kilku latach z pod ziemi się ujawniła i zatruwała mi życie.. Niby wmawiał mi że od dawna nic go z nią nie łączy a jednak się z nią spotykał, bo jaka ona biedna nie była, nikogo nie miała itd. szlak mnie trafiał, pytałam dlaczego nie pozana nas ze sobą??  To ona podobno nie chciała.. on mi o niej opowiadał.. jaka jest głupia i co mu opowiada.. szlak mnie trafiał dlaczego się nią interesuje, dlaczego cały czas za nim łazi... była do takiego stopnia przebiegła, że zapisała się na jego uczelnię ;/ namówiła matkę by kupiła działkę niedaleko jego.. puszczała mu ciągle sygnałki, zapraszała do siebie do domu pod pretekstem, jaka to ona nieszczęśliwa z facetem musi się komuś wyżalić.. Jak nie działało to w końcu wprost mu powiedziała, że żałuje że im nie wyszło i robiła wszystko żeby nas skłócić.. On się na niej poznał ale czasem jeszcze się z nią kontaktuje a mnie szlak trafia

Patrząc na ich znajomość nie uważam że to przyjaźń i tak na prawdę szkoda mi tej dziewczyny, bo ona robi z siebie debilkę a on mi o tym opowiada.. 

Więc dziewczyny weźcie się w garść i nie oglądajcie się za siebie
Ja jestem w związku już ponad 8 lat, różnie się nam układa zależy od dnia i humoru, mieszkamy ze sobą ale jeśli się rozstaniemy to raz na zawsze.. bez żadnych przyjaźni..

Może nie potrzeba w Twoim przypadku dwóch lat, może serduszko, aby się uleczyć, potrzebuje nowej znajomości, albo fajnej koleżanki, która zabierze Cię na imprezkę:) i będzie to trwało krócej?
oby tak było, a czy jest coś co samo z siebie zawsze w życiu przynosiło Ci radość?

P.S. Zerknij na mój opis poniżej;)))

pewnie będę w tej chwili staroświecka i niemodna-ktoś tak sobie pomyśli, ale poradzę Ci coś: pomódl się;)))

A co do zranienia to pewnie będziesz nieufna przez jakiś czas, jednak nie musisz w sumie się wiązać na stałe tylko po prostu spotykać się z kimś, rozmawiać, spędzać czas, aby nie siedzieć i nie myśleć, a już broń Boże obwiniać się za cokolwiek=D 
Głowa do Góry:))

Nie Barbie, nie jesteś staromodna...gdy nic już nie pomaga, zostaje tylko to...modlę się też za niego...ja nie chce żadnej zemsty...to że nie potrafię mu życzyć szczęścia z nią, nie znaczy że chce dla niego źle...
A że głowa czasem zamiast do góry opada w dół...tak bywa...ale próbuję

Barbie...zacytuję ci tekst z naszej ostatniej rozmowy "proszę Cię, wrzuć takie zdjęcie na Nk, żebym wiedział co straciłem"...zrozum tu faceta...
Jak ja mam nie mieć nadziei i siły...jak?

Wiem...po każdej takiej "akcji" łzy mi napływają do oczu...ale masz rację, czasem wolałabym nie wiedzieć co napisał, zwykle te wiadomości rozczulają mnie...np. to żebym mu wybaczyła i żyła dalej bez niego...ciężko mi wtedy bardzo...bo czuję że on mnie jednocześnie odpycha ale i chce mieć przy sobie...

Dziękuję za wsparcie i dobre słowo