nie jesteśmy już razem -po 32 latach

Na dwoje babka wróżyła. Może być tak, że rzeczywiście cię zdradza, ale z drugiej strony może po prostu czuje się osaczony twoją zaborczością. Spróbuj przetrzepać mu laptop i komórkę, sprawdź bilingi. Jeśli to zdrada, to coś znajdziesz.
Szkolenia firmowe są na ogół obowiązkowe, tzn. nie jest mile widziana rezygnacja w nich. A co to w ogóle za praca, że szkolenia są organizowane w Grecji?
Pozew o rozwód to poważna sprawa, tego się nie składa ot tak, żeby kogoś otrzeźwiło, jak napisałaś. Rozwodzimy się wtedy, kiedy mamy powody, a nie by partnera zmanipulować. Poza tym to jest koszt rzędu 600 zł, więc nie wiem, czy jest sens, jeśli naprawdę nie wiesz jeszcze czy tego chcesz. No chyba, że się okaże, że to jest zdrada i będziesz się chciała rozwieść z jego winy - ale na 100%.
Piszesz o problemach z komunikowaniem się. Może nie wszystko jeszcze stracone i bylibyście w stanie osiągnąć porozumienie i nauczyć się ze sobą rozmawiać, nauczyć się partnerstwa, oczywiście podczas terapii?
Jak się zachować? Na forum można znaleźć metodę 34 kroków. Czyli to:

Ta metoda wymaga ogromnego samozaparcia, ale opłaca się.

Ach, i jeszcze: nie mieszaj do tego syna. Co z tego, że dorosły. On jest waszym dzieckiem a nie mediatorem. Siłą rzeczy będzie musiał zająć czyjąś stronę, a to dla dziecka, nawet dorosłego, jest zabójcze. On nie jest twoim obrońcą, nie po to go masz. Nie wyobrażam sobie sytuacji, w których byłabym rozjemcą między rodzicami, a jedną z rzeczy, które mnie okropnie denerwują jest to, jak jedno z rodziców skarży się na drugie i oczekuje, że zajmę stanowisko. I oczywiście jest potwornie rozczarowane, gdy tego nie robię. Jeśli chcesz mediacji, to poszukaj profesjonalisty.

Wiem ze nie jestem szoferem ale sytuacja sie ma tak ze maz pracuje  30 km od miejsca zamieszkania jesli go nie odwioze to zostanę bez auta bo np. pojedzie sam i na tydzień zostawi samochod pod firmą no jest jeszcze taka ewentualnośc ze ktos go odwiezie no jutro bę dzie wiadomo jak wrocę z pracy.W przyszłą sobotę jade na grób mamy z okazji Dnia Matki/60km/.Chyba to racja zeby nie angazować syna ale  jak z nim rozmawiam to jest mi lzej chociaż on uważa ze przez lata ojciec zył w preświadczeniu ze jest naj a mnie traktowal jak sluzącą i teraz do niego nie dociera o  co mi chodzi.W grudniu gdy moj mąż sie obrazil ze mu zwracam uwagę itd to w zasadzie po rozmowie z synem wrócło wszystko do normy.Ale teraz tak analizując to to widze ze bardziej mnie zalezalo niz jemu a moze zrobil to z wygodnictwa.Od dnia ślubu śniadania do pracy,pranie prasowanie sprzatanie zajmowanie sie dzieckiem wszytko ja a jego zajecie to lezenie na kanapie i ogladanie tv.Niby sie umówiliśy ze smieci i odkurzanie dywanu nalezy do niego ale co z tego jak nie wystawie wiadra do przedpokoju to ich nie wyniesie.A odkurza jak ma ochote.

Ja nie bardzo rozumiem o co Ci chodzi.
Wiele lat temu zgodziłaś się na rolę matki, kucharki, sprzątaczki etc, i tym jesteś dla twojego męża.
Teraz nagle zaczęło Ci to przeszkadzać. Sama wspominasz, że twój mąż ma wiele okazji na skoki w bok, a wcześniej Cię to jakoś nie zajmowało. Jeśli byłaś skłonna przymykać oko na to wcześniej to nie bardzo rozumiem, dlatego teraz się czepiasz. Twój mąż też pewnie tego nie rozumie. Czy ma jakieś boki? z tego co piszesz to na pewno i nie od dzisiaj. Ale jeśli tyle lat Cię to nie zajmowało to po co ruszasz teraz ten temat.Trzeba było pracować nad swoim małżeństwem dwadzieścia lat temu, kiedy jeszcze byłaś młoda i miałaś jakąś kartę przetargową. Teraz to już nie masz po swojej stronie żadnych argumentów. Wybór masz taki:
albo dalej żyjecie obok siebie tak jak całe lata i się przestajesz interesować delegacyjnym życiem męża, albo się z nim rozstajesz. Nie licz na to, że on dla Ciebie po tylu latach coś zmieni. Nie zmieni.

Jeśli się z nim rozstaniesz to miej świadomość, że twój mąż najdalej po dwóch latach przygrucha sobie czterdziestokilkuletnią  kobietę  która chętnie Cię zastąpi na stanowisku dyżurnej kucharki i pomocy domowej. A ty zostaniesz sama jak palec. Przykre, ale tak to nie niestety wygląda. Przekraczając pięćdziesiątkę możliwości nowego związku w przypadku kobiety są minimalne.
Do Ciebie należy wybór.
Zastanów się dokładnie co Ci się bardziej opłaca. Bo w tym pustym związku żyjesz od lat i jakoś do pory Ci to nie przeszkadzało, więc  nie widzę powodu żebyś coś miała zmieniać w tym temacie. Jak dla mnie możesz tylko stracić.

Przede wszystkim powinnas cos robic dla siebie. Znalezc sobie odskocznie. Nie powinno wszystko skupiac sie na Twoim mezu. Moze Ty powinnas wyjechac? Sanatorium, wczasy, czy jakas wycieczka. Moze powinnas kupic jakis maly samochod, zeby byc nie zalezna osoba?jest tysiace wyjsc z tej sytuacji. Niech maz zacznie sie martwic, ze nie jest juz "pepkiem swiata".

Też tak uważam. I przestań mu prać i gotować!  Dbaj TYLKO o siebie! Jego traktowała bym jak powietrze!

Kobieto, chyba jesteśmy prawie w tym samym wieku ( aczkolwiek mam dłuższy staż małżeński )
Teraz zajmij się sobą.
Wieczorkiem wyjdź na spacer, na kawkę czy do jakiegoś centrum handlowego.
Idź na fitnes, na basen i żyj dla siebie.
Wiem, że to jest przykre, iż po tylu wspólnie spędzonych latach, Twój mąż dał ciała.
Tylko on jest przekonany, że bez niego Ciebie nie ma.
Dlatego uświadom dupka, że bez Ciebie jego nie ma.
Wieczorkiem ubierz się sexy, wypachnij i powiedz temu dupkowi, że jutro wrócisz.
Niech mu czacha pracuje, niech zobaczy co traci.
Trzymaj się i mocno Ciebie wspieram.

Dziekuje za uznanie, ale to sa lata doswiadczen i dwa malzenstwa. Drugie to szczesliwe. Kazdy ma swoje hobby, byc razem a jednoczesnie wolnym. To jest sztuka, ale da sie ja osiagnac. Czytam tu czesto jak partnerzy sobie zakazuja, nakazuja i robie wielkie oczy. Nikt z nas nie jest niewolnikiem, chyba, ze na wlasne zyczenie. Chcemy cos zmienic u partnera, zacznijmy od siebie.