Witam. Po pół roku rozstałem się z dziewczyną. Bardzo się kochaliśmy, spędzaliśmy razem każdą chwilę, mieliśmy wspólne zainteresowania, jej rodzice traktowali mnie jak syna. Poszło o to, że po naszym wspólnym wyjeździe nad morze miałem ją zawieźć na żagle na dwa tygodnie, a ona w połowie pierwszego tygodnia oznajmia mi, że zostaje na miesiąc. Ja przez te dodatkowe dwa tygodnie wydzwaniałem do niej, bo po prostu usychałem z tęsknoty, jeszcze na domiar złego miałem usuwane ósemki, a ona zamiast ze mną wolała gadać z nowo poznanymi znajomymi. Gdy przyjechała, była śmiertelnie obrażona, zepsuła mi imprezę, którą specjalnie przełożyłem na jej powrót, powiedzieliśmy sobie parę mocnych słów, a potem w ogóle przestała się do mnie odzywać. Po miesiącu, po moich egzaminach byłem z nią umówiony, aby oddać jej rzeczy, znów było niemiło, ale tym razem przeprosiła. Później zaczęliśmy się dość regularnie spotykać, wypady do kina itp., zaczęło być coraz lepiej, a tydzień przed Andrzejkami ze łzami w oczach przeprosiła mnie za to jak mnie potraktowała w wakacje, powiedziała, że jestem najlepszym człowiekiem jakiego w życiu spotkała. Zaczęliśmy się całować, ale przyjechała taksówka i przerwaliśmy. Dzień przed Andrzejkami przyjechała do mojego miasta studenckiego, było naprawdę bardzo miło. W Andrzejki strasznie się pokłóciliśmy, ale po paru dniach zadzwoniła do mnie i jest ok. Powiedziała, że na pewno przyjdzie na tego sylwestra, na którym mam zaklepane miejsce i spróbuje mi załatwić wejściówkę na tego, na który ona idzie. Ale na przykład wczoraj nie chciała iść ze mną do kawiarni, w której pracuje jej znajomy 'no bo przecież on wie, że byliśmy razem i co sobie pomyśli'. Bardzo proszę o pomoc, nieziemsko kocham tę dziewczynę. Ona ostatnio stwierdziła, że rzeczywiście się zmieniłem, że nie jestem już zaborczy, że teraz każde moje słowo jest trzy razy przemyślane. Proszę, pomóżcie.
1 2014-12-23 13:19:52 Ostatnio edytowany przez kuba121992 (2014-12-23 13:26:15)
Podobne tematy
I jeszcze te święta, wszyscy moi znajomi mają kogoś do pary, a mi pozostaje mieć nadzieję.
mają kogoś do pary. lol.
Boże, wiadomo przecież, o co chodzi, wszyscy moi znajomi są w mniej lub bardziej szczęśliwych związkach.
5 2014-12-23 16:10:31 Ostatnio edytowany przez Witcher (2014-12-23 16:11:47)
- Witcher
- Net-facet
- Nieaktywny
Racja, daj sobie założyć smycz i rób wszystko jak paniusia chce 
broń Boże się nie sprzeciwiaj bo będzie foch!
Ty będziesz pieskować a ona miło spędzać czas z jakimś fajnym facetem
Znacznej czesci zwiazkow nie ma co zazdroscic.
Znacznej czesci zwiazkow nie ma co zazdroscic.
Dokladnie. Znacznie wiecej jest w tych mniej szczesliwych.
Wiesz, to właśnie ja założyłem jej krótką smycz. Za krótką.
- Witcher
- Net-facet
- Nieaktywny
Wiesz, to właśnie ja założyłem jej krótką smycz. Za krótką.
To ciekawe czemu to Ty ja nieziemsko kochasz a ona się Tobą bawi
- Shrew
- Na razie czysta sympatia
- Nieaktywny
Pół roku i wielka miłość? 
Największy problem bo kazdy ma parę a ty nie,dlatego daj sobie założyć smycz i bądź grzeczny Facet który jest na każde skinienie swojej kobiety...taki los cię czeka.Po roku otworzysz oczy(a moze i nie)
- Motylek93
- Dobry Duszek Forum
- Nieaktywny
Nawet z tego co napisałeś jasno wynika, że Ty jesteś jej ''sługą''. Dałeś się nieźle wkręcić i wierzysz jej w każde słówko. Przemyśl sobie to ile Ty dla niej poświęciłeś, a ile ona poświęciła dla Ciebie. Spójrz na to obiektywnym okiem, bo na razie widzisz wszystko przez różowe okulary.
No i motylek mi ukradl to co chcialem napisac ;-) Pozostsje mi tylko podpisac sie obiema rekami i nogami.
A co Ciebie obchodzą wszyscy? To, że wszyscy są w szczęśliwych związkach nie jest wyznacznikiem. Żadnym.
Daj se siana, szanuj siebie, dlaczego tak wielu kręci to, co jest tak nieosiągalne?
14 2014-12-27 02:47:35 Ostatnio edytowany przez kuba121992 (2014-12-27 03:01:01)
Słuchajcie, ja nie pytam czy warto starać się do niej wrócić, bo to moja sprawa, czy chcę tego (a chcę z całego serca). Proszę was o porady, mi przez czas od rozstania udało się wyplenić te paskudne zachowania, które ją raziły z mojej strony, całą inicjatywę, proponowanie spotkań, telefony pozostawiłem jej, od tej pory chętnie i regularnie się ze mną spotyka. Ona też znacząco się zmieniła, dojrzała, stała się dużo mniej samolubna i leniwa, bardziej słowna i obowiązkowa. A ona naprawdę mi wiele dała, bez jej wsparcia i pomocy nie udałoby mi się przepchnąć ani warunkowego zaliczenia z anatomii, ani czterech innych trudnych egzaminów (studiuję kierunek lekarski). Potrafiła dla mnie zawalić jakiś swój sprawdzian (to licealistka), żeby do czwartej w nocy pytać mnie przed ważnym kolokwium. Więc proszę o rady, co mogę jeszcze zrobić? (Tylko prosiłbym o coś bardziej konstruktywnego od przedmówców, gdyż na pewno pozbycie się jej na zawsze nie jest moim marzeniem).
I mam wrażenie, także wnioskując z jej zachowania i wypowiedzi, że ona najbardziej boi się opinii otoczenia, matki, ojca, znajomych, ponieważ od zawsze uchodziła za osobę niesamowicie konsekwentną, a w tym przypadku nie może się zdecydować jak postąpić. Zupełnie inaczej zachowuje i odzywa się jak jesteśmy bez znajomych, we dwójkę, wtedy cały lub prawie cały dystans znika, a inaczej w większym gronie, wtedy trzyma mnie na odległość, niedużą, ale jednak.
Jeśli Ci na niej zależy to nie poddawaj się. Byłabym za naprawdę szczerą rozmową i zapytaniem otwarcie, jak ona sobie wyobraża dalszy ciąg Waszej relacji. Wytknij, że robiąc Ci nadzieję i nie wracając do Ciebie miesza i dezorientuje. Po tych wspólnych miesiącach masz prawo żądać wyjaśnień. Niedobrze, że tak ulega wpływom i przejmuje się opinią innych, ale pisałeś,że jej rodzice lubią Cię, więc tu chyba problemu nie ma. Może gorzej ze znajomymi, przy nich jest chłodna by uchodzić za wolną i niezależną ? Także zdanie "a tydzień przed Andrzejkami ze łzami w oczach przeprosiła mnie za to jak mnie potraktowała w wakacje, powiedziała, że jestem najlepszym człowiekiem jakiego w życiu spotkała" moim zdaniem świadczy na Twoją korzyść, choć i świadczy o jakimś wahaniu i porównywaniu z innym(i).
Jeśli ta sytuacja kosztuje Cię dużo nerwów, spróbuj może ochłonąć, znieczulić, skupić na innej sprawie. Nachalne drążenie tematu może zaszkodzić, ale nie udawaj też, że Ci nie zależy. Jeśli chcesz z nią być, niech o tym wie. Jeśli jest warta tego, przynajmniej doceni, może odwzajemni, a na pewno nie wykorzysta przeciw Tobie. Jeśli Cię odrzuci, trudno, walczyłeś, próbowałeś, widać to nie byłaby jeszcze ta jedyna. Choć tego oczywiście, Ci nie życzę. Jeśli nie chcesz życia w takim zawieszeniu i niepewności, też jej to powiedz. Najlepiej rozmawiać rzeczowo, spokojnie, z równowagą macho i mężczyzny wrażliwego :-) Mam nadzieję, że się wyjaśni. Ale może wstrzymaj się jeszcze do Sylwestra, by w razie czego spędzić go jeszcze razem i wesoło.
Powodzenia.
- Dangerous Lioness
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Według mnie nie ma co chłopaka oceniać gdyż pyta nas o rade w innym temacie niż wszyscy się wypowiadają. Wiadomo każdemu trzeba czasem powiedzieć parę słów krytyki ale tu to i tak nie ma sensu. Jak dla mnie skoro jesteś przekonany ze chcesz o nią walczyć(bo nie wnikam w szczegóły twojego związku. nikt nie wie jakie zachowania mieliście sobie do zarzucenia) to powinniście spotkać sie na neutralnym gruncie i szczerze powiedzieć sobie czego wzajemnie od siebie oczekujecie i wyjaśnić sobie WSZYSTKIE sprawy co do których macie wątpliwości. Przedstawcie sobie wzajemnie oczekiwania i po prostu szczerze porozmawiajcie o swoich uczuciach. To powinno pomóc. ale może faktycznie jak radzi moja przedmówczyni wstrzymaj sie do sylwestra, może to pomóc ci bo wspólna zabawa często pogłębia relacje między ludźmi:) Powodzenia
Dziękuję drogie panie 
Piątkowy wieczór spędziliśmy razem, było bardzo miło, w sobotę rano zgarnąłem ją po drodze, pojechaliśmy po zakupy, mieliśmy je zrobić osobno, ale i tak zostałem poproszony o radę w sprawie szpilek. No nic, na razie jest miło, zobaczymy co dalej