Czy mam mieć wyrzuty?

Moim zdaniem nie ma tu Twojej winy. Zachowywałaś się normalnie - na początku trochę większy dystans, potem się zaangażowałaś, a jemu chyba w tym momencie zainteresowanie opadło. Wyraźnie powiedział, że Cię lubi ale nie wie. Przykre, ale niestety czasem tak bywa. Nie padły żadne deklaracje, nic nie obiecywał. Tylko Ty inicjowałaś kontakt i starałaś się - bo jemu przestało zależeć. Nie wiem z jakiego powodu, może mu się znudziło, może poczuł, że "to nie to", a może kręcił z kimś innym, albo liczył tylko na seks a nie związek?

Słabo, że zerwał z Tobą przez telefon.

Nie wydaje mi się, żeby miał tu coś do rzeczy w ogóle Twój ex.
Nie miej wyrzutów, a próbuj zająć się tymi egzaminami. Wiem jak ciężko się uczyć po rozstaniu, ale jestem żywym dowodem na to, że można i to z bardzo dobrymi wynikami.

I ten Twój ideał zerwał przez telefon bez wyjaśniania Ci tak właściwie o co mu chodzi? Lichutko. Nie ma za czym płakać.

O kobieto... Czemu żadna nie płacze za tym cudownym romantykiem, który staje na rzęsach by było kobiecie cudownie? Ja przynajmniej nie płaczę ani za jednym, ani za drugim.
Co Ci przyjdzie z tego, że będziesz szlochać w poduszkę? Co myślisz, że on na skrzydłach wtedy wróci do Ciebie? A może miał zostać przy Tobie tylko dlatego, że go po kochałaś? Oczekujesz żalu od niego i litości? Weź się w garść, bo robienie z siebie sierotki ("a może to ja go skrzywdziłam, bo mało się starałam") na pewno Ci nie pomoże! Wina jest twoja, bo właśnie za bardzo się starałaś (lecz można to zrozumieć i nie masz za co się winić), ale przede wszystkim jego, bo widział jak się zaangażowałaś i to wykorzystał. A Ty wyciągnij z tego lekcje, zamiast za nim rozpaczać, bo na serio nie ma za kim. Następnym razem nie bądź taka naiwna i jak zobaczysz, że facet coraz mniej się stara, olewa Cię, coraz gorzej traktuje, to pierwsza zakończ taką relacje, bo zasługujesz na lepsze traktowanie.

Tak był seks. Ale po jego zachowaniu nie sądziłam że zależy mu na jednym, starał się, wydawał mi się inny. Nie spodziewałam się że tak się to skończy.

A tego nie wiemy. Może po prostu autorka była za bardzo mu oddana, robiła wszystko co chciał, kompletnie się starać nie musiał i szybko zaczą mieć dość? Ja tu w żadnym wypadku nie obwiniam autorkę, po prostu chcę by wyciągnęła lekcje na przyszłość! Facet też musi się starać o dziewczynę. Czasem warto jest nie napisać dzień lub dwa i odczekać aż wkońcu on zatęskni. Nie można również lecieć na każde jego zawołanie, czasem trzeba odpisać: dziś spotykam się z przyjaciółkami i faktycznie się z nimi spotkać.
A z tego co tu czytam (może błędnie myślę) to autorka przestała siebie szanować, za każdym razem pierwsza pisała, o spotkanie się prosiła, nawet gdy ją zbywał. Czasm dostajemy to na co się godzimy, a autorka właśnie na takie traktowanie się godziła. Nie zasługiwała na nie, ale się godziła.
On zaś okazał się mało dojrzałym facetem, bo powinien jej delikatnie zwrócić na to uwagę (np z uśmiechem na twarzy powiedzieć: skarbie pozwól mi czasami za Tobą zatęsknić). On po prostu się zmył jak zobaczył, że za mocno się autorka w to zaangażowała.

thepass, ale nie można tak traktować ludzi! Mógł jej od razu powiedzieć: na razie jestem chętny tylko na seks...
A on ja czarował, zdobył to co chciał i się zmył jak zobaczył, że się klientka zaangażowała. No godne pochwały, naprawdę. Mógł być szczery z nią od początku do końca. Ja tu widzę więcej winy w nim niż w autorce.

No sorry, do seksu się nie zmusza. To świadoma decyzja obu stron. Z reszta nie chodzi tu o seks, a o to, że on nie ma uczuć do niej. Chyba lepiej tak niż zwodzić, a dalej z seksu korzystać? Poza tym mało która kobieta zareaguje pozytywnie na słowa, że "jestem chętny NA RAZIE tylko na seks". To musiałaby być mega desperatka, lub juz mocno zakochana by się godziła z takim brakiem szacunku. To bardzo typowe dla kobiet. Jak ktos nie szanuje siebie, a pozniej tego szacunku wymaga i jeszcze uczuć to niech sie zastanowi jednak nad sobą.

Jak teraz na to spojrzę to wiem jak głupio postąpiłam, nie powinnam była dążyć do wzmocnienia kontaktu skoro go osłabiał. Najpierw myślałam, że może zaczął mnie olewać, bo wcześniej on inicjował kontakt, proponował spotkania więc może moja kolej, ale przesadziłam. Teraz będę mądrzejsza.

Co do seksu, to uważam że jednak powinien sprecyzować swoje oczekiwania, bo wydawał się zakochany i myślałam że jesteśmy blisko więc to naturalna kolej rzeczy. Miałam pytać przedtem czy to jest tylko bez zobowiązań?

Dziękuję za opinie Myślę jednak że skoro zmęczył go kontakt z mojej strony, to że mi zależy oznacza że nie był nigdy we mnie zakochany i raczej to by się nie zmieniło. A może takie huśtawki trwałyby miesiącami...co nie znaczy że nie cierpię, ale już trochę mniej bo jak zostałam ze swoimi myślami to widziałam wszystko inaczej.

Nie wierze, że mu TYLKO chodziło o seks. Po prostu korzystali z tego co to zauroczenie dało i tyle. Wypaliło się u niego i odszedł.

Serio? Z liscia by dostał i to nawet od tej, która uprawia seks bez zobowiązan. Prosić? Nie działa to nigdy. Gardziłaby nim, a nie do lozka poszla. Z proszącymi do lozka sie nie chodzi.

Jesli niczego nie obiecywał to tak, jest bez zobowiązan. Nie trzeba pytac. To sztuczne. Leżycie w lozku, a tu nagle pada takie pytanie? Nie zdarza się to.

Czyli niby jak? Każdy sie ulatnia, kiedy mu uczucie ulatnia. Nie da się tak prosto pewnych rzeczy konczyc, bo koniec koncow i tak się kogoś krzywdzi. Mogl od razu powiedziec, ze to koniec, ale nie musiał byc tego pewien. Moze tez pomyslal, ze musi sobie poukładać coś w głowie. Nie wyszło, ona była nachalna i to skonczyl.

Widząc jej zaangażowanie wiedział, że by go prosiła, przekonywała, płakała... mógł sie z tym zmierzyć, ale z drugiej strony ludzie instynktownie myślą, że gdy pewnych rzeczy nie powiedzą/nie zrobią to druga strona bedzie cierpiała mniej. To też trochę troska i jednak pewnego rodzaju takt.

Mycha mówiłaś żeś spokojniutka...
Wiesz, może problem był uwaga... z niczym? Ludzie tak mają, że zakochują się w wyobrażeniach, cieszy ich na początku widok osoby, a pozniej nagle odechciewa się. I kompletnie nie wie się czemu. Serio. Dlatego może chciał jakoś odpocząć, może chciał zatęsknić. Poza tym pisał, że ją lubi, więc mało tu było uczuć głębszych. Jak znasz problem to jest możliwość go rozwiązania, a tu widać po prostu uczucie prysnęło. Nie ta bajka. Wiem, bo mnie tak samo dziewczyna potraktowała heheh, więc spokojna Twoja, tacy są ludzie i ja troszke ich rozumiem.

Nie ma za bardzo sensu mówić, że był taki i owaki. Przydałoby się prędzej jakoś poradzić autorce tematu, by nie popełniała pewnych błędów, co już zrobiłaś

Nie wiem czym tu się szczycić, naprawdę ;p
On jej wyraźnie powiedział, że ją lubi i nie wie jak to się potoczy, a Ty że chyba to nie to. Jaka różnica? Żadna.
Ty zakonczylas definitywnie po miesiącu od tego stwierdzenia (wcześniej mogłaś też pokazywać chłód), a on po 2 tygodniach. Jaka różnica?
Poza tym czy Ty aby na pewno przy każdym rozstaniu tłumaczysz powody rozstania i zawsze są takie racjonalne? Raczej zawsze szuka się wytłumaczeń, wymówek, bo się nie wie czemu uczucia uciekają. Tydzien temu rozrzucanie skarpetek nie przeszkadzało, a dziś tak? To czemu nie mowiłaś? Cisza. Na pewno zawsze wiedzialaś czemu nie ma uczuć i już nie będzie? Nie sądze. Zawsze jakiś pierdołowaty powód rozstania się znajdzie na siłę. Tylko dziwnym trafem ten powód da się naprawić/wyeliminować, a jakoś nadal nie zmienia to tego, że związek sie konczy. Chyba, że konczyłaś związki tylko dlatego, że chłopak zawinił, kazałaś mu się poprawić, ale nie robił tego więc odchodziłaś. A to zwracam honor i całuje po stopach.
U nich nawet nie wiadomo co to było, jaki typ relacji. Może spotykali się "randkowo", ale nie było określenia co do typu relacji, wyznań. Nawet tym lepiej, bo jeśli ktoś obiecuje, daje nadzieje, a nagle odchodzi to zawodzi dużo bardziej.

Z resztą co za różnica? Nie widzę sensu w rozkminianiu jego postawy. Można go powiesić za jaja przez internet i nic to nie da. Ludzie zrywają różnie, z różnych powodów, w różnym stanie uczuciowym. Jako zrywająca powinnaś to wiedzieć i czy to takie łatwe i czy aby na pewno da się tak wstać rano z łóżka, powiedzieć że to koniec i żyć dalej.

Wiadomo tylko, że przestało mu zależeć i pokazywał to czynami, a ona zamiast się schłodzić i uznać, że mu nie zależy to zaczęła jeszcze mocniej się starać. To powoduje efekt odwrotny do zamierzonego. Reakcja obronna, ale uczuć na plus nie zmienia. Radą powinno być to, że jeśli ktoś się wycofuje, to my też musimy. Oszczędzamy sobie przykrych słów. Jak komus zalezy to się odzywa, pyta, interesuje. Jeśli nie, to mozna spytac dla pewności co się dzieje, ale odpowiedź raczej już będziemy znać. Nie moge go oceniać widząc takie dziury w tej historii, a szczególnie gdy nie wiadomo jak to z jego strony wyglądało. Może nawet gdzieś w głębi liczył, że właśnie zatęskni, dlatego chciał odpocząć, a ona go osaczała i dzięki temu podjął decyzje szybciej.

Jakby to było rozstanie jednodniowe, to by dopiero był bunt, że niedojrzały i okrutny człowiek. 'Wczoraj spaliśmy ze sobą, a nazajutrz powiedział, że to nie to i odchodzi.' Każde rozstanie z powodu wypalenia uczuć wygląda podobnie, szczególnie jeśli była słaba komunikacja wcześniej o tym co nie pasuje. Tu mogło być nawet 'idealnie', więc nie było czego naprawiać. Nie wiem czy da się tak nagle wyskoczyć z zerwaniem. Wcześniej są już jakieś tego oznaki, ale nie dostrzegamy, lub nie chcemy dostrzegać. Ludzie sie oddalają, aż któraś ze stron w koncu musi podjąć decyzję. Nie jest to łatwe.

Dlatego czy Anna ma mieć wyrzuty? Nie. Powinna tylko wiedzieć, że jak coś nam nie pasuje to mówi się o tym od razu. I jeśli ktoś z nami nie chce kontaktu, nie stara się i nie interesuje, to takiego kogoś trzeba zlać równie mocno jak on nas, a nie wchodzić mu w tyłek. No i plus określić typ relacji!

thepass ależ oczywiście, że jest różnica! Jeśli się z kimś wiążemy to jesteśmy za tą osobę odpowiedzialni i nie możemy tylko pokazywać, że coś jest nie tak na zasadzie znaków dymnych, ale również o tym mówić. I tak: zawsze się starałam uzasadnić powód rozstania. Wypalenie uczuć to też powód. Fascynacja daną osobą mija, nagle dostrzega się wady tej osoby i się zostawia, bo po co się męczyć z kimś z kim się nie chce być? Czemu okres zrywania ma znaczenie? Bo jednak uważam, że warto dać szansę i się przekonać czy naprawdę ktoś z tymi wadami nie potrafi z kimś żyć.
A on po prostu zobaczył, że jest kłopot i uciekł. Nie próbował rozmawiać o tym problemie, nie chciał się przekonywać czy ten problem jest naprawdę taki uciążliwy. Przecież wiedział co ona czuje do niego więc mógł chociaż spróbować. Gdyby z nią szczerze po gadał na pewno bym miała inne zdanie o nim.

EDIT: i nie zapominaj, że on jej powiedział że się ZA MAŁO STARA, więc na jego życzenie starała się mocniej.

Nie mówie, że był idealny, ale jego pogląd na autorkę tematu też mógł być nieco inny niż sama siebie opisuje W tym rzecz, by też postarać sie wejść w skóre tej drugiej osoby, która nie może się bronić. A że zerwał to juz wiadomo, ze on jest winny i drań.

Wiele ludzi cierpi latami, bo nie dowiedzieli się czemu uczucia zniknęły nagle. Nie wyjaśniają tego, bo nawet nie są wystarczająco inteligentni, by umieć takie rzeczy wytłumaczyć, także nie każdy jest taki empatyczny. Są też introwertycy, którzy o uczuciach mówią mało. Są ludzie chłodni, którzy miłość wyrażają inaczej. I tak dalej i tak dalej...

A on nawet nie wiadomo, czy kochał i przestał. Był zalatany, moze duzo spraw do załatwiania, może gdzieś zgubił więź z nią, która była cienka.
W wieku 24 lat właśnie mówi się jaka jest relacja, czego oczekujemy. Większość powie "co ma być to będzie" i co to oznacza? A to oznacza, że przyjmujemy każde szczęście i każdą krzywdę niezaleznie od tego co drugi człowiek zrobi, wiec nie powinnismy miec pretensji. W koncu myslimy, ze albo los nas połączy, albo nie. Jednak mamy wpływ na to jakie mamy plany, także wobec kogoś. W tym wieku raczej nie pyta się o 'chodzenie', ale o bycie ze sobą jak najbardziej. Dlatego nei ma sensu wstrzymywać się z mówieniem sobie ciepłych słów. Gdzieś utarło się, że kto powie pierwszy ten przegrywa. Tak, jak ktoś mówi to gdy nie ma żadnej więzi, ludzie sie nie znają. Tylko wtedy. Tak samo ludzie bardzo potrzebują adrenaliny, niepewności, niedostępności. Przede wszystkim jednak kobiety, więc mężczyźni też sie nie określają i przez to wiedzą, że kobieta będzie o nich myślała. Może chłopak doświadczony i może działało to na poprzednią dziewczynę, więc tej zrobił to samo. Mądre to nie jest, ale zauroczenie to też często tylko gra i nazywanie rzeczy po imieniu nic tego nie zmieni. Takie czasy. Gonienie króliczka. W kazdym zauroczeniu jest doza manipulacji. W milosci sie to nie sprawdza, bo nie musimy nikomu mowic, by sie starał bardziej, wymagać, czepiać się. Akceptujemy. Jesli mowilas mu, ze Ci zalezy, ze go kochasz, ze chcesz by był Twój na wyłączność to juz dawno powinna zaswiecic Ci sie lampka czemu on nie czuje tego samego, nie mówi. Cos sie działo miedzy wami, ale nie wiadomo co.

Nie no zgadzam się, że oboje zawinili, ale staram sie też go zrozumieć. Tak naprawdę nie bylismy ani w skórze jej, ani jego. Nie wiadomo jaka między nimi była komunikacja przez cały okres tej znajomości. Może od początku była słaba? Może od początku był uczuciowo wycofany. Może za dużo tu było nadinterpretacji, za dużo wyobrażeń. Ludzie nie chcą krzywdzić, ale jeśli muszą to czasem wymyślają dziwne sposoby na wykonanie tego.

Chcesz usłyszeć od niego wprost "nigdy cie nie kochałem"? Zabolałoby i uwierz mi długo.

Kiedyś też dostawałem wyjaśnienia po zerwaniach, ale nie dawały mi i tak żadnych konkretnych odpowiedzi. Nie dały mi nic, tylko kolejny powód do zastanawiania się, czy nie mogłem czegoś poprawić, czy gdzieś popełniłem błąd, czy mogę to naprawić. Nie mogę. Sensu w tym brak, a boli zawsze bo nagle ani nie ma juz tej milosci, ani nie ma tej osoby, która była taka wspaniała.

Tak teraz muszę po prostu przeboleć co się stało, bo już widzę całą sytuację i wiem że skoro mu nie zależało to tak się kończy. Może inaczej byłoby jakbym zaniechała kontakt, ale podejrzewam że po prostu szybciej się to skończyło. I cóż trzeba uczyć się na błędach i mieć nadzieję że spotkam kogoś kto naprawdę się zakocha