Jestem singielką pierwszy raz w życiu - po 30-stce

Zawsze mi było daleko do wszelkich poradników, jestem momentalnie zniesmaczona tytułami typu "Jak być szczęśliwą itd". Jeśli zaś chodzi o damsko-męskie kwestie, to nie wyobrażam sobie czegoś innego niż naturalny "flow", "ping pong" itd. To dla mnie oczywistość.

Chodzi o to, że ta intuicja mnie najwyraźniej zawiodła. Nie wiem, czy popadam w desperację - mam nadzieję że nie .

Generalnie poszukując spokoju poznałam Jegomościa i ktoś mi wpadł w oko po kurcze 10 latach. Myślę sobie: timing beznadziejny, no ale nie mam wpływu na wszystko i spotkaliśmy się kilkukrotnie. Wielogodzinne randki, na których ja ten flow czułam. Były śmieszne chwile związane z moim niedoświadczeniem np.:

ON (chcąc zapłacić w restauracji, co mnie zaskoczyło): Jesteś z tych wojujących, co nie dają za siebie płacić?

A ja nie wiedziałam, z których jestem

Później była domówka i taniec i... No właśnie ja nigdy w ten sposób z nikim się nie dotykałam - dotykał w ten sposób moją głowę, że czułam BŁOGOŚĆ:) Było mi bardzo przyjemnie.
A później on wyjechał mi z elaboratem, który można by skrócić tak "na razie nie chcę się żenić, a nie ma sensu się dobrze bawić czyimś kosztem skoro ja się żenić nie chcę, nie jestem na to gotów". Jegomość oczywiście elokwentny więc ujął to innymi słowami.

Niestety Jegomość jest z tzw. najbliższego otoczenia więc jeszcze przy jakiś okazjach go zobaczę, ale czuję się dość zażenowana. Wyszło tak właśnie desperacko i nie wiem czy to ze mną jest nie ok, czy jak, ech.

Yeah - dokładnie tego się obawiam! Choć włąśnie obok tego "wygłodniała" dodałabym jeszcze "zielona". Miałam nadzieję, że tak nie jest, ale bo tym jego elaboracie wnioskuję, że takie wrażnienie mogłam zrobić (?!). Fakt, myślę, że nieco się zaangażowałam, ale też bez przesady. Nie wiem po co się miałabym spotykać, gdyby żadne emocje nie przychodziły.

Zakończenie znajmości w ten sposób, że ja bym chciała nie wiadomo co, on mi tego dać nie może nazwałabym własnie zakończeniem znajomości. Czyż nie byłoby desperacją tworzyć w tym temacie jakiekolwiek projekcje?

Ogólnie temat z dodatkowym "ciężkim" kalibrem, więc myslę, że nie ma tutaj miejsca na przeciąganie liny. To najbliższy przyjaciel (jużzaraz) męża mojej siostry. Skądinąd zatem wiem, że raczej nie jest to typ gierki/podchody/dobra zabawa/zapasy w kisielu.

Hehe - ale oczywiście na weselu będzie jednakowoż nieco nieswojo:)

Wolałabym właśnie umieć przewidzieć takiego kosza w przyszłości!

Hehe no właśnie tak zapewne to wyglądało , przynajmniej on tak to jakby przedstawił.

Nie odczuwam jednak chyba parcia na związek, raczej nie wiem czego chcę. Chyba ten fizyczny kontakt mi się za bardzo spodobał.
Samotna jestem pewnie już długo, zawsze byłam i mimo ?dołów? jestem bardzo samodzielną osobą.

Jeśli chodzi o zwiewanie facetów ? to no nie wiem. To nie jest tak, że ja się chcę umawiać, a ktoś mi zwiewa. Raczej ucieszyłam się, że wreszcie chciałam się umówić z tym Jegomościem, ponieważ większość facetów  mi się właśnie nie podoba i nie oddaję flirtów bo nawet nie mam na to ochoty. Nigdy też nie lubiłam się bawić swoimi uczuciami.

Serio? To jak mi się facet spodobał to powinnam sobie odpuścić, bo mam poznać siebie? Ja właśnie zdecydowanie za dużo filozofuję? Podoba mi się chłopak, umawiam się z nim i zobaczymy co będzie!

Czy to jakaś matnia - ruch w każdą stronę jest moim błędem?

No właśnie nie wiem dlaczego to wygląda tak jakbym się rzucała jak szczerbaty na suchary??

Poddaję się.

Nie walczę, tylko usiłowałam znaleźć odpowiedź na pytanie.

Ale racja.
Głupia zdesperowana dzida, która szuka na siłę reproduktora Ok jakoś sobie z tym żyję. Nie ma sprawy. Naprawdę mam większe problemy niż to, że facet mi dał kosza!

A ja tam autorkę bardzo dobrze rozumiem. Sama po dłuższym związku zaczęłam wychodzić i się zdziwiłam. Przez lata świat się zmienił, ale też zmieniłam się ja.

Po kilku latach ostatnich gdzie nie udało mi się stworzyć relacji dłuższej niż rok powiem Ci, że spotkasz różnych ludzi:

- po przejściach - niestety nie jesteśmy nastolatkami, to nie etap pierwszych miłości, każda jest inna;)
- "oczytanych" - czytaj takich co sobie poczytali poradniki i przeprogramowali swój, zamiast być sobą, korzystają ze strategii książkowych;)
- świeżo po rozstaniu, czytaj za szybko chcą nowej relacji,
- pouzależnianych od rodzin, znajomych, kolegów, cudownych ex, internetu itp.,

- czystych - bez powyższych, ale to wymierający gatunek;)

Twoich pobudek nie oceniam, ani gościa tego też, bo i nie takie było pytanie:).

Bądź sobą, w dystansie do świata, osób, ale też SIEBIE, tak naprawdę sama nie wiesz kim jesteś po tylu latach związku, a my czytelnicy nie wiemy, kto był stroną "rzucającą" i jaka przyczyna po tylu latach. A to ma znaczenie w postrzeganiu świata.