odpowiedzialność

Twój mąż ma fajną pasję - rower. A ty się po prostu czepiasz, bo nie rozumiesz, jak to jest kiedy robi się to, co się kocha i czerpie się z tego przyjemność. Gdyby mój facet truł mi non stop, że mam coś w domu robić, podczas gdy ja jestem totalnie zakręcona na punkcie pewnego sportu ogólnie uznanego za ekstremalny, gdyby mi prawił kazania o odpowiedzialności to zaliczyłby w najgorszym przypadku porządnego kopa.
A nie pomyślałaś, żeby chociaż raz w tygodniu odholować dziecko do babci lub cioci i sama wsiąść na rower i zacząć jeździć z nim? Dopływ tlenu plus ruch = zastrzyk endorfin. Nagle poczujesz się całkiem fajnie i przejdzie ci ochota na zrzędzenie. A do tego będziesz miała podstawy do wypracowania kompromisu: skoro dzielicie hobby to obowiązki domowe także. Albo poszukaj sobie jakiegoś ciekawego zajęcia, ale takiego, które absorbuje cię w 50 procentach. Tak żeby sam odczuł jak to jest, kiedy ciebie nie ma, bo robisz coś fajnego dla samej siebie, a on zostaje z dzieckiem w domu.

I tak na marginesie pasja pasją ja też mam ale nie kosztem całej rodziny bo to też obowiązki a nie tylko przyjemnośći i wręczanie się innym.

izunia02, dobra, nie ględzisz. Nagle zaczął na tym rowerze jeździć? Może jest jakiś powód, dla którego woli to od siedzenia w domu z tobą i dzieckiem? Ile on ma lat? Zmienił ostatnio środowisko, pracę, znajomych? Rozmawiałaś z nim w ogóle, nie licząc tego delikatnego upominania? Myślę, że on wszelkie uwagi na temat odpowiedzialności odbierze jako atak na siebie i swoją pasję. Ja bym tak zrobiła. No bo w końcu najważniejsze w życiu jest znaleźć coś, co się kocha, co daje nam radość i to robić. A obowiązki domowe radości nikomu raczej nie dają.

WitchQueen, sporty walki bardzo się w życiu przydają. Tak samo jak noszenie w torebce gazu pieprzowego. Kobieta, która potrafi o siebie zadbać, która potrafi walczyć zawsze będzie czuła się bezpiecznie. Kiedyś miałam epizod z kung-fu, wcześniej z judo, ale nie podobało mi się, raczej mój ojciec nalegał, więc jako grzeczna córeczka tatusia robiłam, co chce. Raz mi się te umiejętności przydały i mam nadzieję, że nigdy więcej. Później był taniec towarzyski, potem taniec brzucha, a teraz od kilku lat jest wspinaczka. W tej chwili ostro przygotowuję się do zimowego sezonu tatrzańskiego. Zawsze byłam aktywna i nie rozumiem kobiet, które sport mają w pogardzie, a swojego faceta widziałyby przed tv najlepiej.

Sorry ale ja to widzę jakoś inaczej bo gdyby jechał na godzinę ale jak wyjdzie to go nie ma 4-5 a wszystko na mojej głowie już nie wspomnę że nasz syn mimo że jest bardzo inteligentny ale ma dużo wrodzonych braków dlatego w zeszłym roku miał nauczanie indywidualne, i nauka z nim to masakra. Więc rozumiem że mam być zadowolona ze mąż ma pasję wracać z pracy po17 uczyć się z dzieckiem do 20 sprzątać i inne rzeczy po nocach. Żyć nie umierać super cieszę się że mój mąż jest wysportowany i ma pasję. A to że już mam wrażenie że mam dwoje dzieci to nic i trzeba wszystko palcem pokazywać to nie szkodzi, szkoda że mi nikt nie mówi i jakoś wszystko jest porobione tylko jak długo to jeszcze wytrzymam tego nie wiem.

Droga Izo, nie ma obiektywnej odpowiedzi na Twój problem a wszystko zależy jak sobie meza "wychowasz". Jakis czas temu pojawil się na forum temat siłowni i spędzania tam całego czasu przez parnera a odpowiedzi w temacie były na pewno nieobiektywne, przewazaly glosy ze strony tych co "sport uprawiają".

Tutaj mamy kilka problemów:

1. Oczywiście ze hobby, zainteresowania sa ważne i nie należy ludziom im zakazywać, z drugiej strony pojawia się kwestia czasowa oraz w przypadku autorki "monotematyczność" rozmow z mezem. To drugie mnie bardzo niepokoi bo w pracy mam taka kolezanke która przez prawie 1,5 roku była "monotematyczna" i wszyscy mieli tego serdecznie dość keidy wchodzila i już było wiadomo o czym będzie mowic. Jest to wiec również kwestia kultury oraz dostrzeganiem drugiego człowieka.
Ja mogę się czyms fascynować ale z czasem zauwazylem ze nie każdego to interesuje, nawet jeśli chodzi o parnera. Za to sa na pewno inne wspólne tematy. Trzeba się tutaj nauczyć komunikować i mowic prosto ze może porozmawiajmy o czyms innym, wiesz dzisiaj to, tamto. Moza tez trochę zainteresować się hobby meza i pobutac o to i owo. Chodzi o to żeby maza widział akceptacje tego co robi a z drugiej strony żeby zauwazyl ze również sa inne aspekty zycia i rozmowy z Toba nie musza dotyczyc jego hobby.

2. Zupelnie inna sprawa wrzucana do jednego worka jest aspekt czasowy hobby. Otoz można mieć pretensje o podzial obowiazkow ale to trzeba sobie wypracować poprzez wychowanie parnera i rozne "sztuczki" jak choćby z ta opisane o swoim hobby. Prawdziwy problem jest inny. Jeśli spędzamy mało czasu z parnerem to oslabia się wiez emocjonalna miedzy nami, co może skutkować roznymi problemami w przyszłości, w malzenstwie, ze zdrada czy rozpadem związku wlacznie. Dzieje się tak dlatego ze druga osoba oczekuje poswiecenia czasu, uwagi i spedzanai go razem, zwłaszcza ze tego typu potrzeby spelniaja układy towarzyskie a jeśli ich nie ma w pracy czy poza domem w postaci przyjaciol, to spelnenia tej potrzeby oczekuje się w domu.

Jeśli wiec sytuacja wygląda tak, ze nie spędzamy ze sobą tych chociaż 2h dziennie oraz dnia w weekend to to nie jest malzenstwo, tylko układ domowo-hotelowy. W temacie siłowni były przykłady ze ktoś przychodzi z pracy, idzie na silownie wraca po 23, potem pracuje w domu w weekendy. To typowy układ domowo-hotelowy a nie normalne malzenstwo. I nie dziwi wtedy ze ludzie uciekają na silownie bo w domu zla atmosfera.

W Twoim przypadku maz spedza chyba 1 - 1,5 dnia w weekendy w domu, wieczory w domu wiec należy to jakos efektywnie wykorzystać, bo jeśli wraca z roweru i idzie spac to nie jest dobrze, czy nie ma go caly dzień w weekend, tak samo nie dobrze. Natomiast jeśli macie wieczorem te 1-2h dla siebie, dzień czy pol dnia w weekend (jeśli powrot po południu oznacza powrot po 16,17tej to nie jest dobrze - niech wyjezdza wcześniej) to trzeba je dobrze wykorzystać. Poza tym ważne dla wiezi rodzinnej sa wspólne posiłki czy to codzienne kolacje, czy sniadanai i obiady w weekend. I o to trzeba walczyc bo inaczej - mamy hotel. Natomiast oddzielna sprawa sa obowiązki bo tu czujesz się niedoceniania. To kwestia organizacji i wychowania. Można np. zrobić grafik. Na pewno masz tutaj dużo racji w tym co piszesz i możesz zastoswoac dużo inwencji organizacyjnej.