seksualnosc jako indywidualna sprawa kazdego czlowieka

w którymś już wątku dyskutowaliśmy oboje na ten temat

No to będę pierwsza do obalenia twojej teorii

U mnie w zwiazku nie brakowało sexu . Była ilość i jakość.
Jestem otwarta na sex. Raz moge byc osoba dominujaca raz uległa - wszystko zależny od " scenariusza"
Mogę pobawić sie w romantyzm - świeczki , winko  itp. ale również w spontan - szybki np. gdzie dziecko jest za ścianą.
Ja inicjowałam sex jak i partner.
Nie traktuje sexu jako kara czy nagroda - bo to jest dla mnie przecież tez przyjemność  wiec dlaczego mam sobie jej odmawiać .

w moim przypadku twoja teoria sie nie sprawdza bo do zdrady doszło .

"Zakladam ze powodem skoku w bok sa niezaspokojone potrzeby seksualne w zwiazku. Pod slowem potrzeby rozumie ilosc oraz jakosc"

To nieco źle zakładasz. Gdyby to było takie proste...

Seks jest ważny, ale nie najważniejszy. Jest jedynie puzzlem w całej układance.

Moze sie nie rozumiemy.
moze trzeba od podstaw
Twiedzenie to:
Zalozenie z ktorego wynika teza poparta dowodem.
Dalem zalozenie jako tresc do dyskusji. Chce tez popartych dowodami lub innych zalozen.
Z powyzszymi wypowiedziami nie ma co dyskutowac, powiem krotko; KURY. Osobiste wycieczki sobie darujcie bo nie prosilem o rady. To nie watek; TEO w rozpaczy!!
Watek jest:
seksualnosc jako indywidualna sprawa kazdego czlowieka
a co za tym idzie:
nie pasujemy do siebie seksualnie ----> szukamy wspolnej wykladni (?)
nie pasujemy do siebie seksualnie ----> jestem zdradzona lub zdradzony (?)
nie pasujemy do siebie seksualnie ----> nic mnie nie obchodza zapotrzebowania partnerki/partnera (?)

i wiele innych aspektow ktore tu jeszcze nie wymienilem

ale jak nie ma zapotrzebowania na te tematy, jak dla was jest to takie proste i oczywiste to pewno szkoda mojego i waszego czasu. Chyba ze ktos naprawde uwaza ze ma cos dobrego w temacie powiedziec
PS, uwazam za debilizm wymaganie by ktos sledzil co wyprawia TEO na portalu i sledzenie kazdej jego wypowiedzi na kazdy temat i w kazdym watku. Skrotowe wypowiedzi typu gdzies juz ci to pisalam/pisalem uwazam za glupie. Skrotowe wypowiedzi typu: piszesz o sobie podobnie. Jeszcze z moich przezyc nie dalem zadnego przykladu. Skrotowe wypowiedzi typu: przedstawiles jeden aspekt i to nie takie proste uwazam za niepowazne. Tepy nie jestem i swiadomie ograniczylem tylko do jednego aspektu, uwazam ze waznego
W miare zapotrzebowania dla DROBIU moge otworzyc watek... nie wynoszenie smieci i jego wplyw na rozstroj nerwowy wspolmalzonkow, jego psychologiczne oddzailowywanie na charakter i upadlosc zwiazku malzenskiego.
ale podobno kobiety tak maja ze musza sobie rzeczy ponazywac.. sorry za zlosliwosc

W startowym poście napisałeś, że masz nadzieję na dyskusję.
A okazuje się, że szukasz potwierdzenia swojej tezy.
A każdy argument, doświadczenie, które tej tezie przeczy powoduje Twoją złość.

Tak jak przedmówczynie wspominały, nie zawsze tu chodzi o ilość seksu i jego jakość....
Czasem jest tak, że ma się ochotę na...inność??
Bo ta sama żona/mąż od nastu lat, może się znudzić prawda?
Jak to było w pewnym dowcipie.....żebyś ty jeszcze cudza była??

moniaCo,
czyli jak monogamia doprowadza do nudnosci w sferach lozkowych?
tylko u mezczyzn czy u kobiet tez czy u obojga?

Ok rozumie ze zapomnialem tez dopisac "innosc".
Pytanie jednak powstaje.. moze jednak w naturze ludzkiej lezy poligamia?
Gdzies wyczytalem ze mezczyzna z natury jest poligamiczny, bo taka jego biologiczna rola. Jak najszerzej rozsiac swoj material genetyczny. Teoretycznie mozna sie zgodzic, z drugiej jednak strony istnieje cos takiego jak wolna wola. Czyli wola bycia z jednym partnerem. A jak co facet zdradzi to przegral wojne z biologia, tak bardzo chcial a nie dal rady. Inaczej jak facet rozsial material biologiczny to nie ma  strat gospodarczych bo moze i nawet alimentow nie placi, gorzej jak jakas kukulke wychowuje sie w wlasnej rodzinie... Czytalem jakies badania na ten temat i odsetek kukulczych dzieci przynajmniej w europie zachodniej wcale nie jest maly.

Wiesz TEO50..ja to trochę ironicznie napisałam, bo taki tekst usłyszałam między innymi od eks męża, jak poszedł na lewiznę.
A na moje pytanie, czy mu czegoś w łóżku brakowało, powiedział....a może miałem ochotę spróbować, jak to jest z inną?

Troszke jednak chyba ewolucja postąpiła naprzód, żeby tak jednoznacznie sprowadzać tylko do chęci rozsiewania materiału genetycznego.

OK.
Wracając do tezy głównej wątku i ograniczając się do przypadków, w których główną przyczyny zdrady byłoby niedopasowanie partnerów pod względem temperamentów seksualnych, to ja to widzę tak.
Dla mnie wszystko jedno czy mówimy o temperamencie seksualnym, czy jakiejkolwiek innej potrzebie to na początek ważne jest uzmysłowienie sobie przez partnerów, że dana potrzeba jest u każdego z nich na innym poziomie ważności.
To jest dla mnie KROK 1 - Uczciwe postawienie sprawy to podstawa. Różnica w temperamentach seksualnych to PROBLEM, bo zawsze któryś z partnerów będzie się w takim związku męczył
KROK nr 2 to poszukanie rozwiązania problemu.
I dla jednych rozwiązaniem będzie zdrada, dla innych rozstanie, a jeszcze inni poszukają może pomocy specjalisty, np. seksuologa lub jakiś form stymulacji.

EDIT: przy czym zdrada to dla mnie niedojrzałość.
Zawsze można też dać partnerowi zgodę na skok w bok.
Ile ludzi tyle pewnie sposobów na rozwiązanie problemu.

tak In_ka zgadzam się w 100% - to najłatwiejsze i przede wszystkim niedojrzale rozwiązanie problemu (jeśli w ogóle taki eufemizm można tu zastosować )

Jasne. Takie są Twoje doświadczenia i spostrzeżenia.
Ale spróbuj na to spojrzeć oczami TEO50 i zgodzić się z jego tezą.
Nie wnikając w to, czy to jest rzeczywisty problem czy nie.
Przyjmij, że tak po prostu jest.
Jeśli poznałabyś parę, dla której problemem jest różnica w temperamentach seksualnych to co byś im poradziła

Prędzej czy później prawie wszystkie pary rozjeżdżają się jeśli chodzi o potrzeby seksualne. Ja znam blisko przynajmniej dwie takie pary. Jedna to para trzydziestolatków z małymi dziećmi. On ma ochotę zawsze i wszędzie, ona jest zmęczona opieką nad dziećmi, a i tak nigdy nie miała wielkiego libido. Wypracowali sobie jakiś kompromis w tej materii, jak tylko jemu za mało to on jej jasno o tym mówi, i zaczynają starać się podgrzać swoją związkową atmosferę, bo dla niej zdecydowanie ważniejsza jest bliskość, rozmowy i pieszczoty i on doskonale o tym wie, więc coś razem działają w tym aspekcie.

Druga para już para w poważnym wieku, gdzie ona by mogła parę razy w tygodniu,  a on może pewnie raz w miesiącu przy bardzo sprzyjających wiatrach.....I to ona i tak zawsze miała większy temperament, nigdy nie był to problem.

Zresztą są różne formy rozładowania napięcia seksualnego. Szczerze mówiąc, nie spotkałam się z osobami, które dopuściły się zdrady tylko dlatego, że miały subiektywnie za mało seksu(choć w normie). To chyba trzeba być kimś bardzo prymitywnym, żeby tylko z tego powodu zdradzić partnera.  Jak ludzie się dogadują w związku, to akceptują pewne ograniczenia partnera. A przede wszystkim nie dostrzegają w tym złej woli. Ale do tego trzeba rozmowy,bliskości i dojrzałości.

Trzeba być daleko posuniętym ewolucyjnie osobnikiem, żeby odnaleźć szczęście bzykając prostytutkę i porównywać się do gryzoni.:P

Reasumujac pól żartem
Niedojrzali którym brakuje sexu zdradzają

Dla mnie ten temat to troche bicie piany o niczym ....

oj tam oj tam

sądzę, że seksualność kobiety jest jednak inna...
kobieta czego innego potrzebuję - nazwałabym to ogólnie "grą wstępna"
i nie chodzi mi o to przysłowiowe 20 minut...
przykład: cały dzień nasz ślubny nas wku..., obowiązki przytłaczają, dziecko marudzi, teściowa krytykuje, w pracy szef opier...a my nic tylko wieczorem - bogini sexu
no nie, tak to raczej nie działa
u mężczyzny, często bywa odwrotnie  - wszystko dzisiaj mnie wku...to  wieczorem najlepszym relaksem jest ... sex
a ona jęczy, marudzi i jeszcze głowa ją boli...
rozjeżdżamy się po całości
i teraz kwestia tego czy ten nasz facet powie - kochanie a może dzisiaj wiesz masaż ci zrobię, weźmie oliwkę kark rozmasuje, stopki i co tam, która potrzebuje...
czy będzie szukał wytłumaczenia - niedopasowanie seksualne i na boki się rozglądał

Myślę, że nasza seksualność się zmienia. Nie jest na stałym poziomie. Nie jest nam dana raz na całe życie. Mają na nią wpływ hormony, nasza psychika. Również aktywność fizyczna, a nawet pogoda. 
Wiadomo przemęczenie, nadmiar obowiązków mogą wpłynąć na okresowy spadek częstotliwości i jakości seksu.  W trakcie wyczerpania czy choroby nasz organizm może się w ten sposób bronić przed utratą energii. I ten przejściowy stan nie ma moim zdaniem istotnego wpływu na naszą seksualność.

Złe traktowanie przez partnera może wywoływać w nas niechęć do seksu, ale też działać pobudzająco. Tak, że dochodzi do skrywania naszych pragnień, wstrzymywania seksualności mimo, że jest ona rozbudzona.
Wyobraźmy sobie. Mąż mnie poniżył, a ja mu wypalę, że mam straszną ochotę na rżnięcie. Seksualność zaczyna się mimowolnie hamować, spychać.

Nie będę wracać do czasów, kiedy jest największa chemia, bo to naturalne, że wtedy jesteśmy bardzo spragnieni partnera. Ale po latach...
Miałam taki okres w życiu, że jakoś nie czułam satysfakcji z seksu. Seks przestał być dla mnie przyjemnością. To było chyba tak ok trzydziestki. I nie chodzi chyba o męża, czy o to jaki był w stosunku do mnie. Nie wiem, może to hormony. A może jakaś taka stagnacja w życiu. Być może są to te sytuacje kiedy mężowie się skarżą, że żona ma wszystko, a nie chce się kochać. Nie wiem co było przyczyną. Owszem byłam źle pozszywana po porodzie. Ale na prawdę nie odczuwałam radości z seksu. To się jakoś tak chyba samo zmieniło. Ciekawe, że niektóre koleżanki mówiły o podobnym problemie mniej więcej w tym samym wielu.
Myślę też, że ochota na seks ma niekoniecznie wiele wspólnego z miłością. Kiedy nie miałam ochoty na seks bardzo kochałam męża. Zmuszałam się. Co miałam mu powiedzieć, że seks przestał być dla mnie przyjemny. Zastanawiałam się co się ze mną dzieje.

No a potem to już w górę. Im starsza tym chyba większa ochota na seks. I większa satysfakcja. Takie wyciąganie przyjemności. To co sprawiało mi frajdę, to fakt, że kocham się z mężem. Że mam ten komfort. Że mogę robić różne rzeczy i jednocześnie żyć w zgodzie z moją moralnością. Że ten małżeński seks jest piękny. Chyba było mi dane to docenić, nacieszyć się tym zanim straciłam:).
Był czas, że oddzielałam życie intymne od codziennego. Nie myślałam o tym co zrobił ( było wezwanie policji), o tym co powiedział tylko brałam to co chciałam. Korzystałam z męża.
Muszę też przyznać, że zdrada spowodowała wzrost mojej seksualności. Miałam mega ochotę na seks. Mimo, że mąż mnie zdradzał.
Ze względów moralnych i jakiejś takiej godności nie mogłam godzić się na taki układ. Chociaż jest on moim zdaniem mocno podniecający.
Niewystarczający seks jest chyba taką trochę przykrywką dla zdrady. Myślę, że motywy są inne. Ale dochodzi do niesamowitego rozbuchania seksualnego. Ma na to moim zdaniem wpływ psychika, jakaś adrenalina, która działa pobudzająco.
Działa jakaś chemia. Zdrada po prostu musi smakować cudownie... Musi to być coś takiego czemu ciężko się oprzeć.
Jeśli by tak nie było to kobiety nie godziłyby się na taki układ, a mężczyźni nie zaprzepaszczaliby całego swojego dotychczasowego życia.
Myślę też, że jest to jakoś tak mylnie pojmowane jako miłość. Nie wiem, być może się mylę. Nigdy nie zdradzałam. Ale musi być w tym coś wzbudzającego pożądanie. I dlatego jest to odczucie, że to przez seks.
Może sekret w tym jak wciąż być kochanką dla swojego męża i jak czuć zagrożenie, adrenalinę będąc w długoletnim związku, kiedy partner staje się przewidywalny. Podsycać pożądanie nie gadżetami, miejscem czy techniką, ale sytuacją, która działa na naszą psychikę i pewnie w następstwie na hormony.
Albo pogodzić się z tym, że seks z mężem może być bardzo dobry, ale już nie taki odlotowy:) Albo fundować sobie jakieś życiowe niespodzianki. Tylko takie, żeby od razu małżeństwo się nie rozleciało.

Przyznam szczerze ze ja w momencie gdy sufit spadł mi na łeb,  zacząłam czytac to tu to tam. O...... dowiedzialem sie ......., i dopiero po jej doglebnym przestudiowaniu  , nazwaniiu po "imieniu" powiedzialem sobie no tak tak to przeciez jest.
I tak, prawie  dokładnie tak jak Ty   z naciskiem na dokładnie.
A i uwielbiam prostotę w wypowiedziach na powyższe tematy, bo nie ma potrzeby ich ubarwiać, czy komplikować.

Seksualność jako indywidualna sprawa każdego człowieka, czy pozostaje nią nadal jak wchodzimy w seksualno-uczuciowy związek? Moim zdaniem tak, bo nadal jesteśmy dwojgiem ludzi, nie zrastamy się, nie stajemy się jednym tworem.
Myślę, że wszystko, co myślimy robimy, jak żyjemy jakich dokonujemy wyborów jak uprawiamy seks,to indywidualna sprawa i jako taka nie  powinna podlegać ocenie kogokolwiek. Indywidualność to wolność wyboru, nie przyznana mi przez kogoś, to coś o czym się nawet nie myśli, to coś zrośnięte ze mną i tylko moje i jedyne w swoim rodzaju.
To na ile dopuścimy partnera/ partnerkę do swojej seksualności , zależy od nas. Co zrobić, jak się zachować gdy jedno chce więcej, inaczej a drugie nie chce zmieniać. Nie chcę tu rozpisywać na wiek, że w tym wieku to on więcej a w tamtym to ona, bo dla jednego więcej to 7x w tygodniu ,z tego chociaż 1x w windzie,a dla drugiego to 2x w tygodniu i raz w miesiącu przy zapalonej lampce.
Biorąc pod uwagę że wchodzimy w związek świadomie, nie możemy powiedzieć, ale ja nie wiedziałam/wiedziałem że godzę się na współ-zaspakajanie potrzeb seksualnych. A niestety często się zdaża że ta osoba z mniejszymi potrzebami nie poczuwa się do obowiązku dotrzymania warunków. Zdrugiej strony co z indywidualnością , co z potrzebami, lub w tym wypadku braku potrzeby? Dlaczego jedna osoba ma się zmuszać? Indywidualność to wolność, to posiadanie możliwości wyboru, wszystko mogę i nic nie muszę. Ale każdy wybór niesie jakieś konsekwencje za które bierze odpowiedzialność wybierający.
I sprawa jest bardzo prosta, Ja chcę tak i tak i 5x w tygodniu, a ja  mogę zgodzić się na 1x w tygodniu i te drugie tak to ja nie chcę. Ale dla mnie to za mało,  no to poszukajmy pomocy, a jeżeli nie to będę szukał innego miejsca gdzie zaspokoję swoje podstawowe potrzeby. To jest ok. nie potrafisz mi pomóc w zaspokojeniu jednej z podstawowych potrzeb znajdę inne miejsce. Oczywiście można również zrezygnować z zaspakajania tej potrzeby w całości i to też będzie ok, jeżeli to będzie dobrowolny wybór. Taki jak każdy inny, jem chleb z pomidorem nie ze smalcem, choć ten bym wolał, ale dokonuję innego wyboru, bo to jest dla mnie lepsze. Wszystko jest jasne klarowne, oboje dokonali swojego wyboru, nie ma kłamstwa i każdy się określił.
Ale, że durna nie jestem. to mam świadomość, że to co napisałam wyżej, jest niemożliwe, albo prawie niemożliwe do realizacji.Problem jest taki,że w teorii to tak prosto wygląda, a w praktyce ni HU HU.
Bo za tą teorią stoją ludzie z uczuciami, potrzebami nie tylko seksualnymi, choć głównie o te chodzi, Ale wiernie im towarzyszy potrzeba bliskości, zaopiekowania, potrzeba poczucia ważności, potrzeba bycia atrakcyjną  dla partnera i potrzeba zaspokojenia partnerki. Nie tylko kobiety potrzebują czuć się kochane, pożądane i zrozumiane, mężczyźni w równym stopniu tego chcą. I wydawałoby się, że mężczyźni chcą zaspokojenia i nie są mu potrzebne takie ozdobniki i jakiś czas sobie z tym radzi, bo wtłoczone ma, że silnym trzeba być, nie "mientkim".  
W społeczeństwie pokutują  takie  przekonania, które są realizowane i traktowane jako właściwe [uogółniam, ale mam świadomość, że nie wszyscy tak myślą i postępują]
M częściej inicjuje seks
K potrzebna jest gra wstępna i to M ma "grać"
Raz na trzy razy K prowokuje, to jest super
K uwielbia komplementy, M są pond takie pierdoły.
Do tego  dochodzą wtłoczone nam przekonania,które nas ograniczają.
Nie jestem zwolenniczką oceniania kogokolwiek, ale uogólnione dopuszczam i proszę się nie identyfikować, to moje zdanie, moje wnioski wyciągnięte zarówno z moich doświadczeń jak i innych kobiet.
K daje sobie prawo do grania drugich skrzypiec, ale w pierwszym rzędzie chce siedzieć. O jej potrzeby i zaspokojenie M ma dbać, tak jak by to ona nie mogła tej gry wstępnej zacząć. M w łóżku ma się wykazać [to obopólne najczęściej myślenie], K to właściwie może być królewną i już. Tylko jak ta królewna by się czuła jak ona by się z nim kochała, a on oglądał własne mieszkanie, sufit konkretnie, czy do malowania nie jest.K z wtłoczoną informacją, że skromna ma być, nie potrafi być wyuzdana, choć M czeka. Nie chcę na nikogo naskakiwać i proszę nie odbierajcie tego tak. Natomiast uważam, że tylko bycie uczciwym wobec siebie może pomóc, a prawda jest taka, że w seksie to M są otwarci i zgodzą się chyba na wszystko co zaproponuje K, to K mają problem z ...... sobą nie z seksem, to kobiety idą do łóżka z przekonaniem że są tam przede wszystkim po to aby zaspokoić M i zostać przez niego zaspokojone.To kobiety mają zachamowania, blokady, czują niechęć, czują się wykorzystane, traktowane jak materac. I wreszcie  to wszystko najczęściej rodzi się w głowie Kobiety. Ona się czuje wykorzystana, bo oczekiwała czegoś innego, albo wcale nie chciała. Ja wyszłam z tych schematów, wyrzuciłam również to co mi wtłoczono,nie pozwalam aby mną rządziło coś we mnie, nad czym nie panuje. Czy to znaczy źe na wszystko się godzę? NIE Czy to znaczy że zawsze się godzę? NIE. To znaczy że wszystko co się dzieje w temacie seks to mój wybór, to to co ja chcę albo nie chcę. To również uszanowanie "nie chcę" mojego M, bez urazy, bez kręcenia filmów,bez oceniania.
Pisząc to bynajmniej nie mam zamiaru nikogo oceniać, czy szufladkować, ideałem by było jak choć jedną K zainspirowałabym do pomyślenia, co ja mogłabym poprawić u siebie, co mogłabym wyrzucić ze swojej głowy.     
Jeszcze raz powiem, że M są w takim samym stopniu skomplikowani co kobiety, tylko w inny sposób.
Też mają swoje zahamowania,potrzeby nie koniecznie fizyczne, nie mówią o tym bo to takie niemęskie. To że nie mówią pozwala nam kobietom mówić o swoim skomplikowanym podejściu do seksu. A przepraszam, kto to komplikuje? Chciałabym usłyszeć kiedy i ile razy myślałyście tak: Co ja mogę zmienić, co robię nie tak?
I co by nie powiedzieć seks jest dla facetów najważniejszą sprawą w czasie trwania związku. I ja chcę to uszanować, nie dla niego , tylko dla siebie.   Znam pozycję roszczeniową, grałam tę rolę wiele lat.
Czy zdrada jest możliwa z powodu braku seksu w związku. Oczywiście, że jest możliwe
Zdrada to wybór i najpierw głowa musi dać pozwolenie, potem jest zdrada. Czasem może się zdarzyć, zdrada pt. szybki numerek na delegacji, i wtedy  to najpierw robię a potem myślę.
Myślę, że obarczenie winą kobiety jest po prostu wygodne, po pierwsze, zwalnia zdradzającego z całkowitej winy, po drugie na wszelkie wyrzuty ma odpowiedź . bo ty nie chciałaś.
Zdrada jest możliwa z każdego powodu, bo każdy jest równie dobry co brak seksu.
Ale to że zdradzający podaje taki lub inny powód jest tożsame z prawdą?
Dobra załóżmy, że to brak seksu jest powodem zdrady, to co zrobić z tym :
"i teraz kwestia tego czy ten nasz facet powie - kochanie a może dzisiaj wiesz masaż ci zrobię, weźmie oliwkę kark rozmasuje, stopki i co tam, która potrzebuje...
Co z tym ? GDYBY ON .....TO I SEKSU BYŁOBY WIĘCEJ
I jak połączyć z tym
ZDRADZIŁEM BO ZA MAŁO SEKSU BYŁO
Kto ma rację? Czyja prawda  jest prawdziwa?
Przecież, ona  mogła powiedzieć: jestem zmęczona nie mam ochoty, ale weź oliwkę zrób mi masaż to może mi się zachce.
Nie ma odpowiedzialności zbiorowej za czyn jednego człowieka.
Na pewno natomiast to jak oboje postępują doprowadza ich do punktu z którego jedno rusza i zdradza.

In_ka nie bierz tego do siebie, twój post był po prostu pierwszy w którym szukałam przykładu.

Ja osobiście nie uważam żeby seks był dla faceta najważniejszą rzeczą w związku, może dla niektórych, ale to zwykle dla takich dla których seks jest w ogóle najważniejszy w życiu, albo na początku związku. Potem jest cała masa rzeczy ważniejszych, których jak nie ma to może dojść do zdrady, nawet jeśli seks jest codziennie i nie byle jaki.

Kachna,
Lubię czytać Twoje posty - chociaż czasami są dłuuuugaśne.
Jest dużo prawdy w tym, co piszesz w tym wątku o stereotypach i oczekiwaniach.
Ale...
Mimo, że to, co i w jaki sposób przekazywane jest nam z zakresu seksualności w okresie dorastania ma niebagatelny wpływ na nasze oczekiwania i naszą postawę w tym obszarze, to jest to tylko pewien pakiet startowy.
Później już świadomie widzimy, co nam pasuje a co nie,
co nas podnieca, a co powoduje, że pożądanie spada do zera.
Tylko, że my bardzo często rozmawiać na ten temat nie potrafimy.
Komunikacja wśród ludzi nawet sobie najbliższych często pozostawia wiele do życzenia.
Od razu wyłapuję w otoczeniu pary, które prowadzą między sobą gierki zamiast mówić wprost.
To według mnie jest największy problem - brak komunikacji, albo bardziej brak bezpośredniej komunikacji.

A co do różnic w tym obszarze pomiędzy K i M, to wg mnie największa różnica wynika z gospodarki hormonalnej.
Ja widzę po sobie, że w płodne dni to jestem wyuzdana i bezpruderyjna, prawie rzucam się na M, w pozostałych potrzebuję dłuższego wstępu.
M funkcjonują tak jakby każdego dnia mieli płodne dni.

Jest mąż M i żona Z. Mąż zdradził żonę z kochanką K. Dlaczego zdradził M? Czy Z jest zła? I często-gęsto na to pytanie nie ma dobrej odpowiedzi -- Z jest super kobietą, ale on wpadł w romans/seks z K. Tak zupełnie osobno... Relacja M-K to inny świat niż M-Z. Z wcale nie musi być mniej atrakcyjna niż K. Mądrość ludowa -- "nie ważne czy kochanka jest brzydsza czy ładniejsza od żony -- ważne że inna".

Kolejny mit o malejącej atrakcyjności żony. Wg badań amerykańskich wiele małżeństw, które nie zostały zniszczone przez zdradę, a jednak były u nich zdrady tylko nie wyszły na jaw, żyło bardziej szczęśliwie niż te, gdzie wierność była zachowana. To dlatego, że zdrada M powoduje, że on bardziej docenia Z. Inna mądrość ludowa mówi "kobieta zdradza, gdy chce zniszczyć małżeńśtwo, a mężczyzna zdradza, aby to małżeńśtwo zachować". Można się tutaj buntować, że to nieprawda, ale już nie raz czytałem, że po wyjściu zdrady na światło dzienne, albo tuż przed rozstaniem M i Z mieli najlepszy seks w życiu... albo że osoba zdradzająca nagle w seksie się bardziej stara.

Bo normy społeczne stanowią, że jeśli Z jest super kobietą dla M, to M nie zdradzi. To nieprawda. Czasem M zdradzi nawet jeśli Z jest najlepszą kobietą na świecie.

Ja jednak wierzę w tę teorię o rozsiewaniu genów. Spójrzmy... kobieta rozpala się do orgazmu 15 minut, a mężczyzna kończy po trzech minutach. Po orgaźmie kobieta dalej ma ochotę na seks, może przeżywać wielokrotne orgazmy, a mężczyzna nie. Kobieta ma największą chęć na seks przez parę dni w miesiącu, kiedy mogłaby się bzykać non-stop, a facet po orgaźmie traci zainteresowanie seksem. Naturalnie byłoby gdyby facet co parę dni mógł kogoś "przelecieć", a kobieta aby przez te parę dni miała wielu "adoratorów".

Po porodzie kobieta z dzieckiem potrzebuje wielkiego wsparcia, poczucia bezpieczeństwa. Ale to jest inna bajka -- to jest właśnie organizacja społeczna. U nas jest tak, że to mąż zapewnia to wsparcie. Mąż, czyli osoba, z którą żona idzie przez całe życie. Mieli być sobie przyjaciółmi, ale nie zawsze się to udaje.

Gary, ale mnie dziś rozbawiłeś...na maksa normalnie
Tak mnie były mąż docenił i chciał małżenstwo zachować, że aż z kochanką zamieszkał

Wow Cześć Aga333, chyba telepatycznie zciągnęłyśmy cię z Maliną, bo dwa dni temu wspominałyśmy age333.

Gary, a ja myślę, że jak by trochę podywagować to i jedna i druga teoria by padła. Bo czyż kobietom nie podnosi się libido przy nowym kochanku?
Masz rację że to są też normy społeczne, tylko już dość długo trwają, nie wiem, czy na drzewach ,ale w jaskiniach to już funkcjonowało. A z tą gotowością do prokreacji to teorii jest wiele i nie przypadkiem mamy taki schemat jak zwierzęta. Kobieta co jakiś czas, co by organizm po ciąży zregenerować, a facet zawsze, coby dopasować do tego, czasem u kobiety. Poza tym słyszałes kiedyś, jak kobieta zdradzajaca M mówi -a bo ja dni płodne miałam. A co, sroce spod ogona wypadła, jak instynkt pierwotny to u obu płci.
Ale nigdzie nie stoi -jak działa instynkt,  to głowa się wyłącza.
Nie ma co dyskutować bo i tak do niczego nie dojdziemy, ty masz prawo wierzyć,a ja nie muszę i niech tak zostanie. A może tak jak M na siłę szuka wyjaśnienia, tak ja nie godzę się na nie?
Powiem więcej, faceci tak usilnie próbują się obronić, podzielić się z kimś odpowiedzialnością, za zdradę, że tracą cel z oczu. A kobieta po zdradzie ostatnią rzeczą jaką chce słyszeć, to kłamstwa.
A co słyszy: instynkt, a to ona mnie zaciągnęła, a bo ty nie chciałaś co aż na kilometr pachnie szukaniem wybielacza. A myślę, że jak by tak trochę się zastanowić to o wiele więcej związków by się uratowało gdyby zdradzacz na pytanie dlaczego odpowiedział ? bo chciałem, nie wiem czemu nie pomyślałem o tobie o nas, byłem podniecony, ona chętna i stało się. Ta prawda jest okrutna, ale jest na czym budować na nowo związek. A tak ja to właściwie tylko tą fizyczną stronę odwaliłem, ale winny nie jestem albo tylko w połowie, to przecież bzdura. Ja dopuszczam taką możliwość, że można się tłumaczyć -ona/on mi kazał-ale to góra do 10 roku życia.

Ciekawe zdanie ktore wyczytalem u Gary'ego:
" Inna mądrość ludowa mówi "kobieta zdradza, gdy chce zniszczyć małżeńśtwo, a mężczyzna zdradza, aby to małżeńśtwo zachować"."
mozecie mowic co chcecie, ale mam taki przyklad wsrod znajomych. Malzenstwo z 20 letnim stazem, w ktorym jak juz ustalilismy konflikt komunikacyjny. Maja jedno dziecko prawie ze dorosle. Facet ma dosyc, wszystko idzie mu na jaja. Bedac ze mna gdzies w delegacji postanawia na skok w bok. Do zdrady nie dochodzi. Siedzimy sobie w barze wieczorem i sobie gadamy, co i jak sie dzieje w tych domowych pieleszach. Troche sie ponarzekalo, popilo itd, miedzy innymi byla mowa o tym ze tak ochote mialby na zdrade bo nie wydala w domu, ale bron Boze zeby sie zona dowiedziala. Dotychczys nigdy nic na boku nie mial. Ale fakt chec byla, tylko ze sie zbyla. W niecale pol roku po naszym wyjezdzie, kumpel informuje mnie: wiesz rozchodze sie z zona, a co nie dalo sie juz niczego naprawic? pytam, Nie to nie tak, odpowiada i zaczyna historie. Zona w sobote wraca z zakupow, on wychodzi z domu by pomoc wniesc rzeczy. miedzy jedna siatka a druga, Zona nagle mowi;
wiesz zakochalam sie i opuszczam ciebie. Jak powiedziala tak tez zrobila. Sa po rozwodzie juz ponad 10 lat.
Historia prawdziwa, pewno oboje sie meczyli w zwiazku i roznie mozna sobie tlumaczyc, fakt jest jeden tam gdzie on mial skrupuly tam ona bez. I nie ma tu dyskusji co oni zrobili dla naprawy, sa tylko fakty. odbieglem troche od watku, ale znajac kumpla mialem wglad ze sex byl marny, bardzo marny. Rozwalily sie 2 malzenstwa. Jeszcze cos pikantnego na koniec, zona mezczyzny z ktorym poszla zona mojego przyjaciela, przy jakims tam spotkaniu zaproponowala mojemu kumplowi: a moze odplacimy im pieknym za nadobne?? ;-))
Oczywiscie ze mozna tlumaczyc zdrade popedem seksualnym i mamy tego mase. Wystarczy wejsc na co druga rozprawe rozwodowa i wysluchac jak to pozycie malzenskie uleglo rozkladowi.
Inny przyklad, panstwo sie rozwodza, powod niezhgodnosc charakterow. Pytam, a jak bylo z sexem? Ach z sexem? ja to juz zapomnialem jak to wyglada, nie dopuszaczala mnie i juz.
Zeby ludzie sie rozeszli znajdzie sie dziesiatki powodow, ale sex zostaje wymieniony na ostatku, bo to przeciez takie przyziemskie i plaskie. On mnie wkurzal- to co mialam jeszcze mu w nagrode d..py dac? No wiesz- tez slyszalem, on przychodzi z pracy do domu i wali sie na tapczan, ja biegam sprzatam zalatwiam, a jemu sie wieczorem jeszcze chce bzykac, no chyba zbaranial do konca. A ty jak Ty dajesz rade? pytam, ja? ja nie musze miec tak czesto.
Takie historyjki znam i nie tylko takie bo slyszalem tez od kobiet: odmowic? no co ty, a za co ja siebie mam karac.

Tak wiec seksualnosc jest indywidualna sprawa kazdego czlowieka. Problem jednak w tym ze rozmowa na ten temat wydaje sie bardzo trudna z partnerem. Ale o tym moze innym razem.

Mam wokół siebie tyle długoletnich małżeństw. Rodzina. Ludzie, którzy przez lata borykali się z chorobą córki. Potem z jej stratą. Byli zawsze tacy pogodni, gościnni, pomocni. Nigdy się nie zastanawiałam jak u nich z seksem. Ci ludzie byli przyjaciółmi. Rozdzieliła ich śmierć. Takie małżeństwa były i są dla mnie wzorem.
Od ponad roku nie miałam seksu. W sumie to z małymi przerwami od 3 lat. Mam dosyć związku, bycia z kimś. Boję się ponownego zranienia. Nie czuję się gotowa.
Ze mną trochę TEO jak z tym twoim kolegą. Nie było mu dobrze, ale miał opory. Miałam je kiedyś i mam je nadal.
Puścić się - to nie jest dla niektórych łatwe. W głowie mam szydercze słowa męża: ty mnie nigdy nie zdradzisz, nigdy nie będziesz z innym.
A seksualność... Gdyby była jakaś tabletka, żeby można ją było wyłączyć... Staram się bardzo. Ale jak...?!
Miałam inne wyobrażenia o życiu. I co teraz? Mam zrezygnować z seksu do końca życia?
Ktoś wymyślił Viagrę. A czy jest coś działającego w drugą stronę?
Jak pogodzić to co w głowie z naturą? Może to kiedyś minie. Może o tym zapomnę. Jakby wyciąć wszystko w środku to może lepiej bym się poczuła.

Bet,
Przeczytałam w swoim czasie Twoją historię.
Wtedy jeszcze pisać w wątkach innych osób nie mogłam, nie potrafiłam, nie chciałam.
Porażające dla mnie było to, jak Twój mąż Ciebie ignorował. Bez wątpienia on był w Waszym związku osobą dominującą, on miał władzę i nie miał żadnych obiekcji aby tę władzę wykorzystać przeciwko Tobie.
Po takich doświadczeniach wcale mnie nie dziwi, że nie masz ochoty na kolejny związek.
Przynajmniej przez pewien czas.
Ale zdumiewające dla mnie jest to, że ewentualne kontakty z innymi poza mężem mężczyznami traktujesz jak puszczanie się, zdradę.
Dlaczego zakładasz rezygnację z seksu do końca życia skoro go potrzebujesz, lubisz, nie chcesz rezygnować z tej części swoich potrzeb ?

Nie jest się w stanie nad tym zapanować? No to chyba już rozumiesz dlaczego weszłam w układ z żonatym... Po prostu nie byłam w stanie nad tym zapanować, bo instynkt siedzi zbyt głęboko...

Hmm, jak porównuję to co napisałaś z w moim wątku z tym powyżej to bardzo się jedno z drugim gryzie... No chyba, że tak sobie zracjonalizowałaś zdradę męża. Zdradził Cię, bo to siedziało głębiej...

Ech...

dokładnie tak ,  gratuluję przenikliwości , idealnie to ujęłaś  racjonalizuję sobie zdradę męża , staram się ułożyć to w głowie  bo poczytałam trochę historii na forum i może cię to zdziwi ale  doszłam do wniosku ,że powalczę  bo warto
tak myślę dziś a co będzie jutro nie wiem
ale dokładnie tak jako zdradzona żona szukam wyjaśnienia , i może się mylę albo jutro dojdę do innych wniosków ale na dziś zastanawiam się nad takim rozwiązaniem

Chcialem tylko zwrocic uwage, ze niepotrzebnie wchodzisz na blizej niezdefiniowane głębokości. Wychodziłoby wtedy, że nie ma jak ustrzec sie przed zdradą, bo to siedzi gdzies tam i nie wiemy co to jest... Niedlugo do tej piramidy Maslova dojdzie potrzeba zdrady. Bo czlowiek musi.

popęd = zdrada
nie zapanujemy nad popędem , dlatego nie możemy się ustrzec zdrady
gdyby wyeliminować popęd płciowy u człowieka nie było by zdrad

Uuuuuu.....

no, caly w tym ambaras, by dwoje chcialo na raz.
Oczywiscie ze mozna zapanowac nad popedem, czytaj sexualnoscia, do pewnego momentu.
1. Z jednej strony, podpusc jakiego kolwiek faceta, rozpal do czerwonosci, nawet doprowadz do stosunku, a pozniej tak ni z tego ni z owego powiedz: a wiesz co mi sie wlasciwie nie chce....  Zobaczymy jakie mile chwile przezyjesz. To wtracone tylko na marginesie, przezyte kiedys tam, ale nie o ten moment mi chodzilo.
2. Panujemy nad swoja sexualnoscia do momentu az zdamy sobie sprawe z tego, jak to dla nas zdrowe jest. Z zalozenia w partnerstwie do wspolnych przezyc emocjonalnych nalezy sex, Obojetnie jak sie go nazwie czy po prostu sex, czy wlasnie kochanie sie czy fizyczna bliskosc. Jedni preferuja taka inni, inna nazwe.
Temperamenty, srodowisko czy jeszcze inne okolicznosci maja wplyw na zapotrzebowanie sexualne. Oczywiscie ilosc i jakosc tego sexu w partnerstwie dyktowana jest przez strone silniejsza. Znamy typowe przyklady gdy kobieta czasami zmusza sie do wspolzycia z checi zadowolenia partnera, lub mezczyzna rezygnuje bo wlasnie ona jest zmeczona lub boli ja glowa. Chcialem dopisac; ze facet sie zgadza z checi zadowolenia partnerki.., ale niestety tu fizjologia ma tez troche do powiedzenia.

Frustracja przychodzi wtedy gdy ta strona slabsza, zaczyna sie buntowac i stawia sobie pytanie, W imie czego ja tak musze? I wtedy zaczynaja sie schody.

TEO5O  ale narobiłeś

Kiedyś poszłam sama na imprezę do znajomej i jeden z gości na mój widok wstał i powiedział "na ulicy bym się mógł tylko odwrócić za tobą, a tu mogę się napatrzeć do woli". Jego żona szturchnęła go i ze śmiechem pokazała mu gdzie on ma się patrzyć. Po jakimś czasie rozmawiałam ze znajomą będącą na tej imprezie i wróciła do tej sytuacji. Oceniła ją jak zdradę, bo nie mówi się takich rzeczy do innych kobiet jak ma się żonę.

I myślę że ile ludzi tyle ocen czym jest zdrada. Aby w związku nie było zdrad oboje muszą znać swoje zdanie na ten temat. I nie ma tu dyskusji, bo jak dyskutować z jej uczuciami ?
Decydując się na związek decydujemy się na człowieka z jego wadami, zaletami, opiniami i przyzwyczajeniami Zdrada jest tym co ja uważam za zdradę,  wchodąc w związek nie muszę zmieniać zdania, ale nie robię rzeczy które ranią partnera, nawet jak ja nie widzę w tym nic złego.
To nie instynkt decyduje o tym, z kim wylądujemy w łóżku. Oczywiście są  czynniki wspomagające dokonanie takiego wyboru, warunki, podniecenie czy  brak seksu, ale gdzieś na końcu decyduje głowa.  Wyobraźmy sobie że wszystkie warunki są spełnione, jest środek akcji i nagle wchodzi ktoś do pokoju, obojętnie, znajomy czy nie,co się dzieje? Ano przerwa, lub koniec, bo tak głowa decyduje. Gdyby to instynkt decydował nie byłoby przerwy. 
Ja zgadzam się ze wszystkim co napisałeś, samo życie. I zgadzam się że każda zdrada oparta jest o jakieś powody, ale gdzieś na końcu , gdy już mam te wszystkie powody to zostaję sama przed wyborem TAK CZY NIE, nikt mnie nie popycha, każe czy zmusza. JA WYBIERAM. I myślę, że zdradzony partner ma tyle samo przeciw co zdradzający za.