Nieśmiały - on

Witam Cię ciepło w tym Nowym Roku
Czytając to co napisałeś, od razu nasuwa się stwierdzenie, że masz strasznie niską samoocenę. Przejmujesz się opinią innych i uważasz się za gorszego. Najczęściej takie zachowania ukazują się w wieku dojrzewania, tak jak napisałeś gimnazjum/technikum. Na pocieszenie powiem Ci, że wiele osób to spotyka. Tylko nie zawsze to widać od razu. Ludzie potrafią bardzo udawać
Na początku co miałbyś zrobić, to zastanowić się nad tym, czego najbardziej zazdrościsz innym. I gdy będziesz to wiedzieć, to pomyśl- czy na prawdę to wszystko potrzebne jest mi do szczęścia? Czy nie mogę być szczęśliwy mimo to?
Piszesz, że nie umiesz znaleźć w sobie zalet. To normalne w takim stanie Ale gdy trochę się pomęczysz i zaczniesz zastanawiać się nad tymi zaletami, to prędzej czy później przynajmniej jedną w sobie odkryjesz. Możesz mieć dużo zalet, ale w tym momencie co jesteś nie zdajesz sobie z tego sprawy, że to masz. Bo tak bardzo skupiasz się na negatywnych rzeczach.
Powiem Ci, że z takich momentów się wychodzi i możesz się zmienić, to jest możliwe. Ale musisz nad sobą popracować. Skończysz technikum, pójdziesz na studia lub do pracy. I to może być właśnie taki powód do 'nowego życia'. Tam już nikt Cię nie będzie znać jako 'nieśmiałego, cichego', będziesz miał czystą kartę. I możesz to wykorzystać. Tylko najpierw musisz popracować nad swoją samooceną. Bo jeśli tego nie zrobisz, to nic nie da, że pójdziesz w nowe miejsce, wszędzie będziesz się tak samo zachowywał.
Musisz za wszelką cenę odkrywać w sobie te pozytywne cechy ! I cieszyć się małymi sprawami

Dziękuję za odpowiedzi. Jak sobie teraz tak pomyśle to oni wszyscy tzn większość ma ze sobą do czynienia na codzień (koledzy,koleżanki z klasy ) Zapewne, gdybym ich znał każdego albo większość z nich z osobna to bym mniej się stresował i mógłbym się świetnie bawić. Źle to rozegrałem, że jakoś nie gadałem tam z nikim, ale jak już mówiłem była taka osoba dominująca ( dusza towarzystwa) i onieśmielony byłem a jeszcze czasami do mnie coś powiedział w sensie "czemu jesteś tak cicho" albo "powiedz coś " to dosłownie byłem czerwony to jest na prawdę denerwujące.

Odpowiadając na Wasze posty : tak mam niską samoocenę walczę z tym nawet sporo schudłem jak tak patrze na lata gimnazjalne i to widać po zdjęciach mimo to i tak nie jestem do końca z tego zadowolony - sporo osób mi mówi, że schudłem itp jednak żyję marzeniem aby wrócić do dawnej "atletycznej" sylwetki a że mamy nowy rok to doskonały sposób na zaczęcie po raz ...nie wiadomo, który walki z tym, ale mam słomiany zapał. Jednocześnie chcę zmienić swoje życie, ale po tygodniu - dwóch wszystko wraca po staremu i zataczam błędne koło.  Co do zazdrości to zazdroszczę wielu rzeczy że ten jest wysoki tamten przystojny ( w sensie jest obiektem kobiecych pożądań ) . Nie jestem jakiś "brzydki" od 1-6 dałbym sobie 2+/3 czasami patrze sobie w lustro i mówię sobie, że na prawdę fajnie wyglądam a innym razem mam ochotę to lustro wyrzucić
Inna sprawa to zarost na twarzy, większość kolegów z klasy ma już konkretny zarost, gdzie ja się ogolę raz na 2 tygodnie i to 1 maszynką przez 3 miesiące wiem, że tego nie zmienie, ale przez mój młody wygląd (20 lat) z tym wiekiem czuję się źle.
Mówicie, że sporo ludzi to spotyka w sensie niedowartościowanie albo właśnie takie bycie cichą myszką i wierzę w to, jednak w moim otoczeniu jak tak spojrzę każdy chłopak jest wyluzowany i ma świetne poczucie humoru zdarzają się osoby ciche podobne do mnie, jednak nadrabiają to świetnym walniętym w dobrym czasie żartem czy ripostą a ja po prostu wszystko obserwuje- jestem bierny.
Mam zalety nie mówię, że nie, ale wobec innych ludzi nie robi to żadnego wrażenia. Np. co z tego, że jestem dobrym kolegą potrafię doradzić skoro w towarzystwie na imprezie to jest bezwartościowa zaleta nie poderwę żadnej dziewczyny. Niby mam jakieś tam poczucie humoru, ale wczoraj mi pokazało to, że jednak nie. Nie wiem czy to dlatego, że się stresowałem mocno, ale nic zupełnie nic mnie nie śmieszyło a śmiałem się sztucznie, przymusowo, gdzie ludzie z tego otoczenia jak ich obserwowałem śmiali się na prawdę z żartów czy jakiś tam ripost. A dodam, że to towarzystwo można uznać za osoby inteligentne.

Volver " ...może na początek spróbuj przynajmniej podtrzymywać konwersację jeżeli ktoś ją z Tobą już rozpocznie"
A co mam zrobić, jeżeli nikt takiej nie rozpocznie w ogóle ? Przykładowo na wczorajszej imprezce nikt nie palił się do rozmowy ze mną.

Dodam jeszcze, że nie zależy mi na żadnym związku z kobietą, bo teraz przy tych wszystkich kompleksach jej nie znajdę to raz a dwa po prostu chciałbym mieć typowe koleżanki a to podniosłoby moją samoocenę. Zrzucam tą wagę i mam nadzieje, że to też będzie kluczowy element.