Bicie w przedszkolu, wykorzystywanie w domu i inne kłamstwa dziecka...

Parę lat temu gdy moja córka była rezolutną pięciolatką pani dyrektor w przedszkolu na fali pewnie jakiegoś medialnego bicia przez bestialskich rodziców zapytała dzieci które jest bite przez rodziców.Jak póxniej mówiła córka rękę podniosła większość dzieciaków.Córka,nie chcąc być gorsza także. Pani dyrektor zapytała czym jest bita na co moja panna,że tato bije ją ...pasem:)
Och,gęsto się musiałam tłumaczyć.Pani dyrektor prawdopodobnie nie uwierzyła bo po pary tygodniach gdy spotkała moją mamę w przedszkolu odbierającą córkę zapytała ją czy tato wciąż ją bije
Kiedy rozmawiałam z córką i pytałam dlaczego skłamała powiedziała,że nie wie,ale chyba nie chciała się wyróżniać.Powiedziałam jej,że za bicie dzieci przewidziana jest kara lub więzienie więc jak będzie tak ściemniać to tato może pójść do więzienia albo przyjdą do nas policjanci i będą ją wypytywać. Córka chyba się przejęła,że z powodu jej ściemy mogą być problemy bo rozpłakała się i więcej już o żadnych jej ściemach nie słyszałam.

Ja z kolei nie dalej, jak wczoraj, oglądałam reportaż dotyczący tragedii pięciorga dzieci przebywających w rodzinie zastępczej. Dzieci zamykano w szafach, głodzono, bito, nie pozwalano im bawić się z rówieśnikami. Okazuje się, że jedna z podopiecznych tej samej rodziny (obecnie dorosła i samodzielna) już kilka lat temu zgłaszała problem odpowiednim instytucjom, ale nikt jej wówczas nie uwierzył. A może temat zbagatelizowano, bo tak było łatwiej? Gdyby uwierzono, ówczesnej dziewczynce oszczędzonoby traumy, a los następnych dzieci, które trafiły do tych samych patologicznych opiekunów, też byłby zupełnie inny. Dziś oczywiście wszyscy zadają sobie pytanie: jak to było możliwe? Jak widać było.

Nie dajmy się zwariować. Nie można mylić  ofiar bestialstwa  ze zwykłymi fantazjami dziecka w wieku przedszkolnym.
Córka znajomej, której matka zginęła w wieku 18 lat przedawkowawszy narkotyki podobno widziała duch swojej mamy. Następnym etapem było, że widziała inne rzeczy, których nie było. Jak się potem okazało, ona naprawdę nie widziała, tylko  powtarzała za babcią to, co podsłuchała w rozmowie babci z innymi.
Słyszałam, jak siedmiolatek opowiadał, że miał 100 wujków, w tym z różnych stron świata.
Jeśli widać, że dziecku nic się nie dzieje jest pogodne i uśmiechnięte, to można myśleć, ze fantazjuje. Wystarczy znać własne dziecko i obserwować zachowania.

Właśnie o tym piszę, żeby zanim się oskarży niewinną osobę, co niektórym bardzo łatwo przychodzi, zaobserwować własne dziecko. Oskarżę kogoś o dajmy na to, molestowanie, a potem powiem sorry, pomyliłam się?

Ja nigdy bym nikogo nie oskarżyła bez wyraźnych podstaw, bo moje dziecko zawsze mówi prawdę. A nigdzie nie napisałam, że nie wyjaśniałabym, gdyby coś budziło moje podejrzenia. Ale pójście od razu z oskarżeniem (nie) zamiast przyjrzenia się dziecku i popytania otoczenia i rozmowy z psychologiem dziecięcym jak najbardziej tak.

Proszę,  nie trywializujmy. Pisząc o tym, że dziecko jest uśmiechnięte, miałam na myśli fantazje dzieci.
Fałszywe oskarżenia niejednemu złamały życie.
Nie  krytykuję matek za brak zainteresowania, tylko piszę o  zwiększeniu zainteresowania i wyczulenia na pewne sytuacje. 
Nie mówię o wyznaniach typu, co wujek robi. Tego typu wyznania budzą tak wielki niepokój, że nie wyobrażam sobie, żeby któraś matka nie zainteresowała się i nie zareagowała.

Temat mamy o  kłamstwach dziecka, więc jeśli odbiegłam od tematu, to przepraszam.

koleżanka z pracy miała taką oto historię. W szkole dzieciaki są często informowane, że mogą się zgłosić do szkolnego psychologa lub wychowawcy jeżeli są bite. Koleżanka ma dwoje dzieci - syna w 6 klasie podstawówki (jakoś tak) i córkę w ogólniaku. Syn to ziółko - kiepsko się uczy, kłamie, jest leniwy i pyskaty itd. W końcu rodzice przyłapali go na kradzieży pieniędzy z portfela matki i miarka się przebrała. Ojciec stracił panowanie i mu wlał - pierwszy raz od wielu wielu lat. Oczywiście nie tak, że dziecko było posiniaczone lub coś, ale pewnie pieszczota to nie była .... Następnego dnia syn poszedł do pedagoga.... Wezwano rodziców do szkoły, założono im niebieską kartę itd. Dopiero jak siostra wzięła brata na stronę i wyjaśniła mu, że może być zabrany do rodziny zastępczej młody pękł. Poszedł do pedagoga i powiedział prawdę, że dostał pierwszy raz od wielu lat i że chciał się zemścić na ojcu. No nic - szkoła odpuściła temat, ale niebieską kartę mają....