Mój mężczyzna mnie nie akceptuje

Może jest zazdrosny o komplementy w Twoim kierunku od Twoich kolegów dlatego krytykuje Twój wygląd ? Od początku Waszego związku tak się zachowywał ? Jeśli nie to od jakiego czasu tak jest i mniej więcej co się wtedy wydarzyło takiego ? Może jest jakiś powód. Chociaż to Jego wymienianie Twoich słabych cech i wad to już w ogóle, przecież każdy ma wady, to jest oczywiste, ale nie trzeba o nich w tak perfidny sposób mówić. Powiedział Ci, że jesteś mongołem ? No wybacz ale to jest facet ? DO diabła z takim. Poza tym piszesz, że wychwala Twoje koleżanki w niebo głosy, czym to jest spowodowane, wyglądają jakoś szczególnie ? Wygarnęłaś mu to wszystko i co on na to ?

zmien faceta, on cie wpedza w kompleksy
sama napisalas zresztą wszystko

Jestem tego samego zdania co koleżanki wyżej. Zmień faceta bo tutaj dzieje się coś złego. On jakby powoli Cię wyniszcza psychicznie.

Tak dosłownie mi mówił, że jestem mongołem i że, nie mam pewności siebie co strasznie go wkurza. Nie widzi jednak że, tą pewność siebie tracę przez niego. Mimo wszystko nie daje sobie w kasze dmuchać, mówiłam mu że, jak mu nie odpowiadam to niech znajdzie sobie inną która będzie trochę grubsza i będzie mu we wszystkim odpowiadać. On stwierdza jednak, że nie może już tego zrobić... i nie potrafi uzasadnić dlaczego. Nie zachowywał się tak od początku naszego związku zabiegał o mnie, był zazdrosny o kolegów... Co chodzi o moje koleżanki nie wyglądają jakoś szczególnie, po prostu jak powiem o kimś coś negatywnego np. że, nie podoba mi się kogoś kolor włosów itp. Zaraz dostaje kontre żebym spojrzała na siebie bo nie jestem chodzącą miss. Nie chodzi o to że, kogoś obgaduje. Po prostu wydaje mi się że, przy nim mogę wyrazić swoje zdanie w zaufaniu. Bynajmniej tak mi się wydawało... Wygarnełam mu wszystko ostatnio, na co odpowiedział mi że, to jest jego zdanie i wyraża je wprost i powinnam się cieszyć że, jest ze mną szczery.

Celka... nie dajesz sobie w kasze dmuchać, a na jego podłe docinki odpowiadasz "jak Ci się nie podoba, to sobie zmień"?! Przecież to jest jawne hasło: "rób ze mną co chcesz, bo ja Ciebie i tak nie zostawię!"

Celka, Ty się dziewczyno ogarnij i zacznij słuchać tego, co on do Ciebie mówi, a nie przepuszczasz to przez jakiś swój filtr. Masz się cieszyć, ze jest z Tobą szczery? Super, a gdyby, któraś koleżanka powiedziała Ci, że Twoja matka jest głupią wieśniarą, siostra wariatką, Ty sama jesteś nieco głupia, ale się z Tobą koleguje, bo na chwilę obecną nie ma nic lepszego do roboty, to jak byś zareagowała? Podziękowałabyś za szczerość i poszłą z nią na lody?! Chyba nie sądzę

Jak on jest z Tobą szczery, to Ty bądź z nim i powiedz mu, że jest zadufanym dupkiem z kompleksem jak Giewont i dziękujesz mu za jego szczerość jak i obecność w Twoim życiu.

Nie wiesz? Chłoooop, żeby jaaaaaki wcale nie piękny!! Brutal, bandyta, a nawet zbój! By się skończyły dziewczęce męki... itp, itd

W sumie, to się zastanawiam, dalczego tak wiele dziewczyn ma tak niskie poczucie własnej wartości... to smutne

Teo, wiem. Ale czy nie lepiej i uczciwiej stwierdzić "jestem z nim mimo jego chamstwa, bo to mi się (z różnych względów) opłaca".

Aaaaa! Tylko wówczas dziwnym jest narzekanie na chamskie zachowania.

Uczciwie to ja mogę stwierdzić, że jest to dla mnie bardzo trudna sytuacja. Jestem z nim kilka lat, przeżyliśmy wiele chwil, jest moją pierwszą miłością... Nie jest to takie łatwe wyrzucić wspomnienia w kąt. Nie jest także komfortową sytuacją dla mnie, mówienie o nim negatywnie. Nie chce się żalić na niego rodzinie czy znajomym dlatego piszę anonimowo właśnie tutaj. Nie należę do osób mściwych... Trudno jest mi także dobierać odpowiednie słowa by przedstawić jak to wygląda, to trzeba czuć... Boli mnie jego zachowanie względem mnie, gdyby był dla mnie nieważny nie ciągnęła bym tej znajomości...

No super, ale facet jawnie i prawnie Cię obraża, pomiata Tobą i pogardza. Jaką cudownością wielką się wyróżnia, że mimo tego, że Tobą poniewiera, Ty nadal z nim jesteś? I nie, przeszłość i dobre wspomnienia, to nie jest dobry powód.

Nie, nie. Ty doskonale wiesz gdzie jesteś i co masz zrobić. Podejmowanie decyzji i szanowanie siebie u Ciebie kuleje.

Wiesz, tylko głupiec oczekuje innych rezultatów, popełniając wciąż te same błędy....
Pomiata Tobą? Pomiata.
Nie szanuje? Nie szanuje.
Poniża? Poniża.

Co Cię więc przy nim trzyma? Chyba tylko seks...:rolleyes:

Twoje? Nie wasze wspólne?

Faktycznie, on wie, że jesteś mu oddana. Faktycznie, ufa Ci.
Wie i ufa, że będziesz z nim mimo jego zachowania względem Ciebie, mimo wszystko.

Godności życzę. I szacunku do siebie.

Edit:
Rozumiem, że jest on ważnym dla Ciebie człowiekiem. Ale dlaczego jest ważniejszym od siebie samej?

Czyli tylko i wyłącznie posiadanie chłopa...

Proponuję, byś jasno, spokojnie i bardzo wyraźnie powiedziała mu, że między szczerością a chamstwem jest mała granica. Mała, ale jest.

A traktuje Cie tak samo przy znajomych? Może gdyby odezwał się przy jakimś wspólnym kumplu a ten chlopak powiedziałby mu do słuchu, albo potem na osobności by z nim pogadał, to coś by dalo i facet by coś zrozumiał. Bo skoro ktoś go 'upomniał', że źle traktuje taką wspaniałą dla niego dziewczynę i ostrzegłby go, że może Cię stracić to coś być może poskutkuje? Czasami niektórzy muszą dostać kopa z innej strony, żeby przejrzeć na oczy? Aczkolwiek chyba szanse są niewielkie...

W 100% się zgadzam

Tylko i wyłącznie szczera rozmowa może coś pomóc. Wiem z doświadczenia.

Mój ex robił podobnie, mnie krytykował, nic mu sie nie podobało, nowych ciuchów nie zauważał. Za to inne kobiety wychwalał. Jakie super figury, itp. Nie narzekałam na brak powodzenia, ani komplementów ale od innych mężczyzn. Ale od niego nie słyszałam nic miłego. I wiesz co? znalazłam kilka sms-ów do różnych kobiet o wiadomej treści.... Nie wytrzymałam i odeszłam. Więc albo on ma taki charakter i lubi Ciebie poniżać i zwalać na Ciebie winę, za niepowodzenie zwiazku, albo szuka lub ma kogoś na boku. Ciężko stwierdzić.

Ale dlaczego masz do mnie pretensje Rysiu? Nie bardzo to rozumiem...
Słowa nie napisałam, że powinna od niego odejść.

A Ty wiesz? TY wiesz jak Ona i On się zachowują?
Ja po prostu unikam wyciągania wniosków z cudzego życia z prędkością światła. I tego też nie zrobiłam w tym przypadku...
Cenię sobie relacje oparte na wzajemnym szacunku i tylko to napisałam.
Co doradzam, czego sama nie rozumiem? Słucham? Tego, ze powinna sama przemyśleć, co czuje? Znaleźć odpowiedź w sobie?...
Słowem nie napisałam o rozstaniu... ani jednego słowa Rysiu
Przeczytaj mój post, ale na spokojnie, jeszcze raz

btw. szacunek powinien być zawsze, nie jest to coś, na co trzeba sobie "zasłużyć", bądź też "zapracować". Ale jestem starsza... i trochę inaczej patrzę na życie

Nie... szacunek musi być z dwóch stron...

Widzisz może jestem młodszy... ale ostatnie lata poświęciłem na zrozumieniu własnego życie i postępowania... W pewnym momencie okazało się że byłem ślepy... Tego typu zachowania widziałem na każdym kroku... Były wszędzie w około... Nie byłem taki wyjątkowy jak mi się wydawało... Nie tylko mnie coś takiego spotkało...

Skąd wiem że jest tak a nie inaczej?? Bo prawda zawsze leży po środku... nigdy nie jest tak że ktoś jest bezwzględnie winny... nawet jak dochodzi do zdrady to ma ona jakieś podłoże... czegoś brakuje... a przede wszystkim umiejętności rozmowy... Bardzo łatwo jest powiedzieć komuś nie związanym z tematem co jest nie tak, ale nie umiemy rozmawiać z osobami na których nam zależy... a jak już się to robi, to używa się niewłaściwych zwrotów i słów... zamiast rozmowy mamy wzajemny atak... Niesamowicie częste zjawisko....

Noe zrozum mnie źle, nie atakuje Ciebie, ale twoja rada skupia się na braku szacunku, ale bardzo prawdopodobne że tak jest w dwie strony... oczywiście mogę się mylić, ale w takim wypadku nawet jak spróbuje to nic nie traci, a jak uzna że ona jest w porządku, a on jej nie szanuje straci bardzo wiele...

Milion razy widziałem jak zaczyna się od złego doboru słów... Zamiast powiedzieć "Czuję się poniżona kiedy tak mówisz" mówimy "Poniżasz mnie tym co mówisz"... Taki prosty przykład który dla wielu może wydawać się bez sensu, ale w pierwszym przypadku mówimy o swoich uczuciach, nie oceniamy kogoś, a stwierdzamy tylko jak my to odbieramy, przecież nie musiało komuś chodzić o poniżenie nas... W drugim przypadku stwierdzamy że dana osoba nas poniża, jest to wyraźne stwierdzenie i atak na taką osobą... Naturalnym odruchem będzie skupienie się takiej osobie na obronie samego siebie, zamiast na zrozumieniu uczuć rozmówcy...

Od takich prostych błędów zaczyna się odbijanie piłeczki... nieświadomie się atakujemy i zaczynamy skupiać na sobie... nawet nie wiadomo kiedy powstaje przepaść między rozmówcami, ale każde z nich czuje się niezrozumiane i atakowane... Powoli znika zrozumienie i szacunek...

Ja nie mówię że tak jest, ale jest to bardzo prawdopodobne... Mogą to naprawić jak zaczną rozmawiać... tylko trzeba spróbować...

Kolejna... byłaś tam?? Nie to nie oceniaj kogoś bo ona tak powiedziała... prawdopodobnie to działa w dwie strony i sami sobie to wypracowali... Ja dam sobie rękę uciąć że oboje bardzo pracowali na taką atmosferę... oboje się w tym męczą i nie widzą wyjścia... raniąc się coraz bardziej i sięgając po coraz większy kaliber...

To było tylko wyjaśnienie jak do tego doszło... powody samego początku... ale dalej oboje to pogłębiali i nawarstwiali... Wiem kochane kobietki że wydaje wam się że facet to świnia i święte jesteście, ale się mylicie... Duża część facetów to buraki... ale lepsze nie jesteście... i wasze poczucie wyższości tylko robi z was głupawe księżniczki...

Ja nie bronię faceta a 5 lat związku... co dla was jest niczym... bo to nie wasze 5 lat życia...

Możliwe że źle odebrałem twój przekaz... Nie jestem nieomylny... więc przepraszam..

Jednak szacunek to coś co łatwo odbudować jak się chce... i tak rzadko nad tym myślimy że często nie widzimy że go przestajemy komuś okazywać...

Byli ze sobą 5 lat, więc mogą spokojnie spróbować... szacunek łatwo odbudować... jeżeli się chce... ale oboje muszą spróbować... Do tego jednak muszą nauczyć się szczerze rozmawiać, a nie atakować się... Atak też sprawia że nie czujemy że ktoś nas szanuje... Jednak bardzo często nie takie są intencje... Znam przynajmniej kilka osób które są do siebie tak wrogo nastawione że pozabijały by się... a najlepsze jest to że nie pamiętają już o co poszło... zostało tylko to uczucie... Tutaj jest podobnie... Razem się nakręcają... powiększają tą przepaść... ale żadne już nie pamięta kiedy dokładnie zaczęło się psuć... Teraz już tylko zostało "JA" i "ON/ONA"... A musi wrócić "MY"...

Szacunek traci się szybko... a raczej szybko przestaje go okazywać... ile razy w kłótni zdarzyło Ci się powiedzieć coś przykrego?? Nigdy?? Oni są w niekończącej się kłótni... Trzeba ją przerwać... Dalej im może na sobie zależeć... ale zapomnieli już jak to okazać... Nie skreślaj ich tak szybko...

To gratuluje... ja takiej osoby nie znam... Naprawdę nie znam nikogo kto w nerwach nigdy by nie powiedział czegoś czego by żałował...

Ja też... ale wiem też jak działają nerwy... i ta różnica o której mówisz jest płynna... bo punkt widzenia zależy od punktu siedzenia... nigdy nie wiesz jak czuje się osoba której coś mówisz... łatwo jest wybielić samego siebie...

Skoro uważasz że tam nie ma fundamentów i możesz to powiedzieć z czystym sumieniem to proszę bardzo... jednak nie możesz tego wiedzieć... Sami powinni to sprawdzić... Twoje wypowiedzi może nic jasno nie wskazują, jednak sugerują...

Kierując się twoją sugestią nigdy sami się nie przekonają... zostanie im do końca życia gdybać co by było... jak spróbują najwyżej się nie uda... ale przynajmniej spróbują...

Nie chodzi o to że wiem lepiej... bo nie wiem nic... muszę coś zakładać... Jak powiedziałaś wszystko jest subiektywne... jednak oprócz uczuciami staram się kierować rozumem... Starając się doradzić nie kieruje się tylko zwykłymi uczuciami, bo są one bardzo wypaczone przez moje własne doświadczenia... Dlatego staram się spojrzeć na sprawę logicznie... a logicznie rzecz biorąc próbując to naprawić nic nie ryzykują... poddając się skreślają bez walki te 5 lat... Myślę że możemy się zgodzić zarówno w tym że zachowanie jest niedopuszczalne, ale i w tym że poddając się nie dowiedzą się czy da się to naprawić... Czy się uda tylko czas może pokazać...

Mnie po prostu denerwuje jak w takiej sytuacji tak wielu osobą łatwo przychodzi powiedzieć "zostaw go" czy "zostaw ją"... nie zdają sobie sprawy chyba jak dużą moc mają takie słowa...

To nie opowiadaj mu o koleżankach, skoro nawet to potrafi wykorzystać przeciw Tobie. I nie dawaj sobie wejść na głowę jego tekstami i ucinaj od razu dyskusję, najlepiej niech się sobie przyjrzy.

Ja byłam w takim zwiazku, w ktorym facet wiecznie mial problem o cos do mnie. Bardzo podobnie to wygladalo jak u Ciebie, ja mam w to nie tak , tamto nie tak, "popatrz na inne kobiety" czemu nie mozesz sciac wlosów jak one czemu nie mozesz byc takie jak one i tak non stop na rożnych przykładach. Naajgorszą rzeczą jaką wtedy zrobiłam to to, że bedąc krytyczną sama do siebie tak czy inaczej sama zaczęłam słuchać tego co on mi mówi i zastanawiać się nad tym a nawet probować coś zmienić jednak dla pana owego nigdy nic nie było satysfakcjonujące ,  w trakcie tego związku też głownie wiekszosc czasu spedzalam z nim wiec byłam narażona głownie na jego komentarze do czasu pewnego spotkania ze znajomymi gdzie po prostu nagle dostałam taka mase komplementów od facetów, jego koledzy mowili mu nawet , stary zazdroszcze Ci dziewczyny, ja sama bylam w szoku ale patrzac na niego widzialam ze dla niego ja to i tak za mało i wpadłam w głupią pułapkę sprostania jego wyobrażeniom, bo wydawalo mi się ze ok moge się innym podobać ale skoro on ma tyle "ale" do mnie to może rzeczywiscie cały czas nie dorastam do "kobiety w ktorej on moglby sie zakochac " dodam, że jeszcze na samym poczatku był we mnie zauroczony jak mowil jak w nikim innym i mial zupełnie odwrotne zdanie na moj temat niz potem , to sie wszystko zaczeło jak mi na nim zaczeło zależeć. No ale najgorsza to było to że ja zaczełam w to wierzyc i zaczęłam pracować nad tym ze nibi coś ze mną nie tak . to wszystko przez moje niskie samopostrzeganie samej siebie i odczucie ze czegos we mnie brak by mozna mnie było kochac czy traktowac jako kogos wyjatkowego. Te pare rzeczy wpedzily mnie w pulapkę tego zwiazku, gdybym tego nie miała myśle ze zupelnie inaczej bym postapiła a moze nawet i bym nie weszła w taki zwiazek , teraz przynajmniej takich typeczkow jak moj byl wyczuwam od razu i od razu mi sie chce uciekac od nich. I powiem Ci tak , po dwoch latach, wypracowalam w sobie jakas wiare w siebie i duzo zmienilam podejscia do siebie, w zwiazku nie jestem ale spotykam facetow ktorzy mnie traktuja o niebo lepiej i uwierz mi za kazdym razem nie moge sobie uwierzyc ze ja naprawde bylam z kims takim w zwiazku. Moj byly tak mial i z tego co wiem nadal o wszystko obwinia swoje kolejne dziewczyny i nadal zadna mu do jego "idealu" nie pasuje i znow mowi o nich w sposob jakby to on byl poszkodowany bardzo ze one takie sa . Zgrywa z siebie faceta ktory po prostu jest naj naj naj i sie nosi ze na jaka to super laske on nie zasluguje ( mowie oczywiscie tylko o wygladzie teraz) , wiec nie wiem jak z Twoim facetem ale albo jest tak ze własnie taki ma charakter i w taki sposob traktuje kobiety , ze w koncu mu sie ta strona charakteru ujawnila bo wlasnie jest CIebie tak pewny ze nie wstydzi sie swoich ciemnych stron pokazywac i tez nie zalezy mu na TObie na tyle by sie powstrzymywać, albo po prostu jak ktoś tam powiedział podświadomie już nie chce tego zwiazku i sie wyzywa na Tobie , coś napewno jest , ale Tobie doradzam jako ze miałam podobnie lepiej uciekaj niż zacznie to na Ciebie dzialać na Twoje postrzeganie samej siebie , ja rok potrzebowałam by nie widziec siebie tak jak on mnie widział. I do tej pory czasami wybucham jak komus cos we mnei nie pasuje , ale to tylko dlatego ze wtedy tamtego było za dużo i najzwyczajniej jeszcze mi ciezko z dystansem do takich sytuacji podejsc, bo caly czas gdzies tam mnie boli ze czemu ktos mnie tak traktowal i za kazdym razem gdy jakas kolejna osoba czegos we mnie akceptuje to jest masakra bo uruchamia to we mnie niezla dawke uczuc , i to pewnie wyolbrzymionych , no ale moze jeszcze rok i z tego tez jakos wyjde dlatego mowie patrz na siebie , bo ja to az sie smieje bo ten moj stary zwiazek byl tak malo wart a prawie nic moj byly mi nie wnosil do zycia ze az nie moge uwierzyc ze tak to ciagnelam dlugo.