Hej wszystkim 
Jestem 19 letnią dziewczyną, w maju będę już 20 latkom ale do tego czasu jestem jeszcze nastką 
Mam dziwne marzenie/pragnienie.
Ostatnio coraz częściej chodzi mi po głowie pewna kwestia, pewna myśl
Chciałabym już założyć czasami rodzinę ze swoim chłopakiem.
Wiem, że to szybko... i wiem że wychowywanie dziecka nie jest łatwe. Mam w domu przykład nastoletniej mamy. Siostra wpadła ze swoim chłopakiem jak miała 17 lat, nie planowali tego ale stało się trudno. Teraz minęło już 8 lat i mają już dwie córeczki 
Dawali sobie radę i dają dalej. Ale czy moje myśli nie są dziwne? Czy to nie za szybko na ognisko domowe w moim wieku? Wiem, że wychowywanie dziecka nie jest prostą sprawą, przez trzy ostatnie lata zajmowałam się swoimi małymi siostrzenicami. Do tego gdy się urodziły, że się zajmowałam nimi już od pieluch. Bardzo lubię słodkie małe szkraby i chciałabym już mieć swoje... ale bardzo boję się reakcji rodziców. Bo nie chce ich bardzo zawieźć. Wiem wszystko po kolei. szkoła, praca, narzeczeństwo, małżeństwo i potem finisz dziecko. Mam za sobą dwie pierwsze kwestie. Mam stałą pracę szkołę skonczyłam na wysokim poziomie i kształcę się dalej. Z powodu problemów w domu nie mogłam jednak iśc na studia ale uczę się Jestem odpowiedzialną osobą, ale z charakterkiem i swoimi zagrywkami jak każdy. Ale czy moje myśli//pragnienia nie są czymś dziwnym? może powinnam iść do jakiegoś psychologa żeby trochę pomógł mi zrezygnować z tych myśli? sama nie wiem ...
- neonia
- Wkręcam się coraz bardziej
- Nieaktywny
Podobne tematy
Moja mama mnie urodzila w wieku 20 lat , moj tata mial 23 lata. I sa zadowoleni, normalny wiek moim zdaniem
Pierwszą Córkę urodziłam, gdy skończyłam 25 lat. Wiem, że nie byłam na to gotowa. Emocjonalnie... A wiesz o co zapytałam tuz po urodzeniu? Czy ma wszystkie paluszki u rączek i w stopkach. Teraz jest śliczna młoda kobietką. Próbuje swoich sił w modelingu i nie ma na dzień dzisiejszy na niej śladów mojego braku potrzeby bycia Mamą. Ja się wciąż uczę nią być. Więc jeśli masz takie potrzeby płynące z wewnątrz? Cóż. Twoja decyzja.
Pamiętaj jednak, że należy takową podjąć wespół ze swoim partnerem. I mieć niestety na względzie aspekty ekonomiczne. Wiem... Możesz uznać mnie za wyrachowaną bezpodmiotową babę, ale na dzień dzisiejszy nie możesz myśleć tylko o sobie. Myśl perspektywicznie. Z rozsądkiem. Myśl o tym dziecku, które chcesz powołać do życia. Chyba, że masz pewność wielkości Wszechświata, że osoba, którą masz u swego boku chce tego samego.
Kiedy okazało się, że spodziewam się mojego pierwszego Dzieciątka, nie byłam zachwycona. Wiesz co usłyszałam? "Trudno... Jakoś się wychowa..." Skłamałabym, gdybym powiedziała, że zdziwiłam się temu co usłyszałam...
- bbasia
- Redaktor Działu Psychologia
- Nieaktywny
Myślę, że jeżeli Twój chłopak jest tak samo odpowiedzialny jak Ty i też chciałby założyć rodzinę to nic nie stoi na przeszkodzie. Masz pracę, jesteś samodzielna, wiesz czym pachnie wychowywanie dzieci. To tylko moda ostatnich lat, że w wieku dwudziestu lat jest się nieodpowiedzialnym, imprezującym dzieckiem.
Mam 40 lat i dziewiętnasto i siedemnastoletnich synów. I większość moich koleżanek ze szkoły ma dzieci w podobnym wieku. I to było tych dwadzieścia lat temu normą.
I powiem Ci, że to jest bardzo fajne - być młodą mamą. A potem nadal być młodą mamą mającą duże dzieci
A studia spokojnie robi się również przy małych dzieciach. Przynajmniej człowiek wie, że musi się sprężać. A wyjazdy na zajęcia są miła odskocznią od dnia codziennego.
Ja też już bardzo bym chciała mieć rodzinę:) A mam 23 lata:) Doświadczenie już jakieś masz ( dzieciaki siostry) więc myślę,ze możesz działać:) Nie powinnaś się martwić rodzicami. Skoro jest praca i czujesz się gotowa to nic nie stoi na przeszkodzie;)