Zakochanie po długim czasie. Czy jest szansa na związek?

Tobiaszu, pamiętam Twoje poprzednie posty i cieszę się bardzo, że kogoś tu za granicą poznałeś.
Pytanie tylko zasadnicze do Ciebie: czy ona jest Polką? Czy jeśli się z nią zwiążesz to wrócisz z nią do Polski?
Ja Ci życzę jak najlepiej i jeśli Ci na niej zależy to działaj. To, że dwa razy się nie udało, nie znaczy, że trzeci raz ma się nie udać, prawda?

Wsuwanie karteczek pod drzwi jest dobre w podstawówce. Zamiast tego proponuję rozmowę, jak jest np. w domu i robisz kolację to zapytaj czy ma ochotę i zjedzcie razem przy stole i od razu będzie okazja żeby porozmawiać.

Trochę minęło czasu, więc chciałem wam opisać jak to dalej się potoczyło.

Na ten moment mam ogromny mętlik w głowie. Za dużo by opisywać tutaj wszystko ze szczegółami, ale pokrótce chociaż tyle. Zaczęliśmy się spotykać, jako, że wynajmujemy pokoje w tym samym domu to spotykaliśmy się u niej. Były pocałunki, przytulanie itp. Sexu nie było. Ona miała chłopaka (od kwietnia) mieszka on w innym mieście, którego zostawiła, bo zdradza, kłamie itp. Nam układało się coraz lepiej, mówiła wiele ciepłych słów itp. Miałem wrażenie, że wszystko idzie w dobrym kierunku. Przez poprzednim weekendem wyczułem, że coś jest nie tak, stała się chłodniejsza, domyślałem się, że chodzi o jej chłopaka. Po 2 dniach wróciła do domu i dowiedziałem się, że pogodziła się z byłym. Jak to usłyszałem, to tylko podszedłem dałem jej buziaka w policzek o wróciłem do siebie. Dostałem tylko wiadomość "przepraszam". Następnego dnia kompletna cisza z mojej strony, wróciłem wieczorem do domu, ona do mnie zapukała, chciała pogadać, ale ja jej powiedziałem, że rozmawiać nie ma o czym, że wszystko już zostało powiedziane. Mówiła, że nie jestem jej obojętny, że nie potrafi zapomnieć tego co było między nami. Powiedziałem jej, żeby dała mi spokój, żeby zapomniała o mnie i wykasowała mój numer. Wiedziała dobrze, że cierpiałem już i po raz pierwszy od 1,5 roku otworzyłem się przed kobietą. Przepraszała, że nie tak to miało być. Że nie chce o mnie zapomnieć, żebym się od niej nie odwracał. Zaczęła się do mnie przytulać, całować mnie... zdziwiło mnie to, przecież wróciła do chłopaka... łapała mnie za rękę, płakała kiedy mówiłem, że to nie ma sensu, że to jest koniec. Miałem wrażenie, że to ją z nią zrywam. Chociaż tak naprawdę razem oficjalnie nie byliśmy. Ogólnie atmosfera się rozluźniła, pośmialiśmy się, spędziliśmy fajnie wieczór i się pożegnaliśmy... do ostatniej chwili nasze nie spuszczała ze mnie wzroku ani ja z niej. Dostałem od niej miłego sms na dobranoc, następnego dnia napisała jak w pracy itp. Często pisze pierwsza, praktycznie cały czas. Szybko odpisuje na sms. Kiedy zapytałem ją czy jest szczęśliwa, odpowiedziała, że nie wie. Chciała, żebym ją przytulał, ale ja jej powiedziałem, że zajętych dziewczyn nie tykam. Nie wiem co o tym myśleć. Niby wydaje się zaangażowana, że jej zależy, ale po co ten powrót do byłego? Nie rozumiem.

Musisz zadać jej podstawowe pytanie: Czy chce układać sobie życie z Tobą, czy wraca do byłego. Nie może być tak, że będzie się gdzieś tam dalej spotykać z byłym i gdy wróci do domu, to będzie do Ciebie przychodzić i się przytulać. Sam przecież nie wiesz jakie relacje teraz ma ze swoim byłym. Musisz mieć głowę na karku, a ona niech się zastanowi i powie Ci czy to ma sens, czy lepiej żebyś odpuścił.

Ona jutro przeprowadza się na nowy pokój, bliżej pracy i za mniejsze pieniądze. Jej chłopak mieszka w innym mieście, są razem pół roku, nigdy nawet razem nie mieszkali. Sama opowiadała jak wiele razy ją ranił, zdradzał, okłamywał, co 3 dni miała z nim rozstania i kłótnie i dopiero jak zobaczył, że ja się wokół niej kręcę zrozumiał, że ją kocha. Nawet pewnego dnia pisał do mnie z pretensją, chociaż zielonego pojęcia nie wiem skąd wiedział, że ja to ja, skoro ona podobno mu tego nie powiedziała.

I w głowie plączą mi się ciągle dwie opcje. Czy zawalczyć ze wszystkich sił o nią, czy po prostu zapomnieć i zakończyć tę znajomość. Widzę, że jej zależy... wykazuje zainteresowanie. Ale cały problem w tym to jej chłopak i jej powrót do niego. Nie wiem co robić. Nic do niej nie piszę. Wczoraj chwilę popisaliśmy, pośmialiśmy, było wesoło. Ale nie mogę pozwolić na to, żebym był tym drugim.

Co z tego, że fajnie Wam się razem pisze, rozmawia i w ogóle jest miło, gdy razem spędzacie czas. Ona nie powiedziała Ci wprost, że urywa z byłym wszelkie kontakty i zamierza układać sobie z Tobą życie. Więc ochłoń... Po co masz się starać, po co sobie robić nadzieje, jeśli nie masz gwarancji, że Go zostawi. A może cały czas się Tobą bawi. Niektóre kobiety to urodzone aktorki i nawet rozpłaczą się na zawołanie.

I to byłoby chyba na koniec tej znajomości, chociaż zakończyła się ona w bardzo dziwny sposób. Otóż, wydawało mi się, że wszystko idzie dobrze. Nasze relacje były ok, ona często pisała, dzwoniła jako pierwsza. Nawet jak się pokłóciliśmy, ona pierwsza się odzywała. Aż nagle przyszedł niedzielny wieczór. Na mieszkaniu (na którym ona już nie mieszka) pobiłem się z pewnym chłopakiem, bo ją obrażał. Rozmawiałem z nią, powiedziałem jej o tej sytuacji. Dopytywała kto to itp. Ale nic jej nie powiedziałem. W nocy dostałem od niej tylko wiadomość, że nie chce robić mi kłopotów, przeprasza i znika z mojego życia... zdębiałem. Jeszcze przed tą bójką sama do mnie zadzwoniła i normalnie rozmawialiśmy, a później taki sms. Odpisałem jej, że nic na siłę, że mam nadzieje, że się jej ułoży. Odpisała, że ze szczerego serca życzy mi żebym był szczęśliwy i że ma nadzieje, że mi się ułoży i że przeprasza za wszystko. Dwa dni nic nie pisaliśmy, po czym nie dawało mi to spokoju, że ona uważa, że przez to, że najpierw jej chłopak mi groził, później w jej obronie pobiłem się, ona uważa, że to przez z nią mam kłopoty i znika... napisałem jej wczoraj, że może chcieć zniknąć z mojego życia, ale na pewno nie zniknie z mojego serca, czy tego chce czy nie. Nic nie odpisała, nie pisze. Usunęła z facebooka. Nic z tego nie rozumiem... Jak osoba, której wydawało się, że zależy, mogła tak w jednej chwili po prostu się usunąć... Przecież gdyby nie doszło do tej bójki z pewnością dalej byłoby tak jak dawniej...