jak odzyskać siebie po trudnym "związku" ?

Witaj

6 lat byliście razem, on od początku waszego związku był już zajęty czy dopiero później okazało się, że jest żonaty albo z kimś innym?

Facet musiał być ósmym cudem świata... 6 lat w plecy... nie ogarniam jak można iść na taki "układ", godzić się na ochłapy... co takiego jest w tych zajętych egzemplarzach czego nie można znaleźć u egzemplarza wolnego?

Tak od początku, wiedziałam o wszystkim. Poznaliśmy sie w pracy (nadal pracujemy razem, ale było i jest w porządku, nigdy sprawy prywatne nam nie przeszkadzały i teraz widzę, że też jest ok), zaprzyjaznilismy się, zwierzenia, dlugie rozmowy, powierzanie sekretów itd,itp. ... jednym slowem standard. Nawet sie nie obejrzałam, i byłam zakochana i coraz bardziej sie angazowalam...

Nie. Nigdy. Meczłam sie z tym. Jednak bylam całkowicie zaslepiona. Świata poza nim nie widzialam. Wtedy bolał ten fakt, dzisiaj wspomnienie, że byłam kim błam ...

Dokładnie tak o nim myślałam. Chodzący ideał. Drugiego takiego nie znajdę.

Ideał

+ to że jest zajęty i sobie ma panienkę na boku. Pozwala jej na bycie tą drugą, a on nic z tym nie robi. Tyle zalet.
Ale to wciaz decyzja autorki tematu. Tzn jej uczuć silniejszych niż rozsądna głowa.

To teraz już wszystko jasne. A więc szukasz złotego środka na połatanie życia/serca. Chyba tylko upływ czasu Ci pozostaje... i przypadkiem nie klinuj obecnych uczuć kimś innym.

I niech zgadnę: były ideał miał w domu żonę-heterę z którą w ogóle nie sypiał? która go nie kochała, nie doceniała, itp, itd.
któa robiła piekło z życia, była zrzędliwa i kłótliwa?
Tak było ?

Widzisz...to trudne. Bo ludzi można podzielić na dwie grupy (z małymi wariacjami oczywiście zależnymi od wielu czynników):
* tych z kręgosłupem moralnym
* tych co go nie mają

-Gdybyś ty lub twój lowelas należeli do pierwszego typu ludzi, nadal po prostu byście ze sobą pracowali. Kawa po pracy? Czemu nie. W końcu chodzi się na kawę ze znajomymi z pracy. Jeśli rozumielibyście się wyjątowo dobrze, może nawet znajomość z jego żoną, jakieś wspólne wypady na piwo.
- Gdyby jedno z was go posiadało, a drugie nie, patrz:punkt pierwszy (no może bez kawy po pracy i wypadów na piwo)
- Sorki, wynika że należycie do drugiej kategorii ludzi......
Nie chce mi się rozpisywać, nie chce mi się pytać, czy kiedykolwiek miałaś wyrzuty, bo zakłądam że nie miałaś.
Skończyło się bo?
Doszłaś do wniosku że już tak nie chcesz?
Zostawił cię?

Wiesz, będąc w tej drugiej grupie jeszcze nic nie jest stracone. Wszystko zależy od tego, jak dojrzałą i świadoma osobą  jesteś, albo jaką się możesz stać, jeśli zrozumiesz co zrobiłaś źle i zrobisz wszystko, by podobnych błędów w przyszłości uniknąć.
A, no i musisz to zrobić przede wszsytkim dla siebie, bo jeśli dla kogoś, to wcześniej czy później będzie cię ta zmiana przestrasznie uwierać w poślady.

Autorko, zacznij skupiać się na sobie, na tym kim jesteś i jaka jesteś. I nie  przez pryzmat tych 6 lat z nim, a raczej w sposób niezależny od tego.
Kim jesteś, jaka jesteś lub też jaka możesz być i jaka twoja wartość?
Odzyskaj wiarę w siebie, przestań zadowalać byle czym.

Nie uzależniaj swojego szczęścia od niego, bo tylko ty jesteś za swoje szczęście odpowiedzialna.
Pomyśl zatem co zrobić, by je odzyskać i żeby z tobą zostało.

poważnie w to uwierzyłaś ??

Tak sobie czytam i przeglądam różne wątki, m.in Tulipani, która opisuje chory związek z byłym, psychopatą.

Ja, w chwili, gdy rozpoczęłam "związek" z T, byłam w końcówce związku z facetem, który zniszczył mnie psychicznie.
Weszłam z jednego toksycznego związku w drugi, ale ta toksyczność polegała na czymś innym.

W tej pierwszej relacji mój  były (R) był chorobliwie zazdrosny, ograniczał mnie na każdym kroku, urządzal o byle co piekielne awantury, ciągle ze soba zrywaliśmy i godziliśmy się. To był koszmar.
R.był moim pierwszym facetem.

Nie wiem jak to ocenicie, ale gdybym miała wybierać w który związek wrócic (oczywiscie w czysto hipotetycznym przypadku), to nawet przez ułamek sekundy nie zastanawiałaby sie i wybrałabym T (czyli zonatego).

Związek przed T, z panem R, to był koszmar. To było piekło na ziemi. Ja juz zacznałam mieć nerwice, depresje. Koszmary snily mi się co noc. Trwało to 3,5 roku. O 3,5 za długo.

Bedac na skraju wytrzymalosci, odnalazlam sie z T. Który mnie rozumiał, mogłam z nim rozmawiać, podczas, gdy z R wlasciwie nigdy sie nie rozumielismy, zylism w 2 roznych swiatach, a z T wdawalo mi się, ze to facet z mojej bajki.
Słuchał mnie, doceniał, ufał mi, wierzył - tak jest po dzień dzisiejszy. To mi bardzo imponowało - zwlaszcza w kontekscie idiotycznie zazdrosnego R.
R nie mial zadnych powodow do zazdrosci.
Z T. zaczelo sie cos rodzic na tydzien przed ostatecznym zerwaniem z R.
Dzien po zerwaniu z R. ja i T. pierwszy raz sie pocalowalismy ...

Ja uwazalam ten dzien jako poczatek nowego zycia, jako uwolnienie sie od wielkiego ciezaru,  udreczenia, to byl najszczesliwszy dzien w moim zyciu.

Dostalam życie na nowo. Nowe zycie bez toksycznego R. !!!

T,niejako mnie z tego wyciagnal. Pomimo ogromnego bólu jaki niesie ze soba tego typu zwiazek (z zonatym facetem), jesli to ma byc cena za zycie bez R.to jeszcze raz bez wahania postapilabym tak samo.

Błakaly sie wtedy mysli - co ja robie, przeciez T ma zone, w co ja sie pakuje, nic z tego i tak nie bedzie, ale emocje wziely gore. Bylo mi z nim dobrze emocjonalnie. Przynajmniej na poczatku.

A potem wiadomo ....

Chcialam tylko przyblizyc okolicznosci wpakowania sie  w ten uklad.

Litości,
6 lat to wystarczający okres, aby sobie przeanalizować przyczyny i...skutki
A następnie wyprostować sytuację.
Jestem w stanie zrozumieć, że w trudnym okresie podejmuje się pochopnie decyzję.
Ale dlaczego tkwiłaś w tym układzie tyle lat?

Jak teraz to analizuję to widzę, że to było tak: każdy dzień działał na moją niekorzyść, im dłużej to trwało, to ja nie chciałam, zeby się kończło. Ja byłam strasznie zakochana, w ogole nie myslalam racjonalanie, nie myslalam jak to bedzie, ile bedzie trwalo, czy i jak sie skonczy. Byłam jak w transie - i to nie przez kilka miesiecy, gd trwa najostrzejsza faza zakochania, tylko lasciwie przez te wszystkie lata ... Jednak z czasem działy sie rozne sytuacje, ktore otwieraly mi oczy, otrząsały z tego "odurzenia" ... az doprowadzily mnie do chwili obecnej

Przyszłość skąd u ciebie taka wyrozumiałość ?

chyba szybciej dojrzewasz niz ja bo ja jakos nie mam takiej wyrozumiałość