Witam,jak po nazwie tematu możecie się domyślić,że jestem facetem który chce pomóc przyjaciółce. No...byłej przyjaciółce. Przyjaźniliśmy się od ładnych kilku lat (3-4) a znamy się dużo więcej. Gdzieś od roku regularnie się kłócimy (sprawy sercowe,ale nie jest to na tyle istotne bym tutaj podawał szczegóły),ona zawsze po każdej kłótni zgrywała twardą,ale kilka dni temu wyszło szydło z worka...ma się za totalną pokrakę przeze mnie,ma zerowe poczucie własnej wartości i przez ten rok regularnie płakała (nigdy o niczym mi nie mówiła,taki ma charakter). Chodzi mi o to by się pogodzić (z tym nie będę miał problemu) i o to by pomóc jej odzyskać poczucie własnej wartości i by zaczęła się cieszyć z życia. Czy macie jakieś porady? zastanawiałem się wiele dni jak mogę jej pomóc odbudować poczucie własnej wartości,ale nie jestem w stanie nic wymyślić sensownego...czy znajdują się tutaj kobiety które również miały praktycznie zerowe poczucie własnej wartości,ale udało im się to przezwyciężyć? Jak do tego doszłyście? Jestem świadom,że przede wszystkim musi ona nad tym pracować,ale chcę pomóc na tyle ile jestem w stanie,bo jestem jej to winien.
Podobne tematy
- On2020
- Tajemnicza Lady
- Nieaktywny
Hmm może po prostu spraw by się czuła jak kobieta? weź jej czasami daj jakiegoś kwiatka i powiedz "piękna róża dla pięknej kobiety" albo wal jej komplementy, jakie ma piękne włosy takie kobiece itd. by poczuła się jak prawdziwa kobieta, rozumiesz co mam na myśli?
Poczucia własnej wartości nie odbudujesz jej tak ot sobie, w 5 min, to się buduje cały czas. Ja myślę, że wystarczy abyś był przy niej, jako przyjaciel w ciężkich chwilach, wspierał ją podczas ponoszenia porażek, gdzie na pewno jeszcze bardziej się dołuje, NIE NEGOWAŁ jej postępowania, tylko naprowadzał, nie krytykował, docenił, jak coś osiągnie, zrobi dobrze, daj jej do zrozumienia, że jest wspaniała, taka jaka jest.
Wiem,że nie odbuduje tego w 5 minut i wiem,że głównie sama musi do tego dojść. To moja przyjaciółka,więc kwiaty i tego typu sprawy raczej odpadają...ona by się czuła przy tym skrępowana (ja zresztą też) ale rady ogółem dobre. Wielkie dzięki,ale jeśli ktoś ma coś jeszcze do dodania to z chęcią wysłucham 
Na początek: przestań się z nią kłócić.
Powinieneś być przy niej i ją wspierać. Komplementy? To tylko puste słowa, jeśli nie są szczere. Takie może dostać od pierwszego lepszego faceta na ulicy.., pewnie na tym jej nie zależy.
Rozumiem, że zależy jej na Tobie w jakimś stopniu i dlatego kłótnie z Tobą i Twoje słowa ranią najbardziej. Pilnuj się przy niej i rozmawiaj jak przyjaciel. Wspieraj i pomagaj. Nie krytykuj. A najlepiej: zapytaj czego potrzebuje. I słuchaj co mówi.
Niestety z poczuciem własnej wartości to nie jest tak łatwo... Być może wydarzyło się w jej życiu coś, co tę wartość jej zburzyło... A może zawsze taka była? Tak czy siak na pewno musisz ją wspierać, ale zachęciłabym ją też do rozmowy z psychologiem o swoich problemach. No niestety bez tego może się nie obejść. Taki stan rzeczy jest zwykle głęboko zakorzeniony i kwiaty i komplementy tego nie zmienią, bo tym bardziej będą jej się wydawały nieprawdziwe, niezgodne z jej poczuciem wartości.
Witajcie,na wstępie dodam,że kocham ową przyjaciółkę i postaram się opisać naszą historię. Znam ją od podstawówki (jesteśmy w liceum),kochała się we mnie przez półtorej roku,ale ja wtedy tego uczucie nie odwzajemniałem...gdy już je odwzajemniłem okazało się,że ona mnie już nie kocha (było to dwa lata temu). Mimo tego przez wakacje zachowywaliśmy się jak para,była między nami strasznie chemia (a jeśli chodzi o charaktery itd,to uważamy,że wzajemnie się dopełniamy) czułości,miłe słówka,spotkania... . Po wakacjach to wszystko się skończyło,powiedziała,że to było złe i że tak nie zachowują się przyjaciele i ochłodziła kontakt (stałem się bardziej kumplem niż przyjacielem). Mówię o wakacjach w 2013 roku,a więc było to ponad rok temu. Dzisiaj nie mam z nią większego kontaktu ponieważ przez tą sytuację bardzo się kłóciliśmy i ją raniłem przez co podupadła psychicznie i mamy ponowić kontakt gdy sobie wszystko poukłada w głowie i będzie lepiej. Rzecz w tym,że nie wiem czy jestem w stanie przestać ją kochać...dziewczyny,czy to prawda,że stara miłość nie rdzewieje? Czy jest jakiś sposób bym mógł odzyskać tą starą miłość którą mnie darzyła? Czy jest w ogóle sens mieć jakiekolwiek nadzieje? Jak to było u was,stare miłości wracały od tak? Byłyście kiedyś z przyjacielem w związku? Za wszelkie odpowiedzi dziękuje,bo to dla mnie bardzo ważne,bo sam już nie wiem co mam robić...