miłość od pierwszego wejrzenia kontra ta po długim czasie...

Myślę, że na każde z tych pytań jest jedna odpowiedź: TAK.

Co życie to inna sytuacja Nie ma na to jednego prostego wyjaśnienia.
Ja uważam, że miłość od pierwszego wejrzenia jak i ta co budzi się wolniej do życia są równie silne a to jak długo trwaja zależy od dwojga ludzi, ich charakterów, poglądów na życie i wielu innych czynników
Nie da się stworzyć jednej recepty na wszystko.

Są ludzie co żyją da miłości a są też tacy co uczucie kładą na dalszy tor a są z kimś jak to napisałaś z rozsądku lub dla korzyści materialnych.

Świat jest ciekawy bo każdy jest inny.

Ja miałam w swoim życiu dwie prawdziwe miłości, jedną w wieku nastoletnim, która trwała parę lat i rozpadła się tylko dlatego bo byliśmy za młodzi na tak wielkie uczucie i nie umieliśmy sobie z nim poradzić, a drugą obecnie, kiedy jestem przed 30. Obie były "od pierwszego wejrzenia". Zarówno w moim odczuciu, jak i w odczuciu tych dwóch moich partnerów. Coś czego się nie da logicznie wytłumaczyć.
Oczywiście w tej przerwie miałam również inne związki, które próbowałam budować na przyjaźni, zwykłym "podobaniu się" fizycznym, jakaś fascynacją partnerem, dopiero po lepszym zapoznaniu się, i mimo że jakaś tam więź powstawała to nigdy nie było to TO SAMO. Dlatego w miarę szybko się rozpadały. Nie dawały one tej prawdziwej satysfakcji i radości z bycia z kimś.
Do niedawna byłam przekonana, że można tylko raz tak prawdziwie zakochać się "od pierwszego wrażenia", a jednak życie mi udowodniło, że na szczęście tak nie jest. Trzeba tylko trafić na tę właściwą osobę. A to jest chyba rzadkość. Ja w każdym razie w przeciągu 12 lat miałam tylko dwa razy taką sytuację i tylko te dwa związki tak naprawdę się dla mnie liczą, pozostałe uznaję za przygody. W ogóle nie mogę tego nawet porównać.
Dlatego wychodzę z założenia, że po pierwsze istnieje taka miłość "od pierwszego wejrzenia", a po drugie jest ona dużo silniejsza niż każdy inny związek partnerski. Uważam, że to jest ta prawdziwa miłość, gdzie dwie bratnie dusze się odnajdują i od pierwszej chwili wiedzą, że chcą ze sobą być na zawsze. Jakaś ciężka do opisania, intensywna "chemia".
Z mojego doświadczenia taki związek jest nieporównywalnie piękniejszy i ma większą szansę na przetrwanie:)

hmm każdy człowiek jest inny, więc ciężko o jakąś jednoraką interpretację. Ja bym jednak tutaj doszukiwała się jakiegoś drugiego dna, po pierwsze ma za sobą toksyczny związek, więc tacy ludzie zazwyczaj szukają później partnera, który będzie przeciwieństwem ex, a może jeszcze więcej przykrości spotkało go w życiu ze strony bliskich i dlatego, gdy w końcu poznał kogoś kto naprawde bezinteresownie go kocha również ulokował w nim uczucia. W końcu poznał kogoś gdzie warto. Ja mimo wszystko podchodzę sceptycznie do takich związków i uważam, że jeśli ktoś nie podoba się komuś fizycznie to prędzej czy później odbije się to na związku. Wydaje mi się, że istnieje taka możliwość, że gdy już nacieszy się tą miłością swojej partnerki to może znów zacząć patrzeć na nią sceptycznie i może się to rozpaść. Ale tak jak zaznaczyłam na początku, każdy jest inny.

Nie rozumiem, nie pojmuje jak można być z kimś na zasadzie, że obecna laska jest przeciwieństwem  ex, gotuje, sprząta i nie podskoczy wyżej bo wie, że facet jestem najlepszym czymś co jej się w życiu trafiło, a przy tym facet rozpowiada wszem i wobec że to ta jedyna i będą już do końca się tak kochali podkreślając, że nie jest dla niego wystarczająco mądra i ładna, ale wygodne życie z nią ma. Bo on chyba naprawdę ją kocha, albo myśli że ją kocha. Ona natomiast zachowuje się tak jakby żyła po to, żeby mu sprawiać radość w życiu- obiadki, łożko co 2 h. i kontrola co wieczór.

Też racja btw. nie wiem czy tak da radę od pierwszego wejrzenia. Ja zawsze czuje, że ktoś mnie kręci na pierwszy rzut oka, ale moim zdaniem lepiej budować coś na przyjaźni połączonej z namiętnością, że tak powiem i codziennym zaskakiwaniem partnera czymś nowym

Dzięki za odpowiedzi! Bardzo mnie pocieszyłyście swoimi odpowiedziami :*