To opowieść o zwykłych ludziach, takich jak my, a jednak...trochę niezwykłych. W tym temacie pragnę zaprezentować Wam historie ludzi, którzy zapisali się w dziejach świata, dzięki swym przymiotom (intelektualnym, fizycznym czy moralnym), którzy potrafili wpłynąć na bieg dziejów świata, lub odcisnąć na nim swe piętno. Wiele z tych (opisywanych przeze mnie), w tym temacie osób jest już zapomnianych, wielu pamięta się pośrednio a inni są znani dobrze lub bardzo dobrze. Pragnę opisać tu bardzo duży przekrój postaw i zachowań, od ludzi szlachetnych (zmuszonych postępować niegodnie), poprzez najzwyklejszych łotrów, którzy mimo to zdobywali się na pewne chwalebne czyny. My ludzie, jesteśmy bowiem mieszanką Dobra i Zła, to w nas jest zarówno Niebo jak i Piekło - pytanie tylko brzmi, któremu z nich pozwolimy wziąć górę?
Tyle wstępu informacyjnego - mam nadzieję że Wam wystarczy i mogę przejść do tematu?!
I
WITOLD PILECKI
SUPERMAN z AUSCHWITZ
http://www.ciechanowiec.info/images/news/witold-sepia.jpg
"STARAŁEM SIĘ ŻYĆ TAK, ABYM W GODZINIE ŚMIERCI MÓGŁ SIĘ RACZEJ CIESZYĆ NIŻ LĘKAĆ"
https://www.youtube.com/watch?v=Y6YzQErrSe4
Jako pierwszą chciałbym zaprezentować szanownym Forumowiczom, postać niezwykłą, wyjątkową i niesamowitą. Postać która całym swym życiem udowodniła iż hołdowanie wartościom, takim jak - HONOR, PRAWOŚĆ, SPRAWIEDLIWOŚĆ, PATRIOTYZM, PRZYWIĄZANIE DO WARTOŚCI, wreszcie ODWAGA, niesamowita i bezprzykładna ODWAGA - to cnoty które nie tylko się nie zestarzały (zarówno w tamtym, podłym świecie, w którym przyszło żyć i umierać Rotmistrzowi Pileckiemu, jak również i w naszych czasach - wszechobecnego konsumpcjonizmu, braku poszanowania dla dorobku przeszłych pokoleń oraz braku szacunku dla ludzi w ogóle), ale są wieczne i zależą od Nas samych, od Naszych prywatnych wyborów. Nie można godzić się na niesprawiedliwość, tylko dlatego że inni milcząco odwracają głowy, próbując iść w owczym pędzie, za tymi którzy są sprawcami niesprawiedliwości i nieszczęść innych ludzi i to tylko dlatego, by im samym też coś "skapnęło", z blasku władzy, blichtru i pieniędzy - tych na górze. Ale powiedzcie sami - cóż wam dadzą pieniądze, zabierzcie ja ze sobą na "Tamten Świat"? Cóż wam da władza, jeśli nie opiera się ona na poszanowaniu prawa i sprawiedliwości, na ludzkiej godności i honorze? Takimi właśnie przymiotami odznaczał się Rotmistrz WITOLD PILECKI.
Niewielu ludzi w ówczesnym świecie mogło się równać temu człowiekowi!
Witold Pilecki przyszedł na świat 13 maja 1901r., w Ołońcu (niedaleko Petersburga), w Rosji. Jego dziadek Józef, za udział w Powstaniu Styczniowym, został zesłany na Sybir, a jego syn Julian (ojciec Witolda), wyprowadził się do Rosji, gdyż Polacy mieli zakaz zajmowania intratnych posad publicznych na ziemiach polskich wcielonych do Cesarstwa Rosyjskiego (było to spowodowane karą za udział Polaków, głównie szlachty w Powstaniu Styczniowym), lecz w Rosji centralnej ten zakaz już nie obowiązywał. Tam też Julian poznał i poślubił Ludwikę Osiecimską, która urodziła mu pięcioro dzieci (3 synów i 2 córki). W 1910r., rodzina przeniosła się do Wilna. Witold już w wieku 13 lat wstąpił do (zakazanego przez władze rosyjskie), harcerstwa polskiego. Wakacje 1914r., rodzina Pileckich spędzała w swym niewielkim majątku w Druskiennikach, tam też zaskoczyła ich...I Wojna Światowa. Wilno zostało zagrożone niemiecką okupacją, więc rodzice Witolda zdecydowali że nie będą tam na razie wracać. Ludwika postanowiła że zabierze dzieci do dworku swej matki w Hawryłkowie na Mohylowszczyżnie (dawne ziemie I Rzeczypospolitej). Tak też się stało w 1915r., a dzieci (w tym Witold), zaczęły uczęszczać do szkoły w pobliskim Orle. Tam też młody Witold założył swą pierwszą drużynę harcerską - Pierwsza Orłowska Drużyna Harcerska im. księcia Józefa Poniatowskiego. Dodatkowo jego zastęp zaczął organizować wśród miejscowej biedoty kursy samokształceniowe, oraz naukę...języka polskiego.
Rok 1918, przyniósł kolejne niepokoje. Zbuntowane chłopstwo zaczęło plądrować pobliskie dworki. Najpierw wybijano szyby w oknach, a potem już niszczono, palono i rabowano co popadnie. Ludwika Pilecka, ostrzeżona przez okoliczne wiejskie kobiety, którym wcześniej pomagała (i których dzieci uczył czytać i pisać Witold), opuściła majątek w przeddzień ataku. Wróciła do Wilna, lecz sytuacja finansowa rodziny była tragiczna, a dodatkowo Ludwika przez ostatnie miesiące (w wyniku działań wojennych), straciła kontakt ze swym mężem. Nie mając środków do życia, kobieta postanowiła raz jeszcze opuścić Wilno i przenieść się na wieś, do dawnej jej rodzinnej posiadłości - Sukurcz. Dworek był jednak kompletnie zniszczony i splądrowany przez okoliczne niemieckie oddziały. Mimo to postanowiła zamieszkać tam z dziećmi. Jednak Witold już we wrześniu 1918r., powrócił do Wilna, by podjąć naukę miejskim gimnazjum im. Joachima Lelewela. Gdy 11 Listopada 1918r., Niemcy podpisały akt kapitulacji, mieszkańcy Wilna obawiali się że wraz z tym, wojska niemieckie opuszczą miasto, a na ich miejsce przyjdą bolszewicy. I gdy w grudniu 1918 (po rozmowach niemieckiego dowództwa wojskowego tzw.: Armii Ober-Ostu, z Józefem Piłsudskim i formowanym polskim rządem w Warszawie), większość armii niemieckiej opuściła Wilno (pozostały tylko tzw. jednostki tyłowe). Natychmiast też przystąpiono do powoływania Samoobrony Wileńskiej (od 10 września), pod dowództwem gen. Władysława Wejtki. Witold Pilecki wstąpił do tych oddziałów jako ochotnik. Łącznie Samoobrona Wileńska liczyła ok. 1200 ochotników.
LUDWIKA PILECKA - matka Witolda (z nim i jego siostrą Marią)
http://www.przypomnijmyorotmistrzu.iaw.pl/f/s/1045/203290/Edytor/Image/galeria/ludwika_pilecka.jpg
Wraz z Witoldem w szeregi tej organizacji wojskowej, wstąpili jego dawni koledzy z harcerstwa, szybko też stworzono pierwsze małe oddziały, które miały zatrzymać wkraczających do miasta bolszewików. 31 grudnia oddziały Samoobrony Wileńskiej ostrzelały nieliczne, pozostałe w mieście posterunki niemieckie, wzywając żołnierzy do kapitulacji i wycofania się do Niemiec. Początkowo Niemcy odmówili, lecz opanowanie przez Polaków Ratusza Miejskiego, zmusiło ich do podpisania aktu wycofania swych sił z miasta i przekazania go oddziałom Samoobrony (w walkach tych uczestniczył Witold Pilecki). 1 stycznia 1919r. w Nowy Rok, Niemcy opuścili Wilno, lecz zaraz po ich odejściu ujawnili się komuniści, którzy próbowali zbrojnie opanować najważniejsze urzędy w mieście. Przywódcą wileńskich komunistów, był Kazimierz Cichowski z SDKPiL-u (Socjaldemokracji Królestwa Polskiego i Litwy - poprzedniczki Komunistycznej Partii Polski). Głównym punktem oporu komunistów był jeden z budynków przy ulicy Wroniej, gdzie mieścił się sztach Wileńskiej Rady Delegatów Robotniczych. Oddziały Samoobrony zaatakowały ten budynek jeszcze wieczorem - 1 stycznia. Komuniści poddali się następnego dnia ok. godz. 14-tej (niektórzy z komunistów (5), popełnili wówczas samobójstwo, jak komendant wileńskiej milicji ludowej Czapliński, czy szewc miejski Bonifacy Wierzbicki). Miasto było jednak w rękach polskich.
Jednak do miasta zaczęły zbliżać się regularne oddziały sowieckiej Armii Zachodniej. 4 stycznia rozpoczął się pierwszy sowiecki szturm na miasto, w wyniku którego źle uzbrojone i nieliczne oddziały Samoobrony Wileńskiej (zaatakowane jeszcze z tyłu przez nieliczne już co prawda, lecz nadal mobilne - siły niemieckie), musiały wycofać się do centrum miasta, oddając większą część Wilna bolszewikom. Tutaj sowieci podciągnęli kolejny duży atak, celem definitywnego rozbicia Polaków. Atak został jednak powstrzymany, a oddziały sowieckie poniosły duże straty, co zaskoczyło bolszewików, liczących na łatwe zwycięstwo (jako że w mieście nie było regularnych oddziałów Wojska Polskiego). Drugi szturm Armii Czerwonej nastąpił 5 stycznia i trwał do godz. 19-tej, po czym gen. Wejtko (proszony o to przez cywilnych mieszkańców miasta, obawiających się sowieckich represji w przypadku dalszego oporu), podjął decyzję o przerwaniu walki i opuszczeniu miasta przez oddziały Samoobrony. 6 stycznia rano, Sowieci zajęli Wilno. Samoobrona (a wraz z Nią Witold Pilecki), zaczęła wycofywać się w kierunku Białegostoku i Łap. W Łapach Pilecki przyłączył się do świeżo utworzonego oddziału ułanów, będących pod dowództwem podporucznika Jerzego Dąbrowskiego, który przybrał sobie pseudonim..."Łupaszko" (to właśnie na nim wzorował się inny "Łupaszko" - Zygmunt Szendzielarz, dowódca 5 Wileńskiej Brygady Armii Krajowej, zamordowany przez komunistów - skazany sądownie na karę śmierci 8 lutego 1951r. i wrzucony do zbiorowej mogiły "na Łączce").
Wraz z braćmi Dąbrowskimi (Jerzym i Władysławem), walczył Witold jako zagończyk i brał udział w starciach z bolszewikami pod Różaną, Prużaną, Brześciem Litewskim i wraz z Nimi wkroczył do opanowanych przez ich oddział - Baranowicz. Gdy front polski przesunął się znacznie na Wschód, Witold postanowił we wrześniu 1919r., powrócić do opanowanego przez Wojsko Polskie - Wilna i skończyć szkołę (19 kwietnia 1919r., Miasto zdobyła kawaleria pułkownika Bieliny-Prażmowskiego oraz piechota gen. Rydza-Śmigłego. Należy tutaj nadmienić że endecy oskarżyli wówczas Piłsudskiego przed sejmem o zdradę, a jej powodem miało być... ... ...zajęcie Wilna). Studia w wileńskim liceum, przerwał w początkach lipca 1920r., na wieść o załamaniu polskiego frontu na Wschodzie i wielkiej ofensywie bolszewików. Ponownie wstąpił więc w szeregi Wojska Polskiego (a konkretnie do 211 Pułku Ułanów), gdzie znalazł się...ponownie pod dowództwem "Łupaszki", czyli rotmistrza Jerzego Dąbrowskiego. Brał udział w Bitwie Warszawskiej w sierpniu 1920r., oraz w Bitwie Niemeńskiej we wrześniu tego roku (atak Jego oddziału w Bitwie w Puszczy Rudnickiej, doprowadził do zniszczenia i ucieczki prawie całej sowieckiej sotni - za co otrzymał swój pierwszy Krzyż Walecznych). A 9 października 1920r. wraz z gen. Lucjanem Żeligowskim wkraczał do ponownie odzyskanego (od Litwinów, którym wycofujący się bolszewicy przekazali Miasto), Wilna.
Młody PILECKI w czasie walk z bolszewikami (1920r.):
"Kochajcie ojczystą ziemię. Kochajcie swoją świętą wiarę i tradycję własnego Narodu. Wyrośnijcie na ludzi honoru, zawsze wierni uznanym przez siebie najwyższym wartościom, którym trzeba służyć całym swoim życiem".
WITOLD PILECKI
http://bi.gazeta.pl/im/2/7626/z7626972X,Witold-Pilecki-jako-komendant-oddzialu-Zwiazku-Bezpieczenstwa.jpg
