rozwód

Witam wszystkich, którzy chcieli pomóc wspierają koleżankę,
Możecie wierzyć lub nie wiem co dziewczyna przeżywa mam podobną sytuację:
Jestem jeszcze mężatką w trakcie rozwodu mam dwóch synów Pawełek 10 lat i Bartuś 5 lat
walcze o moich chłopców w SR Rybnik od dwóch lat z uwagi na to iż mąż mnie wyrzucił z nasze go mieszkania musiałam spać tej nocy w samochodzie następnego dnia udało mi się dzięki moim znajomym znaleźć pokój w akademiku żeńskim gdzie niestetyty nie mogłam mieć chłopców, przez kilka miesięcy mieszkałam w akademiku i po pracy codziennie dopóki mi starczyło pieniędzy na paliwo jeździłam do dzieci by być przy nich awantury z mężem nie miały końca kilka razy na oczach dzieci wyrzucał moje ubrania na korytarz i obrażał mnie. Był czas że jeszcze próbowałam z nim się dogadać lecz bez rezultatu. Po rozmowie z moją mamą i ojczymem zamieszkałam w mieszkaniu mojego ojczyma było małe ale zagospodarowałam je pod kątem moich chłopców tzn kupiłam im łużko piętrowe, założyłam prysznic bo nie było się gdzie kąpać oraz odświerzyłam je... wszystko dla nich w tym czasie mąż za moimi plecami wraz z panią mecenas złożył pozew o alimenty mimo że w tym czasie cały czas przyjeżdżałam do synów opłacałam przedszkole, szkołę i robiłam zakupy w miarę możliwości, zrobiłam synowi Komunię Św. - ciężko mi o tym pisać..:(
po komunii chciałam zabrać synów do siebie niestety Sąd był przeciwko mnie twierdząc iż dzieci mają zostać przy mężu bo moja praca jest zbyt niebezpieczna ( pracuję w Policji) nie ważne że nie mam nałogów że miałam gdzie mieszkać że chcę moich synów bo chłopcy tęsknią proszą bym ich zabrała - to wszystko było nic ..... do tego dostałam wysokie zabezpieczenie na czas trwania sprawy nie miałam z czego żyć ani za co do dzieci jeździć.... załamałam się - w tym czasie nie miałam obrońcę bo myślałam że dzieci powinny być przy matce i Sąd też tak będzie uważał.
Moje życie legło w gruzach mąż utrudniał mi kontakty z synami zabierał telefon stareszemu gdy do niego dzwoniłam słyszałam jak syn płacze błagałam męża by mi go dał a on się tym bawił.... w końcu wziełam się w garść i udało mi się znaleźć obrońcę trochę mnie to kosztowało ale złożyłam sprawę do SO w Rybniku o rozwód oraz o dzieci sprawa dość trochę już trwa ale nie płacę już alimentów i mogę zabierać dzieci co weekand do siebie dopóki  Sąd nie zdecyduje aby chłopcy byli ze mną wielokrotnie wnosiłam o zmiianę zabezpieczenia co do pobytu chłopców gdyż dzieci dużo chorują u męża a on to bagatelizuje lecz Sąd uważa że to nie zagraża ich życiu i nie może dzieci przeżucać z jednego miejsca na drugie dopóki nie odbędzie się badanie RODK czekam na nie już 8 m-cy powoli tracę siły.... Pawełek ( 10 lat) cały czas pyta kiedy będzie mógł być już u mamy co tydzień przechodzę mękę by oddać dzieci bo one mówią że nie chcą że wolą u mamy, udało mi się dostać większe mieszkanie które jest moje mam dwa duże pokoje kuchnię, łazienkę wszystko wyremontowane dla dzieci czas pracy jestem w stanie sobie ustawić także dla nich a Sąd czeka i ja czekam i dzieci czekają - kiedy to badanie i boję się że mąż będzie chciał wpłynąć na młodszego syna cały czas ich przekupuje bo ma kasę ja jej nie mam wszystko na przejazdy po dzieci i powrót to już 160 km paliwo drogie a ja tak marzę by dać dzieciom wszystko , wszystko ale ja nie mam nic..... udało mi się wybłagać męża by dzieci pierwszy raz od dwóch lat były ze mną na wigilii bardzo się cieszę serce mi pękało najbardziej w takie dni jak wigilia płakałam za każdym razem teraz myślę że będę się cieszyć tą wigilią i staram się nie tracić wiary że ich odzyskam są moim światem moim życiem ich uśmiech to jak mówią mamusiu nie martw się możesz na nas liczyć my chcemy być z tobą .....
dostaję od dzieci piękne laurki kartki to wspaniałe uczucie ich miłość jest szczera prawdziwa....Kocham ich nad życie i tęsknie.....
Martwię się jak będzie na tym badaniu......
bezradna może napiszesz jak po badaniu......