właśnie piszę pozew

Hmmm.... Jej przestało się chcieć, a ja nie miałem już sił na "chcenie" za nas dwoje. Odchodziła już 2 razy. Czekałem. Wracała. Teraz znowu potrzebowała czasu na decyzje. Niby do trzech razy sztuka, ale teraz odszedłem ja. Napisałem pozew, złożyłem i.... czekam. Ona miota się sama ze sobą. Chce być szczęśliwa - "rodzina jest dla mnie najważniejsza", tymi słowami raczyła mnie od wielu miesięcy. Gdzieś tak pod koniec maja stwierdziła, że jednak chce być sama, bo wtedy będzie spokojniejsza. Coś pękło. Dotarło do mnie, że to zawieszenie będzie trwało i trwało, że nigdy nie będę wiedział na czym stoję i czy jestem w związku czy nie. Zaproponowałem rozwód. Powiedziała, że nie potrzebuje rozwodu. Ja go potrzebuję, odpowiedziałem. Usłyszałem wtedy słowa, po których zamilkłem. Słowa, które są kwintesencją tego, co działo się między nami. "Myślałam o rozwodzie, ale nie napiszę pozwu i go nie złożę, bo mi się po prostu nie chce". Mi też przestało się chcieć. Tyle. Czy jest inny? Wie tylko ona i ewentualny inny

Łatwiej 3 sekundy zmarnować na powiedzenie kocham Cie, zamiast poświęcić kilkanaście godzin na tłumaczenie dlaczego nie jest nam ze soba dobrze i nie możemy być juz razem. Ot proste. Lenistwo. Nie chce mi sie. Jest mi wygodnie i tyle.